Jaren geleden hebben we een minidisc gekocht om alle LP's op minidisc te zetten.
Een hele winter hebben we dag en nacht zitten opnemen.
Er moest er natuurlijk een mooi en makkelijk kastje voor de minidisc's komen.
In een ethousiaste bui heb ik toen een kastje in elkaar gezet, waar behalve de minidisc's ook nog wat cd's en nu dvd's in konden staan.
Ik vond het wel mooi om geen plankjes , maar spiralen te gebruiken waardoor alles een beetje schuin kwam te staan.
Als je even om de bloemen heen kijkt kan je nog een stukje van de flitsende indeling zien.
Er zijn alleen altijd een paar kleine problemen als ik zelf iets in elkaar wil zetten.
Het idee, het ontwerp en het enthouisiasme daar is niks verkeerd mee dat gaat wel goed.
Alleen ik ben totaal niet technisch en wil eigenlijk al klaar zijn voor ik begin, daarnaast ben ik meestal duurder uit dan dat ik iets soortgelijks kant en klaar had gekocht.
Maar dit kastje stond erg leuk, maar dat was ook het enige.
Op het moment dat je het maar aanraakte, kletterde gelijk de helft van alle minidisc's eruit.
We hebben er daarom niet veel gedraaid de afgelopen jaren.
Vanavond was ik het eindelijk goed zat, en na het eten even snel naar de bouwmarkt geweest om plankjes te kopen.
Een ander overdenkt zoiets en gaat er dan een paar dagen later mee aan de slag.
Nee, bij mij komt het op en moet dan ook gelijk gebeuren, in mijn vorige huis ben ik nog eens om drie uur 's nachts begonnen met een kast te schilderen, om maar wat te noemen.
Voordat Hill er erg in had was de kamer veranderd in een puinhoop en lagen er overal minidisc's, dvd'd en cd's.
Elke echte klusser maakt ruimte om te werken, ikke niet.
Ik schuif gewoon de boel een beetje op en ga aan de slag, want ik moet natuurlijk binnen no time klaar zijn.
Overal liggen dan ook gereedschap, schroeven en andere troep.
Een normale klusser heeft een soort looplamp of zo om licht te hebben.
Nee, Glibber heeft ergens op zolder nog wel een oude schemerlamp zonder kapje liggen.
Maar Glibber is lekker bezig, nou ja lekker.
Eerst had ik natuurlijk weer niet het goede boortje, daarna was mijn accu leeg en uiteraard was de boel niet gelijk.
Hill kent me en houdt zich angstvallig op de achtergrond bij dit soort klus aanvallen.
Zolang niemand maar wat zegt, baal ik alleen zelf dat alles uiteraard weer tegenzit.
Maar een stuk later dan ik in gedachte had, was het eindelijk klaar.
Twee en half uur werk in plaats van het gedachte uurtje, maar ik had wel resultaat.
En dubbele ruimte, hij stond propvol en nu zit er meer in en heb nog twee vakken over.
En nu met angst en beven wachten op de volgende klus aanval.