DIT ZIJN WIJ
leidseglibber.punt.nl links
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen in deze categorie!
Evenementen
 (2).jpg){kind=logo}
Kijk ook eens hier.
.jpg){kind=logo}
zoeken
Zoek hier op trefwoord in mijn archief.
Wat speelt er in Leiden
Info per E-Mail
Fotografie en film.
Nieuws
Nog een ruime week en de Leidse Jazzweek barst weer los.
Van 21 januari t/m 25 januari staat heel Leiden weer bol van de optredens op diverse locaties.
Op 17 januari is er al een warming up, met niemand minder dan de Britse jazzlegende Chris Barber.
Na volgend weekend zal de site dan ook meerdere malen gevuld zijn met tips en leuke dingen rondom de Leidse Jazzweek.
Op de link van de button "Wat speelt er in Leiden" in de welkomstlog zal ik dan een paar concerten eruit lichten waar ik van denk dat ze echt helemaal super zijn.
Het wordt weer een weekje swingen in Leiden met voor iedereen wat wils, uiteraard heel veel jazzmuziek in alle stijlen, maar ook de blues komt goed aan bod.
Het publiek van de Leidse Jazzweek ligt in de leeftijd van ongeveer 18 tot 88 jaar, dat is iets wat je bij niet veel festivals meemaakt.
Maar zoals bij alle evenementen in Leiden kan men niet zonder sponsors en vooral vrijwilligers.
Zonder deze mensen zijn dit soort festivals niet te organiseren.
Er zijn mensen nodig voor o.a. de kaartverkoop, de bar, artiestenbegeleiding, garderobe, gastvrouwen/heren, stagemanagers en ga zo maar door.
Afgelopen week kwam een groot deel van deze vrijwilligers bij elkaar om het programma door te spreken, de speciale Leidse Jazzweek T-shirts te passen en de taken te verdelen.
Onder hen ook wethouder Marc Witteman die Rita Reys tijdens haar optreden muzikaal gaat begeleiden.
(foto via organisatie Leidse Jazzweek)
Het is duidelijk, de medewerkers zijn er klaar voor en willen iedereen een onvergetelijke Leidse Jazzweek bezorgen.
Het wordt weer een heftig weekje in Leiden van 21 t/m 25 januari.
Kijk voor het volledige programma-aanbod op de site van de Leidse Jazzweek.
We hebben er een maand of zes op moeten wachten maar donderdagavond was dan de lang verwachte dvd presentatie van de dvd "Wouter Kiers plays Boots Randolph".
Op 5 juni van dit jaar werd in Jazz Café The Duke het concert "A tribute to Boots Randolph opgenomen.
Tijdens dit concert speelden Wouter Kiers en zijn gelegenheidsband uitsluitend nummers van Boots Randolph.
Voorafgaand aan de presentatie werd het concert natuurlijk nog een keertje overgedaan.
Een klasse concert van stuk voor stuk klasse muzikanten.
Wouter Kiers op sax, Maarten Kruijswijk op drums, Stephan Jankowski gitaar, Cajan W Witmer piano en Harm van Sleen bass & vocals.
The Duke stond dan ook afgeladen vol.
Overbodig te vertellen dat de bar het razend druk had, maar ze konden het toch fluitend af.
The Duke heeft haar hele achterbar opgeofferd als rookruimte.
Voordeel is dat het concert daar ook via een groot scherm te volgen is.
Het concert liep als een trein en iedereen was (logisch toch) razend enthousiast.
Maar het hoogtepunt van de avond was natuurlijk de presentatie van de dvd.
De band stopte en Wouter nam het woord.
Het eerste exemplaar reik je meestal aan een bekende Nederlander uit, waarna een heel rijtje volgde van Nederlanders aan wie hij niet werd uitgereikt en waarom niet.
Ik denk dat Wouter geen mooiere keuze had kunnen maken aan wie hij zijn eerste dvd wilde overhandigen.
Onder luid applaus kwam mevrouw Kiers, de moeder van Wouter het podium op.
Zij ontving het eerste exemplaar van zijn eerste dvd.
Een moment om trots op te zijn.
Het fijne met moeders op een podium is, dat je gelijk ook heel wat meer te weten komt over de muzikant.
Er is natuurlijk in het verleden heel wat afgetoeterd in huize Kiers, maar ook nu komt hij nog regelmatig langs om even ongestoord te kunnen blazen.
De hele buurt weet precies wanneer Wouter op bezoek is bij zijn moeder.
En ach als je er dan toch bent, dan eet je gelijk een hapje mee.
Ik vraag mij toch af, komt hij nu om te oefenen, of heeft hij gewoon een hekel aan koken.
Na de presentatie was er uiteraard gelegenheid gelijk de dvd te kopen.
De registratie van het concert zal best nog wel regelmatig in The Duke te zien zijn, want ook de The Duke kocht hem gelijk.
Wil je een compilatie van de dvd zien en horen dan moet je hier klikken.
Tony Versluis was terecht trots dat zijn foto's op de hoes van de dvd staan.
Zijn echt mooi geworden Tony, en leuk dat je er gisteravond ook weer was.
Best wel slim om de dvd te laten signeren, je weet maar nooit.
Ik kon nog even snel een biertje pakken en het concert ging weer verder.
In de tweede set gingen ze helemaal los en kwamen de meest bekende nummers voorbij.
Heerlijk om in deze uitvoering te horen.
Het spetterde weer als vanouds, en ik blijf die gevlamde saxofoon toch wel erg gaaf vinden hoor.
Al gauw stond The Duke op zijn kop, want stil blijven staan met deze muziek lukt echt niet.
Het was overduidelijk Meneer Kiers was here, daar heb je geen sticker op je koffer voor nodig om dat te merken.
In de slideshow nog een aantal foto's van het optreden.
Op deze pagina staat alle informatie over optredens in Leiden die onder andere door Jazz on Sunday, Leidse jazzweek en Hans van Polanen worden georganiseerd.
Uiteraard is er ook plaats voor andere persberichten over optredens, zolang het gaat om initiatieven voor en door Leidenaren met hart voor de stad en muziek.
De pagina wordt elke week aangepast indien er nieuws is.
(DOOR HET CONTINU VERANDEREN VAN DEZE PAGINA STAAT HET ER NU ERG ROMMELIG OP, EERDAAGS KOMT HIER EEN TOTAAL NIEUWE AANGEPASTE PAGINA.)
Jazz on Sunday presenteert.
zondag 18 oktober.Pepping Express
Persbericht Jazz on Sunday, opgericht 1977
Jazz on Sunday opent swingend het nieuwe seizoen!
Ons volgende concert wordt opgeluisterd door de Pepping Express bestaande
uit Henk Pepping (piano, mondharmonica en zang), Willem Schoone (basgitaar en
zang), John Schuursma (gitaar) en Ab Dekker (drums). De kwaliteit van het viertal
bestaat uit swingende boogies, dampende blues en Rock & Roll.
Pepping Express staat garant voor een succesvolle muzikale middag.
De jazzformatie was in 2008 ook bij ons te gast en
wegens succes dit jaar opnieuw!
Zie ook www.peppingexpress.com
Het concert begint om 15.30 uur, toegang voor niet leden 6.50 per persoon.
Het parkeerterrein op de Haagweg biedt ruime parkeergelegenheid
en brengt de gasten tot voor de deur in de Rembrandtstraat
Donderdag 15 Oktober in Sociëteit de Burcht.
STEAM TEAM.
Sorry het persbericht geeft grote storingen op de pagina.
Na een uur knutselen geef ik het op.
Meer info op. www.jeroendoomernik.nl/steamteam.htm
HANS VAN POLANEN PRESENTEERT:
Greg Trooper 17 oktober in de Q-bus
GREG TROOPER (USA) http://www.gregtrooper.com Als je naar deze legendarische singer/songwriter luistert en hem ziet optreden verdient hij eigenlijk een veel groter publiek. Van de andere kant is het voor de liefhebbers en de kleinere zalen ook wel weer prettig, op deze manier kunnen we hem op kleine schaal blijven bewonderen en blijft een concert van Greg Trooper een intieme belevenis die je lang bij blijft. Het is inmiddels ook al weer 5 jaar geleden dat zijn laatste door Dan Penn geproduceerde studio CD "Make It Through This World" uit kwam. In 2006 verscheen de CD "The Backshop Live". Een registratie van een optreden in januari 2006, vanuit de Backshop in Spartanburg SC. Zonder enige begeleiding, "just a man with his guitar", laat hij horen dat hij in alle opzichten echt tot de allerbesten behoort. Fantastische songs als "Dream Away The Blues", "Sister" en "Ireland" passeren de revue. Dat het oevre van Trooper te groot is voor op één CD wordt bewezen door het feit dat een aantal, misschien nog wel mooiere, songs als "We Wont Dance"en "Hannah's Dreams" ontbreken op deze CD. Zijn nieuwe album "The Williamsburg Affair" nam hij op met Eric Ambel (Steve Earle) en is onlangs uitgekomen. In oktober van dit jaar is het dus eindelijk weer zo ver dat deze geboren performer, liedjessmid en zanger naar Leiden komt. Het gaat ongetwijfeld weer een onvergetelijk concert worden.
Hunky Dory programma Oktober
PROGRAMMA Oktober.
woe 14 >21.00: nick & liesl (australië) singer/song duo (acoustic) ZIE ONDERAAN !!!
don 15 >21.00: papajim ( acoustic poptrio o.a. ger de wilde )-covers-
zon 18 >20.30; the men in blues ( bluesband)
don 22 >21.00: bluesjockey ton
don 15 >21.00: papajim ( acoustic poptrio o.a. ger de wilde )-covers-
zon 18 >20.30; the men in blues ( bluesband)
don 22 >21.00: bluesjockey ton
vrij 23 >22.00; Becky Alter -- (acoustic covers, joplin,springsteen,beatles) usa
zon 25 >20.30: the men in blues ( bluesfriends)
woe 28>21.00: keep it simple (kampvuurcovers & bbq ballads)
don 29 >21.00: bluesjockey ton
vrij 30 > 22.00: the bluesdinos (blues)
zat 31>22.00: halloween party- every moster a free bloody mary-
Tot ziens in Hunky DoryCafé Hunky Dory
Vrouwensteeg 8
2312 dz Leiden
071 5146386
Het is niet te geloven maar Glibber staat overdag Sinterklaasliedjes mee te galmen en krijgt 's avonds een van de mooiste concerten sinds jaren te zien en te horen.
Glibber was nog maar net opgewarmd van vier uur in de kou staan of hij kwam bij een van de meest hartverwarmende concerten van de afgelopen jaren.
Ik snap niet hoe Hans van Polanen het elke keer weer voor elkaar krijgt om toonaangevende buitenlandse groepen en artiesten naar Leiden te halen.
Het is natuurlijk niet zonder risico's want hij doet het gewoon puur uit liefde voor de muziek en draagt zelf het financïële risico.
Daar moet je allereerst muziekkenner voor zijn en ten tweede ongeveer weten wat je publiek mooi vind.
Afgelopen zaterdag schoot hij weer perfect in de roos.
De Amerikaanse Grayson Capps & The Stumpknockers, muziek zoals muziek hoort te zijn.
Muziek die uit de tenen kwam, maar daar kom ik straks nog op terug.
Glibber houdt van vrij veel muziek, maar in zijn hart is hij een blues en rock fan.
En dat kreeg hij volop deze avond.
Ouderwets hard werken en genieten van wat je het publiek voorzet.
Glibber kan daar helemaal van genieten en zeker nog als het echt swingt en muzikaal goed in elkaar zit.
Misschien een moeilijke omschrijving, maar ik snapte hem wel op dat moment.
Toen ik tegen Fons muziekkenner bij uitstek zei, dit is te gek en lekker rauw, verbeterde hij me met ongeveer de volgende woorden.
Dit is echt klasse, inderdaad lekker hard en rauw maar het is zo pefect en doordacht.
Als het mooiste stukje vlees wat je je in kan denken en waar elk zeentje en oneffenheid uitgehaald is, en dan op je bord wordt gelegd.
Het was pauze en dan ga je naar de rokersruimte.
Die is in de Q-Bus gelukkig ruim en gezellig.
Ze hebben daar noodgedwongen de bovenbar ingericht als rookruimte.
Er is geen bediening, maar je neemt je drankje mee van beneden en dan is het best (redelijk) gezellig.
Terug naar het concert.
Waar Grayson Capps en The Stompknockers mee te vergelijken zijn is moeilijk te zeggen.
Soms leek het op Lynard Skynard en even later weer op Poco.
De niet muziekkenners zijn nu massaal afgehaakt, maar wie weet leer je er nog wat van.
Ik had het in het begin van deze log over de voeten van Grayson Capps.
Het komt op de foto's niet zo duidelijk over, maar meerdere mensen wezen mij erop om naar zijn voeten te kijken, het leek inderdaad wel of de muziek uit zijn tenen kwam.
Kortom het was gewoon een perfect concert waar Glibber echt van genoten heeft.
Nou vind ik de meeste concerten waar ik naartoe ga goed, maar deze verdiend echt een tien+.
Er waren slechts een paar mensen die het misschien minder naar hun zin hadden, dat waren de mensen van het geluid.
In de Q-Bus moet men zich aan de decibellenmeter houden, maar ja of dat lukt met dit soort snerpende solo's is natuurlijk de vraag.
Het antwoord is duidelijk ja, maar het kost ze wel veel moeite.
Probleem is echter de hele vergunning is opgehangen aan de decibellenmeter, vandaar dat de jongens van het geluid er bovenop zitten om hem niet in het rood te laten komen.
Er wordt weleens gereageerd dat Glibber een goede ambassadeur voor Leiden is, maar daar ben ik echt niet de enige in hoor.
Een van de gemeentevoorlichters en muziekliefhebber Fons zorgt er ook altijd voor dat buitenlandse bezoekers iets mee krijgen van Leiden, zoals hier bij de sologitarist van vanavond.
En ook de drummer was erg geïnteresseerd in onze stad, en dat levert behalve een boek nog een extra dvd op.
Ach, ik denk dat elke rechtgeaarde Leidenaar op zijn of haar manier gewoon een goede ambassadeur voor de stad is of hoort te zijn.
Morgenavond gaan we eens een kijkje nemen in het Huis van Sinterklaas.
Voor de Groenoordhallen was zaterdagavond de allerlaatste Glowball party ooit.
De hallen gaan volgend jaar tegen de vlakte waardoor ook dit landelijke evenement nooit meer naar Leiden kan komen.
De Leidenaren weten het ondertussen wel, maar de bezoekers van buiten Leiden konden niet geloven dat een stad zomaar een locatie als deze afbreekt zonder er een vervanging voor neer te zetten.
Dankzij de Glowballorganisatie en Bas Boermans van Mamboeproductions kon Glibber overal fotograferen.
' s Middags was men nog druk bezig in de lege hal om alles in orde te maken voor dit laatste grote Glowballfeest in Leiden.
Vanaf acht uur warmde nummer één DJ op disco gebied Corné Klijn het publiek op voor een lange avond met een keur aan disco-acts.
Even na negenen openden de dames van Re-Set het feest.
Sorry de namen van de zangeressen ben ik kwijt, die stonden niet in het programma en zodoende ben ik die naam even kwijt.
Het was in elk geval een spectaculaire en flitsende opening.
Wat een beetje jammer was, het podium was dit keer erg hoog, dat maakte het fotograferen een stuk moeilijker en zeker voor de niet al te lange Glibber.
Al vrij snel kwam ik ook Alain & Anita uit Gemert weer tegen, zij zijn bij elk feest aanwezig en pakken dan altijd een hotel in Leiden om ongestoord te kunnen feesten.
En dat men kwam om te feesten was duidelijk.
Veel bezoekers hadden weer hun best gedaan om helemaal in discostijl gekleed te gaan, dat is eigenlijk een van de leukste bijwerkingen van het feest.
Tussen de act's door zorgde Corné Klijn ervoor dat je je niet verveelde.
Ondanks de hele lange bar blijft het toch altijd dringen voor je biertje.
Maar door even te flitsen trek je wel snel de aandacht van het personeel.
Achter het podium stond Imagnation ondertussen alweer klaar op op te gaan treden.
Toch wel handig als iemand al achter het podium begint met zingen, dan kan je op je gemak even de foto maken.
Deze meiden waren duidelijk te zien onder andere voor Imagnation gekomen.
Ondanks de grote hoogte van het podium toch nog gelukt zo nu en dan de juiste foto's te maken.
Ik ken het drankje niet, maar de presentatie is in elk geval niets mis mee.
Zonder computer zijn we nergens meer, of zou hij gewoon tussen de bedrijven door zijn site bijwerken.
Sommige mensen lijken toch wel verdacht veel op elkaar, dan krijg je zoiets van zoek de verschillen.
Er zijn mensen die gewoon slim zijn en lekker bovenop een kliko gaan zitten om de boel eens rustig te overzien.
Hee een nestje kleine Trammpjes, oftewel de kinderen van een van de leden van de Trammps.
Nee joh geen foto, volgens haar man toch een heel goede foto, haar handen zijn het mooiste wat ze heeft zei hij.
Ben het vaak met je eens Frans, maar dit keer niet helemaal, op de rest mag je ook best trots zijn.
Achter het podium kwam ik Bugsal (verkeerd geschreven denk ik) tegen, ik ken hem en zijn securityploeg van de Lakenfeesten waar zij al jaren lang de hele security verzorgen.
Vanavond was hij persoonlijk begeleider van Snap - Turbo B.
Mochter er nog steeds prijzen zijn voor de beste of origineelst verklede bezoekers, dan maakt de Brabantse Erica toch wel een goede kans vind ik.
Zelfs het logo van Glowball stond achter op haar pak, zag er echt schitterend uit.
Onder het motto niet geschoten is altijd mis, toch maar even een oproep.
Aan het eind van de avond is Erica haar digitale camera verloren.
De kans is natuurlijk superklein maar misschien heeft een van de Glowball bezoekers die toevallig hier leest de camera gevonden of kent iemand die hem gevonden heeft.
Laat het dan even weten en kunnen we Erica blij maken.
Er waren ook deze keer weer veel specialeffects die elke keer worden verzorgd door Pyroevents en de firma vuurwerkfeest.
Glibber is best weleens lui en pakt ook voor korte afstanden de auto, maar om nou voor het podium en bordje "hier niet parkeren" neer te leggen.
Zo lui ben ik nou ook weer niet.
Snap - Turbo B was ook weer een goede keuze om vanavond op te laten treden.
En het publiek had geen klagen, ze vonden alles prachtig.
Het was hun feestje.
Soms kunnen special effects wel heel special worden.
Er stond een microfoonstandaard op het podium in de weg en Turbo B schopte deze van het podium af niet wetende dat daaronder Marien van het specialeffectteam team zat.
Had bijna een heel vervelend special effect geworden.
Maar goed het liep gelukkig goed af zodat hij even later zijn snipperkanon aan kon zetten.
En dat geeft dan ondere andere dit effect.
Er zijn mensen die komen helemaal in stijl naar het feest en dan is de karaoke-taxi natuurlijk een mooi vervoermiddel om je te laten brengen.
Vanaf het balkon achter in de zaal kon je zien dat het weer goed vol was, en dat het daarom jammer blijft dat dit soort evenementen in de toekomst aan Leiden voorbij gaan.
Op het balkon waren speciale VIP boxen voor bedrijven of instellingen.
Ook hier had men het helemaal naar zijn zin.
Soms beloof je dat een foto echt geplaatst wordt, en je ziet ik houd mij aan mijn woord.
Organisator Bas Boermans in druk gesprek achter het podium.
Ondertussen waren de Trammps achter het podium verschenen klaar om het podium op te gaan voor hun optreden.
Tijdens dit soort feesten word je constant gevraagd even een foto te nemen.
Glibber stond even buiten te roken toen deze dames vroegen een foto te nemen.
Was blij even te kunnen roken en had er even geen zin in, dus vertelde ze als je me binnen tegenkomt schiet me dan maar aan.
Ik stond voor het podium en werd op mijn rug getikt en ja hoor ze hadden me gevonden.
De Trammps blijft altijd leuk om te zien en te horen.
Voor de meeste bezoekers dan ook een van de toppers van de avond.
Ook tijdens dit optreden weer een ballet en veel specialeffects.
Ondanks de hoge leeftijd van enkele leden van de Trammps weten ze toch nog elke keer weer een geweldige show neer te zetten.
Snel weer even een flitsbezoek aan de bar en daarna weer even naar buiten om te roken.
Wat blijft dat een storende ellende zeg, nee niet dat drinken maar het naar buiten moeten om te roken.
Als laatste trad London Beat op, ik was net weer op tijd achter het podium om ze aan te zien komen.
Ze gingen direct het podium op gevolgd door het ballet.
Ook London Beat staat voor een geweldig optreden met veel bekende nummers.
Handjes in de lucht, oftewel put your hands in the air, werd dan ook massaal opgevolgd.
Zou hij nou bedoeld hebben dat ook mijn handjes in de lucht moesten.
Ja sorry hoor dat lukte even niet.
Flitsend en swingend optreden, maar het bleef moeilijk fotograferen met het hoge podium.
Zoals de politiek destijds zei, de Groenoordhallen hebben geen bestaansrecht, ach de beelden spreken voor zich denk ik dan maar.
London Beat was een goede keuze als slotact, een mix van rustige maar vooral ook swingende nummers.
Aan alles komt een eind en daarom ook veel te snel (naar Glibber zijn mening) aan het optreden van London Beat, voor mij hadden ze nog even door mogen gaan.
Helemaal op het eind van de avond kwam ik voormalig mede-organisator Alexander nog even tegen.
Het is natuurlijk heerlijk om eens een keer niets te hoeven doen en alleen maar even bij je oude bekenden langs te lopen en ermee op de foto te gaan, zoals met Corné Klijn.
Het laatstse uur werd afgesloten door Corné Klijn met nog een aantal geweldige disco klassiekers.
Ook deze editie van Glowball was weer een daverend succes en voor herhaling vatbaar, alleen helaas niet meer in Leiden.
Hieronder in het fotofilmpje nog veel meer foto's van bezoekers en artiesten.
Alweer een vol weekend voor de muziekliefhebbers.
Voor de vaste bezoekers van Q-Bus is er een geweldig optreden van Jeffrey Faucault, maar daar kom ik zo nog op terug.
Zoals bij mijn vaste lezers bekend, worden de Groenoordhallen eerdaags gesloopt en komen alle grote evenementen nog één keer langs.
Zaterdagavond Glowball, het disco dance classics event van het jaar, waar publiek uit heel Nederland elke keer op af komt.
Om een voorbeeld te geven deze mensen uit Gemert komen al jaren en pakken lekker een hotel in Leiden.
(foto 2007)
Al een aantal jaren loop ik op dit feest rond en fotografeer zowel publiek als artiesten.
Het leuke is dat je mensen uit de meest grote uithoeken van Nederland op dit feest tegenkomt en er na al die jaren een soort band groeit.
Zo ook met de mensen uit Gemert, ik fotografeerde ze voor het eerst in 2005 en sindsdien komen we elkaar elke keer tegen zelfs bij Glowball in de Amsterdam Arena in 2007.
Ik moet elke keer weer lachen om de manier hoe mensen hun foto's proberen op te vragen.
Behalve de optredens fotografeer ik die avonden erg veel mensen want er lopen zulke geweldige types tussen.
Op het moment dat ze vragen waar ze de foto's terug kunnen zien geef ik een kaartje en zeg stuur me een mailtje met omschrijving en ik mail de foto wel naar je door.
Nou zijn er ongeveer 5000 bezoekers, sommigen beschrijven het erg goed bijvoorbeeld, blauwe pruik met gele jurk rondom elf uur tijdens optreden van die en die, dan kom ik er wel uit.
Maar ik heb ook mails gehad met, hoi Glibber ik ben dat blonde meisje wil je mij de foto sturen.
