Door alle drukte rondom het Rembrandtfestival, nieuwe camera en werk, was ik bijna vergeten aandacht te besteden aan de expositie van Willem Breddels.
Maar de expositie is nog t/m 30 juli te bezoeken in de Tuinzaal van Sociëteit de Burcht in Leiden, dus het kan nog net.
Willem ken ik al sinds mijn Troeftijd.
Ik zal in een paar zinnen uitleggen wat Troef was, alhoewel als ik over Troef zou beginnen, kan ik wel een jaar lang logs volschrijven.
Troef begon eind jaren zestig als vormingscentrum voor jong volwassenen, en was eigenlijk de eerste jongerenvoorziening in Leiden.
Over de toenmalige directrice Elly Kerckhoffs kan ik maar één ding zeggen, het mooiste mens wat ik ooit in mijn leven ben tegen gekomen.
Zij wist een stelletje totaal ongemotoiveerde jongeren, enthousiast te maken voor politiek, sociale projecten etc. etc.
Tot aan de dag van haar overlijden is zij actief gebleven met werken en bleef mensen motiveren, na haar Troeftijd in de politiek en daarna in de ouderenbonden.
Slechts een kleine greep uit het geheel, vanuit Troef is het eerste jongerencentrum in Leiden gerealiseerd (nu LVC), het eerste Popfestival (PInk-IN), de werkgroep huisvesting werkende jongeren, heel progressief voor die tijd hadden wij de eerste COC bar op de dinsdagavonden (Mix) Release een groep voor opvang en begeleiding van jongeren en diverse actiegroepen werkten vanuit Troef.
De meeste Troevers van de eerste jaren werken nu nog steeds, vrijwillig of beroepsmatig in tal van politieke, sociale, culturele of vrijwillgersorganisaties.
Zij worden dan ook regelmatig de kinderen van Elly genoemd.
Ik zal wat fotomateriaal gaan verzamelen en maak na de vakanties een reeks aparte Troeflogs.
Maar terug naar Willem Breddels en zijn expositie.
De expositie is voornamelijk een overzicht van alle portretten die Willem gemaakt heeft van diverse Leidenaars.
Van hele kleine portretjes tot hele grote portretten.
Voor en na de opening speelde het trio van Dolf del Prado.
Willem Schrama gaf een overzicht over en van het leven van Willem Breddels.
Zeker voor de mensen die hem van het begin af aan kennen, was dit een erg leuk verhaal met tal van herkenningspunten.
Zo heeft Willem o.a. aan de wieg gestaan van de oprichting van de BKR en het eerste kunstenaarscafe in Leiden, BUUT 110.
Willem Breddels is geen prater, maar was duidelijk in zijn element en hield toch ook zelf een toespraakje, waar ik enorm gelachen heb.
Hij vertelde dat bij zijn eerste expositie begin jaren 70 hij de tip kreeg veel drank te schenken.
Dan was de kans groot dat de landelijke kunstcritici positief over je schreven.
En inderdaad, de dag erna stond in alle bladen Willem Breddels is een veelbelovend talent.
Bij een aantal volgende exposities schonk hij dus weer veelvuldig drank, alleen bleef de kritiek hetzelfde, een veel belovend talent.
Toen is hij maar gestopt met het veelvuldig schenken van drank tijdens exposities, zonde van het geld.
Dames en heren, ook bij deze expositie is er weer veel drank, maar ik ben nu 68 jaar, daarom laat het zinnetje veelbelovend talent nu maar weg.
Hierna opende loco burgemeester Flip van As de tentoonstelling.
Hij had een zeer nuttig cadeau bij zich namens de gemeente, een tasje met een paar hele mooie flessen drank.
Hierna heb ik de schilderijen bekeken waarbij ik een aantal portretten zag van mij bekende mensen.
Naast de portretten is er nog een klein stukje ingeruimd voor ander werk van Willem.
Uiteraard kwam ik een aantal oude Troevers tegen, zoals bijvoorbeeld Dineke en Jon van der Ven en Theo Ringers.
Theo was destijds fotograaf voor de Leidsche Courant en ik heb het vermoeden dat ik mede door hem de lol van het fotograferen heb ontdekt.
Daarnaast vergeet ik natuurlijk nooit meer onze spontane vakantie naar Frankrijk.
We kwamen 's morgens vroeg (9 uur) terug van een feest in Amsterdam en Theo zei, ik zou nu zo door willen rijden naar Frankrijk.
Een uur later waren we op weg naar Frankrijk, om een week of drie later liftend terug te komen omdat de auto het begeven had.
Ook Annemarie en Theo hebben altijd genoeg bij te praten als ze elkaar bij dit soort gelegenheden tegenkomen.
Maar er liepen nog veel meer gezellige mensen rond, zoals bijvoorbeeld caberetier, zanger, tekstschijver Jan ten Hoopen.
Wie kent hem nog, van bijvoorbeeld de finale van showmasters destijds.
Ook van hem hangt er een portret op de tentoonstelling.
Het bleef nog lang gezellig druk, mede door de lekkere achtergrondmuziek van Dolf del Prado, en de drank natuurlijk.
De expositie is nog t/m 30 juli te bezoeken in de tuinzaal van sociëteit de Burcht, aan de voet van de Burcht in Leiden.
Oh, en even niet vergeten, zondag is onze (niet echte) kleindochter Naomi jarig en wordt 2 jaar, maar wat is nou belangrijk aan echt.
Het is belangrijk dat een kind op die leeftijd een opa en oma in haar buurt heeft, echt of onecht dat maakt niet zo heel veel uit.
Mocht je het leuk vinden haar even te feliciteren, ( Lobbes heeft het al gedaan) klik dan even hier.
Reacties
Zowel beeldend als muziekaal!
Mooi allemaal!