Het heeft een hele tijd geduurd maar eindelijk mag ik weer eens een verhaaltje blaffen.
Zoals jullie hebben kunnen lezen heb ik mijn poten vol met het opvoeden van die namaakhond Spottie.
Je wilt niet weten hoe ik kwispelde toen Jos & Marjo vorige week opeens voor de deur stonden met de strandtaxi.
Woefffff, even niet die kleine constant in mijn nek, maar lekker hollen over het strand.
Een beetje zeemeeuwen opjagen is ook altijd leuk.
Maar er moest gehold worden, dus wees ik Jos maar even aan waar de stokken lagen.
Eindeloos spelletje, hij gooien en ik in de starthouding.
Mij krijg je niet moe hoor, jullie worden meer moe van het gooien dan ik van het ophalen.
Het water in, ja bekijk het maar dat is niet mijn sport.
Ik zoek wel schelpen en graaf kuilen, ja ik blijf een Duitse hond he.
Soms lijkt het wel of je Remy bent van "Alleen op de wereld" als je door de duinen loopt.
Gelukkig was ik niet alleen op de wereld, mijn privé strandtaxichauffeur Jos kwam er al gauw achteraan.
Het is maar goed dat ik de weg weet anders komen ze nergens.
Wat is er lekkerder na zo'n wandeling dan even rustig zitten.
Staat die Marjo weer gelijk met haar plaatjesding klaar.
Of het nou Glibber of Marjo is, al die mensen met zo'n plaatjesding om hun nek maken altijd de meest verschrikkelijke privé foto's.
Wandel en blaf ze
van Chico.
Reacties