Vandaag was de 409ste geboortedag van Rembrandt van Rijn, de bekendste Leidenaar ooit. In het verleden besefte men niet hoe trots je als stad op deze inwoner hoort te zijn en zodoende werd in de vorige eeuw zijn huis gesloopt. Het enige dat nu nog aan de geboorteplek van de grootste schilder ooit herinnert is een steen in de gevel van het pand waar ooit zijn geboortehuis stond.

Pas sinds 2000 wordt er meer aandacht besteed aan Rembrandt en zijn geboortedag. Initiatiefnemers Tjeerd Scheffer en Ben Walenkamp hingen toen voor de eerste keer op Rembrandts geboortedag een krans om zijn schouders. Gisteravond kreeg Rembrandt voor de veertiende keer zijn krans omgehangen.

Na alle evenementen van de afgelopen maanden lijkt de rust een beetje teruggekeerd in Leiden. Natuurlijk lijkt dat maar zo, want het grootste evenement is Leiden zelf met zijn historische binnenstad en vele musea en die zijn er gewoon 365 dagen per jaar. Vandaag werd op de 486-ste geboortedag van burgemeester Pieter Adriaansz.van der Werf ( de heldhaftige burgemeester ten tijde van de Spaanse belegering in 1574) zijn gerestaureerde grafmonument in de 700 jarige Hooglandsekerk onthuld.

Het marmeren grafmonument, met een mooi woord het epitaaf, dat in 1661 is gemaakt door beeldhouwer Rombout Verhulst, hangt er nu na de restauratie weer prachtig bij.

In 2016 gaat museum De Lakenhal verbouwen en uitbreiden naar de Lammermarkt. Helaas moeten hiervoor drie oude pandjes aan de Lammermarkt gesloopt worden. De Lakenhal wilde toch de pandjes niet zomaar laten slopen, maar eeuwig laten doorleven. Kunstenares Marjan Teeuwen werd gevraagd een installatie in de panden te bouwen. De installatie is nu klaar en vanaf vandaag kan iedereen gratis tot 6 september elke vrijdag, zaterdag of zondag de panden bezoeken. Marjan Teeuwen gaat haar installatie de komende maanden ook fotografisch vastleggen.  Enkele van deze foto's worden opgenomen in de collectie van de Lakenhal, waardoor de huisjes nooit totaal uit beeld verdwijnen en de herinnering blijft. Het gaat om deze drie pandjes aan de Lammermarkt.

Achter deze geveltjes kom je ineens in een totaal andere wereld, die als je maar enigszins de kans hebt gezien moet hebben.

Dit weekend zit weer zo vol evenementen dat er eigenlijk geen tijd overblijft om ook nog iets te schrijven. Toch maar een snelle en (voor mijn doen) korte poging. Vrijdagmiddag werd de expositie 700 jaar Hooglandse-of St. Pancratiuskerk geopend. Buiten was het bijna 30 graden, binnen heerlijk koel. Ik heb vrijwel nooit mensen zo zien genieten op het moment dat ze de kerk binnenliepen, pffff wat is het hier heelrijk koel hoorde je overal om je heen. Maar dat was natuurlijk niet de reden dat de opening zo druk bezocht werd. De tentoonstelling geeft een mooi overzicht van het 700 jarig bestaan van de kerk. De eerste rij was voornamelijk gevuld met de samenstellers van deze unieke expositie.

De komende maanden is de expositie gratis te bezoeken. Ook gratis is deze prachtige weerspiegeling van het dak van de kerk in de piano. Dit zijn nu die momentjes waar ik zelf enorm van kan genieten.

Donderdag werd op de hoek van de Clarensteeg en de Lange Mare het nieuwste muurgedicht in Leiden onthuld. Het is het 111 ste muurgedicht in Leiden dat dankzij de Stichting Tegen-Beeld de Leidse muren vult.

In 111 zitten alleen maar eenen en eigenlijk waren die wel toepasselijk bij deze onthulling. Het is het eerste muurgedicht in de Perzische taal, daarnaast is het de eerste keer dat de dichter zelf het gedicht ondertekende. Na de onthulling zette de Iraanse dichter Mohammed-Reza Shaffi Kadkani zijn handtekening onder het gedicht.

Ik weet niet hoe het in andere plaatsen is geweest, maar in Leiden hadden we maar één regenbui, alleen hij begon 's morgens en ging tot laat in de avond door. Zonde met zoveel leuke evenementen op de zondag. Veel van de optredens tijdens het maandelijkse Leiden OPEN festival konden in allerijl naar binnen worden verplaatst.

De organisatoren van De Leidse Olympus zagen letterlijk en figuurlijk de bui al hangen en hadden op het laatste moment nog een tent laten neerzetten zodat het publiek droog zat. En dat was maar goed ook want ook 's avonds bleef het regenen en het zou zonde geweest zijn als we bijvoorbeeld het verhaal over Klaas van Nico Dijkshoorn hadden moeten missen.

Het is leuk dat er zoveel evenementen tegelijk in de stad zijn, maar het is voor een stukkiesschrijver als ik bijna niet meer bij te houden. Voordeel is wel dat niemand kan zeggen dat Leiden een saaie stad is en zelfs 's avonds kleurt de stad met evenementen, zoals zaterdagavond de Museumnacht en zondagavond de Leidse Olympus (hiervan morgen een verslag). Het was weer een heel drukke museumnacht en zo nu en dan was het echt even dringen.

Behalve druk, ook kleurrijk zoals hier in museum de Lakenhal wel erg duidelijk werd.

De titel klinkt natuurlijk heel groots en je ziet dan gelijk Carré voor je, maar de heren zijn bescheiden genoeg om eerst in een iets kleiner theater te beginnen. Nee ik moet het anders stellen, met deze eerste gezamenlijke show willen ze bewust de intieme huiskamersfeer maken met ruimte voor inbreng van het publiek. Dat sfeertje is natuurlijk met goede decorbouwers te creëren, maar ja die kosten een hoop geld en bij gebrek daaraan werd er niet voor Carré, maar voor een iets kleiner zaaltje gekozen. Bij Meet en Greet is die huiskamersfeer al in de zaal aanwezig. Ook was er geen geld voor een uitgebreide marketing en reclamecampagne, ondanks dat waren er slechts tien stoelen onbezet. Kortom alle ingrediënten voor een geweldige avond vol muziek, poëzie en humor waren aanwezig bij deze eerste gezamenlijke show van de heren.

Jaap Montagne, oud Stadsdichter van Leiden samen met dichter, schrijver, columnist en presentator Gideon Roggeveen en last but not least dichter en percussionist Rik van Boeckel, weten met zijn drieën een mooie avond neer te zetten.

Er zijn mensen die je al jaren niet gezien hebt, maar als je ze opeens weer ziet voelt het als gisteren dat je elkaar voor het laatst sprak. Zo is het ook met onze Russische vriendin Anna Pavlova. We hebben haar eind jaren negentig via de Leiden Marathon leren kennen en zijn jarenlang bevriend gebleven. Het beviel Anna in Nederland en ze vestigde zich in de buurt van Leiden. Door voor haar vervelende persoonlijke omstandigheden verwaterde het contact een beetje en zat ze vaker in Rusland dan in Nederland. Vorig jaar vonden we elkaar via internet weer terug, maar door een schoolgaand kind en allerlei drukte kwam het nog steeds niet tot een afspraak omdat ze tegenwoordig in Purmerend woont. Maandag kreeg ik een berichtje dat ze deze week (nog t/m vrijdag) in Katwijk exposeert in het Duna Atelier op de boulevard.

Dinsdagmiddag gingen we kijken bij haar expositie en het voelde of er geen jaren tussen had gezeten. Het gesprek ging gewoon verder waar we een paar jaar geleden geëindigd waren en alleen wel met heel veel wederzijdse nieuwtjes.

Vrijdagavond is Signatures Cultuur Weken Leiden geopend met een heel bijzondere openingsvoorstelling in de Hooglandsekerk. Het is een en al cultuur wat de klok slaat de komende weken, mede daarom stonden leden van Fields of Wonder voor de Hooglandsekerk reclame te maken voor hun voorstellingen en het Openlucht Hotel op de Burcht.

Niemand minder dan Carel Kraayenhof en Lavinia Meijer gaven het openingsconcert in de Hooglandsekerk.