Sorry, vandaag een keer een log met weinig foto's, maar wel erg bruikbare informatie.
Beroepsdeformatie, we kennen het denk ik allemaal wel.
Ik moet bijvoorbeeld nooit mevrouw Glibber een tekst laten bekijken op inhoud.
Ze is haar leven lang typiste geweest en herkent alleen de fouten, als ik dan vraag maar hoe vond je het verhaal, zegt ze sorry dat heb ik niet gelezen.
Zelf heb ik vroeger jarenlang in mijn vrije tijd achter de bar gestaan en neem nog steeds automatisch leeg glaswerk mee naar de bar als ik ergens ben.
Als ik een bos bloemen heb staan en miniglibber komt langs begint hij automatisch ze te herschikken, duwt zijn vingers onder de knop en zegt slechte kwaliteit waar heb je die vandaan.
Allemaal vormen van beroepsdeformatie.
Normaal schrijf ik vrijwel nooit over mijn werk, mijn logs en werk zijn twee aparte werelden.
Alleen nu kan ik het even niet laten, al is het alleen maar om iedereen te waarschuwen voorzichtig te zijn met je vertrouwelijke documenten.
Vorig weekend vond ik namelijk op straat mijn eigen verkoopargument.
Ik werk bij een bedrijf wat behalve opslag en digitalisering van archieven ook zorgt voor de vernietiging van vertrouwelijke documenten.
Veel andere bedrijven nemen vertrouwelijke documenten mee en vernietigen ze later op een van hun locaties, meestal wordt dan eerst nog het witte en gekleurde papier gescheiden.
Hierbij komen er weer mensenogen en handen aan te pas.
Wij vernietigen bij onze klanten voor de deur, dit geeft de garantie dat alles op het moment dat wij wegrijden vernietigd is en er nooit meer iemand gebruik of erger nog, misbruik van de documenten kan maken.
Toen wij ongeveer 14 jaar geleden begonnen hadden we het meest advocatenkantoren als klant, die zagen toen al de noodzaak van vertrouwd vernietigen in.
Daarna kwamen al snel notarissen, banken, administratiekantoren, pharmaceutische bedrijven en overheidsinstellingen.
Vandaag de dag komen we eigenlijk overal in het land van grote tot kleine bedrijven omdat iedereen dagelijks te maken heeft met vertrouwelijke documenten.
Ik heb klanten waar we twee keer per week tientallen collectiemiddelen legen en klanten waar we twee keer per jaar komen voor één papersafe.
Als accountmanager bij ons bedrijf reis ik de hele week het land door om potentiële klanten voorlichting te geven over onze diensten op het gebied van opslag, digitalisering en vernietiging.
Vernietiging is mijn specialiteit geworden in de loop der jaren.
Als je me 8 jaar geleden had gevraagd, vertel eens iets over de vernietiging van vertrouwelijke documenten, dan had ik binnen twee minuten stil gevallen.
Nu kan ik er (als het moet) uren over praten.
Maar we hadden het over beroepsdeformatie.
Iets waar ik de laatste jaren automatisch erg op let is wat er aan papier op straat ligt of langs de weg staat.
Zo zag ik vorig jaar voor een rijtje kantoren in Den Haag een omgevallen rolcontainer voor de deur op straat staan met de klep open.
Onderin lag nog papier, ik kon het niet laten er even een foto van te maken en uit te zoeken van welk kantoor het was.
Vorige week zaterdag liet ik Chico uit en mijn oog viel op papieren die in de bosjes lagen naast de papiercontainer.
Denk nou niet dat ik elk papiertje op straat opraap, maar je krijgt er wel oog voor.
Het waren twee documenten, op de ene stond een lap tekst die ik vrijwel zonder te lezen heb verscheurd en in de papiercontainer heb gegooid.
Het voorblad heb ik (na verwijdering van namen) even ingescand.
Volgens mij horen dit soort documenten niet in de papiercontainer langs de straat en zeker niet naast die container.
(omdat ik ondertussen met de desbetreffende dienst contact heb gehad, heb ik behalve de namen van de opstellers ook de naam van het district maar even verwijderd.
Het is in elk geval een district ver buiten Leiden)
Ik vraag mij alleen af hoe het in Leiden terecht is gekomen.
Het kan natuurlijk zijn dat de papiercontainer door een landelijke firma wordt geleegd en dat er bij het legen papier is verloren uit een andere plaats.
Ach, dat geeft alleen maar weer aan hoe belangrijk het is om zoals wij het doen je documenten voor de deur te laten vernietigen.
Deze log lijkt natuurlijk een beetje op reclame voor Cintas en is het misschien ook wel, maar vanuit mijn beroepsdeformatie wil ik gewoon iedereen waarschuwen vooral voorzichtig om te gaan met vertrouwelijke documenten.
Reacties
Aan: alle adviseurs
Van:
Beste collega,
Met de weekendpost ontving je de publicatie van en . In mijn begeleidende brief heb ik aangegeven dat dit boekje ALLEEN VOOR INTERN GEBRUIK is bedoeld. Het vormt een prachtige aanleiding om in onze organisatie de dialoog over effectieve aanpakken te stimuleren. Via de zal aanvullende professionalisering worden ontwikkeld.
Voor alle duidelijkheid nogmaals: omdat het om casuïstiek uit onze adviespraktijk gaat, staan in het boekje ook namen van klanten/ opdrachtgevers. Ga dus zeer VERTROUWELIJK met deze informatie om en gebruik deze alleen intern.
Veel leesplezier en dank voor je medewerking!
maarre, dat glaswerk, is dat niet gewoon beleefdheid? want ik neem 't vaak ook gewoon mee.