DIT ZIJN WIJ
leidseglibber.punt.nl links
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen in deze categorie!
Evenementen
 (2).jpg){kind=logo}
Kijk ook eens hier.
.jpg){kind=logo}
zoeken
Zoek hier op trefwoord in mijn archief.
Wat speelt er in Leiden
Info per E-Mail
Fotografie en film.
Nieuws
Aan alle kanten merk je dat het voorjaar er toch echt aan zit te komen.
Niet alleen wat betreft de natuur omdat alle knoppen uitlopen, dat hebben we ook wel eens met een zachte winter in januari gehad.
Nee, de bedrijvigheid om alles klaar te krijgen voor het voorjaar neemt weer toe.
Afgelopen week reed Glibber even langs het strand en zag opeens yesss het wordt voorjaar.
En doel ik niet op die wandelaars en het flauwe zonnetje, nee ik kijk naar de bandensporen op het strand.
Bandensporen op het strand betekent,....... opbouwen.
Bij Willy Zuid op Katwijk waren ze nog maar net begonnen en voornamelijk aan het afvlakken.
Aan de andere kant waren ze al een stuk verder met bouwen.
Op het moment dat ze beginnen met het bouwen van de strandtenten weet je dat het voorjaar gaat komen.
Volop bedrijvigheid en met een beetje mazzel eerdaags lekker achter glas terrasje pakken in de zon.
Het opbouwen en afbreken van een strandtent is een behoorlijke klus.
Ik zie hier meerdere mensen aan het werk, maar kan me nog herinneren dat Glibber destijds twee seizoenen een hele tent met zijn drieën opgebouwd en afgebroken heeft in Scheveningen.
Dat waren zware dagen, en eigenlijk nog steeds, want heb daardoor mevrouw Glibber leren kennen. (hoor op de achtergrond nou ja , dat is erg)
Terwijl de schepen in file voorbij varen is er een en al bedrijvigheid op het strand om op tijd klaar te zijn voor de eerste zonaanbidders.
Bij Willy Zuid moet er nog een hoop gebeuren, maar ik denk dat volgend weekend de eerste tenten wel open zullen gaan.
Ook Chico heeft alweer het voorjaar geroken op het strand.
Afgelopen week stond opeens zijn strandtaxi weer voor de deur.
Strandtaxi zal je denken.
Ja inderdaad Chico is een van de weinige honden met een eigen strandtaxi, maar daar blaft hij eerdaags zelf wel even over.
Voor de mensen die niet kunnen geloven dat het voorjaar er echt aan zit te komen even wat bewijzen om de moed erin te houden.
Deze week zagen de bollenvelden er nog zo uit.
Kaal, triest en troosteloos, ben ik het helemaal mee eens.
Het kleine beetje zon probeerde er nog iets fleurigs aan te geven, maar echt vrolijk werd je er niet van.
Vorig jaar maakte ik op 26 maart deze foto, dat ziet er al een stuk fleuriger uit en is al over 35 dagen.
Dat schiet gelukkig aardig op.
Voor degenen die nog iets langer geduld hebben, vorig jaar op 20 april ben ik met Annemarie de bollenvelden ingedoken, nou ja zij dook erin ik maakte slechts de foto.
Maar nu niet te enthousiast worden, want deze foto maakte ik op 2 maart 2005.
Wel mooi, maar niet echt het juiste voorjaarsgevoel.
Een ding is zeker, deze winter zit er geen Elfstedentocht meer in, dus kom op met die zon en hogere temperaturen.
Met weemoed denken de meesten terug aan het mooie winterweer van een week geleden.
Als je nu naar buiten kijkt lijkt het inderdaad niet meer op een weekje geleden.
Er zijn er ook die opgelucht adem halen zoals bijvoorbeeld de watervogels, langzaamaan krijgen zij hun water weer terug.
Nog een laatste paar stapjes op het ijs en dan plons het water weer in.
Er zijn mensen die stiekem al dromen van dit soort plaatjes, voor hen mag het morgen al zover zijn.
Maar helaas, het is nog heel wat nachtjes slapen eer het zover is.
Sommige mensen hebben het echt gehad met de winter, en doen gelijk met de kerstboom alles wat met winter te maken heeft de deur uit.
Toch hoopt Glibber nog een paar mooie winterplaatjes als deze te maken eerdaags.
