En alweer een nieuwjaarsreceptie, maar wel eentje die je niet mocht missen. De BV Leiden hield woensdagavond samen met het Centrum Management en de Kamer van Koophandel haar nieuwjaarsreceptie in de Stadsgehoorzaal. Veel Leidse ondernemers, politici, vertegenwoordigers uit de culturele sector etc etc waren aanwezig.

Voordat iemand over bonnetjes gaat beginnen, snel even terug naar de receptie van de gemeente afgelopen maandag. Het ging er niet om dat we twee bonnetjes te weinig vonden, alleen wij zijn gewend om ook voor de anderen iets mee te nemen als je wat te drinken gaat halen. Dit was maandag niet mogelijk omdat je ook geen bonnen bij kon kopen. Daarom als je iets te drinken ging halen en wat wilde meenemen voor je gesprekspartner moest je vragen wie heeft er nog een bon. Dat is een beetje knullige situatie. Maar goed ik hoop dat ook de gemeente hier iets van geleerd heeft en we sluiten dit boek gewoon tot de receptie van 2014. Bij deze receptie in elk geval geen bonnen maar gewoon vrij en sociaal drinken.

We zitten in de week van de nieuwjaarsrecepties. Persoonlijk heb ik er altijd wat problemen mee, op het laatst weet je niet meer wie je wel of niet al de hand hebt geschud. Resultaat daarvan is dat je sommigen voor de tweede keer gelukkig nieuwjaar wenst en anderen overslaat omdat je denkt dat je ze al gezien hebt de afgelopen week. De nieuwjaarsreceptie van de gemeente sla ik al ruim 30 jaar nooit over. Vroeger toen ik in het verenigingsleven en buurtwerk zat was het een must om er je gezicht te laten zien. In de loop van het jaar had je de raadsleden en wethouders toch weer nodig om je doelstellingen te bereiken. Ik praat nu over jaren geleden toen er nog hooguit honderdvijftig mensen naar de nieuwjaarsreceptie kwamen. Tegenwoordig komen er honderden mensen naar een stampvolle Pieterskerk en na afloop kom je tot ontdekking dat je veel mensen niet of over het hoofd gezien hebt. Burgemeester Henri Lenferink hield dit jaar zijn toespraak kort beloofde hij. Ondanks dat ik Henri Lenferink erg mag, betrapte ik hem toch op een eerste breuk van een belofte want het was toch een behoorlijk lange toespraak.

Wel een positieve toespraak en hij probeerde het wel kort te houden. "2012 hebben we allemaal meegemaakt dus daar hoef ik het niet meer over te hebben" en " vijf jaar lang heb ik het met u over de oud & nieuwjaarsviering gehad en die is tegenwoordig gelukkig steeds rustiger, dus daar hoef ik het ook niet over te hebben".

Zondagmiddag tussen alle nieuwjaarsrecepties door een cultureel middagje gemaakt. Ik was uitgenodigd om een repetitie bij te wonen van de Leidse Musicalvereniging Otis. Aanstaande donderdag hebben zij in theater de Muze in Noordwijk de première van hun nieuwe show. Daarna ook nog op 11 en 12 januari in dat theater te zien. Het zag er zondag al erg mooi uit en beter nog het klonk ook erg goed.

Misschien zegt de naam Otis veel mensen in eerste instantie niets en toch durf ik te beweren dat vrijwel elke Leidenaar ze toch kent. Sterker nog zelfs vaste lezers van buiten Leiden kennen ze. Otis doet namelijk elk jaar mee met de Peurbakkentocht tijdens de  Leidse Lakenfeesten.

Vandaag is/was de laatste dag dat de ijsbaan op de Nieuwe Rijn open was, het lijkt zo lang een maand schaatsen alleen voor je het weet is het voorbij.Vrijdagavond boden de gemeente en het Centrum Management een feestje aan voor alle medewerkers en partners van de diverse winterevenementen in Leiden. We kunnen en willen een hoop in Leiden maar zonder de inzet van alle vrijwilligers en bedrijfsleven zou het niet te doen zijn. Daarom een groot deel van deze kanjers even met zijn allen op de foto.

Voorbijgangers moeten gedacht hebben, hee wat raar statafels op het ijs.

Mijn eerste nieuwjaarsreceptie van dit jaar was vrijdagavond. De Business Club Leiden beet het spits af van een week vol nieuwjaarsrecepties. Onder de leden was een enquette gehouden wie Leidenaar van het jaar moest worden. Er worden elk jaar natuurlijk een heleboel lijstjes gemaakt, maar het ging nu om wilskracht, doorzettingsvermogen en Leiden promotie. Alle leden van de Business Club Leiden ervaren elke dag hoeveel service en inzet je moet leveren om als bedrijf te overleven in deze tijd. Artiesten zijn niet alleen maar artiest, achter hen staat een heel bedrijf waarvan een aantal gezinnen moeten eten. Als de artiest door ziekte wegvalt dan is dat een probleem voor het hele bedrijf. Dit overkwam Jochem Myjer, maar hij vocht zich terug en stond twee weken geleden weer in de Leidse Schouwburg met zijn nieuwe show.Voor de leden van de Business Club Leiden was het duidelijk, een ondernemer die zich terug heeft gevochten en ook nog eens € 6000,00 schenkt aan stichtingen van twee Leidse kerken. Dat is gewoon de Leidenaar van 2012.Voorzitter Chris Verplancke van de BCL reikte hem het beeldje uit.

Ondanks dat niemand wist dat Jochem Leidenaar van het jaar ging worden was het enorm druk op de nieuwjaarsreceptie van de Business Club Leiden. Je komt dan ook veel goede bekenden tegen zoals bijvoorbeeld fotograaf John Brussel, Jan (Grant Thornton) Bakker en duoraadslid Bram Pater.

Van elkaar leren en elkaar daardoor versterken is natuurlijk het beste wat je kan doen. Uiteraard heeft Leiden de mooiste ijsbaan van Nederland, maar dat zeggen bijvoorbeeld Eindhoven, Groningen en Delft ook. En gelijk hebben ze, het feit dat je met teruglopende sponsorinkomsten een ijsbaan kan realiseren in je stad maakt hem al gauw een van de mooiste winterevenementen.

Als je zo kijkt ziet alles er in Leiden pico bello uit en ook de bezoekersaantallen zijn dit jaar weer geweldig. Toch is het belangrijk over je grenzen heen te kijken en misschien iets te leren van een vergelijkbare stad.

Mocht je een kerstboom met kluit hebben en geen plek in je tuin, dan breng je hem toch gewoon naar het asiel. Het asiel, ja inderdaad naar het asiel. Woensdagmiddag werd aan de rand van Oegstgeest vlakbij Leiden het kerstbomenasiel geopend.

In de biodiversiteitstuin van de stichting Vrij Goen kan je de kerstboom stallen om volgend jaar in december weer op te halen. Sinds kort zit de tuin op een nieuwe locatie langs de Rhijnhofweg tussen Leiden en Oegstgeest.

Windkracht 10, met onweer en ijzel had erger geweest hoorde ik iemand zeggen. Het was de eerste positieve opmerking van 2013 vond ik. Het blijft natuurlijk jammer dat het de hele avond regende, maar het had inderdaad erger gekund. Bij ons in de straat liet men zich er in elk geval niet door uit het veld of beter gezegd uit de straat slaan. Vanaf 00:00 uur was het gezellig druk op straat met bewoners en hun bezoek. We hebben gelukkig niet zo'n straat waar iedereen elkaar overloopt, maar wel is de saamhorigheid en sociale controle hoog. Slechts twee keer per jaar komt vrijwel iedereen elkaar tegen. Dat is bij de straatbarbecue en tijdens Oud & Nieuw.

Al jaren hebben we voor de gezelligheid en om vreugdevuren te voorkomen een grote vuurton staan. Muziek hebben we elk jaar in de straat en vorig jaar werden er voor het eerst ook videoclips op een klein scherm vertoond. Dat was eigenlijk zo leuk dat we dat dit jaar iets groter aangepakt hebben. Ruim voor twaalven hing en stond alles klaar voor een mooi oud & nieuwfeestje.

Lukte het andere jaren nog wel om een soort jaaroverzicht te maken, het wordt gewoon steeds moeilijker. Niet dat er te weinig te doen is, nee juist omdat er steeds meer te doen is. Een jaar of vijf geleden kon ik nog zeggen dat ik vrijwel overal bij was. Tegenwoordig moet ik zeggen, ik ben er zoveel mogelijk bij, het is onmogelijk geworden om alles te volgen. Leiden bruist als nooit te voren, maar dan ook op alle mogelijke manieren. Economisch groeien we, het centrum bloeit weer, de musea zijn natuurlijk altijd al een trekpleister geweest, een van de weinige steden die niet kort op cultuur etc etc. Kortom Leiden is een smeltkroes van gezonde cultuur, commercie, economie, historie, gewoon een swingende stad die niet hoog van de toren blaast maar wel met vol vertrouwen 2013 tegemoet gaat.

En dan moet je proberen een jaaroverzicht te maken, een bijna onmogelijke zaak. Ja natuurlijk ik kan beginnen dat eind januari de winter kwam wat mooie foto's opleverde.

Een anderhalve maand geleden schreef ik over het boek Kleurmakers. Filmer en fotograaf Renzo Candido heeft het afgelopen jaar 52 mensen gefotografeerd waarvan hij vindt dat ze veelal op creatieve wijze kleur aan de stad geven. Het project is momenteel zo goed als afgerond en de eerste resultaten zijn al goed zichtbaar in de stad.

Op en rond de Breestraat wordt druk gesloopt en gebouwd. De schutting rondom de bouwwerkzaamheden wordt gebruikt om regelmatig aankondigingen of kunstwerken op te plaatsen. Vandaar ook ruimte voor het project Kleurmakers.