Afgelopen maandag stond Glibber op een beurs, eerst een afspraak in Leiden ( dat scheelt opbouwen, slim he, alleen heb wel afgebroken minder slim he) en daarna zo snel mogelijk richting Utrecht.
En waar denk je nou onder andere aan bij Utrecht, de grachten, de Dom en natuurlijk ook het Spoorwegmuseum.
De beurs en seminairs werden gehouden in het Spoorwegmuseum.
Een erg mooie locatie voor een beurs en seminairs, tussendoor kan je even genieten van alle oude treinstellen.
Glibber kwam aan tijdens een van de seminairs in de vele zaaltjes.
Toen ik naderhand naar deze foto keek, moest ik op de een of andere manier gelijk denken aan een van de Nederlandse oorlogsfilms.
Voordeel met deze stand is dat hij een professionele uitstraling heeft, binnen twintig minuten op te bouwen en af te breken is, en in een personenwagen past.
Het was rustig in de hal omdat de bezoekers bij een van de vele seminairs van die dag zaten.
Maar tijdens de lunch kwamen de gesprekken met de standhouders weer op gang.
Het was dan ook geen beurs met drommen mensen langs je stand maar meer een netwerkbeurs en zien en gezien worden tussen de programma's door.
Tijdens het volgende programma-onderdeel viel het weer stil, en dan ben je gek als je niet even een rondje maakt door het museum.
Het was voor mij en vele beursbezoekers de eerste keer dat ze hier waren en echt mooi om te zien al die oude treinstellen.
Alhoewel oud ????
Aan de spelling te zien is het oud, maar het lijkt toch wel verdacht actueel.
De bibliotheek straalde ook de sfeer van lang vervlogen tijden uit.
Treinen gaan over de hele wereld en opeens stond ik op een perronnetje in de buurt van Casablanca.
En ook in Casablanca hebben ze intieme theatertjes, maar wel erg rood.
Maar toch leuk even in Casablanca rond gewandeld te hebben op een door de weekse maandagmiddag.
Geen lange reizen, je gaat de hoek om en staat gelijk weer op een oud Hollands perron.
Het kan aan mij liggen, Glibber gaat niet zoveel meer met de trein, maar de enkele keren dat ik trein pak mis ik deze elke keer.
Terug naar de beursvloer waarondertussen in afwachting van de mensen die het programma volgden een trio voor leuke achtergrondmuziek zorgde.
Het werd ook tijd voor de afsluitende borrel en buffet.
Het liep langzaam aan vol en de gesprekken kwamen weer op gang.
Je ziet eigenlijk niet zoveel vrouwelijke bassisten, maar hij is natuurlijk ook wel erg groot.
Zoals ik al eerder schreef, het was een echte netwerkbeurs.
Glibber kan heel wat over digitalisering vertellen , maar het is niet zijn specialisme.
Mijn twee aanwezige collega's die opgegroeid zijn binnen de digitalisering en in het verleden hoge ogen gegooid hebben bij andere gerenommeerde bedrijven kwamen dan ook veel oude bekenden tegen.
Voor het bedrijf met de beste presentatie die dag en innoverende plan was er een award.
Na het uitreiken van de award stond er voor bezoekers en standhouders een uitgebreid buffet klaar.
Onder het genot van een lekker stukje muziek, at en praatte men nog een uurtje verder.
De dag was omgevlogen, het enige wat niet vloog waren de duiven, maar ja die zochten of we iets te eten hadden laten vallen.
In januari staan we drie dagen op een beurs en als het goed is pakken we daar echt groots uit.
We zetten er zelfs onze nieuwste mobiele documentvernietigingswagen neer.
Alweer zo'n mooi scrabblewoord in de zin hierboven.
Er zijn wel eens lezers die reageren, goh zat je bij mij in de buurt had dan even langs gekomen.
Bespreek het even met je facilitair manager of directie en ik kom graag even langs om over je log, oh nee sorry over de archiefopslag, digitalisering of vertrouwelijke vernietiging voor de deur te praten.
Reacties
Je hebt het wel weer goed voor elkaar glibber.
Zo'n beurs is ook wel leuk, beetje hangen, beetje eten, beetje keuvelen, netwerken noemen ze dat toch?