Ik geef de winter nog 5 weken de tijd om haar kunstjes te laten zien en dan moet het snel voorjaar worden.
Dit weekend stond bijna heel Nederland op de schaats of in elk geval op of rond het ijs, en een gedeelte van hen warmde daarna op bij de gipspolie in de ziekenhuizen.
Ik denk dat in de top 10 van meest gefotografeerde onderwerpen dit weekend, winterfoto's met stip op één staat.
Ook Glibber kan niet achterblijven en ging maar eens in de polder kijken, in Leiden zelf is op niet veel plaatsen te schaatsen.
Terwijl de stad nog driekwart openligt was het op de Zijl gezellig druk.
En voordat iemand erover begint, ja er zit een raar vlekje in mijn camera aan de rechterkant.
Jong en oud waren bezig op het ijs en probeerde zonder breuken de middag door te komen.
Mijn plan was richting Rijpwetering te gaan.
Behalve file's op de smalle polderweggetjes kwam je ook de meest mooie Hollandse taferelen tegen.
Koek en zopie was onderweg overal te vinden en er werd ook vaak goed gebruik van gemaakt.
Ook voor een beetje warmte langs de kant was gezorgd.
Je kan op alle manieren vooruit komen op het ijs, lopen, schaatsen, op een sleetje, maar op een trike is natuurlijk helemaal mooi.
Zomers zitten de mensen in de dorpjes gezellig langs de kant van het water naar de bootjes te kijken.
Nu konden ze lekker op het ijs zitten met de hele familie, is weer eens iets anders.
Ik reed verder en kwam terecht in Rijpwetering bij de Koppoel, een van de zijmeren van de Kagerplassen.
In de zomer zit de Vergulde Vos vol met watersporters.
's Winters moet je het toch meer hebben van speciale optredens en andere dingen die je organiseert, of........................van een goede vorstperiode.
Rijpwetering blijft een mooi dorpje wat vooral zomers uitpuilt van de watersporters, maar ook vandaag was het er goed druk.
Het is vanaf het ijs maar een paar meter klunen richting warme chocomel.
Alhoewel, koud of niet een biertje smaakt altijd natuurlijk.
Binnen was een speciale stand neergezet met soep en broodjes warme worst.
Geen pet van Unox gezien, worsten wel.
Ik was niet de enige die even naar binnen was gegaan, er waren nog een paar mensen op dat idee gekomen.
Marjo die de Spieghels verruild heeft voor werken in de Vergulde Vos had haar handen vol aan de drukte.
Terug naar het ijs voordat het donker werd.
Het leren schaatsen achter de keukenstoel is een algemeen bekend begrip in Nederland en zelfs tot kunst verheven.
Vraag me af of dit standbeeld er het hele jaar staat of alleen in de winter, om aan te geven hoe het er hier vroeger aan toe ging.
Romantisch hoor, samen handje in handje bij ondergaande zon door de polder schaatsen.
Terwijl de zon onderging kwamen de laatste schaatsers voorbij en ging Nederland weer masaal naar huis om bij de warme kachel de foto's te bekijken.
Hieronder in de slideshow nog een paar sfeerbeelden van deze eerste winter sinds twaalf jaar.
Zo nu en dan is een weblog niet alleen voor de gezelligheid, maar kan en moet hij ook gebruikt worden om mensen te steunen of te proberen zaken op te lossen.
Ik lees al een paar jaar de logs van de ex Leidse Josephine en schrok toen ik eerder deze week op haar log las dat haar zoon Pieter plotseling verdwenen was.
Op dit moment heeft Joos toestemming gegeven om een oproep op diverse internetsite's te doen, vandaar dat ik uiteraard op deze kleine manier probeer mee te helpen in de hoop snel duidelijkheid te krijgen over wat er met Pieter gebeurd kan zijn.
Sinds zondag 21 december wordt Pieter Bronsgeest uit Den Bosch vermist.
Ik weet niet of ik lezers in de omgeving van Den Bosch heb, maar zo ja lees deze log dan even heel goed.
Dit geldt uiteraard voor iedereen waar dan ook in Nederland, omdat nog niet duidelijk is wat er met Pieter gebeurd kan zijn.
Zaterdagavond 20 december is Pieter wezen stappen in Den Bosch, na tweeën zou hij naar huis gaan maar is er niets meer van hem vernomen.
Na die tijd is er ook niet meer gebeld met zijn mobieltje, vandaar dat een ongeluk of misdrijf wordt gevreesd.
Ondertussen zijn politie en brandweer onder andere bezig het riviertje de Dommel met sonarapparatuur en duikers te doorzoeken.
Berichten hierover en details over de verdwijning zijn te lezen op de site van omroep Brabant.
Dat de familie van Pieter heel angstige dagen doormaakt en zo snel mogelijk zekerheid wil hebben over zijn lot is duidelijk.
Het is bewonderenswaardig te zien hoe Josephine op haar site iedereen op de hoogte houdt van de verdwijning van Pieter.
Misschien zijn er mensen die Pieter na die tijd nog gezien hebben, maar vooral mensen die Pieter zaterdagnacht na tweeën nog in Den Bosch gezien hebben worden verzocht contact op te nemen met de politie 0900 - 8844.
Vanaf hier wensen wij Joos en haar familie sterkte in deze onzekere dagen.
De betutteling in Nederland gaat steeds verder, we hebben het rookverbod maar daar eindigt het niet bij.
Er gaan ondertussen al stemmen op om het vuurwerk te verbieden, natuurlijk hebben sommigen er wel eens last van, maar met verbieden haal je weer een stukje traditie weg.
Als dit doorgaat kan de volgende stap zijn dat mensen boven bijvoorbeeld de 100 kilo de patatzak niet meer in mogen ter bescherming van hun gewicht.
Van de week reed ik door Leiderdorp en zag het volgende verbod alweer aankomen.
Dit zal wel een experiment zijn, maar ik heb me rot lopen duwen om er voorbij te komen.
Hoop niet dat dit overgenomen wordt door meerdere steden want dan ben ik eerdaags fysiek niet meer in staat auto te rijden, ehhh bedoel duwen.
Ja sorry hoor, maar met deze regering ga je toch elk bord bijna serieus nemen.
Iedereen heeft jaarverslagen dus heb ik morgen ook maar een beperkt jaarverslag.
De Glibbers gaan al jaren tweede kerstdag uit eten, vandaar dat we van ons eigen kerstdiner wel iets lekkers maar niet teveel werk willen maken.
De komende dagen zijn veel mensen nog vrij en willen waarschijnlijk niet meer teveel koken, vandaar even twee tips om gezellig te eten zonder uren in de keuken te staan.
Voor kerstavond was dit alles wat ik nodig had.
Een meloentje, Italiaanse ham, gepofte aardappels en plakjes raclettekaas met pepertjes.
Voorgerechtje niet origineel maar wel lekker en binnen 5 minuten klaar.
De gepofte aardappels gaan ondertussen even een 10 minuten in de magnetron.
Leg de plakjes raclettekaas op een bord met de gepofte aardappel erbij als hij uit de magnetron komt.
Even 15 minuten in een voorverwarmde oven ongeveer 200 graden en klaar is je racletteschotel.
Een foto van het caramel-ijs uit een pakje heb ik maar niet genomen.
Oh ik vergeet bijna hetgene wat de maaltijd natuurlijk afmaakt.
Zo zie je, lekker makkelijk en snel klaar en toch gezellig zitten tafelen op kerstavond.
Terwijl bijna heel Nederland op eerste Kerstdag heel netjes, uitgebreid en chique zat te eten, deden de Glibbers het gewoon met hun handen.
Op het voorgerecht na (zelfde als gisteren) kwam er geen bestek aan te pas.
We aten pannenkoekjes met Pekingeend en dit heb je er voor nodig.
Chinese pannenkoekjes, Pekingeend, Hoisin saus, een komkommertje en een preitje.
De pannenkoekjes en de pekingeend zijn kant en klaar ingevroren te krijgen bij de Chinese winkeltjes.
Het meeste werk is het snijden van de komkommer en de prei, dit moet echt in heel dunne strookjes.
Als je klaar bent moet het er ongeveer zo uitzien.
De eend snij je in stukjes en gaat even in de grill, oven of magnetron maakt niet uit.
Ik gebruik altijd mijn snel-oventje en dan is het met 5 minuten klaar.
De pannekoekjes laat je gewoon ontdooien, hoef je niets mee te doen.
En hoe ga je dit nu eten, gewoon lekker met je handen.
Je legt een pannenkoekje op je bord, smeert er wat Hoisin saus op, daarna beetje komkommer, prei en pekingeend erop.
Daarna rol je hem op en smullen maar.
Het is best wel machtig eten daarom nemen wij er nooit iets bij, maar je kan er natuurlijk iets van bami, mihoen of rijst bijnemen.
Tweede Kerstdag laat Glibber zich verwennen met een diner waar ze veel langer en met veel meer mensen voor in de keuken hebben gestaan.
Wat ik precies ga nemen weet ik nog niet, maar keuze genoeg.
Klik maar op de foto en doe eens gok wat het geworden zal zijn.
Eens kijken of jullie ongeveer mijn smaak kennen.
Ik kom hier al jaren en is echt een aanrader.
Het filmpje geeft aan dat je ondanks Verboden Toegang op de deur gewoon naar binnen moet gaan.
Door alle drukte was ik helemaal vergeten dat ik een paar weken geleden foto's heb gemaakt bij de opnames voor het programma Missie Max.
In dit programma krijgen familieleden van uitgezonden militairen de kans een persoonlijke groet te doen aan de uitgezonden militairen.
Afgelopen zaterdag werd het eerste deel uitgezonden door omroep Max (herhaling vrijdag 26 dec om 09:25 uur).
Komende zondag wordt het tweede deel uitgezonden.
Gelijk bij binnenkomst struikelde ik al bijna over de cameramensen.
Ze stonden net opnames te maken van voorzitter en presentator Jan Slagter in gesprek met een van de familieleden.
De Groenoordhal zat vol met familieleden van uitgezonden militairen.
Het was een gezellige familiedag met tussen de interviews door optredens van diverse artiesten.
Ook aan de kinderen was gedacht.
Voor de kinderen was een aparte plek met allerlei speeltoestellen en kleine kermisattracties.
Sorry maar ik moest wel even lachen, waarmee zijn de hekken opgevrolijkt.
Inderdaad, met camouflage-materiaal.
Een clown met ballonnen maakte hartjes, misschien om te onderstrepen dat we vooral op vredesmissies zijn.
Kinderen werden ook geschminkt, eigenlijk had ik even moeten wachten op het resultaat.
Op zich was het best een beetje onwerkelijke situatie voor Glibber.
De opnames waren op 22 november en Glibber had net 's morgens de intocht van Sinterklaas in Leiden gefotografeerd.
Dan is deze omgeving opeens wel een heel grote overgang.
Het was een en al Kerst in de Groenoordhallen, een warme en gezellige sfeer, terwijl ik nog bijna onderkoeld was van de kou op de boot bij Sinterklaas.
Er waren militairen in alle rangen en standen aanwezig in de Groenoordhallen.
Vraag mij niet wie en hoog of laag want Glibber heeft zelf nooit in dienst gezeten.
Destijds had Glibber het idee dat het leger niet de meest geschikste plek voor hem was, gelukkig was de andere partij het daar ook mee eens.
Regelmatig moest er natuurlijk even doorgenomen worden hoever het programma was en wat er nu weer kwam.
Natuurlijk komt Glibber weer in een spraakverwarring terecht.
Ik vroeg aan een van de militairen, wanneer dit uitgezonden zou worden, daarmee doelend op de tv uitzending.
Hij antwoorde, ze zijn al uitgezonden en deel gaat half december.
Ik probeerde nog, nee ik bedoel de uitzending.
Met een blik van, heb je weer zo'n domme burger, legde hij mij nogmaals vriendelijk uit dat alle militairen waar de uitzending omging al uitgezonden waren.
Dat is zo'n moment waarop ik denk, het is toch maar goed dat beide partijen destijds zo slim waren niet met elkaar in zee te gaan, anders had dat Glibber kennende, nog een hoop spraakverwarringen kunnen opleveren.
Maar of je nou voor of tegen uitzending van militairen bent naar oorlogsgebieden, dit is een mooi initiatief van omroep Max.
Zeker met deze dagen is het voor achterblijvende familieleden en vrienden toch altijd een moeilijke tijd.
Ik denk dat eigenlijk iedereen deze dagen tussen alle kerstnummers door ook het tijdloze nummer Imagine van John Lennon moet draaien en heel goed in zich op moet nemen.
Glibber doet dat in elk geval wel elk jaar.
Klik op de foto om een live versie van Imagine te horen en zien.
De kreet "wie lust er een broodje poep" kennen de meesten van ons wel.
Het kwam destijds uit het geweldige programma De Film van Ome Willem van Edwin Rutten.
Dat China steeds meer westerse dingen over gaat nemen is bekend.
Ik ben alleen bang dat er een Chinees is geweest die wel eens gehoord heeft over het programma van Ome Willem, maar nooit de beelden heeft gezien, daarnaast riepen wij als kind nog wel eens, hee rare poepchinees.
Deze twee gegevens bij elkaar genomen heeft hem volgens mij op het volgende idee gebracht.
Inderdaad een restaurant volledig ingericht als toilet.
De gerechten worden uiteraard in passend servies geserveerd.
Dat Chinese restaurants in bezoekersaantallen iets teruglopen is bekend, ik hoop alleen niet dat dit het Chinese restaurant van de toekomst gaat worden.
Het gevleugelde zinnetje, "sambal bij" gaat toch wel een heel ander idee krijgen.
De nagerechten zullen best smakelijk zijn, alleen heb ik het toch liever op een bordje.
Hier krijg ik toch bepaalde visioenen bij over de manier van gerechten bereiden door de keukenbrigade.
Ik denk dat ze mij niet zo snel in dit restaurant zullen zien.
Dat is niet omdat ik niet voor vernieuwing en gekke dingen ben, nee dat heeft een veel belangrijkere reden.
De stoelen hebben geen rugleunig en dat lijkt me niet lekker zitten.
Afgelopen weken was in de Waag in Leiden het huis van Sinterklaas.
Gelijk bij de ingang stond een stand van de Stichting Doe Een Wens, zij hoopten hier donateurs te krijgen voor de stichting en verkochten diverse gadgets.
Even voor de mensen die eventueel de stichting niet kennen, zij proberen wensen te vervullen van kinderen tussen de 3 en 18 jaar met een levensbedreigende ziekte.
Op een van de foto's in mijn log over het Sinterklaashuis stond ook een foto van fotograaf Peter Schipper.
Samen met zijn vrouw Carolina D'Andrea maakten zij op verzoek in het weekend foto's van kinderen in het Sinterklaashuis.
(archieffoto)
Voor kinderen was het een van de meest sensationele en spannende locaties om op de foto te komen, de slaapkamer van Sinterklaas.
Van elke verkochte foto ging er een euro naar de Doe Een Wens Stichting.
Dat vind ik nou mooie initiatieven en was dan ook blij te zien, dat ze bij het sluiten van het Sinterklaashuis de stichting een cheque konden overhandigen van 190,00.
(foto PR)
Voor de Leidse lezers een kleine tip.
De komende zaterdagen staan ze in de Kopermolen met een compleet winterdecor, inclusief kerstmannenkleding, ijsmutsen, sleetjes en noem maar op.
Voor 6 euro maken ze een geweldige foto op 13 bij 18 formaat die je na een kwartiertje kan ophalen bij ze.
Glibber zal je er niet zien, die loopt er dit jaar met een grote boog omheen.
Vorig jaar was ik verplicht te gaan zitten voor een foto, en als er iets is wat Glibber niet kan en wil is het poseren, daarom heb ik als excuus altijd een camera in mijn handen.
Maar ik kwam er vorig jaar echt niet onderuit.
( foto Carolina D'Andrea december 2007)
Maar ik geloof dat bijna iedereen die zowel beroepsmatig of als enthousiast amateur met een camera rond loopt te rennen, zelf moeite heeft om op de foto te gaan.
En ja wat voor houding neem je dan aan he.
Update: van de foto's in het huis van Sinterklaas ging een euro naar de Doe Een Wens Stichting, in de Kopermolen niet.
Ik zeg het er maar even bij zodat er geen verwarring over bestaat, zoals ik uit de eerste reacties begreep.
(archieffoto)
Over poseren gesproken, Glibber moest afgelopen weekend even poseren voor een foto.
Ondanks dat ik het leuk vond dat er een foto van mij gemaakt werd en ook de reden daarvan, was ik toch niet blij met het poseren.
Komt eerdaags nog wel een log over.
Off topic: Tinki R,burg ik krijg toch weer foutmeldingen bij jou.
Zaterdag wordt weer een druk en muzikaal dagje voor Glibber.
's Morgens staat hij tussen de Sinterklaasliedjes op de boot bij Sinterklaas en 's avonds weer bij de rauwe blues van de Amerikaan Grayson Capps & the Stumpknockers.
Zaterdagmorgen/middag is altijd geweldig sinds een jaar of vijf staat Glibber op de boot bij Sinterklaas tijdens de intocht in Leiden.
Ik hoop natuurlijk op een zonnige intocht zoals een paar jaar geleden, het leek toen wel voorjaar.
Het is gek maar met een zonnetje erbij klinken sommige Sinterklaasliedjes nog vrolijker.
Helaas is de weersverwachting meer het repertoire van "hoor de wind waait door de bomen", zoals twee jaar geleden.
Maar wat voor weer het ook is, Sinterklaas komt altijd aan.
En zelfs in de regen vinden de kinderen het altijd weer geweldig als hij aangekomen is.
Maar Glibber heeft persoonlijk toch liever een zonnige intocht.
Ondertussen zijn ook bij Glibber rode ballonnen uit de stoomboot van Sinterklaas in de tuin gesignaleerd.
Alleen of Chico er zo blij mee was, dat vraag ik mij af.
Ach, ik neem aan dat hij er zelf wel een log over zal blaffen van de week.
Sinterklaas komt om 12:00 uur aan op de Beestenmarkt.
Na een optocht door de stad ontvangt hij vanaf twee uur alle kinderen op het stadhuisplein, en ik heb horen vertellen dat hij voor alle kinderen een cadeautje bij zich heeft.
's Avonds heel andere muziek voor Glibber.
Hans van Polanen organiseert in de Q-Bus een optreden van Grayson Capps.
(foto via Google)
Momenteel maakt hij een tour door onder andere Nederland en ik heb gelezen dat hij vrijwel overal uitverkochte zalen trekt.
Tijdens de tour treedt hij op met The Stumpknockers.
Als je de biografie leest van Grayson Capps dan weet je dat dit een avondje stevige rauwe blues gaat worden, en laat Glibber dat nou heerlijk vinden.
Grayson Capps is een Bluesman uit New Orleans en zijn muziek kan het best omschreven worden als "rott `n roll"; puur en rauw, en vol met intrigerende personen en verhalen. Grayson groeide op in Louisiana en maakte muziek in de band Stavin' Chain en deze band stond o.a. in het voorprogramma van The Wallflowers en Jeff Buckley.
Eind jaren `90 kwam hij in contact met een filmmaakster en hij wees haar op een boek dat zijn vader geschreven had. Dit boek werd in 2003 verfilmd met John Travolta en Scarlet Johanson in de hoofdrol: "A Love Song For Bobby Long". Grayson verzorgde mede de muziek bij deze film.
Tegelijkertijd kwam ook zijn soloalbum "If You Knew My Mind" uit, geproduceerd door Trina Shoemaker. Dit album zorgde voor een nationale platendeal en bracht Grayson ook naar Nederland in 2005 en 2006. Hierna volgden de cd's "Wail and ride" en het alleen met gitaar- en vioolbegeleiding opgenomen "Songbones"
Veel songs van zijn nieuwe cd "Rott 'n Roll", zullen te beluisteren zijn tijdens het concert in Leiden. Grayson is een energieke, charismatische performer en als je hem eenmaal live gezien hebt zal muziek nooit meer hetzelfde zijn! Dat wordt dus swingen zaterdagavond in de de Q-BUS
Na een swingend bluesavondje op zaterdag duikt Glibber zondagmorgen gelijk weer in de Sinterklaasliedjes bij de opening van het Sinterklaashuis op zondagmorgen.
Tijdens de opening speelt natuurlijk weer de enige echte Zwarte Pietenband de Marepieten.
Na de opening loopt Glibber bijna letterlijk en figuurlijk achter de muziek aan als de Zwarte Pietenband naar Piraateiland gaat voor het grote Piraateiland Sinterklaasfeest met verder o.a. Pietenboy band, clown Bassie en Jim Bakkum.
En kan ik natuurlijk nog last but not least naar een saxofoonbattle, die vanaf 4 uur in de Uyl van Hoogland wordt gestreden.
Deze keer met Boris v/d Lek, Sjoerd Dijkhuizen en Wouter Kiers.
Kortom een druk maar muzikaal weekendje met wel erg uiteenlopende muziek.
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl