Zaterdag waren de Dragonboat Races, een eerste klas spektakel.
Vandaar dan ook dat het behoorlijk vol stond langs het water.
In de eerste jaren van de Dragonboat Races voer Glibber zelf ook nog mee, toen nog voor café de Spons.
Maar als ik zie wat er de laatste jaren voor teams meevaren, ben ik er keurig op tijd uitgestapt.
Rondom het startgebied was het een behoorlijke drukte van in en uitstappende teams.
De hele middag werd uiteraard weer vakkundig aan elkaar gepraat door Aad van der Luit.
En ach,.... Karel vaart al van begin vanaf aan mee en moest nu de boot uit omdat hij anders te zwaar werd.
Gelukkig voor hem, zag ik hem later die middag toch nog voor zijn team van het Praethuys varen.
De meer professionele teams zorgeden er echt voor dat er geen druppel water in de boot zat, is allemaal extra ballast en kan je net de beslissende seconde schelen.
Ook het team van het Praethuys is niet meer zomaar een kroegenteam, maar zijn echt goed op elkaar ingespeeld en vielen daarom weer in de prijzen dit jaar.
Glibber stond op het genodigdenterras en daar kom je natuurlijk een hoop Leidse BN-ers tegen en vraag je je weleens af wat er allemaal besproken wordt.
Parkeren is in sommige gemeentes topsport, door ons stadsparkeerplan hebben wij daar geen last van.
Maar waar hebben gemeente voorlichter Fons Delemarre, voorzitter Chris Verplancke van het stadsparkeerplan en wethouder sport Marc Witteman dan zo'n lol om.
Er zitten een aantal grote voordelen aan het genodigdenterras.
Je hebt goed uitzicht op de wedstrijden, spreekt een hoop mensen, je drankje bij de hand en ze komen langs met lekkere hapjes.
Zodoende weer alle complimenten voor Mike Boer die het met zijn vrijwilligers weer allemaal perfect geregeld had.
Wat ik elk jaar weer grappig vind is dat iedereen van Aad verwacht dat hij heel erg op de voorgrond aanwezig is, terwijl zijn mede-organisator Stephan van de Berg zich altijd op de achtergrond opstelt.
Misschien is het juist daardoor zo'n goed team.
Ondertussen gaan de wedstrijden door en worden de teams steeds fanatieker.
Eigenlijk is de familie van Glibber best wel sportief, mijn vader tennist nog op zijn 90 ste, maar ook de schoondochters doen het niet slecht.
Vorig jaar peddelde import minglibber Sonja nog mee en dit jaar vertegenwoordigde Ruth de familie.
Uit deze foto spreekt toch wel kracht hoor.
Sportwethouder Marc Witteman had zich ondertussen bij het team van de gemeente Leiden gevoegd om te horen hoe het ermee stond.
Het team deed enorm zijn best, maar had als handicap dat ze de laatste race alleen moesten peddelen.
Na hun races in de voorrondes haalden ze opgelucht adem en waren best blij met hun tweede plaats, nou ja tweede plaats van onderen dan.
En ze hadden van te voren nog wel zo gestudeerd op de beste indeling van de boot.
Geweldig toch he, als je elk jaar weer kan bouwen op een team goede vrijwilligers, zonder hen en de sponsors zouden de Lakenfeesten ondenkbaar zijn.
Let even op de een na achterste man in de boot met de witte shirts.
Dat is Frans die mij naderhand vertelde, "mijn vrouw staat aan de overkant en ik had beloofd als we onder de minuut zouden gaan, ik over het water naar haar toe had komen lopen".
Wat had ik dat graag gezien, helaas kwam hij een seconde te kort.
En nu we het toch over water hebben, opa's leren hun kleinkinderen al heel vroeg de belangrijkste dingen in het leven voor een man.
De professionele teams hebben vaak ook hun vaste trommelaar, die even fanatiek meewerkt.
Terwijl de zoveelste persoon Aad even bedankte en sterkte wenste voor de rest van de Lakenfeesten, vertelde hij even terloops "de reden dat ik deze dagen zoveel praat, is omdat ik de rest van het jaar thuis mijn mond moet houden".
Zijn vrouw keek lachend toe en dacht waarschijnlijk, laat ik heel wijselijk mijn mond maar even houden.
We hadden een unieke primeur dit jaar.
Vanwege de wedstrijden is het water uiteraard afgesloten voor andere vaartuigen, je moet er niet aan denken wat voor ongelukken er kunnen gebeuren als er plotseling een boot tussendoor zou varen.
Voor het eerst in de geschiedenis van de Dragonboatraces was er dus een boot die de borden genegeerd had en door de afzetlinten heen rustig over het parcours voer om vervolgens op zijn dooie gemak aan te leggen.
Denk je dat dit soort peddelaars zo'n boot doorhebben als ze in hun race zitten.
Nou, ik dacht het niet he.
Het ergste is nog dat de man kwaad werd omdat hem deze gevaarlijke actie werd verweten en gevraagd werd waar zijn gezond verstand was.
Ik zal de woorden niet herhalen, maar echt netjes was zijn reactie niet neem dat maar van me aan.
De grote winnaars werden Pro Life Factory, en ja dan mag je even spetteren.
Herman Jouwstra van het Leidsch Dagblad was nog net op tijd om de finale te zien.
Vanaf het Culinairfestival brengen zij dit weekend meerdere extra bulletins van de krant uit en zodoende kon hij de uitslag nog meenemen in het bulletin wat die avond om 20:00 uur alweer uit zou komen.
In meerdere categorieën waren prijzen te verdienen, toch ging de prijsuitreiking erg snel.
Altijd prettig natuurlijk als een vrouw de beker in ontvangst neemt.
Maar voor Pro Life Factory was het de grote dag, zowel bij de dames als bij de heren wonnen zij de eerste prijs.
Reden voor een gigantische feestvreugde.
Uiteraard wilden beide teams nog wel even op de foto.
Na de Dragonboatraces ben ik nog even naar het Culinair Festival gegaan.
Het was er ondanks dat het een beetje begon te regenen druk en erg gezellig.
Over het Culinair Festival komt in de loop van de week nog een aparte log, want ook dit is weer zo'n mooi en vooral lekker evenement.
Morgen een verslag van de zondag met onder meer het Leids Sterrengala, standwerkers en de Gouden Pet.
Hieronder nog een kort fotofilmpje met voornamelijk actiefoto's waaruit de krachtsinspanning bij deze sport duidelijk naar voren komt.
Reacties