DIT ZIJN WIJ
leidseglibber.punt.nl links
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen in deze categorie!
Evenementen
 (2).jpg){kind=logo}
Kijk ook eens hier.
.jpg){kind=logo}
zoeken
Zoek hier op trefwoord in mijn archief.
Wat speelt er in Leiden
Info per E-Mail
Fotografie en film.
Nieuws
Het gaat opschieten nog slechts 37 uur en de 20ste Leiden Marathon gaat van start.
Alles en iedereen is klaar en zondagmorgen kunnen de naar verwachting ongeveer 9000 deelnemers op de diverse afstanden starten.
Als de voorspellingen kloppen wordt er dit jaar bij droog weer gestart, vorig jaar hadden we bij de start nog een miezerregentje.
Vrijdagmorgen hebben Tessa en ik onze marathonauto's opgehaald en we zijn er klaar voor om alle prominente lopers op te halen van Schiphol /Eindhoven en te vervoeren vanaf het hotel naar de start en terug.
Het grootste deel van Nederland genoot vandaag van een vrije dag, er was echter een plek waar de hele dag keihard doorgewerkt werd.
Op het kantoor van de Leiden Marathon was het topdrukte vandaag.
Drie dagen voor de start van de 20ste Leiden Marathon is er geen tijd voor een vrije dag en worden alle zeilen bijgezet om alles op tijd klaar te krijgen.
De laatste dagen zijn altijd het meest hectisch.
Ondanks dat duizenden lopers zich de afgelopen maanden hebben ingeschreven, volgen er de laatste dagen nog honderden inschrijvingen via internet.
Alles moet worden klaargezet om van het marathonbureau overgebracht te worden naar de Pieterskerk waar de na-inschrijving en het ophalen van de startnummers is.
Ook Glibber had de nodige wijzigingen bij de toplopers die hij de komende dagen gaat begeleiden, vandaar dat ook hij even op het marathonbureau te vinden was vandaag.
Gisteren was ik geeïndigd bij de fnish van de hele marathon.
Op weg terug naar mijn auto om weer lopers te vervoeren, moest ik eerst even een traditioneel bakkie koffie drinken.
Want een Leiden Marathon zonder een bakkie koffie van Els is geen echte marathon voor Glibber en honderden andere medewerkers.
Elk jaar weer staat ze vanaf zes uur 's morgens met koffie, koeken en broodjes voor de medewerkers klaar.
En zeker de mensen van het opbouwen waren ook dit jaar weer heel blij met haar.
De opbouwers stonden zowel zaterdagavond als zondagmorgen in de stromende regen op te bouwen en bij het afbreken begon het alweer te regenen, hulde voor deze kanjers.
(ik was opeens na plaatsing het hele vervolg van deel 2 kwijt, vandaar dat het er zo laat opstaat)
Gelukt en geslaagd kan ik namens de bijna 1000 vrijwilligers en organisatie van de Leiden Marathon zeggen.
En van de deelnemers hoorde ik dezelfde geluiden.
Ik wil proberen in vogelvlucht de sfeer rondom de Leiden Marathon te beschrijven, alleen dat gaat niet lukken.
Ik laat 90% weg, maar kom dan toch nog op een artikel met ongeveer 40 foto's en een fotofilmpje met nog veel meer sfeerfoto's.
Daarom doe ik het maar in twee delen, vandaag deel 1.
Gisteren eindigde ik mijn log met een nachtelijke rust bij het stadhuis, waar alleen de dranghekken aangaven dat er iets ging gebeuren.
Vandaag bij daglicht zag het er iets anders uit.
In eerste instantie zal je denken wat hebben die twee nu met elkaar te maken.
Heel veel dit jaar.
Op 17 mei is de Internationale Dag tegen Homofobie, wereldwijd wordt op deze dag de benarde positie van homo's, lesbo's en bi en transseksuelen onder de aandacht gebracht.
