Een kaal klaslokaal aan de Breestraat, de koffiepot pruttelt en binnen zitten een stuk of twintig hippies die de grootste plannen hebben om met zijn allen het mooiste poppodium van Nederland op te richten. Zalen als de Eland in Delft en Paradiso in Amsterdam zullen jaloers naar Leiden kijken.  We hebben het nu over eind zestiger jaren toen mensen als onder andere Jan Boer en Buck Goudriaan het Kreatief Sentrum oprichtten aan de Breestraat, dat later het LVC zou gaan heten. Kreatief kreeg destijds zeker landelijke bekendheid en hoorde bij de betere podia en met een afwisselend programma. Echter de meest toonaangevende zaal van Nederland is het nooit geworden en kon ook eigenlijk niet. Het pand was te klein, te oud en lag op een plek waar andere plannen voor waren. We spreken nu over november 2014 en staan twee weken voor de opening van Gebr. de Nobel, de nieuwe poptempel en opvolger van het LVC in Leiden. Na ruim een jaar bouwen is het oude Nobel complex omgetoverd tot een van de mooiste poptempels van Nederland met de meest nieuwe technische snufjes. Zo staat bijvoorbeeld de vloer op gigantische veren om geluidsoverlast tegen te gaan. Ondanks dat het een splinternieuw gebouw is straalt het warmte en de sfeer van vroeger uit. De grote zaal heeft drie balkons en biedt plaats aan 750 bezoekers.

Donderdagmiddag overhandigde directeur Martijn Duprie namens het gelijknamige bouwbedrijf symbolisch de sleutel aan cultuurwethouder Robert Strijk, waarop deze hem eigenlijk vrijwel gelijk weer overdroeg aan Ruud Visser de directeur van Gebr. de Nobel.

Er zijn van die avonden waar je al een tijdje naar uitkijkt als muziekliefhebber. Zo'n avond was donderdag vanwege de presentatie van de CD Persona van Frans Heemskerk. Op de CD smelten smooth-jazz, funk en fusion samen, kortom een echte luister CD. Dan is Scheltema natuurlijk een mooie plek om de presentatie te houden. Er was bewust gekozen voor een round-up opstelling waarbij je de band van alle kanten kon zien en horen.

Wie nu denkt round-up opstelling wat moet ik mij daar nu bij indenken, het ziet er van bovenaf zo uit.

Nederland telt vandaag de dag niet zoveel big bands meer en zeker geen big bands die al bijna een halve eeuw bestaan. Zaterdagavond vierde The Frits Landesbergen Big Band haar vijfenveertigste verjaardag met een groot concert in het Leids Danscentrum.

Vijfenveertig jaar bestaan is al mooi, maar dat de oprichter Frits Landesbergen nog steeds als dirigent voor het orkest staat maak je natuurlijk weinig mee.

Discomuziek is gewoon tijdloos. Dat bleek gisteravond wel weer bij de Dance Xperience Leiden in Holiday-Inn, waar het publiek varieerde in leeftijden van twintig tot in de zestig. En dat er nog steeds behoefte is aan dit soort feesten bleek wel uit het feit dat de zaal goed vol stond.

Barbara Straathof had haar discogympen ondergeknoopt zoals ze het zelf noemde en had zin om er een feestje van te maken. Het is net alsof ik weer in de Groenoordhallen sta, maar dan 2.0 hield zij het publiek voor. Aan het applaus te horen was er heel wat publiek dat in het verleden ook bij de feesten in de Groenoordhallen was geweest.

Dit jaar bestaat het Leidse Musicalgezelschap Otis vijfentwintig jaar. Zij vierden dit onder andere met een jubileumconcert in mei en dit weekend met hun theatershow Halloween A Musical Fright Night in het Stadstheater Zoetermeer. Laat ik maar gelijk met de deur in huis vallen, het is natuurlijk te gek dat dit gezelschap al jaren moet uitwijken naar omliggende steden met hun jaarlijkse theatershow. Het is voor Otis onbetaalbaar om in een van de Leidse theaters te staan. Dit kan natuurlijk eigenlijk niet he. Persoonlijk denk ik dat Stadspodia Leiden zich eens moet gaan bezinnen hoe zij Otis en misschien nog wel een paar Leidse amateurgezelschappen ruimte kunnen bieden voor hun jaarlijkse theatershow. Ik denk maar even hardop, maar misschien is het leuk bijvoorbeeld jaarlijks een Leidse week te organiseren waarin de Leidse gezelschappen aan bod kunnen komen. Ik gooi het maar even in de groep en Leiden kennende moeten er best wel potjes en of sponsors te vinden zijn om hier een mooi jaarlijks Leids theatergebeuren van te maken. Zover is het nog niet, dus ging ik donderdagavond naar Zoetermeer om naar de generale repetitie van A Musical Fright Night te gaan kijken. Rare gewaarwording om in een leeg theater naar een voorstelling te kijken. En eerlijk is eerlijk, Zoetermeer heeft een mooi theater.

Voor ik het vergeet te vertellen, de theatershow van Otis is nog het hele weekend in Zoetermeer te zien en zondag is er zelfs een matinee, omdat de voorstelling ook voor kinderen erg leuk is.

Propop is met zijn 23 jarige historie een van de oudste muziekfeestjes van Leiden en elk jaar weer een feest op zich. Al gelijk om acht uur liep de Leidse Stadsgehoorzaal vol met je kunt wel zeggen vrijwel vaste Propop bezoekers. En natuurlijk een hoop fans van Jeroen van der Boom en Floortje Smit. Propop wordt gelukkig gesteund door een hoop bedrijven, zonder deze bedrijven zou Propop niet haalbaar meer zijn. Bij de VIP ingang werden deze bedrijven en hun genodigden op de foto gezet.

Gelijk al bij de eerste band stond de zaal goed vol.

The War of The Worlds, ik kan mij bijna niet indenken dat er iemand is die dit boek van HG Wells en de muzikale vertolking ervan niet kent. De combinatie van het verhaal en de muziek was natuurlijk uniek in de zeventiger jaren. Ergens in een doos moet ik nog een cassettebandje hebben liggen met de Nederlandse bewerking die Veronica in 1978 uitzond. Jan van Veen was de verteller en onder andere Willem Duijn, Patricia Paay en Peter Koelewijn zongen het in. Ik moest hier aan denken toen ik vanmorgen naar Noordwijk reed, waar Jeff Wayne de componist van The War of The Worlds een bezoek aan Space Expo bracht.

Ik heb veel artiesten gezien en gesproken, maar deze ontmoeting vond ik toch wel heel bijzonder. Vooral omdat het altijd een van mijn favoriete LP's is geweest. Komt toch weer mooi uit dat ik sinds kort goed contact heb met Stephanie Aukes van PR bureau Supastar.

Muziekhuis de Qbus staat bekend om zijn vaak verrassende buitenlandse bands. Programmeur Hans van Polanen heeft er een neus voor om op het juiste moment de juiste bands te boeken. Veel van de concerten zijn op de maandag en dinsdag. Dan programmeren de grote zalen vaak niet en hebben de bands niets te doen en zijn blij als ze op zijn minst kunnen spelen en misschien nog wat dvd's kunnen verkopen. Veel van die bands komen graag terug in de Qbus nadat ze er eenmaal gespeeld hebben. Dat heeft denk ik te maken met de opvang van de bands en het publiek. De Qbus behoort tot de kleinere zalen, maar het publiek is zeer geïnteresseerd en enthousiast. Hierdoor krijg je vaak een goed contact tussen de band en het publiek. Maar misschien is er nog wel een reden waarom die buitenlandse bands graag terugkomen naar Leiden. Gepensioneerd gemeentevoorlichter Fons Delemarre laat regelmatig de bands de stad zien. We zien Fons dan ook regelmatig rondlopen of varen met buitenlandse artiesten of bandjes. Maandag belde Fons of ik zin had om woensdagmorgen mee te gaan varen met Tommy Castro en de andere bandleden. Het kwam goed uit, ik was al van plan naar het concert te gaan en de weersvoorspellingen voor woensdag waren perfect om te gaan varen. Dinsdagavond genoten van heerlijke onvervalste recht toe recht aan bluesrock.

Na het concert spraken we af dat ik ze de volgende morgen zou ophalen bij het hotel, terwijl Fons de boot in orde maakte. Om half elf voeren we weg richting het Leidse centrum. Je ziet en beseft dan opeens weer dat je eigenlijk geen band maar toeristen aan boord hebt.

Er zijn van die concerten waarvan je over twintig jaar zegt, "ja dan weet ik nog, ik was er bij". Het concert gisteravond in Muziekhuis de Qbus past volgens de bezoekers en wellicht ook de muzikanten in dat rijtje concerten. In de jaren zeventig vormden Donald Fagen en Walther Becker de kern van Steely Dan. Popmuziek met grote jazzinvloeden en teksten waar nu veerig jaar later nog over gediscussieerd wordt wat nu de werkelijke betekenis was. Een aantal Steely Dan fans onder aanvoering van Lo van Gorp heeft een gelegenheidsband gevormd en speelden en zongen gisteravond in  Muziekhuis de Qbus de sterren van de hemel.

Al voor het concert begon kon je aan het aantal microfoons en saxofoons op het podium zien dat er iets moois kon gaan gebeuren.

Ik denk dat veel eerstejaars dit weekend terugdenken aan een mooie introductieweek in Leiden, maar tegelijkertijd blij zijn dat ze even in hun eigen bedje kunnen liggen. Vrijdag was de afsluiting met een champagnebrunch, straattheater rondom de Pieterskerk, een barbecue en een groot slotfeest in Incasa. Er heerste een gemoedelijk en vooral rustig sfeertje bij de optredens rondom de Pieterskerk.

De omgeving van de Pieterskerk leent zich natuurlijk geweldig voor kleine optredens.