Stations en treinen.
Waarom weet ik niet, maar ik heb op de een of andere manier al mijn leven lang niets met stations.
Ik vind het iets triests hebben, het rare is met vliegvelden heb ik dat weer niet.
Gelukkig maak ik heel weinig gebruik van de trein, en de keren dat ik er gebruik van maak gaat er altijd wel iets verkeerd.
Een kaartje kopen is al de eerste ellende.
Ik weet dat de automaat goedkoper is dan het loket, dus wil een kaartje uit de automaat kopen.
Dat levert probleem nummer een op.
Uitgerekend op de dag dat Glibber eens geen giropas bij zich heeft omdat hij genoeg cash in zijn zak heeft, blijkt dat de automaten alleen werken op giropassen en muntgeld.
Dus toch naar het loket.
Nee niet om een kaartje te kopen, maar om geld te wisselen, wij Nederlanders blijven zuinig he.
Vervolgens koop je een kaartje en krijg je een partij mogelijkheden waar menig voorkeuze menu van betaalde telefoonlijnen jaloers op zou zijn.
Glibber heeft haast en vliegt door het menu en weet een kaartje Leiden cs - Den haag cs te kopen.
Kijk dat bedoel ik nou onder andere zo'n lang leeg perron, dat straalt toch niet bepaald het toppunt van gezelligheid uit.
En dan kunnen ze proberen de hal van het station op te vrolijken met twee Zwartepieten, sorry het maakt het er voor mijn niet vrolijker op.
En dat de NS niet inspringt op het Sinterklaasjournaal is ook al duidelijk, wie werkt er nu met gele ballonnen terwijl het Sinterklaasverhaal van dit jaar gaat om rode ballonnen.
Kleine moeite van de reclameafdeling om hier rekening mee te houden lijkt mij.
Zelfs een Zwartepieten orkest kan mij nog niet vrolijk maken in een station.
Iedereen heeft haast zijn trein te halen en dan houden die Pieten je op.
Hoeveel kinderen zullen niet huilend de trein ingesleept zijn door hun ouders terwijl ze zo graag Zwartepiet een handje wilden geven, maar ja de trein wacht niet.
Wat zou het een geweldige mededeling zijn als je opeens hoorde, "ding dong door de plotselinge komst van de Zwartepieten vertrekken alle treinen vijf minuten later, einde mededeling ding dong".
Kijk dan wordt het opeens menselijk en leuk op een station.
En ja hoor ik had het weer gepresteerd om bijna ellende in de trein te krijgen.
Op de terugweg kreeg ik controle en bleek een kaartje gekocht te hebben zonder datum.
Deze had ik voor vertrek ergens moeten stempelen en zat nu eigenlijk illegaal in de trein wat me een boete op kon leveren.
Ik legde haar uit dat ik nooit met de trein ga en er niet op gelet had.
Dan heeft u eigenlijk een boete verdiend, begon ze op strenge toon alsof ik een randgroeppeuter van zes was.
Ik keek haar aan met een blik die het midden hield tussen, ga ik nu heel hard lachen of ga ik hier een enorme partij stennis trappen.
Gelukkig (voor haar) zei ze dat ze me geloofde en stempelde mijn kaartje.
Scheelde weer een hoop problemen, maar natuurlijk had het ook een mooie log kunnen worden.
Maar ik ben er weer van overtuigd dat de liefde tussen Glibber en stations nooit iets zal worden.
Reacties
Dus totaal niet aan stempelen gedacht.
een klein groepje zijn wij maar,
hier op dit treinstation,
Waar gaan wij heen?
Wij weten dat wel,
Niemand anders,
Wij staan hier,
Als enige op een verlaten treinstation,
Wachtend op de trein,
De trein naar het onbekende,
Waar wij niet weten,
waar dat is.
Aan de overkant,
een grote groep mensen,
tientallen mensen,
wij, met 6 man, lijken zo nietig,
zo klein,
Moeten wij niet naar dat perron,
het perron waar iedereen staat,
waar iedereen wilt staan?
Nee, want wij moeten deze trein hebben,
met een ander bestemming dan hen,
wij hoeven niet dezelfde richting op,
toch?
Wij, die het zo koud hebben, op dit perron,
Hier alleen, op dit verlaten stuk,
moeten wij jaloers zijn op de warmte,
op hun perron?
Nee, want wij weten waar we naartoe willen,
naar het onbekende
En daar komt een ander persoon hun perron op,
Hij, die het zó koud heeft,
wilt bij de groep gaan staan,
want hij weet niet wat hij moet doen,
hij weet niet waar hij naar toe wilt,
hij volgt de grote groep,
want die weten toch wat ze willen?
Zij nemen toch de goede trein?
Hij weet niet beter,
Wilt hij het wel beter weten?
Wij, onze hechte groepje, roepen naar de jongen:
"Rijd met ons mee!"
hij kijkt om
Maar zijn ogen zeggen "nee",
want wij reizen naar zijn grote angst,
het onbekende.
© useless_creature
Tsja, kennelijk allemaal autorijders en rokers die het blog lezen.Maar ik vind reizen in de trein meestal wel prettig, lekker lezen in een hoekje. Meestal valt de drukte wel mee, behalve natuurlijk in de spits. Maar dan staan de auto's ook allemaal netjes in de rij zonder beweging.
Ach, als we allemaal nou eens een beetje inschikken en niet meer zo mopperen, krijgen we toch nog een prettig 2009