17 mei is ook de Leiden Marathon en waarom zou je het een niet met het ander combineren dacht het COC Leiden samen met Amnesty International afdeling Leiden.
We hebben de 18e Leiden Marathon weer achter de rug.
Met bijna 7000 lopers en ruim 60.000 toeschouwers was het weer een geweldige dag in Leiden.
Niet alleen voor de lopers een behoorlijke inspanning maar ook voor alle organisatoren en medewerkers is het elk jaar weer een spannende en slopende dag.
Voor de mensen die van korte logs houden heb ik maar een tip, nu al wegklikken want dit is geloof ik een van de langste logs die ik ooit gemaakt heb.
Het was zondagmorgen vroeg gelijk al lekker druk in het lopersdorp.
Zowel bij de lopers als bij de organisatie steeg de spanning.
De telefoon van Mok bleef gaan met laatste vragen en allerlei last minute regeltoestanden.
Gelukkig wist ik speaker Teun de Reede en zijn Belgische loopvriend Bernard nog samen op de foto te zetten vlak voor de start van de hele en halve marathon.
Het was prachtig loopweer, een flauw zonnetje en bij de start temperaturen van 13 graden, het zou droog blijven en de temperaturen stegen in de loop van de dag naar 17 graden.
Toch zijn er mensen die schijnbaar een andere weersverwachting hadden gelezen.
Na het Wilhelmus klonk om exact half elf het startschot voor de hele en halve marthon en kwam de massa lopers op gang.
Hoe Leiden het bestuurlijk doet daar ga ik geen mening over geven, maar dat we een sportieve wethouder van sport hebben dat is wel duidelijk.
Wethouder Marc Witteman liep samen met ex wethouder Paul Jonas de halve marathon.
In de grote massa lopers wist ik ze er nog net uit te pikken.
Nadat de lopers voor de eerste keer de Lammenschansweg waren gepasseerd, hadden de verkeersregelaars even wat rust.
Ondertussen werd er in de gezelligste marathonlaan van Leiden, de Jacob Catslaan hard gewerkt om alle lopers te verzorgen.
Wat dat betreft wordt er bij de Leiden Marathon erg goed aan alle lopers gedacht op alle afstanden.
Ook de gebruikelijke blaasorkesten op de Jacob Catslaan maakten zich klaar om de lopers te ontvangen.
De Jacob Catslaan heeft elk jaar een thema tijdens de marathon, dit jaar was de straat versierd met enorme sponsen.
Het thema was dan ook Grootste Spons(or) Straat.
Claas Griffioen wist weer als vanuods de hele dag aan elkaar te praten in de laan.
En ook een spons schijnt wel eens rust nodig te hebben.
En ach je kan er natuurlijk ook bij gaan liggen.
Nikos en Ferdy reden letterlijk en figuurlijk een race tegen de klok.
Voor de eerste lopers uit moesten alle klokken worden geplaatst die bij de start aangezet waren.
Ze werden letterlijk en figuurlijk op de hielen gezeten door de eerste loper op de halve marathon.
Terwijl het publiek applaudiseerde, speelde ook een van de vele blaaskapellen in de laan er lustig op los.
Ik was blij dat een van de lopers die ik dit weekend begeleidde, de Belg Peter de Vocht al snel volgde en later die dag de derde plek wist te veroveren.
Vrij snel volgden de eerste lopers op de hele marathon.
En ja hoor Glibber had gelukkig weer gelijk gekregen.
De Pool Krzysztof Bartkiewicz lag samen met Jos Hoogeboom voorop.
Afgelopen week had ik al getipt dat de Pool wel eens kon gaan winnen.
Ik kende hem nog uit de jaren dat ons team de Polen opvingen.
Zaterdagavond toen ik Jos Hoogeboom ontmoette had ik hem dan ook al gewaarschuwd voor de Pool en aangeraden in zijn buurt te blijven.
En schijnbaar heeft hij mijn tip onthouden want ook in Zoeterwoude liepen ze nog samen.
Ook in de Leidse Stevenshof zag ik ze nog samen voorbij komen.
Gevolgd op de motor door verslaggever Roelof Eleveld van Holland Centraal .
Voor Glibber was er in de Stevenshof even paniek.
Ik had mijn bus op knipperen gezet, allean was de accu denk ik niet supersterk meer.
Na een kleine twintig minuten was de accu leeg en stond Glibber hopeloos verloren bij zijn bus, terwijl hij een half uurtje later weer lopers naar het hotel moest brengen.
Na wat telefoontjes, en de hulp van een buurtbewoner met startkabels kon men mijn wagen weer aan de praat krijgen.
Gelijk daarna door geraced naar de finish waar ik nog net Bartkiewicz op de foto kon zetten.
In de laatste paar honderd meter had hij zich losgemaakt van Jos Hoogeboom en finishte zodoende als eerste op de hele marathon.
En ja niet iedereen komt even fris over de finish bleek maar weer.
Gelukkig was met een beetje water en ondersteuning ook deze loper weer snel op de been.
Op deze foto een dubbele winnaar.
Nadat de Keniaan Julius Kuriuki tweede was geworden op de vijf kilometer liep hij direct daarna de tien kilometer er nog achteraan die hij vervolgens won.
Ondertussen had ik de Belgen die ik begeleidde teruggevonden.
Peter de Vocht was derde geworden op de halve marathon en daar best tevreden mee.
Al achttien jaar staat Els namens de Leiden Road Runners met haar koffietentje na de finish om medewerkers en lopers van koffie te voorzien.
In het verleden hebben ook de Belgen regelmatig bij de Road Runners overnacht dus was het leuk om Bernard weer even te zien.
Ondertussen reden Nikos en Ferdy alweer de Breestraat op om de klokken voor de tien kilometer te regelen.
En wat is er nou meer kicken dan een afgesloten gebied in te rijden, terwijl de politie hulpvaardig de hekken voor je opzij zet.
En even later er weer voor de lopers uit met een noodvaart uit te rijden.
Dat die gozers ondanks hun race tegen de klok zich vermaakt hebben hoef ik natuurlijk niet uit te leggen.
Ik was weer terug op de Jacob Catslaan waar vlak achter hen de eerste loper op de tien kilometer door het publiek en speaker Claas Griffioen werd aangemoedigd.
Je komt daar natuurlijk nog veel meer bekenden tegen zoals ook Chris Verplancke van ons unieke Stadsparkeerplan.
Al snel volgde een lint van tien kilometer lopers die veel steun kregen van het publiek en hen ook regelmatig daarvoor bedankten.
De Leiden Marathon heeft de naam een feestje voor zowel lopers als toeschouwers te zijn.
Ik denk dat onder andere deze foto dat wel heel goed duidelijk maakt.
Na de finish was het een enorme drukte om terug te komen naar het lopersdorp.
Maar of je nu met een beker en een bos bloemen of alleen met een medaille liep, iedereen had hetzelfde tevreden gevoel weer een persoonlijke prestatie te hebben neergezet.
Ook de organisatie kon ondertussen weer opgelucht ademhalen dat ook deze 18e Leiden Marathon weer geslaagd was met veel lopers en veel publiek en twee parcoursrecords op de vijf kilometer.
In Leiden wordt zelfs de laatste loper als een winnaar binnengehaald, en zodoende besteedt ook de radio aandacht aan de laatste loper.
Alle uitslagen worden direct verwerkt en zodoende kunnen de lopers enkele minuten na aankomst hun tijd al op de site van de marathon nakijken.
Een heel groot compliment kan naar BSG Media, zij presteerden het om op zowel de Nieuwe Rijn als hele Breestraat perfect geluid neer te zetten.
Vandaar dat Bert zijn biertje best wel verdiend had.
Maar ook meneer van der Berg liet zijn biertje goed smaken na twee dagen hard werken in het start/finishgebied.
Na afloop was het traditionele medewerkers-buffet.
Dit keer in Restaurant Koetshuis de Burcht waar Ton Holswilder(midden) en zijn staf het weer perfect voor elkaar hadden.
Het terras liep al snel voor met medewerkers die ondertussen wel aan een goede maaltijd toe waren.
Ook ons clubje liet het zich goed smaken.
Aansluitend aan het diner begon het marathonfeest, en op een feest mogen natuurlijk fotografen Peter en Carolina niet ontbreken.
Op hun site's zijn ook veel foto's over de marathon te vinden.
Als je zo'n hoop gele shirts bij elkaar ziet wordt het wel heel erg geel.
Iedereen was het er over eens, op een paar schoonheidsfoutjes na, was het weer een geweldige marathon en kunnen we gaan voorbereiden voor de 19e Leiden Marathon volgend jaar.
In het fotofilmpje hieronder nog veel meer foto's.
Het is jammer dat Punt NL er gisteren door een storing ruim 12 uur uit heeft gelegen, maar de jongens kennende weet ik dat zij net zoveel gebaald hebben als wij.
Ben blij dat de problemen weer opgelost zijn.
De rust begint terug te keren in huize Glibber.
Op dit moment zijn de Poolse marathonlopers onderweg richting Torun.
Het afscheidsavondje van de lopers (vrienden) uit Torun was weer gezellig, maar na al die marathondagen begint dan ook bij Glibber de vermoeidheid wel toe te slaan.
De afscheidsavond gaat altijd gepaard met toespraken en wederzijdse cadeautjes.
Ryszard die al 15 jaar de leider en organisator van de groep is hield een toespraak waarin hij wederom de warme banden tussen Leiden en Torun benadrukte.
Hij had nog een crew-shirtje uit 2005 aan, het was daarom dan ook maar goed dat ik een leader-shirt en jack 2007 bij me had voor hem.
Tussen de toespraken door werd er zoals altijd weer veel gezongen door de Polen.
Na al die jaren weet ik nog steeds niet wat ze zingen, maar gezellig is het wel.
Ryszard gaf in zijn toespraak aan dat hij het voorzitterschap van de club had overgedragen en dat in de toekomst de twee heren links en rechts naast onze tolk Rein het stokje over gaan nemen.
In mijn toespraak gaf ik aan dat de Leiden Marthon de komende jaren vroeger wordt gehouden en vrijwel gelijk valt met de Marathon van Torun.
Zodoende is dit hoogst waarschijnlijk de laatste keer dat deze groep tijdens de marathon naar Leiden komt.
Als alternatief kon ik ze wel vast vertellen dat ik samen met de Stedenband Leiden Torun om tafel ga zitten om de groep op een ander moment van het jaar onder verantwoording van de Stedenband naar Leiden te laten komen.
Het antwoord kwam binnen enkele seconden.
Zij gaan hun marathon verplaatsen zodat ze kunnen blijven komen.
Een antwoord wat ik even niet verwacht had en stof tot erg veel nadenken gaat geven.
Hierna ging Ryszard verder met de cadeautjes.
De dames (Francien, Marianne en Wilma) die al jaren de verdere opvang van onze Poolse gasten hier in Leiden verzorgen, hadden ook weer originele cadeautjes voor de Polen.
Een klein lampje met waxinelichtje, dit stond volgens de dames symbool voor het vlammetje wat in de harten brandt en de vriendschap warm houdt.
Dat dit wederzijds zo gevoeld wordt blijkt onder andere wel uit één van de cadeaus die ik kreeg een kristallen hart wat symbool stond voor de vriendschap tussen beide steden.
Ik werd trouwens toch weer behoorlijk verwend als je het zo naast elkaar ziet wat mevrouw Glibber en ik dit jaar allemaal weer gekregen hebben.
Francien had namens de dames nog een apart cadeautje voor Ryszard met een geweldig gedicht erbij.
Ook de Poolse jeugd had het weer naar hun zin gehad in Leiden en hopen volgend jaar weer terug te komen.
Voor hun is het natuurlijk leuk dat Lech(L) de zoon van Rein ook Pools spreekt.
Ook binnen bleef het nog lang gezellig.
En ging de duim vast omhoog voor volgend jaar.
Vanaf morgen heb ik weer tijd en puf om bij de andere loggers te reageren, dat schoot er de laatste dagen even bij in.
Traditiegetrouw is er na afloop van de Leiden Marathon het marathonbuffet en feest voor alle medewerkers en andere betrokkenen bij de marathon.
Dit jaar was het in In Casa, ik denk een heel goede keuze die we de komende jaren moeten vasthouden.
Enige (persoonlijke) minpuntje vond ik het buffet, ondanks dat het heerlijk was zou ik nooit gekozen hebben voor een pastamaaltijd omdat de meeste mensen de avond ervoor ook al pasta hadden gegeten bij de diverse pastaparty's als voorbereiding op de marathon.
Ook onze Poolse vrienden hadden het helemaal naar hun zin.
Hier een paar superkanjers.
Dit zijn een paar van de mensen die zaterdagavond beginnen met de opbouw van het start/finishgebied.
Zondagmorgen zijn ze er alweer extra vroeg om de laatste dingen te regelen en op het moment dat iedereen richting buffet gaat zijn zij nog bezig met afbreken.
Echte marathonkanjers dus.
Over kanjers gesproken, hier nog drie.
Annemiek en Marianne helpen al jaren mee bij verschillende evenementen in Leiden, en ook Sonja die dit jaar voor het eerst actief de Leiden Marathon meemaakte had het helemaal naar haar zin.
Over naar het zin hebben, ook de jongere generatie Polen vindt Leiden een feest om naartoe te gaan.
En dat alles dankzij Ryszard Kowalski die al 15 jaar de groep Polen naar Leiden meeneemt.
Een uniek moment, Glibber danst eigenlijk bijna nooit.
Uitzonderingen zijn het Marathonfeest en zo nu en dan 3 October.
Op het moment dat ik met een Poolse ging dansen stond er dan ook opeens een hele batterij camera's op ons gericht.
Ik hoor haar nog vragen,"why is everybody taking pictures from us" ja leg dat maar eens uit.
En over foto's gesproken op de sites van Peter en Carolina kan je nog veel meer foto's over de marathon en het feest zien.
Gelukkig blijf je met dit soort feesten altijd nog ex buurtbewoners tegenkomen, altijd leuk voor een foto.
Het feest was ondertussen in volle gang en de stemming zat er goed in.
Ook Leo en Carola genoten na een heel drukke dag en voor Carola drukke weken.
De band Bazooka Joe speelt voornamelijk covers uit de 70, 80 er jaren die vrijwel niet van het origineel te onderscheiden zijn.
De meeste leden van de band ken ik nog van vroeger en hebben hun ervaring uit bands als Spirit of St Louis, Nou &, Axis Purple en Catapult gebruikt om nu een goede coverband neer te zetten waar ze zelf plezier in hebben.
Mochten er onder de lezers Rubbere Robbiefans zitten (de nederlandse sterre die strale overal) dit was dus in de clips Tante Jetje oftewel Aart Mol.
Ongeveer alles wat ik jullie nu vertel loopt onze nachtburgemeester Marjo hier uit te leggen aan Sonja, die al aardig ingeburgerd raakt in Leiden.
Moet ik dit uit de cooler drinken of eerst inschenken??
De stemming zat er duidelijk goed in, bij iedereen was de spanning van de marathon afgevallen, er kon nu gefeest worden.
Wij Leidenaren hebben het "stomme" principe dat we het onze gasten 200% naar hun zin willen maken, daarom stonden er vandaag dan ook ongeveer 800 vrijwilligers klaar voor de lopers.
Ja,... en daarna gaan we natuurlijk zelf uit ons dak om te vieren dat het weer gelukt is.
En dat lukt ons aardig hoor na zo'n inspannende dag.
I'am going to rock you all night long, of iets van die strekking denk ik.
Nog zomaar een paar marathonkanjers, want zo kan je alle vrijwillgers gerust noemen.
De man met de boa vroeg iedereen of hij hem even om mocht hangen, en beloofde dat je dan een lach op je gezicht kreeg.
Hij had gelijk, het werkte.
Met het maken van deze log zie ik ook hoe vaak men mijn camera even gepakt heeft, maar het levert ook weleens leuke familieplaatjes op.
Ondertussen ging het feest lekker door.
En genoten ook Robert Laan en zijn vrouw van het succes van deze marathon.
Natuurlijk staan er een heleboel belangrijke mensen van de organistaie niet op deze log zoals bijvoorbeeld, Mok, Shirley, Tjeerd, Mac en ga zo maar door.
Eigenlijk zouden alle medewerkers erop moeten staan, daarom in de slideshow nog wat meer foto's van diverse medewerkers.
Het is moeilijk dat weet ik, maar misschien een leuk idee om ooit eens een groepsfoto te maken met zoveel mogelijk vrijwilligers.
Zondag was de Leiden Marathon en ondanks dat ik zelf geen meter gelopen heb, voel ik me alsof ik 5 marathons heb afgewerkt dit weekend.
En klaar ben ik nog niet want vanavond het afscheid van de Poolse lopers en door 16 jaar ervaring weet ik hoe dat werkt.
We hebben een hele drukke marathon gehad met ruim 8000 deelnemers.
Zaterdag bij de na-inschrijving in de Pieterskerk bleek al dat we mede door het goede loopweer een flink aantal deelnemers zouden gaan krijgen.
Zondagmorgen was dan ook iedereen er klaar voor, zoals ook Roelof Eleveld van Holland Centraal, die vanaf de motor weer een live verslag deed.
Om de start te fotograferen had ik het dit jaar eens hogerop gezocht.
Wat een paar mooie foto's opleverde.
Iedereen ging met frisse moed de 5, 10, 21 of 42 kilometer tegemoet.
En ondanks dat er ruim 8000 deelnemers langs flitsen haal je er toch weer een aantal bekenden uit, zoals bijvoorbeeld Tom Holswilder van Koetshuis de Burcht.
Volgens mij hebben sommige er geen weet van dat ze lopen.
Ik had wel eens een interview met Teun willen horen na afloop.
Nieuw dit jaar is de 5 kilometerloop en grappig deze vader met zijn dochtertje had ik ook al eens op de foto gezet met de Singelloop.
Op weg naar de auto kwamen we langs café Ons Cafeetje waar het al volop feest was met de Rijnsons.
Er waren meerdere uitvalwagens op het parcours, alleen als het echt druk zou worden stonden wij als extra wagen ingepland.
Daarom konden wij rustig over het parcours om een sfeerreportage te maken.
Ook Marjo zat bij ons in de wagen om foto's voor de kabelkrant te maken.
Onze eerste stop was in Zoeterwoude ter hoogte van Cafe de Vriendschap.
De lopers van de hele en halve marathon waren hier juist gepasseerd en de vrijwilligers waren druk bezig alles weer in orde te brengen, om de lopers op hun tweede doorkomst weer van dienst te zijn.
In afwachting van de eerste loper op de hele marathon vermaakte eigenaar Hugo het publiek met zijn Nederlandstalige nummers.
Omstreeks half twee kwam de eerste loper in zicht, dit was op het 25 km punt en het werd dus al duidelijk dat er geen supertijd gelopen zou worden vandaag.
Jos Hoogeboom was de eerste loper en hij zou deze positie niet meer afgeven deze middag.
We reden verder Zoeterwoude dorp in en ook hier stond er veel publiek die het heerlijk naar hun zin hadden.
Voor de lopers is het gezellig en stimulerend als er veel publiek staat, alleen ze hebben ook stukken waar ze echt helemaal op zich zelf aangewezen zijn.
Vervolgens pikten we de nummer een weer op in de Stevenshof.
Ook in de Stevenshof was het overal feest en op plekken waar geen band door de organisatie was neergezet hadden buurtbewoners zelf spontaan enn feestje georganiseerd.
Nikos en Ferdy konden op dat moment nog genieten, niet lang daarna moesten zij de eerste uitvallers vervoeren.
Het aantal uitvallers was dit jaar trouwens heel erg laag, ondanks dat het in de middag warmer werd.
Ook de mensen van het massageteam wat onderweg stond hadden toen nog weinig te doen.
Zelfs op de meest afgelegen plekken in de Stevenshof stonden mensen of zaten mensen langs de kant om de lopers aan te moedigen.
Het leuke aan de Leiden Marathon is dat het publiek echt meeleeft met de lopers.
In de Mors in Leiden waren dan ook door bewoners spontane sponsposten opgezet vanwege de warmte.
We draaiden de Jacob Catslaan op en dat is zo'n beetje de feeststraat van Leiden tijdens de marathon.
Het was weer geweldig versierd en de stemming zat er goed in, maar ja er stonden dan ook diverse dweilorkesten te spelen.
En alles natuurlijk weer aan elkaar gepraat door Claas Griffioen.
Gelukkig wist ik hier nog twee lopers van Team 20 van de Roparun op de foto te nemen, zoals hier Richard van der Klis.
En even later Rinus die mij al uit de verte herkende ondakns dat hij er toen al zo'n 38 km op had zitten.
Voor meer foto's Jacob Catslaan, klik hier voor de foto-slideshow.
Hierna gingen we naar weer een mooi punt in Leiden, Huis de Bijlen.
Ook hier is het elk jaar enorm druk en vooral heel gezellig.
Het is dan ook elk jaar weer een feest voor de lopers om onder de poort door te komen en opeens zoveel publiek te zien.
Het is dan nog maar een klein stukje tot de finish en iedereen moedigd ze aan om sterkte te wensen voor het laatste stukje.
Het begon tegen vijven te lopen en de laatste loper(s) was in aantocht, daarom snel naar de finish om hem of haar te verwelkomen.
Normaal rijden we zelf achter de laatste loper, maar dit jaar leek het me leuk om het eens van de andere kant te bekijken.
De lopers die tegen het eind van de middag finishen hebben het echt zwaar gehad onderweg en zijn dan ook superblij als ze hun marathon volbracht hebben.
De organisatie stond de laatste lopers/helden met bloemen op te wachten.
Als laatste loper werd dit jaar Mieke Scholts binnengehaald.
Dolblij finishte ze in een tijd van 4 uur 59 minuten en 55 seconden, precies op tijd om nog een medaille te krijgen.
Achter haar een grote groep motoren en volgwagens van de organisatie.
De dames van deze uitvalwagen hadden het ook helemaal naar hun zin gehad en gelukkig niet teveel mensen moeten opvangen.
Iedereen kon opgelucht adem halen, de Leiden Marathon 2007 was weer een geslaagd evenement.
Volgend jaar is hij vroeger in het seizoen op 18 mei.
Voor meer mooie foto;s moet je zeker eens kijken bij Peter, waar eerdaags ook dit soort T shirts over bijvoorbeeld de Peurbakkentocht te krijgen zijn en Carolina.
Morgenavond een verslag van het marathonfeest na afloop.
UPDATE: Op deze site zijn filmpjes te zien van de finish op de diverse afstanden.
Poolse Mutsenavond klinkt natuurlijk heel spannend als titel.
Maar helaas voor alle mensen die hijgend op een 18+ log zitten te wachten, we hebben het hier over de Leiden Marathon.
Zoals misschien bekend heb ik de afgelopen 16 jaar de opvang voor de buitenlandse lopers geregeld tijdens de Leiden Marathon, het ging hier voornamelijk om Russische en Poolse lopers. (zie mijn rubriek Leiden Marathon)
De Russische en Poolse lopers verbleven op twee verschillende locaties in Leiden, en voor beiden groepen had ik een team vrijwilligers, die er graag een week vrij voor namen.
Ik zorgde voor een uitgebreid gesponsord programma en verder sponsorring van eten etc.
De groep Polen wordt al jaren begeleid door de Poolse Mutsen.
Voordat iedereen gaat piepen Glibber zo kan je ze toch niet noemen, deze naam hebben ze zichzelf gegeven dus niks mis mee.
Sterker, ik ben beretrots op mijn puur Leidse Poolse Mutsen.
De meeste Polen komen al jaren naar Leiden en zodoende zijn er tussen de mutsen en de Polen een soort familiebanden ontstaan die vriendschap overstijgen.
Vorig jaar kwamen alle Polen vanwege het WK of was het EK voetbal geschminkt naar Leiden om hun verbondenheid met ons te laten zien.
Vorig jaar heb ik aangegeven dat het na 16 jaar mijn laatste jaar als coördinator zou zijn.
Behalve het coördineren van beide groepen, bemoeide ik mij het meest met het Russische team.
De eerste jaren kwamen de Russen in schamele sportkleding aan en kochten als ze hier waren de gekste dingen, afwasborstels, vaatdoekjes, sponsjes etc etc.
De laatste jaren kwamen de meesten in mooie (dure) kleding, grote camera's om hun nek en doken de eerste beste telefoonwinkel in om een telefoon te kopen die jij en ik niet kunnen of willen betalen.
Het werd voor mij steeds moeilijker om gemotiveerd bij mijn sponsors aan te komen met het zielige verhaal van sporters uit oostbloklanden die niets hebben, en dat ik ze die week Leiden zo gun.
Vervolgens kom je dan aan met een groep camera en telefoontoeristen.
Ook mijn team bij de Russen begon zich af te vragen of ze hier nog wel een week vakantie voor op wilden nemen.
Vandaar dat we besloten te stoppen.
Al maandenlang probeerden de Poolse Mutsen een afspraak met me te maken om een avondje langs te komen.
Eindelijk lukte het donderdagavond om eens bij elkaar te komen.
Al snel snapte ik de bedoeling en werd er even stil van, want dit is gewoon lief.
Ze hadden speciale biertjes bij zich en twee glazen laten maken als dank voor alles wat Hill en ik de laatste jaren gedaan hadden voor hun Poolse groep.
Snap je nu dat het een paar wereldmeiden zijn.
Probleem was echter dat ik een heel nare mededeling voor ze had.
Na mijn vertrek als coördinator heeft de marathonorganisatie besloten, (mede gezien mijn verhalen over de Russen) helemaal te stoppen met de opvang van buitenlandse lopers.
Het stukje budget wat daar voor stond wordt nu gebruikt om andere onderdelen van de marathon meer ruimte te geven bv prijzengeld.
Heel begrijpelijk want de tijden zijn veranderd.
Maar ja, als ik dan die geschrokken gezichten zie en denk aan de avonden met hun Poolse vrienden, dan twijfel je even of het misschien voor die groep niet iets te abrubt afgebroken wordt.
De Polen (die wij ontvangen) hebben het nog steeds een stuk slechter dan de Russen.
Zoals beloofd Mutsen, ik ga mij de volgende week proberen hard te maken om te proberen de Polen nog minimaal dit jaar een keer naar Leiden te laten komen.
Mocht het mij lukken, dan zorg ik ook nog (echt voor de laatste keer!!!) voor de aanvullende sponsorring en uitstapjes.
Maar dat komt natuurlijk ook omdat ik Ryszard nog één keer al zijn Poolse liederen uit zijn groene boekje wil zien zingen met de groep.
Ik neem alvast een biertje op de goede afloop voor jullie en de Polen.
Als alles lukt kunnen jullie de woensdag na de marathon de Polen weer uitzwaaien, zoals de laatste 16 jaar.
Op de site van Leiden Marathon kan je alles over de komende marathon op zondag 10 juni vinden.
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl