Na een enorm drukke eerste week in Nederland komt Sinterklaas morgen aan in Leiden, waar hij ook de rest van zijn verblijf in Nederland zal blijven wonen. De hele week is de goede man van hot naar her gesleept, heeft in diverse hotels, huizen van Sinterklaas etc geslapen. Het is dan ook elk jaar weer een opluchting voor Sinterklaas als hij na de eerste week naar Leiden komt en zijn intrek neemt in het Huis van Sinterklaas.Ik heb zojuist nog via skype contact met Sinterklaas gehad en alles loopt op schema. Hij verwacht zaterdagmiddag  om 12 uur op de Beestenmarkt in Leiden aan te komen. Volgens mij is de Wegwijspiet de weg een beetje kwijt, ik zie hem al de hele week door Leiden varen en hij blijft maar volhouden dat Sinterklaas er binnen een paar minuten aankomt.

Wees gerust, morgen tegen twaalf uur zal Sinterklaas weer onder de Blauwpoortsbrug doorvaren heeft hij mij verzekerd. Wel vroeg hij of ik ook dit jaar weer voor de zekerheid het laatste stukje richting Leiden wil meevaren.

Het vaarseizoen zit er nu echt op, zelfs vrijwel alle boten van de Leidse Rederij liggen in de stalling voor het jaarlijkse onderhoud. De schippers van de Leidse Rederij hebben er weer een druk seizoen op zitten met ruim 700 vaartjes dit jaar. Elke maand is er het schipperscafé, er zijn trainingen, cursussen en uitstapjes, maar het hoogtepunt is toch wel het jaarlijkse Schippersfeest. Alle schippers van de Leidse Rederij zijn enthousiaste vrijwilligers met een Leids hart. Ongeveer acht maanden lang varen ze door Leiden en omgeving en weten hun gasten alles te vertellen over de stad. Geen cassettebandjes in drie talen, nee gewoon rechtstreeks het verhaal en een antwoord op alle vragen en als het moet zelfs in plat Leids. Na zoveel inzet heb je het wel verdiend om eens in het zonnetje gezet te worden. Het Schippersfeest was dit jaar op een heel bijzondere locatie die de schippers volgend jaar nog heel wat keren zullen gaan aandoen met hun boten. De Kaagsociëteit is onlangs overgenomen door de uitbaters van BrasseriePark en zal dan ook regelmatig bezocht gaan worden komend vaarseizoen. We kwamen aan toen de zon net begon onder te gaan, een mooier welkom voor het feest kan je als schipper niet hebben.

Om half vijf verzamelden de schippers en hun partners zich onder andere op de Apothekersdijk om te vertrekken naar de Kaag.

Ik weet dat ik met deze blog waarschijnlijk een aantal mensen tegen de schenen zal schoppen, maar beter een eerlijke mening dan er omheen draaien of het onderwerp maar doodzwijgen. Glibber vindt dat er best dieren mogen optreden in een circus, mits uiteraard goed verzorgd. Bij een circus hoort gewoon de lucht van dieren en zaagsel. Een circus zonder dieren is wat mij betreft podiumkunsten in een tent. Nou wees dan simpel hef alle circussen op, schop iedereen de ww in en laat de paar overgebleven artiesten in het theater optreden. Dan is er weer een paar honderd jaar oude traditie opgeruimd en hebben we weer de passie van een beroepsgroep om zeep geholpen. Om zeker te weten dat ze bij Belly Wien goed met hun dieren omgaan ben ik uiteraard zelf eens op een onverwacht moment gaan kijken tijdens de opbouw van het circus. Trouwens de lokatie waar het circus staat is schitterend, aan de voet van Molen de Valk midden in het centrum en niet weggeduwd op een of ander achterafveldje.

Ik moest wel lachen toen ik naar het circus toeliep. Kwam een oude bekende tegen die gelijk begon van schande he die dieren in zo'n circus. Ik keek hem vragend aan en zei, ik kan mij nog vaag een verjaardagspartijtje van jou herinneren, volgens mij had je het toen wel naar je zin. Ja maar dat was anders toen hadden we niets en nu kan je ze toch overal zien in de dierentuin en op internet.

Zondag was het de elfde van de elfde. Hier boven de rivieren zullen veel mensen nou ja en wat dan nog. Hooguit een aantal die zich s'morgens rot schrok en dacht het is Sint Maarten en net zoals Glibber snel zondagmiddag nog wat snoep voor de kinderen moest gaan kopen. In het zuiden is de elfde van de elfde een heel belangrijke dag. Inderdaad het is de start van het Carnavalsseizoen. Ook Leiden heeft al bijna veertig jaar een Carnavalsvereniging. De Hutspotten  verzorgen elk jaar weer rondom de Carnavalstijd naast hun eigen avonden diverse feesten voor o.a. gehandicapten en bejaarden. Zoals elk jaar werd ook zondagavond om elf over elf weer de Steek geplaatst op het beeldje van Cornelis Joppensz.

Tegen elven kwam vanuit het donker de Raad van Elf aan gemarcheerd.

Afgelopen week kreeg ik een briefje van de Hoofdpiet waar ik toch wel een beetje van schrok. Hij schreef er waren wat problemen en hij wilde mij graag zaterdag even spreken. Vol spanning ging ik de stad in om de Hoofdpiet te ontmoeten. Mijn eerste vraag was dan ook gelijk wat is er aan de hand Piet dat je mij zo nodig moet spreken. Het bleek (blijkt ook uit het filmpje onderaan deze blog) allemaal wel mee te vallen. Sinterklaas wilde nog wat laatste inkopen doen en mandarijntjes vergelijken en de Hoofdpiet was bang dat hij de weg niet zo goed wist in Leiden. Vandaar dat hij mijn hulp in heeft geroepen. Zaterdagmorgen zijn Sinterklaas en de Hoofdpiet met een helicopter van boord gehaald en even snel naar Leiden gevlogen. Sinterklaas was incognito maar toch herkenden veel kinderen hem, raar maar waar.

Je kan merken dat Sinterklaas het hele jaar in een heel rustig Spaans dorpje woont en niet helemaal gewend is aan de stad. Hij zag twee stoelen en dacht, zo een terrasje even koffie alleen miste hij het tafeltje.

Ik zat even bij Joris in de zaak die weer een hoop kleding voor mij had bedrukt, nog een biertje Glibber ? Nee, ik ga echt naar huis heb beloofd te koken. Opeens een hoop herrie, niet schrikken dat is mijn telefoon. Hoi met mij, nou dat is ook toeval was net van plan naar huis te gaan. Nou vergeet dat dan maar je moet even Annemarie bellen die staat in het Kruitvat of huis of zoiets met onder andere Willem Breddels en ze vraagt of je komt en je camera meeneemt. Dan heb je net tussen die paar honderd nummers haar er precies niet tussen staan. Dan moet je creatief gaan nadenken. Iets met kruit, Willem en Annemarie, dat moet in elk geval over kunst of wijn en bier gaan. Even gegoogled op de site van Willem Breddels, alleen niets te vinden over een expositie. Opeens viel het winkelwagenmuntje (kwartjes zijn er niet meer) café het Kruytschip dat moest het zijn. Zonder te weten waarom ik er naartoe moest toch maar gegaan. Het bleek om een borrel te gaan voor leerlingen van Willem Breddels. Zo nu en dan organiseert hij een borrel waar ze hun werk kunnen ophangen en aan familie en vrienden kunnen laten zien. Ik was precies op tijd om de korte toespraak van Willem te kunnen volgen.

Verwacht nu niet een overzicht van de expositie want het was zo druk dat je met moeite bij de schilderijen kon komen. Daar tegenover stond dat ik meerdere oude bekenden tegenkwam, wat wel zo leuk was.

Soms denk ik wel eens, waarom woon ik niet in een middelmatig provinciaals stadje met twee bezienswaardigheden, een stadsomroeper en de jaarlijkse braderie waarop iedereen zich te buiten gaat aan de drank en de buurvrouw. Aan de andere kant dan zou je dan maar hooguit vijf of zes blogs per jaar kunnen maken en dat is ook niet alles. Nee dan toch liever maar Leiden waar je elke dag weer van alles mee kan maken. Ik heb mij er als zomermens ondertussen maar bij neergelegd dat het echt winter gaat worden. Zelfs mijn overjarige verjaardagskalender geeft dit duidelijk aan.

Hoezo typisch Leids?? Simpel, ik kan mij herinneren toen ik zelf nog in de winkel stond bij inderdaad toen nog HIJ het altijd de zaterdag voor Sinterklaas duwen was in de Donkersteeg.

Zo nu en dan komen er boeken uit die je als Leidenaar gewoon moet of wilt hebben. Maandag was weer zo'n dag dat er een boek gepresenteerd werd waarmee je gelijk van al je problemen verlost werd wat je de komende tijd aan familie en kennissen moet geven met de feestdagen. Leidse Sprookjes en Zottigheden, geen sprookjesboek waarin olifanten met een lange snuit het verhaaltje uitblazen, geen ze leefden nog lang en gelukkig en ook niet echt voor kinderen. Een sprookjesboek waarin schrijver Henk van der Post zijn fantasie de vrije loop liet en dit combineerde met de historie van Leiden. Ik zie Leidenaren nu al denken, Henk Post, Henk Post, Henk van der Post waar ken ik die naam ook alweer van. Kwartje gevallen, inderdaad Henk is jarenlang hoofdredacteur van het Leidsch Dagblad geweest. Het eerste exemplaar werd uitgereikt aan Rens Heruer. Ook geen onbekende in Leiden als o.a. directeur van het Onderwijsbureau Hollands Midden, archivaris van de 3 October Vereeniging en bestuurslid van Lorelei (lokale omroep regio Leiden )

Het is een Leids Boek geworden (ook juist erg leuk voor mensen van buiten Leiden) en dat doe je de presentatie bij iemand die ook een en al Leiden mindend is. Dan kom je al snel terecht bij Ellen Blok van Haar Gangetje, waar Henk ook heel wat uurtjes heeft zitten schrijven aan dit boek.

Achter de deuren van wat wel de mooiste gracht van Nederland genoemd wordt, het Leidse Rapenburg, is al heel wat geschiedenis geschreven. Veel van de grote statige panden worden bewoond door studenten. Veel bekende Nederlanders hebben er hun studententijd doorgebracht en ook vele leden van het koningshuis zoals bijvoorbeeld Koningin Beatrix en Willem Alexander hebben er tijdens hun studie gewoond. Ook gedeeltes van de film Soldaat van Oranje zijn hier opgenomen. De studentenhuizen horen bij de charme van een Universiteitsstad. Met zoveel studentenhuizen zijn er regelmatig lustrums of andere speciale feesten. Zo was ik in augustus nog op Rap 4 die dit jaar honderd jaar bestond. Zaterdag was ik aan het andere uiteinde van het Rapenburg waar op Rap 110 een heel speciaal feestje werd gevierd. Rap 110 is sinds 1948 een studentenhuis met de naam Het Heerenhoeckje waar ondertussen al meer dan 100 verschillende studenten gewoond hebben. Ook hier hebben enkele bekende namen gewoond zoals ex minister Korthals Altes en cabaretier Jaap Fischer.

Al die jaren hebben zij dezelfde hospita/huishoudster gehad. Rie Schild is al ruim 65 jaar de steun en toeverlaat van de Heeren van Rap 110. Dat ze op handen gedragen wordt blijkt wel uit haar portret boven de deur van het pand. 

Het is alweer vier maanden geleden dat de Leidse Lakenfeesten werden gehouden, aan de andere kant over acht maanden is het alweer zover. Nu zul je denken acht maanden dat is nog zo ver weg. Voor sommige mensen is dat niet zo heel ver weg, bijvoorbeeld voor de Leidse Stamgasten. Deze vriendengroep heeft met hun Peurbak al heel wat jaren de eerste prijs gewonnen in de categorie vriendengroepen. Ze zijn nu alweer aan het nadenken over het onderwerp van volgend jaar. In januari hebben ze elk jaar hun plan compleet en beginnen ze met de uitwerking op papier. Vanaf april zijn ze dan vrijwel elk weekend bezig met het bouwen van hun Peurbak. Dit jaar hebben vrienden van de Stamgasten alle foto's en filmpjes van de voorbereiding en de Peurbakkentocht verwerkt tot een totaalverslag op DVD. Vrijdagavond werd de DVD aan de Stamgasten aangeboden.

De Lakenfeesten zijn een echt Leids feest, vandaar dat ze voor de presentatie een locatie hadden uitgekozen die alles met Leiden te maken heeft.