Zondagmorgen was men al druk bezig om alles voor te bereiden voor het eenmalige optreden van de Belgische Boogie Boy in Leiden.
Four Reasons werd vol gestouwd met apparatuur om Boogie Boy volledig tot zijn recht te laten komen.
(foto Leo de Vogel)
Om half vijf kon Trudy Kwik vol trots aankondigen dat Jazz on Sunday haar winterseizoen afsloot met deze zeer aparte Belg.
De wildste verhalen over Boogie Boy waren al rondgegaan van stagediving tot het constant betrekken van het publiek tijdens zijn show.
Toen ik hem zo zag zitten dacht ik niet gelijk aan stagediving en mocht het wel gebeuren dan had ik alvast medelijden met het publiek vooraan wat hem dan zou moeten opvangen.
Bij het eerste nummer bleek al dat dit een kippevelmiddag zou worden, wat een geweldige stem en met de Woogies had hij een ijzersterke band naast zich staan.
En inderdaad stilzitten kon hij niet, bij het derde nummer was zijn jasje al uit en swingde hij heen en weer over het podium.
De toon was gezet en ik moest gelijk denken aan wat Martin Rohde mij een twee maanden geleden vertelde, "deze man zet in 5 minuten de zaal op stelten".
Martin had helemaal gelijk bleek al snel.
Het werd geen stagediving deze middag maar toch was je als publiek niet veilig met hem.
Er is over hem geschreven dat de zaal zijn podium is, en dat bleek deze middag duidelijk.
Niet alleen Boogie Boy was meer in de zaal dan op het podium te vinden ook zijn muzikanten haalde hij diverse malen de zaal in.
Trudy genoot overduidelijk en ook Fons die toch heel wat acts gezien heeft was onder de indruk van deze man en zijn band.
Tijd vliegt als je het naar je zin hebt en voordat we het wisten was hij al drie kwartier bezig en werd het tijd voor een pauze.
Na de pauze had Boogie Boy weer keurig plaats genomen achter zijn piano.
Erg interessant zo'n snerpende gitaarsolo zie je hem denken.
Maar twee nummers op je kruk blijven zitten is voor Boogie Boy alweer veel te lang , daarom dat hij maar weer met wat blazers de zaal introk.
Terwijl de blazers een stevige solo gaven had Boogie Boy even tijd voor een dansje.
Het publiek vond het allemaal geweldig en genoot.
Het mooiste is dat ondanks al het zaalwerk van hem het contact met de band feilloos was.
Ook kregen alle bandleden ruim de gelegenheid om zich via indrukwekkende solo's in de kijker te spelen.
En ach, als de blazers de zaal in gaan, dan moet de sologitarist toch ook de zaal in kunnen.
Ook nu vloog de tijd weer om en voor we het wisten was de show over.
Het publiek was uitzinnig en ik heb deze middag mensen gezien waarvan ik weet dat ze enthouisiast kunnen zijn over muziek, maar zich nooit helemaal laten gaan.
Deze middag gingen zelfs zij uit hun dak.
Na twee uitgebreide toegiften dacht men nu is het helaas wel echt voorbij.
Zodoende nam Trudy afscheid van de band en bedankte het publiek.
Maar Boogie Boy had er duidelijk zin in, hij nam het applaus in ontvangst en ging weer rustig verder.
Onvermoeibaar zijn deze man en zijn band.
Hij ging de hele zaal rond en wist iedereen nog gekker dan gek te maken.
Wel handig dat de meeste mensen ondertussen stonden, dan was er gelukkig een stoel voor Boogie Boy en zijn blazers.
En dan is het echt voorbij en neemt de band voor de laatste keer afscheid.
Het publiek kon er nog steeds geen genoeg van krijgen, en begon op een grote gezellige familie te lijken.
En let op dat oortje.
Inderdaad we gaan gewoon nog even door.
Maar aan alles komt een eind dus ook aan dit geweldige optreden.
Zwaaiend nam Boogie Boy afscheid van het publiek.
En toen bleek de magie van Boogie Boy.
Ik heb in alle jaren dat ik concerten bezoek mensen zien klappen, gillen, stampen, juichen en noem maar op.
Maar ik heb nog nooit een volwasen publiek gezien die heel lief terug zwaait naar een artiest.
Terwijl Boogie Boy de zaal inging om iedereen ook nog eens persoonlijk te bedanken bleef het publiek maar doorzwaaien en klappen.
Zoiets noem ik uniek en de magie van deze man.
Ik heb begrepen dat er vage plannen zijn hem terug te halen naar Leiden.
Ik denk dat iedereen die zondagmiddag geweest is dat helemaal te gek zou vinden.
We moesten even bijkomen van dit optreden, daarom nog maar even snel een afzakkertje in Sus Antigoon gehaald.
We hebben niet meer gewacht tot Men in Blues gingen spelen, ik had wel weer genoeg voor de zondag.
Maar vanaf volgende week vertelde Karen , gaan ze elke zondagavond al om acht uur beginnen met spelen.
Hieronder een fotofilmpje met meer foto's van het optreden van Boogie Boy and his Woogies.
Helaas ging er iets fout met het opladen en staan de foto's wat door elkaar en staat niet alles wat ik erop wilde hebben erop.
Reacties
Wie weet als hij weer komt.....en ik ben vrij.
Ziet er in iedergeval erg gezellig en muzikaal uit.