Enkele maanden geleden kondigde Barry Badpak aan dat er een heuse mjoesikol zou komen. Op zoek naar de teen der wijsheden, zou de titel worden en riep meer vragen dan antwoorden op. In een mum van tijd waren de kaarten voor wat in eerste instantie een eenmalige voorstelling zou worden uitverkocht. Voor de mensen die het gemist hebben of hem nog een keer willen zien, zaterdag 11 april is de herkansing. De  kritieken vooraf gaven al aan, als je dit gemist hebt dan heb je iets in je Leidse leven gemist, "Een avontuur om snel te vergeten", "Nu al de slechtste musical ooit". Met zulke lovende kritieken is het niet meer dan logisch dat de zaal volledig uitverkocht was. Al even na half acht zat het publiek keurig te wachten op wat komen ging.

Dat zitten was snel voorbij al gauw werd het publiek berokken bij de mjoesikol en eindigde de avond in één groot feest op het podium en in de zaal.

De traditionele Kroegentocht tijdens de Leidse Jazzweek is altijd een topavond. Live muziek in tientallen kroegen en niet alleen jazz, ook blues, rock en funk kwamen in het uitgebreide programma aan bod. Het kan natuurlijk an de tijd van het jaar liggen, maar het was knap koud op straat. En helaas houd ik ook al niet van warme wijn.

Trouwens in sommige kroegen was het knap als je überhaupt de bar kon bereiken of een glas naar je mond kon brengen. Ik begon in de Uyl van Hoogland waar ik mijn fototas bij de band kon stallen, want met een grote fototas om je nek was er helemaal geen doorkomen aan

Aan alles komt een eind zelfs aan de muzikale strijdcultuur in Leiden. Vierendertig jaar lang behoorde Dempsey tot de muziekgroepen die je kon scharen onder de zogenaamde strijdcultuur. Dempsey maakte niet zomaar muziek, maar zette onder andere gedichten van internationale, vaak maatschappijkritische dichters op muziek. Tijdens het laatste optrdeden presenteerden zij ook gelijk hun laatste en afscheids cd "Spijt" mischien wel nu al kenmerkend voor hun beslissing om te stoppen met optreden.

Het zal voor Maarten Witkam, Ferry Rigault en Michael Hoogenhuyze even wennen worden om nooit meer als Dempsey op het podium en of manifestaties te staan.

Traditiegetrouw is januari de maand van de Leidse Jazzweek vanaf maandag is de wijk rondom de Hooglandsekerk omgedoopt tot Jazzwijk en zijn er elke avond in diverse kroegen de mooiste optredens. De (nieuwe) organisatie is bewust een stapje terug gegaan meer in de richting van de roots van het festival. Mooie optredens in een intieme setting voor de echte liefhebbers. Wie zondagmiddag alvast een voorproefje wil hebben kan terecht bij Jazz on Sunday in de Grote Beer met dit keer het trio van Rob Agerbeek met Ben Schroder en de levende Leidse baslegende Dolf del Prado.

De rest van de week speelt zich rondom de Hooglandsekerk af. Waar ik zelf naar uit kijk, is natuurlijk de Saxbattle met onder andere Wouter Kiers en Naomi Adriaansz. De woorden willen jullie "meer of minder" destijds van Gert Wilders was volgens mij gewoon gejat. Volgens mij vroeg Wouters Kiers tijdens de jazzbattle vorig jaar al "willen jullie meer of minder sax".

Er worden in Nederland honderden festivals en duizenden evenementen georganiseerd, alleen wordt er bij al deze festiviteiten nagedacht over duurzamheid en het milieu. Het Amsterdamse bureau Verantwoord Feesten geeft organisatoren tips en expertise om evenementen meer duurzaam en groener te organiseren. Je staat er vaak als organisatie niet bij stil maar met een paar heel kleine aanpassingen kan je al heel wat bijdragen aan meer verantwoord feesten. Afgelopen zondag organiseerde het bureau een informatiedag in het Leidse Scheltema om ook organisatoren in deze regio bewuster te maken en op de goede weg te helpen.

De middag was sfeervol en informatief opgezet, behalve diverse sprekers was er ook een informatiemarktje

Ik loop ze niet allemaal af maar je zou deze dagen gewoon dagelijks wel een of twee nieuwjaarsrecepties kunnen hebben. Zo waren er zaterdagmiddag de nieuwjaarsrecepties van de PVDA en Groen Links, precies op hetzelfde moment. Je zou bijna denken ze gunnen elkaar niet eens een drukke nieuwjaarsreceptie. Om niet te hoeven kiezen, ben ik naar geen van beide gegaan, eigenlijk is dat natuurlijk ook een keuze. Natuurlijk was dat niet de reden, ik had gewoon geen tijd en moest 's avonds ook nog naar de Dance Xperience New Years Party in de hometown lounge van ZZ Leiden. Een gezellig feest met optredens van DJ Miss Nicky, de band Brown Sugar, zangeres Roselle en DJ Dennis van de Geest. In tegenstelling tot zijn grote Dance Xperience feesten, had Paul Louwers voor de New Years Party gekozen voor een meer intiemer feest, omdat het voornamelijk voor vrienden, bekenden en vaste gasten bedoeld was.

Hoofdgast/optreden van de avond was ex wereldkampioen judo en tegenwoordig DJ Dennis van der Geest. Daar zou je dan je kopfoto op de doorlink bij twitter en facebook van moeten maken, aan de andere kant weet ik dat de Leidse DJ Miss Nicky in de toekomst ook hoge ogen gaat gooien. Wel zo slim om die ook maar even te vriend te houden. Zo zie je, sta ik in één blog al voor de tweede keer voor een keuze. Ik zet ze gewoon samen op de foto en ook dat is alweer een keuze.

Het had donderdagmiddag om vijf uur een spetterende en sensationele perspresentatie moeten worden met na afloop ook nog een optreden van Zosja. Wat de organisatie van te voren natuurlijk niet had kunnen weten waren de ontwikkelingen in Parijs en de daaruit voortvloeiende protestmanifestatie op het Stadhuisplein in Leiden. Ook vandaag beheerste Parijs met zijn twee gijzelingen weer het nieuws. De pers- en jazzbelangstellenden waren toch om vijf uur naar Gebr. de Nobel gekomen voor de perspresentatie, alleen hoorde je vrijwel iedereen zeggen "sorry maar uiterlijk kwart voor zes moet ik weg naar het Stadhuisplein". Op zich logisch en helemaal terecht, alleen geen leuke start voor de organisatie.

Iedereen uit de Leidse jazzwereld keek al dagen uit naar de presentatie van de plannen door de nieuwe Stichting Leiden Jazz, die van plan is om van Leiden jazzstad nummer één van Nederland te maken.

De beste manier om het nieuwe jaar te beginnen is met een stukje goede muziek. Daarom dat ze ook elk jaar het Nieuwjaarsconcert van het Wiener Philharmoniker op tv uitzenden denk ik. Ik kijk er bijna altijd naar en vind dat van kinds af aan al mooi. Daarna krijg je het skischansspringen vanuit Garmisch Partenkirchen, dat vind ik eigenlijk een soort ogen uitsteek programma. Zo van kijk eens wat wij kunnen en jullie niet met je namaak kwakkelwinter. Een mooi moment op de deur uit te stappen en het volgende stukje muziek op te zoeken. Ver hoef ik daar niet voor, in Theehuis de Leidse Hout is altijd muziek.

Al een paar jaar is het vaste prik dat Wouter Kiers op 1 januari speelt in Theehuis de Leidse Hout. Dit keer met Toine Scholten (slag en sologitaar), Harm van Sleen (bas) en Andrew Spieker op drums.

Vanavond is Serious Request 2014 van start gegaan. Dit jaar vanuit Haarlem, die ik van hieruit alle succes wens en hoop dat ze er een hele mooie week van gaan maken. Sinds dat Serious Request in 2011 in Leiden plaats vond ga je er toch anders naar kijken en voel en begrijp je de spanning die nu in Haarlem zal zijn. Het gaat niet om records te breken, alhoewel we natuurlijk best trots waren dat we dat in Leiden deden en de jaren daarna braken de andere steden ons record weer. Het zou mooi zijn als er weer een record gebroken wordt, maar het is ook begrijpelijk als dat een keer niet gebeurd, zolang het maar een mooie en spontane landelijke actie blijft met dit jaar Haarlem als middelpunt. Op een avond als deze denk je terug aan drie jaar geleden toen heel Leiden al maanden in het teken stond van Serious Request. Ik keek vandaag nog even terug naar de koude en natte start van die mooie week nu drie jaar geleden. We telden de laatste maand de dagen en de uren af tot aan het begin van Serious Request.

Een week lang stonden er dag en nacht lange rijen wachtenden bij het Glazen Huis om hun gift te kunnen aanbieden en hun one minute of fame te hebben.

Natuurlijk, ik ben een chauvinistische Leidenaar en dan is het te verwachten dat ik helemaal enthousiast ben van onze nieuwe poptempel Gebr. De Nobel. Gisteravond bleek dat je hier geen chauvnistische Leidenaar voor hoeft te zijn. Iedereen keek zijn ogen uit tijdens de opening van Gebr. De Nobel en was het er over eens, dit is een van de mooiste poppodia in Nederland en misschien wel de mooiste. Alles aan het gebouw klopt, niet te groot en niet te klein, de warmte die een echte poptempel hoort te hebben, waanzinnig goede akoustiek en een mix tussen 2014 en lang vervlogen tijden. Ik kan er duizend en één superlatieven op los laten, maar je moet gewoon heel snel een avond in Gebr. De Nobel meemaken. Nou vooruit nog eentje dan, een concert in Gebr. De Nobel is niet zomaar een concert, maar een De Nobel belevenis.

En eerlijk is eerlijk, Jan-Jaap de Haan heeft zich de laatste jaren keihard ingezet om Gebr. de Nobel van de grond te krijgen. Eerst als raadslid en later als CDA wethouder cultuur. Dan is het heel vervelend als je een half jaartje voor de opening niet meer terugkeert als wethouder in het college. Je zou dan vanaf de zijkant moeten toezien hoe een nieuwe wethouder cultuur jouw kindje gaat openen. Gelukkig werkt dat in Leiden niet zo en kwamen donderdagavond alle credits naar Jan-Jaap en opende hij Gebr. De Nobel.