DIT ZIJN WIJ
leidseglibber.punt.nl links
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen in deze categorie!
Evenementen
 (2).jpg){kind=logo}
Kijk ook eens hier.
.jpg){kind=logo}
zoeken
Zoek hier op trefwoord in mijn archief.
Wat speelt er in Leiden
Info per E-Mail
Fotografie en film.
Nieuws
Momenteel zijn ze druk bezig op het laatste stukje vrije grond in het stationsgebied een nieuw kantoor van Achmea te bouwen.
Het wordt een van de grootste kantoorgebouwen van Leiden.
Begin augustus maakte ik hier al een log over met als titel Achmea lijnenspel.
Er werden toen meerdere reusachtige hijskranen neergezet.
Ze waren toen al een tijdje bezig op het terrein.
Begin maart leek het er even op dat ze een zwembad aan het bouwen waren .
Maar het zwembad was het begin van de ondergrondse parkeergarage.
Echt bijzonder om te fotograferen was het toen nog niet, en het regende ook nog.
Op een avond in augustus was het al veel spannender toen men de grote kranen aan het plaatsen waren, waarbij medewerkers hoog in de lucht de gewichten op hun plaats moesten brengen.
Vanaf het kruispunt zag het er allemaal nog steeds erg kaal uit.
We zijn nu zes maanden verder en de omgeving is drastisch veranderd.
De hoge kranen waren neergezet om de liftschachten te bouwen.
In een half jaar tijd zijn er vijf enorme liftschachten verrezen die aangeven wat ongeveer de omvang en hoogte van het gebouw zullen gaan worden.
Het uitzicht op het kruispunt is daarom vergeleken met een half jaartje geleden behoorlijk veranderd.
De torens vallen enorm op en zeker mensen die er dagelijks langskomen of in de omgeving wonen is de bouw niet ontgaan.
Er werd aan de liftschachten dag en nacht gebouwd, maar nu staan ze er dan eindelijk.
Dat het gebouw gezichtsbepalend gaat worden voor de hele omgeving zal duidelijk zijn.
Op de site van Tjan staan een aantal foto's uit de omgeving waaruit blijkt dat je om dit gebouw eerdaags te vinden geen Tom Tom nodig hebt, ze steken overal boven uit.
Ik heb even een animatiefilmpje bekeken over hoe het eruit moet gaan zien, alleen geloof ik dat ze iets te optimistisch zijn met de overgebleven ruimte eromheen.
Maar ja, Glibber heeft waarschijnlijk geen ruimtelijk inzicht en denkt gewoon in termen van een en een is twee, dus dit past niet zo ruim als het voorgesteld wordt.
Oh, voor ik het vergeet, jullie hebben deze foto's niet gezien hoor.
Nog steeds hangt er ergens op de hekken een bord met het verbod tot fotograferen van de bouw.
Steekt een beetje schril af zo'n klein bordje tegenover de omvang van het gebouw en de bouwplaats.
Elke keer als ik foto's over Leiden laat zien, dan is het van het centrum of andere bekende plekken.
Het stomme is dat er plekken zijn waar je geen toeristische waarde aan-toekent maar als je er even stilstaat zo mooi zijn.
Een van die plekken is de hoek Marnixstraat/Maresingel.
Op dit moment een plek waar honderden watervogels zich verzameld hebben.
Het tegenovergelegen Huigpark wordt momenteel opgeknapt, daardoor zou er door de omgeploegde grond heel wat eten te vinden moeten zijn, alleen door de vorst is de grond keihard.
Kwestie van pech hebben voor de vogels.
Gelukkig wordt er door de bewoners bijgevoerd en komt iedereen aan zijn trekken.
Waar een hoop vogels wat te eten proberen te vinden heb je natuurlijk een scheidsrechter nodig.
Gelukkig hadden de zwanen deze taak op zich genomen.
De scheidsrechter kwam op mij af met een blik van opzouten of je krijgt een rode kaart, ga jij maar thuis eten.
Het is jammer dat vrijwel niemand hier met de boot komt omdat de doorvaart een honderd meter verderop gestremd is.
Het is te hopen dat ze ooit ook een bruggetje maken bij de gasfabriek, dan wordt het mogelijk een echt rondje Singels te maken.
Het blijkt maar weer, met een zonnetje erbij is het gewoon overal mooi in Leiden.
De afgelopen dagen mag het dan voor het gevoel erg koud geweest zijn, we hadden er in elk geval lekker veel zon bij.
Met zonnig weer zijn de grachten en de singels in welk jaargetijde dan ook prachtig om te zien.
Vandaar maar weer eens een rondje Leiden gemaakt, helaas nog niet vanaf het water maar vanaf de kant.
De rust straalt af van deze foto gemaakt op de Witte Singel.
De Sterrenwacht lag er rustig en verlaten bij.
Vanaf deze week is hij voor drie jaar gesloten wegens groot onderhoud, daarna moeten we een geheel in oude staat gerenoveerde Sterrenwacht terughebben.
Ook de Hortus lag er aan de overkant van het water vrijwel uitgestorven bij, maar ja met deze kou ga je er ook niet voor je lol wandelen.
Dat sommige bomen snel kunnen groeien is bekend, alleen zag ik nu een boom die ik volgens mij een maandje geleden nog niet gezien had.
Op die plek langs het water heeft nooit een boom gestaan en zeker niet met zo'n rare vorm.
Mijn Latijn is niet erg best, nou ja rondom slecht natuurlijk en ook mijn biologische kennis van de natuur is niet erg super.
Maar volgens mij is dit de Uytlates Affallias.
Geweldig mooi gedaan, een boom helemaal opgebouwd uit oude uitlaten.
Dit soort kunst vind ik nou weer erg origineel gevonden en in de Hortus natuurlijk helemaal op zijn plaats.
Zo zie je maar weer, een ritje langs de Singels blijft elke keer voor verrassingen zorgen.
Eerdaags nog wat foto's van de Maresingel, de Stadstimmerwerf en molen de Put die er in het zonnetje ook extra warm uitzagen bij gevoelstemperaturen van min tien.
De schoorsteen van de oude gasfabriek aan de Langegracht in Leiden is sinds een paar jaar in de winter verlicht.
Van welke kant ik de wijk ook in kom, ik zie hem elke avond weer geheel of gedeeltelijk.
Ik noem hem altijd mijn Leidse Eifeltorentje.
Gisteravond reed ik over het terrein van de Groenoordhallen en het viel mij op dat hij daar ook eigenlijk wel mooi te zien is.
Ik besefte mij dat dit eigenlijk het laatste jaar is dat de pijp in combinatie met de Groenoordhallen te zien is.
Deze zomer gaan de hallen plat en worden er ook flats aan de andere kant van de Willem de Zwijgerlaan gebouwd.
Goede kans dat de pijp dan bijna of helemaal niet meer te zien is.
De Lubatoren blijft staan dus laat ik die maar even weg van de foto.
Dit beeld zal volgend jaar zeker weten niet meer te zien zijn.
Ook vanaf de voorkant van de Groenoordhallen zal het er volgend jaar allemaal heel anders uitzien.
Vanaf de spoorbrug heb ik de pijp vorig jaar al eens op de foto proberen te nemen, maar dat lukte toen niet echt best.
Omdat mijn vingers er toch al bijna afgevroren waren heb ik ook daar maar even wat foto's gemaakt.
Eigenlijk ook weer voor de laatste winter.
De bebouwing aan de rechterkant gaat daar verdwijnen, en ook daar komt waarschijnlijk een appartementencomplex.
Binnen enkele jaren zal het uitzicht vanaf de spoorbrug dan ook drastisch veranderd zijn.
Gebouwen komen en gaan, maar de pijp blijft bestaan.
Alhoewel, het is Leiden he en dan weet je het maar nooit.
Extra oproep.
Er zijn nog twee dagen te gaan om te kunnen stemmen voor de top 500 allertijden van radio West.
Iedereen in het land mag stemmen, maar het gaat om regionale artiesten zoals bijvoorbeeld Golden Earring, Tee Set, The Motions, Anouk, Di-rect, George Baker etc.
Twee jaar geleden eindigde Ed Citroen met zijn nummer Julia op de elfde plaats.
Een geweldige stunt, we willen deze stunt herhalen.
Mocht je nog niet gestemd hebben of de log van een tijdje geleden niet gelezen hebben, klik dan even op de foto's.
Het laatste nieuws is dat Ed Citroen weer een goede kans maakt hoog te eindigen, maar hij kan nog wel een laatste zetje gebruiken.
Leuke bijkomstigheid, er zijn ook nog 500 mooie prijzen te winnen t/m een auto aan toe.
Als je hem even op de hoogte brengt van je stem, stuurt hij je gratis de mp3 versie van Julia toe.
Vandaag sloot de laatste buurtwinkel in Groenoord.
Een definitieve afsluiting van het hoofdstuk buurtwinkeltjes in Groenoord.
In het verleden zaten er in Groenoord onder andere, twee melkboeren, een slagerij, twee fietsenmakers, een sigarettenzaak, een groenteboer, een bakker, een patatzaak, kortom een heel levendig wijkje.
In de loop der jaren verdwenen alle winkeltjes uit de wijk onder andere door ouderdom van de eigenaren en de komst van de grote supermarkten rondom de wijk.
De enigen die bleven ziten waren Bram en Cora van der Laan met hun buurtsuper.
Ik vergeet nooit dat er een Nettorama en later Codi in de buurt kwam en iedereen dacht dit is het einde voor Bram en Cora.
Maar nee hoor, ook Bram kreeg de reclamefolders uiteraard in zijn bus en een uur na het verschijnen van de folder lagen bij hem de prijzen net weer een paar centen lager.
Na een paar jaar hield de grote supermarkt het voor gezien, ze hadden verloren van de buurtsuper.
Veertig jaar lang hebben zij de winkel gehad en de tijd is voorbij gevlogen vertelde Cora.
In die jaren waren zij de spil in de wijk, iedereen kon zijn of haar verhaal kwijt en vond altijd een luisterend oor en vaak een oplossing of slimme tips.
Vorige week had het buurtcomité al afscheid genomen van de winkel.
Vandaag op de echt allerlaatste dag kwamen ook nog een aantal vaste klanten afscheid nemen.
Dat er heel wat verhalen over de toonbank gingen is duidelijk.
Iedereen heeft wel zijn of haar mooie anekdote over de wijk en haar (vroegere) bewoners.
Zoals over de kapper die vroeger in de wijk zat, maar heel slecht zicht had zodoende knipte hij maar een model, het model bloempot.
De bewoner die 's nachts om half vijf onder het kroos en de blubber voor de deur stond en vroeg of hij zich bij hun even mocht verschonen omdat hij anders niet naar huis durfde.
De illegale drank in de beginjaren die gretig aftrek vond onder de naam slaolie en ook zo op de rekening kwam.
Bram en Cora hadden er nog veel meer, alleen niet alles werd verteld.
Je kon altijd alles bij ze kwijt, maar wat niet naar buiten mocht komen, kwam ook niet naar buiten, zelfs afgelopen zaterdag niet.
Ik begreep dat Cora zich nu eindelijk eens wat meer met de computer bezig gaat houden.
Ik zou zeggen schrijf de mooiste verhalen eens op en bewaar ze voor later, want dat er historische en humoristische verhalen tussen zitten is zeker.
Groenoord nam helaas afscheid van twee geweldige mensen die een grote plaats innemen in de historie van Groenoord.
Maar ze hebben gelijk, ze hebben hun rust nu wel eens verdiend.
En zoals de meeste ex winkeliers blijven ook zij gelukkig gewoon in de wijk wonen.
Meer informatie over de geschiedenis van dit unieke kleine Leidse wijkje is te vinden op de site van de Werkroep Historie Groenoord.
Maandagavond was weer de gebruikelijke Nieuwjaarsreceptie van de gemeente.
De Nieuwjaarsreceptie in Leiden is altijd gezellig en ongedwongen.
Daarnaast is het ook prettig dat je vrijwel iedereen waar je in de loop van het jaar op de een of andere manier wel mee te maken krijgt even de hand te schudden.
De laatste jaren is voorafgaand aan de receptie een concert voor genodigden, dit zijn de inwoners van Leiden wiens huisnummer eindigt op het laatste cijfer van het jaar.
Dit jaar zat de zaal dus vol met iedereen wiens huisnummer op negen eindigt.
Alle andere getallen waren blij dat ze tegen negenen eindelijk naar binnen konden.
Ik vroeg me af, stond de straatmuzikant zichzelf of de wachtenden warm te spelen.
Al snel liep de Pieterskerk vol.
Glibber heeft weleens kritiek op de gemeente, maar eerlijk is eerlijk, de Nieuwjaarsreceptie is al jaren perfect georganiseerd.
De catering van de DZB (de Zijlbedrijven) heeft meerdere bars staan.
Ook voor achtergrondmuziek is gezorgd.
Wouter Kiers zorgt elk jaar met Hidden Charms voor de achtergrondmuziek tijdens de Nieuwjaarsreceptie.
En aan hapjes ontbreekt het natuurlijk ook niet.
Beter een lekker hapje van de gemeente, dan een koekje van eigen deeg zullen we maar zeggen.
Of is het hetzelfde, alleen de aankleding verschillend.
Hoofd communicatie Hein van Woerden heeft het best wel eens moeilijk, je plant keurig de toespraak van burgemeester Henry Lenferink om 21:20 en dan zie je hem nergens staan in de volle kerk. (leuk als je dat ziet gebeuren en iemand vertwijfeld ziet zoeken)
Uiteindelijk een paar minuten later kon hij hem gelukkig toch aankondigen.
Tegen half tien begon Henry Lenferink zijn toespraak.
Hij begon met de verontschuldigingen dat de bezoekers wat langer buiten in de kou hadden moeten staan wachten, terwijl Collegium Musicum nog bezig was met het Largo van Dvoraks negende symphonie. (en wie zei dat ik dit niet zou onthouden Chris)
Henry Lenferink was vooral verheugd dat de maatregelen rond oud & nieuw hun vruchten hadden afgeworpen en er dit jaar geen geweld tegen politie, brandweer en ambulancepersoneel was gebruikt.
Al met al was volgens Henry Lenferink 2008 een mooi jaar voor Leiden en is er veel bereikt
In Leiden is nog niet veel van van de kredietcrisis te merken, maar dat ook wij niet aan gevolgen zullen ontkomen is zeker.
De Leidse binnenstad moet nog mooier en aantrekkelijker voor het publiek worden, hiervoor zullen onder andere een aantal aanlooproutes richting centrum opgeknapt moeten worden.
Ook de bereikbaarheid van de stad moet de komende jaren aangepakt worden en daarin moeten we samen werken en niet elkaar tegenwerken.
Glibber denkt dat dat nog wel eens een probleem zou kunnen worden want over de aanleg van de Rijn Gouwelijn zijn we het nog lang niet eens.
Bij de verkiezingen in 2010 zullen een aantal partijen zeker weten afgerekend worden op hun medewerking aan de aanleg van RGL.
Als ik naar het publiek kijk, zie ik in een rijtje al drie verschillende meningen staan.
Het komend jaar wordt het jaar dat we de komst 400 jaar geleden van de Pilgrimfathers herdenken.
Tevens herinnerde Henry Lenferink er nog even aan dat ook Obama net zoals Bush Leidse roots heeft.
Voor mijn vaste lezers natuurlijk geen nieuws, beide onderwerpen hebben hier al uitgebreid de aandacht gehad eind vorig jaar.
Ook wordt komend jaar herdacht dat 400 jaar geleden de handelsbetrekkingen met Japan werden aangeknoopt en Leiden nog steeds mede door het Sieboldhuis goede contacten met Japan heeft.
Met een toast op zijn Japans "Kampai" beeïndigde Henry Lenferink zijn toespraak.
Ik heb de rode wijn niet geproefd, bij het bekijken van de foto krijg ik het idee dat dat maar goed was ook.
Sommige wethouders zoals Gerda v/d Berg hebben ook altijd geluk.
Na de dure feestdagen jarig zijn begin janauari, is natuurlijk een aanslag op je portemonnee.
Heb je dan geluk als je precies op de dag van de Nieuwjaarsreceptie jarig bent, gratis hapjes en drankjes, een kerk vol mensen en ze zingen ook nog voor je.
Ook een van de leden van Collegium Musicum was jarig, of het nu kwam omdat het geen politieke verjaardag was weet ik niet, maar het zingen daar klonk wel veel zuiverder.
Na alle officiële toestanden kon iedereen weer rustig verder met de borrel en het handjes schudden.
Hidden Charms liep rond en speelde rustig verder op verschillende plekken in de kerk.
Ook Glibber liep nog wat rond en schudde her en der nog wat handjes, en keek wie hij nu eigenlijk miste dit jaar.
Heb het idee dat er door de kou toch wel wat mensen weg gebleven waren.
De Nieuwjaarsreceptie is geweest, we hebben elkaar allemaal weer de hand geschud.
Nu aan het werk om er weer een mooi jaar voor Leiden van te maken.
Dat Leiden mooi is hoef ik jullie niet meer te vertellen, dat heb ik al meer dan genoeg gedaan.
Afgelopen woensdag (oudejaarsdag) keek ik naar buiten en zag door de mist een heel klein winters wereldje.
Oudejaarsdag is altijd zo'n rare dag, je hebt alles in huis en toch wil je nog even de stad door.
Ik heb dan ook altijd zo'n soort kinderlijke spanning dat het toch een bijzondere dag is.
Vind het ook leuk als de mensen in de winkel en op de markt elkaar een prettige jaarwisseling wensen, van dat soort kneuterige dingen loop ik op zo'n laatste dag van het jaar van te genieten.
Voor de rest schijn ik vrij normaal te zijn hoor.
Gelukkig moest ik nog een pak ophalen bij de stomerij dus had een goede reden even de stad in te gaan.
Zoals altijd camera bij me, en dat was maar goed ook.
Omdat het ijs in de stad nog niet sterk genoeg is om op te schaatsen, had de motsneeuw door de mist de kans een klein laagje poedersuiker over het ijs te leggen.
Door het beetje wit op het ijs worden plekken als bijvoorbeeld het Rapenburg dan extra mooi, en straalt een enorme rust uit.
Doordat nog niemand op het ijs geweest is, lijkt het alsof ze een witte deken over het water van het Rapenburg hebben gelegd.
De Vliet heb ik altijd al een van de mooiste grachtjes gevonden, ook als ik er zomers doorheen vaar.
Met het ijs en de enkele bootjes langs de kant, geen auto's en alleen een paar fietsen geeft het wel een Anton Pieckachtige uitstraling.
Maar ook het andere gedeelte van de Vliet met op de achtergrond door de mist slechts een vage blik op de Pieterskerk zijn van die plaatjes die een stad mooi maken.
Toen Glibber nog een Glibbertje was waarschuwde zijn moeder hem altijd dat het ijs onder bruggen altijd zwakker is.
Daar trek je je natuurlijk als kind niets van aan, vandaar dat ik ook meestal onder de bruggen door het ijs zakte.
Hetgeen bewees dat ze toch gelijk had, en het ijs is nog steeds onder de bruggen zwakker.
Sommige dingen veranderen ook nooit.
Ook heerlijk om te fotograferen is natuurlijk de Wittesingel.
Vroeger, toen je nog echte winters had was de Zoeterwoudsesingel de "Openbare IJsbaan".
Dat hield in dat er kraampjes met koek en zopie op het ijs werden toegelaten, er muziek was, extra verlichting en politie op de schaats toekeek op de veiligheid.
Als hij geopend was ging je ook met school daar schaatsen.
Een soort schoolschaatsen in plaats van schoolzwemmen.
Vanaf begin november tot vaak in mei stonden er grote borden op de bruggen met ongeveer de tekst, "Toegang tot openbare ijsbaan verboden".
Op het moment dat de ijsbaan openging schoven ze er een bordje "geopend" overheen.
Jammer dat de borden er niet meer staan, een openbare ijsbaan zal het wel nooit meer worden, maar het stond zo geinig die borden in mei, als je er in je t-shirtje langs fietste.
Gelukkig kon er op de kleinere sloten wel al geschaatst worden zoals hier op de Lorentzkade.
Hoe vaak Glibber hier en op de Vollenhovekade vroeger in het water gelegen heeft is bijna niet meer te tellen.
Favoriete sport vroeger van Glibber was zwemmen, maar in de winter waren "ijssie brouwen" en "schotsie lopen" toch wel het meest populair.
Glibber was klein, licht van gewicht en snel, dus op het moment dat iedereen afhaakte of als er al meerderen door het ijs waren gegaan, dan waagde Glibber nog een poging.
Dat ging heel vaak goed, maar ook zo nu en dan goed fout.
Tegenwoordig wordt het schijnbaar vrijwel niet meer gedaan, want als wij langs waren geweest zag het ijs en niet meer zo mooi uit als nu.
Ook van de ijsbaan van de IJsclub Oegstgeest werd volop gebruik gemaakt op oudejaarsdag.
Eindelijk hadden de kinderen weer eens een kerstvakantie met ijs, voor mijn gevoel hadden we vroeger bijna niet anders.
Met het kasteel Oud Poelgeest op de achtergrond heeft deze ijsbaan toch ook wel een aparte sfeer.
Ondanks dat Glibber meer een zomermens is, geniet hij toch wel van dit soort winters.
Nu alleen nog even een Elfstedentocht en je hoort mij niet meer klagen over de winter.
Eigenlijk had Glibber niet zoveel zin om een jaaroverzicht te maken, het was eigenlijk een vrij onoverzichtelijk jaar.
Wat valt er nou te melden, okee de Amerikaanse zeepbel klapte uit elkaar en nu zitten we met zijn allen in een crisis, maar ja dat het ging komen wisten we al jaren, was een kwestie van afwachten.
Daarnaast kunnen onze cabaretiers dat veel leuker vertellen dan Glibber, hebben we tenminste nog een beetje lol van de crisis.
Maar daarnaast blijven er toch voor iedereen hoogte- en dieptepunten in 2008.
Het klinkt raar (echt serieus), Glibber sluit zich (ongemerkt) rondom de kerstdagen altijd even een paar uurtjes van de buitenwereld af en overdenkt het jaar.
Hij laat dan even alles van dat jaar de revue passeren en gaat vervolgens er weer met frisse moed tegenaan.
En dat we frisse moed hebben voor 2009 blijkt denk ik ook wel uit onze kerstkaart.
Hoogte- en dieptepunten in 2008.
Met zevenmijlslaarzen stap ik toch maar even door het jaar heen.
Gelijk al begin januari schrok ik van het plotselinge overlijden van Lesly Krul.
Les was een van de meeste bekende Leidse orgeldraaiers, natuurlijk is het geen wereldnieuws, maar als je iemand persoonlijk gekend hebt en weet hoe gedreven hij was, tikt het toch wel aardig aan.
Gelukkig heeft zijn zoon het bedrijf voortgezet en houdt daarmee de nagedachtenis aan zijn vader in ere.
(foto Ron Stol)
Ja de wereld draait door, en daarom sta je twee weken later alweer te swingen bij de Leidse Jazzweek.
Sommige organisatoren hebben gewoon echt geluk, op het moment dat je een artiest contracteerd is hij nog vrijwel onbekend.
Op het moment van optreden staat hij volop in de belangstelling zoals bijvoorbeeld Jules Hamel.
Helaas in het voorjaar alweer een overlijdensbericht van een bekende Leidenaar.
Leidse Kees overleed plotseling en viel er een pijler onder de vertolkers en promoters van het levenslied weg.
Als we eerlijk moeten zijn, Kees had geen wereldstem, maar was een sociaal bewogen mens die zoveel mensen een mooie avond heeft gegeven, een begrip was met 2 & 3 oktober en daarnaast een van de beste promotors van het levenslied was.
(foto Hielco Kuipers )
Al vrij vroeg in het voorjaar kon Glibber erop uit met zijn sloep om te genieten van de Leidse grachten.
En heb je geen eigen boot dan kan je altijd nog een roeiboot huren, maar hoe dan ook varen door Leiden blijft mooi.
Glibber dacht ook nog een zeldzame schildpad te hebben ondekt in de Leidse singels.
Uit de reacties op zijn log daarover bleek dat ondertussen deze schildpad in veel steden voorkomt, veel particulieren dumpen hem omdat hij te groot wordt voor het thuis aquarium.
Gelukkig schijnt hij te kunnen overleven in buitenwateren, alleen of dat met deze vorst ook zo is, laten we het hopen.
We lopen even snel de evenementen door, uiteraard hadden we naast de Singelloop ook weer de Leiden Marathon.
Bij de Leiden Marathon geldt een belangrijke stelregel, elke deelnemer is winnaar.
Alleen ben je winnaar voor een dag, daarna kan je helaas ook snel verliezer worden.
Dat is hard genoeg de realiteit van het leven.
Goh zou ik bijna het voetbal vergeten.
Nederland begon zo mooi tijdens het EK voetbal, maar ook Turkije had een mooie start en dat werd ook in Leiden uitgebreid gevierd.
Op de Beestenmarkt ontstond een spontaan en gezellig feest na een overwinning in de voorrondes van Turkije.
Na alle voetbaltoestanden kregen we de Lakenfeesten, die uiteraard met de Peurbakkentocht begonnen.
We hadden dit jaar geluk met de Lakenfeesten, mooi, warm en droog weer.
Alhoewel,............. zondagavond tijdens de laatste uurtjes van Leiden Culinair kregen we even te maken met een wolkbreuk.
Maar de stemming bleef er in, en we aten rustig verder.
Een weer typisch Leids dieptepuntje was dat het Rembrandtfestival dit jaar door allerlei subsidieproblemen niet doorging.
Er was geen geld, toen was het er weer wel, maar te laat en bla bla bla bla oftewel geen Rembrandtfestival.
Gelukkig dat een aantal getrouwe Rembrandtaanhangers toch nog op zijn verjaardag een toast uitbrachten bij zijn borstbeeld.
Ook was ondertussen op 1 juli het rookverbod ingegaan.
Gelukkig was deze zomer redelijk van temperaturen en konden we de eerste tijd nog op het terras terecht.
Eind augustus gaat Glibber altijd op vakantie en na zijn vakantie is het nog maar een heel klein stapje naar het feest der feesten 3 October.
Maar wat moet je daar nu nog over vertellen, heb ik genoeg over geschreven, en wil je het nalezen kijk dan gewoon bij de rubriek Leidse Feesten.
In november werd mede door de kou duidelijk dat het rookverbod de horeca toch wel erg veel geld gaat kosten en dat de kleine horeca failliet gaat.
Onder andere door haar optreden bij Pauw & Witteman en bij de demonstratie op het Malieveld werd de Leidse horeca-onderneemster Marina Bosman opeens een landelijke bekendheid.
Haar kreet "Ik ben er klaar mee,...... Nee, Wij zijn er klaar mee" hoop ik het komende jaar nog vele keren te horen.
Het heeft jaren gekost om het UWV goed te laten functioneren.
Voordeel van het rookverbod is dat ze eerdaags minimaal 15.000 extra werkzoekenden kunnen inschrijven.
Wat was Glibber blij dat we pas een week later de eerste sneeuw van dit jaar kregen, want Glibber is wel een mooi weer demonstrant hoor.
Ik vergeet nooit dat ik ooit in jaren zeventig (met een helaas overleden vriendin) tijdens een heel koude demonstratie bij het arbeidsbureau afsprak, als ooit de revolutie komt dan zijn we erbij, maar dan wel met verwarmde barricades en broodjes kaas.
En zo mijmer je even in grote stappen het jaar door, sta je stil bij sommige gebeurtenissen en denkt, ach het was wel weer een kleurrijk jaar.
Ik hoop dat ik iedereen weer dagelijks een stukje leesplezier heb gegeven en dat jullie ook in 2009 weer mijn log weten te vinden.
Voorzichtig met vuurwerk, let op je handen en je ogen, want ik heb geen zin mijn logs volgend jaar in braille te moeten maken.
Of Glibber de eerste dagen na oud & nieuw wel kan loggen is een beetje onzeker.
In verschillende publicaties heb ik gelezen dat Glibber tijdens Oud & Nieuw in een veiligheidsrisicogebied woont waar een noodverordening van kracht is.
Burgemeester Lenferink heeft bepaald dat ook Glibber in zo'n veiligheidsrisicogebied woont.
Dit geeft de politie en overheid meerdere extra bevoegdheden, je kan op elk moment gefouilleerd worden, je mag geen gezichtsbedekkende kleding dragen (fijn met die vorst), open vuur is verboden (hoe steek ik mijn sigaret op) en ga zo maar door.
Op Sleutelstad stond van de week onderstaand bericht en Glibber schrok daar toch wel van, het wordt dus menens dit jaar.
Burgemeester neemt maatregelen voor rustige jaarwisseling
LEIDEN - 20 december 2008 - Over het algemeen is de jaarwisseling de afgelopen keren redelijk rustig verlopen, maar in een paar Leidse wijken vonden toch ernstige incidenten plaats. Daarom heeft burgemeester Lenferink een aantal maatregelen genomen om de politie meer armslag te geven en direct te kunnen optreden tegen onruststokers. Brandweer, politie en gemeente zullen nauw samenwerken om ervoor te zorgen dat de jaarwisseling een feestelijk karakter krijgt. Leiden Noord - de wijken Groenoord, Noorderkwartier en De Kooi- en Leiden West - de wijken Hoge en Lage Mors en Stevenshof- zijn aangewezen als tijdelijke veiligheidsrisicogebieden. In deze gebieden kan het openbaar Ministerie toestemming geven tot preventief fouilleren en het onderzoeken van meegebrachte goederen, zoals (vuur)wapens en zwaar, verboden vuurwerk. Van 30 december 12.00 uur tot 1 januari 09.00 uur, mag er geen gezichtbedekking worden gedragen, moet men zich direct kunnen legitimeren, mogen er geen stokken of knuppels worden vervoerd en moet men zich op de eerste aanwijzing van de politie verwijderen.
LEIDEN - 20 december 2008 - Over het algemeen is de jaarwisseling de afgelopen keren redelijk rustig verlopen, maar in een paar Leidse wijken vonden toch ernstige incidenten plaats. Daarom heeft burgemeester Lenferink een aantal maatregelen genomen om de politie meer armslag te geven en direct te kunnen optreden tegen onruststokers. Brandweer, politie en gemeente zullen nauw samenwerken om ervoor te zorgen dat de jaarwisseling een feestelijk karakter krijgt. Leiden Noord - de wijken Groenoord, Noorderkwartier en De Kooi- en Leiden West - de wijken Hoge en Lage Mors en Stevenshof- zijn aangewezen als tijdelijke veiligheidsrisicogebieden. In deze gebieden kan het openbaar Ministerie toestemming geven tot preventief fouilleren en het onderzoeken van meegebrachte goederen, zoals (vuur)wapens en zwaar, verboden vuurwerk. Van 30 december 12.00 uur tot 1 januari 09.00 uur, mag er geen gezichtbedekking worden gedragen, moet men zich direct kunnen legitimeren, mogen er geen stokken of knuppels worden vervoerd en moet men zich op de eerste aanwijzing van de politie verwijderen.
Ik heb eens door wat foto's van de afgelopen jaren gebladerd en begrijp wel dat onze wijk in het lijstje staat.
De foto's zijn niet van beste kwaliteit maar ja, in veiligheidsrisicogebieden krijg je niet de beste kwaliteit.
Al vroeg in de avond beginnen hier de meest verschrikkelijke vuren en de voorraad hout wat klaar ligt laat al zien dat het er later op de avond heftig aan toe zal gaan.
Even na twaalven komt iedereen naar buiten, sommige zelfs in gevechtstenue, zoals bijvoorbeeld de relschopper bij de deur.
Iedereen is overmand door drank en buiten zinnen en probeert het eventuele aanwezige gezag uit te dagen.
En lukt het niet met zijn tweeën, dan sluiten we de rijen en gaan er massaal tegenaan.
Kleine kinderen lopen met lawinepijlen rond.
In dit soort veiligheidsrisicogebieden kan natuurlijk de straatverlichting gesloopt worden, vandaar dat sommige bewoners zelf alvast noodverlichting hebben aangebracht op oudejaarsavond.
Er zijn bewoners die opgelucht adem halen dat ze nog net hun huis hebben kunnen verkopen, want een huis in een veiligheidsrisicogebied verkoop je niet zo snel meer.
Dit jaar mag er geen gezichtsbedekkende kleding worden gedragen.
Om niet gelijk al in de problemen te komen blijven de ogen zichtbaar, maar de rest plakken we af zodat we niet zo snel herkenbaar zijn.
Dat rellenschoppen in de genen zit blijkt wel uit het feit dat randgroeppeuters al gooi en smijtmaterialen uitdelen aan de volwassenen.
Het zal hier in de wijk vast wel weer een heftige jaarwisseling worden die als je bovenstaande foto's ziet zeker weten het landelijk journaal zullen halen.
Ik hou me hart alweer vast.
En waar gaat deze log nou eigenlijk om ???????????????
Glibber is een klein beetje beledigd dat zijn wijk wordt genoemd als veiligheidsrisicogebied.
Ik woon hier nu ruim 32 jaar en in al die jaren is er zowel in het zuidelijk als het noordelijk gedeelte van ons kleine wijkje nooit iets gebeurd.
In de wijken naast ons loopt het helaas wel zo nu en dan uit de hand en kan me indenken dat de burgemeester speciale maatregelen neemt om hulpverleners te beschermen en de orde te handhaven.
Dat je het gebied iets groter maakt om meer armslag te hebben begrijp ik ook nog.
Alleen ga dan niet alle wijken die in het gebied liggen met naam en toenaam noemen.
Dat geeft een heel verkeerd beeld van gebieden waar men er juist al jaren lang alles aan doet om de kinderen op te voeden met het gegeven dat Oud & Nieuw een feestje is.
Bij ons in de straat staat al jaren lang een vuurton en gaat om 00.00 uur de muziek aan en komen alle bewoners naar buiten om elkaar het beste voor het nieuwe jaar te wensen.
Om twee uur 's nachts is het stil en de volgende ochtend zijn alle vuurwerkresten opgeruimd door de bewoners.
Zo hoort een echte Oud & Nieuwviering te zijn, zelfs in een veiligheidsrisicogebied.
Ik denk niet dat burgemeester Henry Lenferink mijn log leest, maar weet wel dat een van de medewerkers van de afdeling voorlichting regelmatig meeleest.
Misschien een kleine tip om indien nodig (hoop het niet) volgend jaar bij het uitvaardigen van noodverboden geen wijken bij naam te noemen die geen enkele band hebben met de problemen.
Is wel zo leuk voor de bewoners van die wijken.
Als we het moeten geloven gaan we een iets langere vorstperiode tegemoet.
Iedereen begint gelijk over schaatsen, toertochten en zelfs de Elfstedentocht te praten.
Heel langzaam beginnen de eerste polderslootjes hier voorzichtig dicht te vriezen.
Weer eens een keer schaatsen door de polders zou natuurlijk wel leuk zijn.
Voorlopig zit het er nog even niet in, maar wie weet dat we na het weekend het ijs op kunnen, alhoewel dit soort slootjes ook niet echt prettig schaatsen zal zijn.
De ijsclub in Oegstgeest is er in elk geval klaar voor om eerdaags open te gaan.
Het water is wel al dichtgevroren, maar voorlopig ligt de ijsbaan er nog donker en verlaten bij.
Overdag ziet het er al een stuk beter uit, maar duidelijk dat het nog wel tot maandag of dinsdag gaat duren voor hij open gaat.
Het mooiste is natuurlijk als we weer eens kunnen schaatsen in het centrum van Leiden zoals hier vroeger op het Rapenburg.
Maar dat zal nog wel even duren en de Leidse Elfstegentocht is ook nog heel ver weg.
Maar waar vorst is, is hoop zeggen ze toch.
( foto Theo Ringers)
Voorlopig zullen we het nog even met dit soort kleine slootjes moeten doen.
Denk alleen niet dat je hier een Elfstedentocht overheen krijgt.
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl