Na alle drukte en de hele lange blogs over de Lakenfeesten de afgelopen dagen, even een beetje gas terug vandaag. Voor je het weet is het weer weekend en is er weer van alles in Leiden te doen zoals bijvoorbeeld Woodstock op het Water. Alles weer even op orde brengen om fris verder te gaan. Misschien een handig idee om mijn fiets eens op te knappen, volgens mij ligt de ketting er af en kan hij wel een schoonmaak beurtje gebruiken.

Gisteren nog druk bezig geweest met het verwerken van foto's en filmpjes, vandaag even uitgeslapen ook wel eens nodig. Over uitslapen gesproken, ik zag er vanmorgen eentje haar roes uitslapen tussen de restanten van de blikjes en de flessen.

Babyshowers komen eigenlijk uit India en waren onder andere bedoeld om het huis van de zwangere wat op te fleuren. In Nederland zien we ook steeds vaker babyhowers, maar geven we vooral cadeautjes en tips voor de aanstaande moeders. Gelukkig zijn dit soort feestjes mij bespaard gebleven, is denk ik ook meer iets voor tien giechelende vriendinnen terwijl de mannen even de kroeg induiken om voetbal te kijken. Een babyshower met ruim 2000 gasten, dat leek mij toch wel een heel leuk gezicht. Vandaar dat ik zaterdag maar eens binnenstapte bij het Leidsch Universitair Medisch Centrum (LUMC) waar de grootste babyshower van Nederland werd georganiseerd.

De begane grond- en eerste verdieping waren omgetoverd tot een grote babybeurs, waar van alles te vinden was. Kleertjes, zwangerschapsyoga, kraamzorg, speelgoed en noem maar op.

Twee Hopi Sisters brengen deze maand een bezoek aan Nederland. De Hopi zijn een indianenvolk uit het Noordoosten van Arizona. De naam Hopi staat voor goed, wijs en vreedzaam. Zij zetten zich al eeuwen in voor de balans op aarde. Deze maand reizen Lorna en Barb, twee leden van de Hopi's, door Nederland en doen tal van steden aan om uitleg te geven over hun cultuur, geloof en rituelen.

Vanmiddag waren ze op de Burcht in Leiden om aanhangers en geïnteresseerden te ontmoeten.

Zondagmorgen zag ik op facebook diverse berichten verschijnen dat er tientallen oldtimers in de buurt van het Stadhuisplein stonden. Omdat ik niet wist hoe lang de auto's bleven staan gelijk de stad in gegaan om te kijken. Inderdaad stonden er op de Boter- en Vismarkt tientallen waanzinnig mooie oldtimers. Je waande je even terug in de tijd dat er nog geparkeerd mocht worden op de marktenroute en het Stadhuisplein.

Bij het maken van dit artikel ging ik even googlelen op Euro Tour 2016. In eerste instantie vond ik niet wat ik zocht tot ik op de pagina van de Gay Classic Car Club terecht kwam. Een club homo's die als gemeenschappelijke hobby oldtimers hebben en elke maand leuke uitstapjes met de oldtimers organiseren. Nooit geweten dat er zo'n club bestond en zo actief is voor haar leden. Ik liep langs de auto's en keek mijn ogen uit, wat een beauty's. Nee Lorenzo, niet de heren ik heb het over de oldtimers.

Iedereen die regelmatig mijn site of mijn pagina in het Leidsch Dagblad leest, weet dat ik eigenlijk alleen maar over leuke dingen schrijf en nooit over ongelukken, branden of andere ellende. Vandaag een uitzondering met veel klein en groot leed. Ik liep een middagje rond op de eerste hulp in het Leids Universitair Medisch Centrum en dan niet zomaar op de gewone eerste hulp. Nee ik liep op een afdeling rond met de meest schrijnende en spoedeisende gevallen, het Teddy Bear Hospital.

