Als je in Leiden zegt Henny's Rits of  "één broek voor twee billen" dan weet bijna iedereen dat je het over Henny Wiggers hebt. Afgelopen week werd Henny zeventig en wilde nu eens een keer zijn verjaardag groots vieren met familie en vrienden. Hij vertelde dat het idee in het voorjaar geboren is aan de bar in café de Vergulde Kruik. Ik zie helemaal voor mij hoe dat ongeveer gegaan zal zijn. Aan de bar bijvoorbeeld Henny Wiggers, Chris Verplancke en Peter Labrujère. Jongens ik word zeventig in oktober en ik wil iets doen voor familie en een aantal vrienden. Ga varen zegt Peter, ik heb nog wel een bootje liggen. Ja maar hoe krijg ik iedereen bij de boten. Makkelijk dat doen we met de busjes van het Stadsparkeerplan vult Chris aan. Klinkt goed jongens, alleen moet er ook nog wel iets te happen zijn. Maar daar hebben we natuurlijk Tom Holswilder van Koetshuis de Burcht voor. Het lijkt mij een leuk idee, ik ga er eens over nadenken. De beste ideeën worden vaak bij een borreltje geboren. Zo heb ik mij ooit laten vertellen dat de in Leiden en omstreken wereldberoemde slogan "Henny's Rits geeft één broek voor twee billen", op een dinsdagavond met een biertje op geboren is omdat de advertentietekst woensdagmorgen bij de drukker moest liggen. Nee, laat Henny maar schuiven dan komt het wel goed.

Zondagmiddag half drie, bijna tweehonderd gasten verzamelden zich bij het Stadhuis om bij de trouwsteiger op te stappen op een van de acht rondvaartboten van de Leidse Rederij die kwamen aanvaren. Toeristen en voorbijgangers keken raar op van deze massa mensen en boten. Juhh meid het lijkt wel het schoolreisje van ondernemend Leiden.

Je vraagt je af , moet je nu wel of niet blij zijn als je gisteren en vandaag niet naar buiten kon. Het was twee dagen echt extreem warm, maar mij hoor je niet klagen. Gisteren om verkoeling te zoeken een paar uur gevaren.Vandaag lukte dat verkoeling niet echt, ik stond met 33 graden samen met een vriendin een trouwreportage te maken. Let wel, ik ben de enige die dit mag zeggen, maar ergens ben ik een masochisties lui varken. Gisteren tijdens het varen genoot ik er van als ik anderen met die hitte zag ploeteren om vooruit te komen over het water.

Vandaag ging ik nog een stapje verder en liet een zenuwachtige bruidegom bij 33 graden op een muurtje klimmen om een standbeeld na te doen.

Cruyff zei het al, "ieder nadeel heb zijn voordeel". Toen mevrouw Glibber vorig jaar haar heup brak was dat natuurlijk niet leuk, wel leuk is dat een van de meiden van de thuiszorg een hele goede vriendin is geworden van de Glibbers en regelmatig langskomt. We hadden het al vaker over een keertje varen gehad, maar of ze moest werken of het weer zat tegen. Vrijdag hoefde ze niet te werken, had ik tijd en het was grandioos weer om te gaan varen. Omdat ze nog nooit met een boot op stap was geweest kozen we er voor om eerst richting de Kaag en het Joppe te varen, dan een stukje natuur pakken om daarna via Leiderdorp weer Leiden binnen te varen. Het was lekker rustig op het water dus gaf ik het roer over aan Nadine. Durf je dat vroeg ze, waarom niet antwoordde ik, het is rustig, ik kan zwemmen en met weinig boten op het water is dit het mooiste moment om te leren varen.

Bij de kaagsociëteit sloegen we af om de polder in te gaan.

Er zijn een aantal dingen die ik mooi vind zoals bijvoorbeeld uiteraard Leiden, varen door de Leidse grachten, zonnig weer en saxofoonmuziek. Zaterdagmiddag kwam dit alles bij elkaar en kon je ons niet alleen zien maar ook horen varen door Leiden.

Liefhebbers van Leiden, zon en muziek snappen dat dit natuurlijk een van de mooiste dingen is die je kan overkomen. Relaxter kan je zaterdagmiddag bijna niet zijn.