DIT ZIJN WIJ
leidseglibber.punt.nl links
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen in deze categorie!
Evenementen
 (2).jpg){kind=logo}
Kijk ook eens hier.
.jpg){kind=logo}
zoeken
Zoek hier op trefwoord in mijn archief.
Wat speelt er in Leiden
Info per E-Mail
Fotografie en film.
Nieuws
Het wil maar niet opschieten met de zomer, alhoewel eigenlijk schiet hij al aardig op.
Bijna eind juli en een echte zomerperiode hebben we nog niet gehad.
Elke dag zien we ongeveer het beeld van zon afgewisseld met wolken en buien.
Het levert 's avonds natuurlijk wel mooie foto's op.
Maar ja als je bijna weggespoeld bent op de camping kan ik me ook weer indenken dat je niet op dit soort foto's zit te wachten.
Ik blijf het in elk geval wel mooi vinden die wolken, als het maar over is tegen dat wij met vakantie gaan.
Dan ben ik er ondertussen wel op uitgekeken.
Thuis gekomen viel me iets raars op aan een aantal foto's.
Wat doet die irritante groene vlek op mijn foto's?
Op meerdere foto's blijft hij zichtbaar, ik denk dat het zonlicht is wat op een of andere manier een verkleuring in mijn lens gegeven heeft.
Kan natuurlijk ook een heel spannend verhaal op gaan hangen over ufo's, orbs en andere bovennatuurlijke zaken, maar ja het weer is al onvoorspelbaar genoeg.
Laat ik daarom maar met beide voeten op de grond blijven.
Op deze foto was het alweer weg trouwens.
En buiten dat, groene UFO's passen helemaal niet in onze fantasie.
Alhoewel misschien was het wel een kudde Marsmannetjes, die schijnen wel groen te zijn.
Kijk, kleur en schuil ze, en voor de mensen op de campings, de zomer komt er echt aan.
Ze zeggen er alleen niet bij wanneer.
Na alle drukte van de afgelopen weken, nu maar eens een heel rustige log.
Ik kan genieten van alle feesten van de afgelopen weken, maar even zo goed geniet ik van gewoon een simpele meerkoet die op zijn nest ligt.
Misschien geniet ik er wel zo van omdat ik eigenlijk zelf zo graag even zou blijven liggen.
Maar ik was niet tevreden met de foto.
Daarom een dag later terug gegaan en mijn andere lens er op gezet.
Dat ziet er nog aantrekkelijker uit he.
Je zou er zo een nestje naast bouwen en erbij gaan liggen.
Wat ik me alleen afvraag, zou zij nu nog liggen broeden of ligt ze gewoon het hele jaar zo lekker rustig op haar nest.
Als ze het hele jaar zo ligt, dan meld ik mij aan om in een volgend leven meerkoet te worden.
Wel in een zonnig warm land natuurlijk.
Alhoewel zo'n willekeurig slootje ergens in het (nu nog) Groene Hart heeft toch ook wel iets.
Schiet mij opeens te binnen en heeft er eigenlijk niets mee te maken, maar zouden koetjesrepen nog bestaan.
Voordeel als je vlak bij het strand woont is dat je regelmatig een mooie zonsondergang kan zien.
Nadeel is elke keer als ik ga valt het tegen.
Van de week scheen de zon in Leiden en ik dacht ik rijd even naar het strand voor de zonsondergang.
Toen ik aan kwam leek het nog wel wat.
Maar ik zag de wolken er al aan komen, en wist dat het niks ging worden.
Gelukkig kwam er nog een bootje langs.
Sta je gelukkig toch niet helemaal voor niets te fotograferen, want bootjes, zee en (niet zichtbare) ondergaande zonnen schijnen iets moois te hebben.
Gisteravond leek het redelijk helder en dus maar weer richting strand gereden.
Was net een beetje aan de late kant, maar kon toch nog wat leuke foto's maken.
Wat ik niet begrijp is dat mensen op het strand gewoon door kunnen lopen zonder ook maar even naar de zee te kijken terwijl de zon onder gaat.
Ik blijf het altijd een mooi gezicht vinden, alleen hij kleurde niet echt mooi fel rood vanavond.
En binnen enkele minuten is het feest over en is hij verdwenen, het lijkt wel of de zee hem opgeslokt heeft.
Als je ver van het strand woont en toch de zon een keer in de zee wilt zien zakken, dan moet je even op deze foto-slideshow van de ondergaande zon klikken.
Hadden we vorige week het idee dat het voorjaar er aan kwam, nou vandaag was het wel even anders.
Wat een ellende weer, vanaf Leiden tot Amersfoort alleen maar sneeuw gehad.
Daarom maar even een bloemige log om het lentegevoel van vorige week nog maar even vast te houden.
Behalve van rozen houden wij ook van ammarylissen, die ik steevast ammedingessen blijf noemen.
Deze week hadden we weer geluk, donderdag stond Nikos voor de deur met een flinke berg ammedingessen.
Er mochten er niet teveel in een vaas omdat ze volgens hem behoorlijk groot gingen worden als ze uitkwamen.
Vandaar dat er nu overal vazen met ammedingessen staan in de kamer.
En inderdaad ze werden echt groot.
Het was maar goed dat ik er niet teveel in de vazen had gedaan.
Ik heb altijd zoiets van, joh dat past best wel.
Goed dat ik nu maar eens geluisterd heb.
Ze zijn allemaal gelijk uitgekomen, als of ze het afspreken he die gekke dingessen, verschillende vazen en toch keurig allemaal tegelijk.
En van dichtbij is het wel echt erg mooi.
Gelijk maar eens even uitgeprobeerd of ik het nog wat closer kon nemen, en ben er niet ontevreden over.
Het geinige is, dat ik geen idee heb hoe ik het voor elkaar gekregen heb om de ammedingessen op de foto te krijgen en de achtergrond zwart te houden.
Dit is dus geen kunde maar puur mazzel.
Het zal me aan mijn ammedinges roesten hoe ik het voor elkaar heb gekregen.
Ik vond het gewoon wel lekkere vrolijke foto's voor een log.
De week is in elk geval weer fleurig begonnen, zolang je niet naar buiten kijkt.
(Vanavond een voorbeschouwing van de Ronde van het Groene Hart)
Een mens kan wel eens net te laat zijn maar toch net op tijd dat bleek wel weer tijdens onze vakantie in Duitsland.
Het was een regenachtige zondag en Hill ging lekker verder in haar boek.
Voor mij een mooi moment (wat is stil zitten?) om even een stukje te gaan rijden, en in Homberg een kwartiertje verderop naar het internetcafé te gaan om mijn post te bekijken.
Een klein stukje van ons huis lag er een behoorlijke tak op de weg, oh jee dat had ik nog niet door dat het harder stormde dan ik dacht.
Ja en wie Glibber kent, weet wat hij bij zich heeft en wat hij doet.
Daarom dan ook dat ik mijn auto neerzette en mijn camera pakte om er wat foto's van te maken.
Het is maar goed dat de kruin van de tak op de weg lag en niet het dikke gedeelte van de tak.
Ik was blij dat ik net iets te laat was, want als ik het zo bekeek kon je het beter niet op je dak krijgen zo'n tak.
Te laat om schade te krijgen maar op tijd om het opruimen te kunnen volgen.
Ik stond er nog geen minuut of de brandweer kwam eraan.
Ondertussen was ook de politie gearriveerd en het circus dus compleet.
Alhoewel het leuke is dat er met een vrijwillige brandweer in die minidorpjes er altijd wel een of twee personen auto's later komen.
Wel zielig hoor want die mochten niet meezagen maar moesten het verkeer tegen gaan houden, nou ja dan moet je maar op tijd zijn.
Je kan merken dat we in een bosrijk gebied zaten, dit doen ze duidelijk vaker, voor je het wist was de boel gezaagd en in de berm gelegd.
Binnen 5 minuten was alles weg en kon iedereen zijn weg weer vervolgen.
En wat kan een mens leuk reageren he.
Het sterft er van dit soort wegen dus wat deed ik die middag.
Langzaam aan komen rijden, kijken naar de bomen en dan vol gas tot voorbij de bomen.
Er zijn mensen die met bomen praten, zelfs prinsessen praten met bomen dat weten we allemaal.
En hoe dat verder zit, ik laat me er niet over uit, want er is meer tussen hemel en aarde en een boom komt aardig hoog dus je weet maar nooit.
Maar gisteren stond ik toch wel even raar te kijken bij deze twee bomen in de buurt van Helmond. (inderdaad paar honderd meter van een klant, dus rookpauze)
Ik weet dat ik een levendige fantasie heb, (zag laatst nog een vuurtorentje in een wolkenpartij) maar ik zag hier toch echt in allebei de bomen een gezicht.
Geef gelijk toe dat het bij onderstaande foto vrij moeilijk is om te zien, maar ik zag het toch.
Een vrij grof gezicht met onduidelijke contouren en een trieste naar beneden hangende mond.
Ik snap ook wel waarom die mond naar beneden hing, deze boom stond wat verder weg en ik had geen zin er naartoe te lopen.
Het gras was nat en de boom die ervoor stond had een veel vrolijker en duidelijker gezicht.
Hier zie je duidelijk een gezicht in he, of ben ik nu echt de enige die dat ziet.
Gelukkig niet want Hill zag nog een ander gezicht dan ik had gezien, zo zie je iedereen ziet iets anders.
Maar mevrouw van Lippe Biesterveld mocht u meelezen en een praatje met deze vrolijke boom willen maken, ik geef u graag de locatie door.
Uiteraard in ruil voor een exclusief intervieuw met deze boom op mijn log.
Maar nu we het over bomen hebben, er zijn ook hele zielige bomen.
Vijf jaar geleden kwam ik op vakantie een gekooide boom tegen, hij stond vast in een ijzeren hekwerk.
Dit jaar gaan we naar dezelfde plek en ik zal eens kijken hoe het nu met hem gaat.
Misschien heeft hij wel een goed gesprek gehad en is nu bevrijd van het hekwerk.
Maar over vakantie gesproken, dat begint lekker op te schieten.
Hill is deze week al thuis, en hard aan de schoonmaak.
Niet dat het nou zo'n beestenbende is bij ons, maar omdat we vlak bij de kust wonen zijn er altijd kennissen die graag in ons huis komen als wij weg zijn, en dan wil je het toch netjes (lees netter) achterlaten.
Ben blij dat ik nog werk en niet hoef te cleanen.
Morgen de laatste log voor de vakantie.
UPDATE: voor de lezers van Tefré ze zijn bij haar in de wijk bezig met nieuwe kabels te leggen. conclusie constant storingen vandaar even geen nieuwe log van haar vandaag.
Ach ik geef het maar even door.
Afgelopen vrijdag moest ik voor ik naar een klant ging even autosleutels ophalen bij mijn werkgever.
Even om misverstanden te voorkomen, de werkgever is niet mijn vrouw maar degene die mij ook werk geeft en daar dan ook nog wat voor doneert op mijn giro elke maand.
Op de terugweg dacht ik, even tijd voor een peukenpauze bij de Klinkenbergerplas.
Het was half tien en heerlijk rustig bij de plas, misschien ook wel omdat het nog een beetje bewolkt was.
Normaal is het hier bij mooi weer de hele dag een krioelende gillende massa, waar menig toeristenstrand niet voor onder hoeft te doen.
Nu zag je er slechts een enkele meerkoet op zijn gemak wat rond spartelen.
Maar naderhand vroeg ik mij af hoelang zal deze meerkoet hier nog rustig rond kunnen zwemmen.
Waarom ik mij dat afvroeg?
Heel simpel ik keek even naar de vloedlijn en als leek begreep ik zelfs dat dit niet gezond kan zijn.
Er lag een paar centimeter brede groene (bijna fluoriserende) laag smurrie langs de kant.
Ik keek nog een keer naar de meerkoet die lekker insecten uit het water hapte.
Op dat moment dacht ik maar één ding, of jij hebt een enorme sterke maag of jij krijgt problemen.
Met zo'n fel groen kleurtje langs de vloedlijn kan het zowel voor mens als meerkoet niet gezond zijn.
Volgens mij praten we eerdaags daarom niet meer over meerkoetjes, maar over minderkoetjes.
Gisteren hoorde ik op de radio dat zwemmen in de Klinkenbergerplas streng verboden is, in verband met blauwalgen.
Nou maar hopen dat die meerkoetjes dat ook gehoord hebben.
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl