Elke stad of dorp heeft natuurlijk zijn eigen mooie en aparte evenementen, toch heb ik vaak het gevoel dat wij in Leiden extra goed gebruik maken van onze "verborgen schatten" bij sommige evenementen. Hadden we zaterdag nog het maritieme festival naar Zee naar Zee aan de voet van en rondom de Burcht, zondag en maandag stonden de Leidse hofjes in het teken van de Hofjesconcerten. Leiden kent 35 hofjes die vaak tussen de huizen of er achter verscholen liggen. Over het algemeen kan je dagelijks bij de meeste hofjes binnenlopen, toch blijkt dat veel mensen er geen of weinig gebruik van maken. Ook dit weekend hoorde ik weer regelmatig (vooral jonge) mensen zeggen, goh ik wist helemaal niet dat hier een hofje zat. 

Het mooiste van de hofjes vind ik de vaak mooie tuinen en de rust die er heerst. Zelfs tijdens de Hofjesconcerten blijf je toch de rust van de hofjes voelen.

Zaterdag organiseerden het Zeemanskoor Rumor di Mare en folkgroep Act of Mutiny voor de derde keer hun maritieme festival Naar Zee Naar Zee rondom de Burcht. Vanaf donderdagavond waren  er al diverse concerten in de Tuinzaal van Sociëteit De Burcht geweest, maar het echte buitenfestival vond zaterdagmiddag plaats. Het plein aan de voet van de Burcht was het podium, daarnaast waren er optredens in de bibliotheek, café de Twee Spieghels en het plein voor de Hartebrugkerk. Stuk voor stuk natuurlijk mooie locaties voor een intiem festival als dit.

Het festival werd geopend door burgemeester Henri Lenferink die zelf ook graag zingt, daarom niet zo vreemd dat hij de eerste twee nummers meezong.

Er zijn een aantal dingen die ik mooi vind zoals bijvoorbeeld uiteraard Leiden, varen door de Leidse grachten, zonnig weer en saxofoonmuziek. Zaterdagmiddag kwam dit alles bij elkaar en kon je ons niet alleen zien maar ook horen varen door Leiden.

Liefhebbers van Leiden, zon en muziek snappen dat dit natuurlijk een van de mooiste dingen is die je kan overkomen. Relaxter kan je zaterdagmiddag bijna niet zijn.

De derde editie van Summerjazz was muzikaal misschien iets van het jazzpad afgeweken, maar had wel een ijzersterke programmering met diverse muziekstijlen. De beschrijving van de bands laat ik liever over aan Peter Visser op zijn site Muziekgezien, hij doet dat veel beter dan ik. Zelf probeer ik iets van de sfeer over te brengen. Het was echt een heerlijk relaxed feestje met ruim drieduizend genieters in het Leidse Hout.

Wat het heel sfeervol maakte waren de huiskamers die her en der op het middenterrein en aan de zijkanten waren neergezet. Vorig jaar was al gebleken dat het publiek dit heerlijk vindt, even wegzakken tussen alle drukte.

Wie het ooit bedacht heeft verdient een muzikaal lintje. HutsPop is zo'n leuk, maar gelijk ook simpel muziekevenement wat bij iedereen aanslaat. Ik leg het nog een keer uit. Er geven zich een aantal muzikanten op die mee willen doen. Die muzikanten verdwijnen in een hoge hoed, nou ja de namen natuurlijk, en dan worden er door loting bepaald wie met wie gaat spelen. Om het nog wat moeilijker te maken krijgen de eenmalige bandjes ook nog een aantal nummers mee die zij verplicht moeten spelen. Elke band krijgt een eigen bandcoach die van de losse muzikanten een  hechte band moet gaan vormen en coachen tot een superband. De coaches hebben natuurlijk stuk voor stuk hun sporen in de muziek al verdiend. Om dat te bewijzen begint Hutspop met een gelegenheidsband van de coaches.

HutsPop heeft ook twee goede doelen. Er is de Hutspop muziekfoundation die kinderen de kans geeft muziekonderwijs te volgen en daarnaast wordt elk jaar nog een ander doel gekozen. Dit jaar werd gekozen voor de stichting Kinderen van de voedselbank. Deze stichting trekt zich het lot aan van kinderen die vrijwel niets hebben en wiens ouders afhankelijk zijn van giften en de voedselbank. Presentatrice Christine Carrington showde gelijk het bordje met de naam van de stichting.

De Leidse Draaiorgeldag ooit als een spontaan idee begonnen van een aantal orgeldraaiers en Prokwadraat-Groepswijzer is ondertussen uitgegroeid tot een niet meer weg te denken voorjaarsevenement in Leiden. Ook dit jaar stonden er zaterdag weer tientallen draaiorgels in de Hooglandsekerk. Ondanks de regen of misschien wel juist door de regen was het de hele dag gezellig druk in de Hooglandsekerk.

Jammer dat het regende, normaal gesproken is het bij het orgel naast de ingang al heel gezellig.

De Qbus staat natuurlijk bekend om zijn vaak verrassende concerten die Hans van Polanen weet binnen te halen. Vaak treden er in het begin van de week artiesten op die later die week op een van de grote poppodia zoals Paradiso, de Melkweg of het Paard staan. Ook Martin Rhode, in het verleden betrokken bij de programmering van het North Sea Jazzfestival,  weet nog wel eens mooie concerten binnen te slepen. Afgelopen vrijdag was zo'n avond dat alles mooi samen viel. Bruce James en Bella Black, het duo wat hij een aantal jaren geleden ontdekte en naar de Leidse Jazzweek haalde waren in Leiden en ook mede oprichter van The Platters Gaynel Hodge woont tegenwoordig in Nederland.  Bella & Bruce hadden vorig jaar al aangegeven graag eens een avond met Gaynel Hodge te willen spelen. Vrijdagavond was het dan zover en stond de oprichter van The Platters in de Qbus.

Ik geef het je te  doen, 77 jaar jong en dan bijna een hele avond op het podium staan en het publiek aan je weten te binden. Ik heb even een regeltje uit Wikipedia gekopieerd over Gaynel Hodge en daar wordt menig muziekkenner toch wel even stil van. Gaynel has written, recorded or performed with such artists as Lou Rawls, Aretha Franklin, Stevie Wonder, Johnny ‘Guitar’ Watson, Dr. John, Ted Taylor, Little Johnny Taylor, Richard Berry, Dick Dale, Don & Dewey, The Chambers Brothers, The Rivingtons, The Olympics, Johnny Morissette, Tony Allen, and Duane Eddy.

Eigenlijk was ik van plan dit weekend weinig te gaan schrijven. Veel mensen zijn weg, het was zondag mooi weer, men zocht zich rot naar de eieren en maandag moeten we allemaal (nou ja ik niet) naar de meubelboulevard. Daarnaast krijgen we ook nog eens een heel drukke week met de Koningsspelen en Koningsdag. Maar ja ik kan het toch weer niet laten daarom maar voor de thuisblijvers een kort blogje over twee toch wel leuke dingen. Zaterdag was Leiden weer gastheer van de Dutch Street Cup. Dit is een landelijk toernooi voor teams bestaande uit dak en thuislozen. In september is de finale in Amsterdam en de winnaar mag Nederland vertegenwoordigen op het jaarlijkse WK wat dit jaar in Chili wordt gespeeld. Er is dus wel zeker iets te winnen voor de teams.

Wethouder Roos van Gelderen en Emmy Klooster, directeur van Stichting de Binnenvest, hadden er zaterdagmorgen alle vertrouwen in dat Leiden ook dit jaar weer in de finale zal komen.

Door alle drukte vorig weekend niet toegekomen aan de Leidse Scratch Muziekdagen. Gelukkig duurde het evenement dit jaar twee weekenden, dus geen probleem zou je denken. Door alle actualiteit en andere drukte zat het er ook dit weekend bijna niet in om langs te gaan. En dat vind ik zo zonde want het is zo'n mooi evenement war zeker aandacht mag hebben. Voor wie het niet kent, leg ik het heel kort even uit. Tijdens de Leidse Scratch Muziekdagen komen dagelijks circa 1000 koorleden en een orkest samen om een stuk in te studeren en dat 's avonds voor publiek uit te voeren. Ze beginnen dus met niets en dat betekent ook het woord scratch. Gelukkig vond ik zondagmiddag toch nog even tijd om bij de repetitie te gaan kijken. Deze laatste zondag stond volledig in het teken van Mozart.

Geen rokers voor de deur, dus werd er hard geoefend.

De nieuwe Leidse poptempel van het LVC gaat Gebr.de Nobel heten. Donderdag werd het hoogste punt van de bouw bereikt en ook de nieuwe naam bekend gemaakt.

Eerder die middag bracht Jan Jaap de Haan, wethouder cultuur, samen met bouwer Martijn du Prie een bezoek aan de in aanbouw zijnde nieuwe Leidse poptempel.