Ook een hele leuke is, hoi Glibber ik had een pruik op, wil je mijn foto opsturen.
Het programma ziet er weer mooi uit dit jaar.
Disco klassiekers als Snap/Turbo B, Imagnation en London Beat treden op.
Alles weer aan elkaar gepraat en gedraaid door de nummer één disco dance DJ van Nederland Corné Klijn.
Maar waar Glibber het meest blij mee is, The Trammps treden ook zaterdagavond weer op.
Het wordt dus nog één keertje swingen in de Leidse Groenoordhallen, alhoewel......................
Ik mag en kan er (helaas) nog niet al teveel over zeggen, maar ik raad (zeker alle Leidenaars) aan om volgend jaar medio mei/juni in de gaten te houden dan is het definitieve laatste feest in de Groenoordhallen.
Het wordt een avond met grote artiesten die een band met Leiden hebben.
Zonder namen te noemen want alles is nog onnzeker, ik weet dat er misschien iemand optreedt die elke avond volle zalen trekt in het hele land, er misschien ook iemand komt die ons land al lang ontgroeid is en eigenlijk alleen nog maar in het buitenland optreedt.
Zodra ik iets meer weet en het bekend mag maken, lezen jullie het als een van de eersten.
Voor de mensen die niet van Disco Dance Classics houden heeft Hans van Polanen natuurlijk weer een geweldig alternatief gevonden.
In de Q-Bus treedt de Amerikaanse singer songwriter Jeffrey Foucault op.
Ik ben even gaan googlelen en kwam onder andere deze recentie over hem tegen.
Wisconsin is één van de Amerikaanse staten die zelden in het nieuws komen. Maar dit gebied is het échte Amerika. Het is de onderbuik van een gigantische natie en de ideale uitvalsbasis om onopgemerkt de loop van de geschiedenis te beïnvloeden. Jeffrey Foucault is een intrigerende singer-songwriter uit Wisconsin. Ondanks zijn jonge leeftijd klinkt het oeuvre van deze kroniekschrijver van small town America, als iemand die gelouterd door het leven gaat. Laverend tussen blues en country. Een echte authentieke verhalenverteller met een natuurlijke autoriteit en een stem tusen Chris Rea en Chris Whitley.
Maaaaaar het belangrijkste nieuws.
Morgenochtend vanaf 12 uur live op tv de aankomst van Sinterklaas, en of dat allemaal goed gaat is nog maar de vraag.
Het was de bedoeling hier uitsluitend een verslag te schrijven over de presentatie van het boek Leidse Jazz Geschiedenis van 1899 tot 2009.
Voordat ik daarmee begin wil ik toch iets kwijt.
Als chauvinistische Leidenaar heb ik uiteraard veel boeken over Leiden en dacht dit boek wordt een mooie aanvulling, alleen dan op muzikaal gebied.
Het gebeurd niet vaak, maar zelfs Glibber valt wel eens stil en dat was gisteravond bij het eerste doorbladeren van het bijna 300 pagina's tellende boek.
Dit is geen boek, maar een historisch document van de Nederlandse Jazz geschiedenis met Leiden als middelpunt.
Natuurlijk het boek gaat over Leiden, maar je staat er versteld van welke wereldberoemde jazz musici er in Leiden geboren, gewoond, gewerkt en opgetreden hebben.
Dit boek is, en zal ook snel een must worden voor elke jazzliefhebber in Nederland en voor elke Leidenaar in verband met de herkenbaarheid.
Voordat ik met mijn log over de presentatie begin, wil dan ik dan ook de initiatiefnemers en auteurs van het boek complimenteren met dit historisch document.
En dan gaan uiteraard vooral mijn gedachten uit naar (posthuum) Henny Kwik die in 1983 de aanzet gaf tot dit boek en Cees Mentink die de droom van Henny Kwik heeft waargemaakt door de laatste jaren dit boek te schrijven.
Sorry voor de lange inleiding, maar ik moest dit even kwijt.
En welke mazzel heeft Glibber dan weer, uitgerekend zat hij in het shuttlebusje met auteur Cees Mentink en de Amerikaanse dochter en kleindochter van David Broekman waar het boek in 1899 mee begint.
De Marekerk zat van voor tot achteren propvol met genodigden.
Voorzitter van de Stichting Leidse Jazz Geschiedenis, Chris Verplancke opende de presentatie van het boek.
De familie Broekman speciaal overgekomen uit Amerika genoot van alle drukte rondom het boek waarin hun vader en opa zo'n grote rol speelt.
Ik heb de afgelopen twee weken meerdere malen mensen gehoord die trachten uit te leggen wat jazz is.
Dat is eigenlijk heel moeilijk uit te leggen, het is zo veel omvattend.
Misschien is onderstaande foto wel gewoon jazz.
Musicus en presentator Cees Schrama kreeg het woord en sprak ook zijn waardering uit voor het vele werk wat er in dit unieke boek is gaan zitten.
Hierna introduceerde hij Teddy Charles, vriend van wijlen David Broekman en wereldberoemd vibrafonist die ook speciaal voor de presentatie van dit boek uit Amerika overgekomen is.
Uiteraard bracht Teddy Charles zijn wereldberoemde stuk "Word from bird" ten gehore samen met docenten en leerlingen van het Koninklijk Conservatorium in Den Haag en de Streekmuziekschool Leiden.
Ook Europees first lady of jazz, Rita Reys zat te genieten van dit stuk.
Het was de eerste keer dat dit stuk door de maker zelf in Nederland ten gehore werd gebracht, best wel uniek.
Het is ongelooflijk als je hoort en ziet wat deze man met een vibrafoon kan doen.
Dat hij na afloop een daverend applaus kreeg is eigenlijk overbodig om te melden.
(stads) Historicus Cor Smit lichtte nog enkele historische aspecten uit het boek toe en legde uit, hoe leuk het was om zowel als historicus en als jazzfanaat mee te hebben mogen werken aan dit boek.
Het grote moment was daar, de werkelijke presentatie van het boek.
Voorzitter Chris Verplancke gaf het eerste exemplaar aan auteur Cees Mentink.
Cees mentink overhandigde vervolgens dit eerste exemplaar aan Nederlands bekendste en oudste maar nog steeds aktieve lady of jazz Rita Reys.
Al bij het zien van de eerste willekeurige foto's was ze razend enthousiast.
In haar dankwoord gaf ze onder andere aan, wanneer je eenmaal bevangen bent door de jazz je er nooit meer vanaf komt en die swing gewoon in je lijf gaat zitten.
Cees Mentink stond ook even stil bij een aantal mensen die hem geholpen hebben dit boek te realiseren.
Een aantal mensen werd naar voren geroepen zoals onder andere enkele leden van de Leidse Amateur Fotografen Vereniging, programmeur Martin Rohde en ook musicus
Bob Rigter.
Zij ontvingen allemaal een beeldje ter herinnering aan hun medewerking aan het boek.
Er werd heel wat geposeerd in de Marekerk.
Last but not least werden een vertegenwoordigster van de Amerikaans ambassade en wethouder Jan Jaap de Haan door bestuurslid Stephan van den Berg naar voren gehaald om ook een exemplaar in ontvangst te mogen nemen.
Het boek begint in 1899 met David Broekman en de presentatie eindigde met de overhandiging van het boek aan de familie Broekman.
Zichtbaar genoten ze van onder andere de foto's van hun vader en opa in zijn jonge jaren in Leiden voor hij naar Amerika vertrok.
Ze waren gelijk even niet meer aanspreekbaar en gingen helemaal op in het boek.
Een van Leidens nieuwe talenten Roos Jonker sloot de presentatie af met een kort verrassingsoptreden.
Zij bekende tegenover Rita Reys dat zij eigenlijk een voorbeeld voor haar was en het heel speciaal vond voor haar te mogen zingen.
Hierna dook men massaal af op de stand waar de boeken verkocht werden.
Het is een boek geworden die bij het lezen een heleboel ohhhhs en ahhhhs oproept.
Glibber had gisteravond dan ook een avond van talloze ohhhs en ahhhs en van oh jee dat weet ik nog of jeetje dat wist ik helemaal niet.
Hans en Candy Dulfer samen met Boris van de Lek zal je bijvoorbeeld nu niet meer dagelijks op het podium tegenkomen.
De herinneringen aan tien heerlijke jaren Summerjazz rondom de Doezastraat, Rapenburg en Kaiserstraat.
Een nog stuk jongere Mathide Santink tijdens een van de Keytownfestivals.
En uiteraard het laatste concert van Ben Webster in de Twee Spieghels twee dagen voordat hij in Amsterdam overleed.
Het boek is posthuum opgedragen aan de drie grote Leidse jazzorganisatoren die er voor hebben gezorgd dat Leiden nog steeds zoveel mooie en toonaangevende jazzevenementen heeft.
Cees Huygens, Henny Kwik en Dick Wansink.
Hieronder in het fotofilmpje nog een aantal foto's van de presentatie.
Komende donderdag wordt het boek Leidse Jazz Geschiedenis gepresenteerd.
Niemand minder dan de Nederlandse first lady of jazz Rita Reys zal het eerste exemplaar overhandigd krijgen.
Daarnaast zullen tal van prominenten uit de wereld van kunst en cultuur aanwezig zijn bij de presentatie van dit unieke document.
Uiteraard vrijdag hier een uitgebreid verslag van de presentatie.
In 1983 nam wijlen Henny Kwik al het eerste initiatief om een boek over de Leidse Jazz Geschiedenis te maken, helaas door gebrek aan tijd en financiële middelen lukte het toen niet het boek te realiseren.
Henny Kwik was mister jazz in Leiden, hij richtte onder andere Jazz on Sunday op en was de grondlegger en organisator van tal van jazzevenementen zoals de Leidse Jazzweek en Summerjazz.
Het boek is dan ook tevens een hommage aan deze grote Leidenaar, die onder andere op jazzgebied zoveel voor onze stad betekend heeft.
( Henny Kwik 1921 - 2007 ) (foto fam.Kwik)
Ik ken de huidige auteur en een aantal initiatiefnemers van het boek en weet daarom al dat dit boek waar jaren aan gewerkt is, een must gaat worden niet alleen voor de Leidse jazzliefhebbers maar voor iedereen die geïnteresseerd is in de historie van de jazz.
Het boek begint in 1899 bij de geboorte van David Broekman aan de Warmoesmarkt (nu de Vismarkt) in Leiden.
De getalenteerde Broekman ging naar het conservatorium in Den Haag en vertrok in 1924 naar Amerika, waar hij later een van de beroemdste componisten/arrangeurs werd.
Behalve dat hij Frank Sinatra begeleidde, componeerde hij onder andere de muziek voor vele speelfilms zoals bijvoorbeeld "Phanton of the opera", "Frankenstein" (met Boris Karloff) "Tarzan" en nog vele andere films.
(David Broekman 1899 - 1958)
Begin 50er jaren leerde Broekman de ondertussen al wereldberoemde vibrafonist Teddy Charles kennen.
Deze nodigde hem in 1956 uit om zijn "Word from Bird" te dirigeren tijdens het Newport Jazz Festival.
Teddy Charles heeft onder andere opgetreden met legendarische artiesten als bijvoorbeeld Benny Goodman, Buddy de Franco, Artie Shaw, Miles Davis en Charlie Parker.
De ondertussen 80 jarige Teddy Charles treedt nog steeds op en komt voor het eerst van zijn leven deze week naar Nederland om aanwezig te zijn bij de presentatie van het boek.
Tijdens de presentatie van het boek zal hij samen met leerlingen van het conservatorium zijn wereldberoemde werk "Word from Birds" ten gehore brengen.
Tevens geeft hij deze week drie concerten in Nederland.
7 november in het Bimhuis in Amsterdam
8 november in Tuinzaal de Burcht in Leiden
9 november Theater Pepijn in Den Haag (middagconcert)
Op 16 november besteedt het VPRO TV programma Vrije Geluiden aandacht aan de concerten van Teddy Charles.
De laatste tijd vroeg ik mij af, wanneer ik mij eigenlijk ben gaan interesseren voor jazz en wat de aanleiding daarvoor was.
Ik denk dat het gekomen is door een concert waar ik toevallig bij was en wat diepe indruk op mij gemaakt heeft, zowel op menselijk als muzikaal gebied.
Het was september 1973 tijdens een concert van de Amerikaanse saxofonist Ben Webster in café de Twee Spieghels in Leiden.
(foto google Ben Webster 1909 -1973)
De 64 jarige Webster zat tussen de nummers door als een gezellige opa te praten met zijn publiek.
Wat ik nooit meer vergeten ben (en van de week gelukkig terug vond op een van de cd's die bij het boek horen) was de zin, You're young and growing, I 'am old and going".
Twee dagen later overleed Ben Webster in Amsterdam.
( foto Google)
Ik ben benieuwd of dit toch wel legendarische laatste concert van Ben Webster ook nog een plaatsje in het boek gekregen heeft.
Het lijkt nog ver weg, maar voor je het weet is het alweer zover.
De Leidse Jazzweek 2009 van 21 t/m 25 januari.
Maandag was de officiële aftrap met de perspresentatie van het programma.
Gemeentevoorlichter en muziekkenner bij uitstek, Fons Delemarre leidde de persconferentie in.
De Leidse Jazzweek was een paar jaar geleden op sterven na dood, diverse mensen hebben geprobeerd het in leven te houden, maar je zag het minder worden.
Gelukkig staken vorig jaar zomer een paar enthousiaste Leidenaren de koppen bij elkaar en besloten de organisatie en het festival nieuw leven in te blazen.
De editie 2008 was dan ook gelijk al een succes met uitschieters als Toots Thielemans, Wouter Hamel en Alain Clark.
Vandaar dat de verwachtingen hoog gespannen waren wat de organisatie dit jaar voor Leiden in petto heeft.
Trudy Kwik kreeg het woord en vertelde eerlijk dat de organisatie vorig jaar na afloop van het festival op een roze wolk zat vanwege het overweldigende succes, alle voorstellingen waren uitverkocht en ook alle nevenactiviteiten waren afgeladen druk.
Gelukkig kwamen ze vrij snel van de wolk af en wilden niet behouden, maar nog meer verbeteren.
Vorig jaar was het festival nog puur op Leiden gericht.
Het heeft de organisatie verbaasd dat er uit heel Nederland en zelfs uit het buitenland bezoekers op het festival af gekomen waren.
Elk succes heeft zijn problemen, het grote Keytownfestival op de zaterdagavond was totaal uitverkocht en honderden mensen moesten worden teleurgesteld.
Vandaar dat er gezocht werd naar een grotere locatie.
Deze is gevonden in Holiday-Inn waar in vier zalen ruim 2500 bezoekers het festival kunnen bezoeken.
Dit jaar richt het festival zich behalve op Leiden ook op de regio.
De bedoeling en de hoop is dat het festival binnen enkele jaren hoog op de kaart staat van de betere en grotere festivals in Nederland.
De bedrijfsleider/manager van Holiday Inn vertelde dat hij behalve blij ook trots was het festival te mogen herbergen dit jaar.
Halverwege de persconferentie was er een leuk intermezzo.
De (Nederlandse) Amerikaan Joseph Bowie gaat op zaterdagmiddag 24 januari een open workshop geven.
Hij gaf tijdens de persconferentie een korte demonstratie over hoe de workshop ongeveer werkt.
Zijn workshops richten zich op verbetering van communicatie, humaniteit, groepssamenwerking, zelfvertrouwen en een basisdicipline van het begrijpen van tijd en ritme.
Dat hij zelf al deze zaken volop in zich heeft bleek wel uit zijn optreden van dit jaar tijdens de jazzweek.
(foto Jazzweek 2008)
Tijdens de korte demonstratie haalde hij een aantal willekeurige mensen naar voren.
Door middel van enkele simpele oefeningen zorgde hij dat ze zich wat meer ontspannen gingen voelen.
In enkele minuten tijd leerde hij ze samenwerken onder andere door middel van zowel gezamenlijk hardop als zonder geluid te tellen.
Het is wat moeilijk uit te leggen maar je zag dat de mensen opeens konden samenwerken aan iets wat ze nog nooit gedaan hadden.
Bijvoorbeeld samen ritmisch klappen op basis van tellen.
Hij deed nog enkele simpele oefeningen, daarna ging men samen spelen.
Het is ongelooflijk, maar na tien minuten konden ze samen een nummer spelen en zingen in verschillende ritmes.
Het is echt niet uit te leggen maar Glibber weet nu al dat hij de workshop gaat bekijken of volgen tijdens de jazzweek.
De stichting Leidse Jazz Geschiedenis blaast deze Jazzweek een oude traditie nieuw leven in.
In het verleden werd jaarlijks de Leidse Jazzaward uitgereikt aan jong veel belovend talent.
Bij de editie 2009 wordt deze award weer uitgereikt en kon secretaris Ton van Noort vol trots de prijs voor het eerst laten zien aan de aanwezige pers.
Het is een speciaal ontworpen prachtige zwarte bokaal met o.a. het opschrift Leidse Jazzaward.
Over de Stichting Leidse Jazz Geschiedenis volgende week niet alleen bij mij op de log, maar ook landelijk veel publiciteit zowel op radio als tv in verband met het verschijnen van het boek Leidse Jazzgeschiedenis 1899 - 2009.
Martin Rohde programmeur van het festival gaf een korte toelichting op de geprogrammeerde artiesten.
Het leuke met Martin is dat hij niet alleen bezig is met de programmering voor 2009, nee hij is in zijn hoofd en in contacten al bijna klaar met de programmering voor de komende 5 jaar.
Voor het volledige programma moet je uiteraard op de site van de Leidse Jazzweek kijken, maar ik noem zomaar wat willekeurige namen.
Rita Reys & Scott Hamilton, Zuco 103, Gare du Nord, Candy Dulfer, Club des Belugas Quartet, The Big Chris Barber Band, Carel Kraayenhof,Hans Dulfer, Joseph Bowie, Boogie Boy, Lo van Gorp, New Cool Collective en ga zo nog maar even door.
