Glibber houdt van lekker doorrijden.
Vorige week in Zeeland ging dat helemaal geweldig, zowat geen enkele auto op de weg.
Dinsdag scheen het zonnetje lekker en Glibber had het ondanks dat hij die dag vier afspraken had helemaal naar zijn zin in de auto.
Geen files, geen drukte lekker doorrijden.
Heb je in andere provincies nog wel eens last van overstekende herten, bejaarden en kinderen in Zeeland niet, alleen een beetje veel last van overstekende bruggen.
Een brug hoort bij Glibber gewoon omhoog te gaan, maar nee hoor in Zeeland zetten hem gewoon dwars op de weg.
Raar volk hoor, maar ja het lag natuurlijk wel tegen België aan.
( Op dit moment haken mijn Belgische lezers waarschijnlijk massaal af, sorry was niet zo bedoeld)
Ze hebben wel de tijd in Zeeland want na ongeveer een minuut of tien wachten kwam er eindelijk een bootje langs varen.
Gelukkig niet voor niets staan wachten.
Voor hetzelfde geld komt er zo'n stom zeilbootje langs die zijn mast niet wil laten zakken, daar sta ik in Leiden vaak voor te wachten.
Maar op het moment dat de brug weer dicht gaat weet je wel wanneer je weer mag gaan rijden.
Ik vind het alleen een beetje slordig dat ze een verkeerd plaatje op het bord zetten.
De brug draait open en gaat helemaal niet omhoog, waarom dan niet een plaatje van een draaiende brug.
Nu weet ik dat Zeeuws Meisje destijds gelijk had als ze zei, "wij Zeeuwen benne zunig he".
Kostte vast extra om een plaatje van een draaiende brug erbij te zetten.
Een dag later in de mist was het een stuk minder om te rijden over die smalle weggetjes.
Er waren stukken bij dat ik bijna ruzie kreeg met mijn Tom Tom.
Hij bleef volhouden dat er een rotonde kwam, terwijl ik er toch echt geen zag.
Op de laatste twintig meter moest ik mijn Tom Tom toch gelijk geven en doemde er een rotonde op.
Maar ondanks de mist wist ik wel weer elke geopende brug te vinden.
Vooruit, ik zal het maar eerlijk vertellen.
Vlak voor ik afsloeg naar deze brug (Eva zei het tenminste, mevrouw Tom Tom) lichtte er een bord op met "Doorgaand verkeer"en dan een pijl rechtdoor.
Maar ja ik volg Eva erg trouw dus sloeg toch af richting brug.
Ik stond ondertussen 10 minuten te wachten en geen boot te zien.
Eigenlijk was er vrijwel niets te zien.
Wat ik wel zag, was dat ik als enige stond te wachten voor de brug, alle auto's reden keurig rechtdoor en ook aan de overkant stonden geen auto's te wachten.
Na een kwartiertje hield ik het ook voor gezien en volgde ook maar de weg rechtdoor.
En ja hoor 500 meter verderop kon ik een andere brug over en bleek die van mij gewoon open te zijn voor onderhoud.
En wie kreeg de schuld van het wachten, uiteraard Eva mevrouw Tom Tom.
Ze mag blij zijn dat ze veilig in zo'n klein kastje zit want ze heeft heel wat te stellen met me zo nu en dan.
Morgen een log van wat dichter bij huis, Nieuw Leyden begint vorm te krijgen.
Reacties
Maarre, hopeloos was het inderdaad met die mist. Gelukkig was die hier vrij snel weg en hadden we daarna heerlijk het zonnetje!
Groetjes en trusten,