Leidsch Dagblad en Levenslied.
Glibber had zaterdag duidelijk opstart problemen, maar ja had dan ook tot (nee , ik zal de tijd maar niet noemen, de vogels floten al) laat in de nacht met zijn foto's zitten klooien.
Behalve de open dag en het festival was er ook nog een informatiemarkt van instellingen en bedrijven die in het pand gevestigd zijn.
Het was echt jammer dat er weinig publiek was bij het podium.
Maar dat heeft denk ik een aantal oorzaken, het publiek kwam voor de open dag van het LD en verdween daarna helaas weer.
Daarnaast lag het podium niet aan een doorgaande route dus kreeg je geen passanten.
De keuze om het festival te combineren met de open dag van het LD was op zich goed, maar pakte helaas qua publieksaantallen niet echt goed uit.
Wel kwam ik nog een paar oude bekenden tegen uit de tijd dat ik zelf nog mede-organisator van het festival was.
Harmina is een verhaal op zich waar ik later in deze log op terug kom.
Het aanwezige publiek genoot in elk geval duidelijk van alle optredens.
Glibber ging eerst eens binnen in het pand kijken waar onder andere het LD zit.
Naast allerlei informatiestands was er uiteraard ook een merchandisingstand van het Leidsch Dagblad.
Marjolein mocht je dit lezen, leg me dan eens uit wat tuinhandschoenen te maken hebben met de merchandisingstand van het LD, de oranje bloemen kon ik begrijpen, maar de handschoenen kon ik echt niet plaatsen.
De striptekenaar van Elsje was ook aanwezig en tekende voor iedereen die een boekje kocht een cartoon met eigen tekst of ontwerp in het boek.
Het pand waar vroeger het electriciteitsbedrijf zat, is geweldig mooi opgeknapt met veel ruimte en licht.
Behalve het Leidsch Dagblad hebben onder andere ook woningstichting Portaal en de Daklozenopvang er een plek in gekregen,
Eerdaags vestigen nog meerdere instanties of bedrijven zich in het pand.
De redactieruimte van het LD is misschien wel kleiner dan op hun oude adres, maar ziet er wel erg flitsend uit.
Op de open dag kon men zijn eigen voorpagina voor de krant ontwerpen, jong en oud maakten hier gebruik van.
Zoals ik al zei, wat mij het meest opviel was dat er zoveel licht in het pand binnen kan komen.
Leuk dat de wereldbol die altijd op het dak van de Witte Singel stond ook weer een plaatsje in het nieuwe pand heeft gekregen.
Het was voor Glibber een kwestie van naar binnen en naar buiten lopen, want tussen de interessante open dag van het LD, wilde hij ook het Levenslied volgen.
Zoals hier het optreden van John van Tongeren.
De jury had vandaag een zware taak.
Niet alleen vanwege de beoordeling, maar ook omdat ze urenlang in het zonnetje zaten, en dat was best warm hoor.
Maar ik had beloofd nog even iets over Harmina te schrijven.
Presentator George Juliën kende haar niet en verbaasde zich er over dat ze als Nederlandse zangeres helemaal uit de Eifel in Duitsland (daar woont ze tegenwoordig) naar Leiden was gekomen.
Dat ze weer eens naar Leiden was gekomen verbaasde mij niets, ze heeft een heel duidelijke band met Leiden.
Als ze zich omkleed als de Zangeres zonder naam en begint te zingen, heb je het idee dat Mary Beij echt weer op het podium staat.
Ik kan mij een finale van het Levenslied Festival herinneren waar zij ook in de finale stond.
Wij als organisatie wisten eigenlijk bij voorbaat al dat zij waarschijnlijk de winnares zou worden.
Het plan was dat als ze winnares zou worden, ze zich vliegensvlug zou omkleden en als Mary Beij het podium op zou komen.
Alleen op het moment dat Harmina op het podium stond van de Leidsche Schouwburg, was ze zo onder de indruk dat ze niet meer uit haar tekst kon komen.
We hebben het er vandaag nog even over gehad, maar ook haar man zei, het idee om in een van de mooiste schouwburgen van Nederland te staan werd haar plotseling even teveel.
De uitslag van de voorronde komt vandaag op internet te staan, maar ik verwacht haar wel in de finale op 30 augustus.
Willem Beij, de neef van de Zangers zonder naam, is van plan om samen met Harmina op muzikaal gebied wat te gaan doen.
Hierna kwam een duo uit Geldrop.
Als ik eerlijk moet zijn, dan denk ik niet dat ze de finale gaan halen, maar ze geloven zelf in hun nummers.
En om wijlen Leidse Kees even aan te halen , hij zei altijd "al zing je nog zo slecht of vals op het moment dat je achter je muziek staat ben je een wereldartiest".
Dus lieve mensen uit Geldrop, hou plezier in je muziek en ga vooral door.
Altijd leuk om een raadslid eens in een andere gedaante tegen het lijf te lopen, zoals hier Alexander Geertsema.
Daarna ging ik weer even naar binnen, journalist Herman Joustra had me uitgedaagd mee te doen aan een verkorte versie van het Leids Dictee.
Het dictee zat leuk in elkaar met een aantal gemene valkuilen erin.
Maar ik was met vijf fouten niet ontevreden over mijn resultaat.
Buiten trad ondertussen de laatste artiest van de voorronde op.
Joris uit Groningen is ook een oude bekende van het festival.
Vorig jaar stond hij in de finale en zal zeker weten dit jaar ook weer in de finale staan.
Hij bracht er gelijk de stemming weer in, en voor je het wist was zijn kwartiertje optreden alweer voorbij.
Toch wist hij in zo'n korte tijd nog even een spontane polonaise voor elkaar te krijgen.
Hij was zeker weten een waardige afsluiting van het festival.
Reacties