Je kent zelf je beer, knuffel of pop het beste en kan dan ook zien waar hij pijn heeft of gewond is geraakt. Doktoren hebben het druk tegenwoordig, daarom is het wel handig dat de kinderen even hulpdokter waren bij het verzorgen van hun troetels. Bij binnen komst moesten de kinderen heel even wachten om daarna met spoed naar de juiste afdeling te worden gebracht.

Deze week waren er stom toevallig allerlei kinderevenementen, de finale van de Willie Wortel Wedstrijd van het Technolab, de opening van de speeltoestellen in de Tuin van Noord en het meest in het oog springende kinderfeest waren natuurlijk de Koningsspelen. Allemaal even feestelijk en geweldig om te zien hoeveel leuke dingen er eigenlijk voor de Nederlandse kinderen georganiseerd worden.

Dat gaf een goed gevoel, totdat ik zaterdagmiddag geconfronteerd werd met ruim honderd kinderen die bijna alleen maar bezig zijn met de vraag mag ik hier wel of niet blijven. Ik heb geen oplossing en ik weet dat er een hoop haken en ogen aan verblijfsvergunningen zitten, maar één ding weet ik zeker; kinderen moeten spelen en niet bezig zijn met problemen. Dat kunnen ze later als volwassenen nog lang genoeg.

Zomaar wat foto's van de afgelopen tijd die waren blijven liggen. Kan ik even bijkomen van een aantal behoorlijk drukke dagen met theater, openingen, Keukenhof en de Singelloop. De laatste dagen vind ik het maar koud, vaak nat en guur, heel wat anders dan vorige week zondag toen leek het wel echt voorjaar.

In een waterstad als Leiden, gaat gelijk alles wat maar kan varen met mooi weer gelijk het water op.

Mijn camera is een dagje op vakantie naar het camera wellness centrum op de Doezastraat, vandaar dat ik zomaar wat fotootjes pak die er nog liggen en waarschijnlijk nooit een blog zouden halen. Ik zie vaak overal een verhaal achter of vraag mij af zou er een verhaal achter zitten. Neem deze duif bijvoorbeeld, ik vraag mij af is hij bij toeval vandaag alleen of is zijn vaste partner verdwenen.

Die vraag die stel ik niet zomaar. Al een paar jaar zitten er voor het raam van café het Praethuys twee duiven naar binnen te kijken als de zaak nog gesloten is.

Vrijdag was het weer Nationale Pannenkoekdag om ongeveer 850 scholen. Tijdens Pannenkoekdag bakken schoolkinderen pannenkoeken voor oudere buurtbewoners. Pannenkoeken zijn behalve puur Hollands ook tijdloos. Elk kind lust pannenkoeken en elke ouder heeft ze gegeten en lust ze ook nog steeds. Een aantal leerlingen van de groepen 7 en 8 van basisschool de Zwaluw in de Stevenshof waren al vroeg in de weer om pannenkoeken te bakken en tafels te dekken voor hun gasten. Om half een 's middags konden de 'oudere' buurtbewoners aanschuiven.

Spanning in de keuken, want pannenkoeken bakken is niet alleen een feestelijke-, maar ook een serieuze zaak.

Ik leef al de hele week tussen wel en geen griep, gaat een dagje lekker dan weer snip verkouden, dagje spierpijn, dagje hoofdpijn elke dag wel weer iets anders. Vandaar vandaag maar even een heel korte blog met maar twee foto's. Soms zie je dingen waar je echt van denkt, uhhmm hoe zit dit nu. Dat je een fiets op slot zet en het voorwiel eruit haalt om het stelen tegen te gaan snap ik, maar een wiel laten hangen en de rest van de fiets meenemen lijkt mij ook niet echt alles.

Soms kan een 'mislukte' foto geweldig zijn en alles in zich hebben wat het leven bezighoudt. In onderstaande foto zie ik onder andere de consumptiemaatschappij, het drukke verkeer, de hoogbouw, terrorisme, wegwerp maatschappij en dat alles zo door elkaar dat er geen touw aan vast te knopen is.