Ook een oude traditie die dit jaar weer in ere hersteld is, is het Gospelconcert op zondagmorgen na het festival, dit keer met Lo van Gorp & Friends
Na afloop van de perspresentatie was er nog een gezellige nazit in de Oceanbar van Holiday Inn.
Een hapje en een drankje na de persconferentie maakt natuurlijk de tongen los.
Er werd dan ook uitgebreid doorgepraat over de perfecte programmering.
En her en der nog wat toelichting op het programma gegeven.
Chris Verplancke, Trudy Kwik en Ton van Noort wilden best nog wel even lachend poseren met de nieuwe Leidse Jazzaward.
Voor een foto van Glibber mag je lachen, voor de echte pers moet je opeens toch iets serieuzer kijken.
Ach met het succes van afgelopen jaar en de programmering voor dit jaar kan alles, zelfs serieus kijken.
Als je op het logo van de Leidse Jazzweek klikt kom je op de site en het is zeker aan te raden het programma eens te bekijken.
En speciaal voor onze Rotterdamse vrienden (geintje) je kan ook via internet je kaarten nu al bestellen.
De Leidse Jazweek is van 21 t/m 25 januari 2009.
Zaterdagavond was voor de 17e keer ProPop.
De stichting ProPop is een onderdeel van de Business Club Leiden, elk jaar organseert zij dit festival waarvan de winst naar een goed doel gaat.
Ik kwam binnen toen net de BCL Bluesband was begonnen.
Een stel oude rotten in het vak die heerlijke onvervalste blues spelen.
Met natuurlijk alle grote nummers uit vroegere tijden.
Het blijft geinig om elke weer te zien dat zowel jong als oud deze nummers feilloos kent.
Geeft toch wel aan dat er in de 60 en 70er jaren muziekgeschiedenis is geschreven.
In Casa was zo goed als uitverkocht, het was dan ook dringen om door het publiek heen te komen.
Ook (o.a.) uitgever Sander Pardon liet even horen dat hij op bluesgebied nog aardig wat in huis heeft.
Snerpende mondharmonica altijd heerlijk om te horen.
Wat vooral bij onderstaande foto opvalt is natuurlijk het visitekaartje van Leidse Glibber wat ze in haar hand heeft tijdens het swingen.
Stukje onvervalste saxsolo is voor Glibber uiteraard altijd goed.
Na de BCL Bluesband kwam namens de stichting Pedafres die de Lakenfeesten organiseert Aad van der Luit het podium op.
Dit jaar gaat de winst van ProPop naar de Lakenfeesten.
Aad benadrukte dat dit een stuk erkenning is voor het werk van Pedafres die de Lakenfeesten organiseert, ook geeft dit de goede band tussen verschillende organisaties en evenementen weer.
Ten overvloedde gaf Aad ook nog maar eens aan dat bij de Lakenfeesten elke cent die binnen komt in het feest wordt gestoken en er niets aan de strijkstok blijft hangen.
Het leuke is natuurlijk dat dit geld in feite rechtstreeks terugvloeit naar de Leidenaren zelf om de Lakenfeesten nog groter te maken.
Vandaar dat Aad dan ook Henk Spijker van ProPop niet alleen namens de organisatie van de Lakenfeesten, maar vooral ook namens de Leidenaren bedankte voor de gift van 3000,00.
Het was de beurt aan Harry Slinger die in de tachtiger jaren meerdere hits met de groep Drukwerk heeft gehad.
Alle oude hits kwamen voorbij en het publiek vond het prachtig.
Niet alleen de zaal stond vol maar ook op de galerij was het dringen geblazen.
Je loog tegen mij, je dacht dat ik helemaal blind was, werd uiteraard door iedereen meegezongen.
De 59 jarige Slinger stond geen moment stil op het podium en liet zien dat hij nog best lenig is voor zijn leeftijd.
En van optreden krijg je dorst natuurlijk.
Dat na het optreden van Harry Slinger de rek er nog lang niet uit was, bewees de band Rubber wel.
Een geweldig swingende coverband die het hoogtepunt van alle eerdere hoogtepunten die avond was.
Sommigen zullen denken, hee hij is er nog niet over begonnen, maar natuurlijk kom ik nog even op de nadelen van het rookverbod terug.
Je kan natuurlijk stiekem ergens in een hoekje op een van de galerijen roken, maar ja dan wordt je weer betrapt door Glibber.
Er waren twee rookruimtes en het was de eerste keer dat Glibber noodgedwongen van een rookruimte gebruik moest maken.
Ik denk dat ik langzaamaan de achterliggende gedachte van het rookverbod begin te begrijpen.
Allereerst het economische aspect, het bespaart enorm veel geld.
Als je binnenkomt krijg je zonder een sigaret op te steken meer nicotine binnen dan een gemiddelde roker in een week wegstoomt.
Daarnaast zijn die rookruimtes zo ongezond dat een regelmatig gebruiker van rookruimtes inderdaad tien jaar korter leeft.
Hiermee lost het rookprobleem en de vergrijzing zich waarschijnlijk binnen een paar jaar op, omdat bijna alle rokers door overheidsbemoeienis uitgeroeid zijn.
Maar zo ongezond als het was heeft Glibber toch regelmatig de rookruimte bezocht omdat het daar ook wel erg gezellig was, ondanks het geklaag over de belachelijke regeling.
Maar ook in de zaal was het gezellig en wist de band Rubber met hun geweldige covers iedereen te boeien.
Zowel de zangeres, als de zanger wisten een geweldige act neer te zetten.
De hele band zat goed in elkaar en bij meerdere nummers had je het idee de originele band te horen in plaats van een coverband.
Alle bandleden kwamen volop aan de beurt voor hun solo's.
Helluppppp, daar heb je Glibber weer met zijn fototoestel.
Het bleef druk en iedereen had het zoals bij elke aflevering van ProPop weer helemaal naar zijn zin.
Na de band Rubber zorgde DJ Shannon nog voor een passende afsluiting en kon zowel publiek als organisatie terugkijken op een geslaagde ProPop 2008.
In het fotofilmpje hieronder nog een aantal sfeerfoto's van ProPop 2008.
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl