De meeste appartementen in de Skyline zijn ondertussen bewoond of men is nog keihard bezig met klussen om er zo snel mogelijk in te gaan. Wij hebben gelukkig de verhuizing achter de rug en ook de meeste van de ruim honderd verhuisdozen zijn uitgepakt. Eigenlijk speelde afgelopen week mijn leven zich af tussen  het nieuwe, het oude huis en de Gamma. Het ene huis inrichten en in het andere huis de laatste rommel opruimen, ondertussen even lampje kopen, nog een lampje kopen, oh heb nog een kastje nodig, shit heb ik duizend verschillende schroefjes maar net deze niet, oh jee haakje voor de handdoek in het toilet, kan ik weer terug want vergeet handdoekenrekje in de badkamer en ga zo maar door. Zaterdagmiddag was de eerste middag dat ik even iets anders deed dan uitpakken, kopen en inrichten. De uitreiking van de prijzen van de 3 oktober Rood Wit wedstrijd moest ik natuurlijk wel bij zijn. Meer weten daarover dan moet je even tot maandagavond wachten want dan begin ik weer echt met bloggen en komt er een verslag over de prijsuitreiking.

Het waren spannende en intensieve weken waarbij ik regelmatig dacht, was het maar half oktober dan is het grootste deel achter de rug en weet ik of het wel of niet gelukt is. Dank voor alle aanbiedingen om te helpen, alleen het punt is inpakken en opruimen moet je zelf doen, daar kan je weinig hulp bij gebruiken. Maar het is zo goed als voorbij en het begint ergens op te lijken.

Ik kreeg een telefoontje, hoi met Arno heb je zin om vrijdagmiddag mosselen te komen eten. En is het nu mosselen of mossels de meningen lopen daarover nog al eens uiteen. Ik houd het nu even op mosselen. Nu gaat bij Arno alles in het groot, alleen als je mij vraagt om mosselen te komen eten dan moet je het echt groot aanpakken. Heb je extra ingekocht want ik lust er wel een paar. Ik heb de grootste mosselpan ter wereld staan Glibber, overtroefde Arno mij gelijk. Het was inderdaad geen klein pannetje. Voordat mensen denken nou Glibber dit is wel een behoorlijke reclame, inderdaad ik kan moeilijk om de naam van zijn "buurtwinkeltje" heen.

Aan de andere kant heeft Arno niet zoveel reclame nodig en zo ja dan verdient hij het ook wel. Arno is ook weer het type Leidse ondernemer die zegt we moeten de bal in de ploeg houden en elkaar ondersteunen. Regelmatig zie je de Sligro als sponsor of ondersteund Arno bepaalde activiteiten. Zo waren de hapjes in de bus toen we naar het wereldkampioenschap van K&G gingen door hem aangeboden en de pepernoten die de Marepieten bij hun optredens strooien komen ook van de Sligro. We blijven duidelijk geen stad, maar een groot dorp en dat is zo belangrijk voor de onderlinge verstandhoudingen. Maar we kwamen voor de mosselen natuurlijk.

We zitten echt opeens midden in de herfst, koud, nat en harde wind. Wat een verschil met vorige week toen het nog dertig graden werd en we nog op strand lagen of aan het varen waren. Ik ben geen bioloog, wetenschapper, helderziende, econoom of politicus, maar volgens mij begint de natuur zich met de "crisis" te bemoeien. De eerste pepernoten liggen alweer in de supermarkt, de kledingrekken hangen vol met winterkleding, als het dan buiten dertig graden is dan schiet het niet op natuurlijk. Nee, dan hebben we meer dit soort plaatjes nodig.

Ik krijg alleen wel het gevoel dat er uitgevers bestaan die met voorkennis handelen. Het is toch wel heel raar vorige week dertig graden en deze week bij de presentatie van de herfstedities van Leven Magazine zitten we midden in de herfst.

Elk jaar zie ik het persberichtje langskomen over het Beleg van Teylingen en neem mij voor eens te gaan kijken. Het kwam er nooit van. Dit jaar had ik het in mijn agenda gezet en vond een gaatje om zaterdagmiddag even langs te gaan. Dan blijkt mar weer eens hoeveel mooie evenementen er vlak naast de deur zijn waar je geen weet van hebt. Tijdens het "Beleg van Teylingen" zetten honderden middeleeuwse personages hun tentjes neer en staan het hele weekend rondom de ruïne van Teylingen.

 Ik ben blij dat ik even de tijd genomen heb om eens een keertje langs te gaan en maak er volgend jaar zeker weten meer tijd voor vrij. Van een afstandje zie je mooi het verschil tussen toen en nu.

Zaterdag trekt het leukste bloemencorso van Nederland weer door Rijnsburg, Katwijk en Noordwijk. Sinds een paar jaar met de flitsende naam FlowerparadeRijnsburg, maar voor de inwoners blijft het gewoon het Rijnsburgs bloemencorso. Het zal nog wel een aantal jaren duren voordat de naam Flowerparade helemaal ingeburgerd is. Er werd de afgelopen dagen keihard gewerkt om de praalwagens en de personenauto's op tijd klaar te krijgen voor de grote opening vanavond. Ik ging donderdagmiddag even kijken en kreeg al een behoorlijke indruk van hoe het er ongeveer uit gaan zien.

Tientallen vrijwilligers waren bezig met bloemen steken op de praalwagens.

Het was voor de bezoekers van diverse kroegen, winkels en studentenhuizen in de omgeving van de Hartesteeg/Nieuwstraat behoorlijk schrikken toen ze gisteravond hoorden dat hun buurtpoes Bledder was aangereden en overleden. Bledder was een bekende verschijning in de wijk en liep overal naar binnen om op zijn gemak even rond te kijken of een tukje te doen.

Bij café Jantje van Leiden is vanmiddag een speciaal bankje ingericht ter nagedachtenis aan Bledder.

Je zou bijna denken het gaat goed bij de Block met zulke rijen voor de deur. Helaas ligt het iets triester en gaat het hier om de faillissementsverkoop van alle artikelen. Soms kan ik best wel een beetje blond zijn, ik zag die rij staan gisteren en schatte in dat ik nog wel even aan kon sluiten. Bleek niet te kunnen alles was via een internetveiling verkocht. De mensen kwamen het nu alleen afhalen.

Jammer geen koopjes voor Glibber, maar het kijken naar het afhalen was ook erg leuk.

Na alle drukte van de afgelopen weken en de vaak ellenlange blogs, houd ik het vandaag even rustig en heel kort. Het is komkommertijd en je kan merken dat veel mensen sinds afgelopen week op vakantie zijn of dit weekend gaan. Eindelijk is het dan ook in Nederland zomer en ligt iedereen rustig in de zon. Je kan natuurlijk ook een beetje schaduw opzoeken.

Aan restaurants en hotels worden sterren toegekend. Als dat ook voor het weer zou gelden dan is dit toch wel minimaal driesterrenweer.

Ik ben Tim en pas tien weken in jullie wereldje, maar voel mij nu al een beetje misbruikt. Ik kan eigenlijk nog helemaal niets, maar door alle slimme vertaalprogramma's kan ik toch met jullie praten. Ze hebben mij achter een bord met knopjes gezet en als ik daar op sla dan schijnen jullie te begrijpen wat ik bedoel. Nou daar ga ik dan maar eens even gebruik van maken en ik spaar niemand.

Laten we eens beginnen met die Glibber. Het is mooi weer en dan doet hij niets aan zijn site maar laat mij het doen. Dat belooft wat voor de toekomst, wat een luilak is dat. Maar laten ze mij eerst eens uitleggen wat mooi weer is, dan weet ik hoe vaak mij dit gaat overkomen. Ik voel mij in elk geval behoorlijk in de boot genomen. Dat is dat wiebelding dat heb ik al door.

Dat is op zich helemaal niet zo moeilijk. Gewoon een kwestie van het heel druk hebben en eigenlijk geen tijd voor een uitgebreide blog. Dan loop je even wat losse foto's door en ontstaat er vanzelf een artikel. Eerst dacht ik dit is een totaal mislukte foto gemaakt tijdens de Poëzie Manifestatie. Na een beetje beter kijken is het eigenlijk een heel poëtische foto van Olijerhoek die als onderdeel van zijn act in het water ligt met de weerschijn van de spotlights.

Dat er paardenvlees tussen het rundvlees zat had ik niet zo'n problemen mee. Sterker nog ik vind een paardenbiefstuk lekkerder dan een runderbiefstuk. Als er iets is waar ik echt niet van houd dan is het wel selderij. Andijvie vind ik wel weer heerlijk, nu zag ik opeens dat er selderij tussen mijn andijvie zit.