Hij kan op tv bij De Wereld Draait Door soms wat norsig overkomen. Ook als je hem niet kent en zo nu en dan eens flitsen van hem hoort of ziet, dan heb je niet gelijk het idee hier zit een feestje. Maandagavond was het aan Onno Blom om Nico Dijkshoorn aan de tand te voelen en te kijken of dit beeld klopt. Onno Blom had een makkelijke avond Nico zat op zijn praatstoel en praatte honderduit over zijn jeugd, zijn vader, tupperware, films en ga zo maar door. 

Het gesprek met Nico Dijkshoorn was de eerste van vier avonden "Sleutelscènes" tijdens het Leids International Film Festival.

Ik denk dat ik al ongeveer een dertig jaar zeg, ik wil ooit nog eens een schilderij van Dick Bakhuizen van de Brink aan de muur hebben. Tot nog toe was het er nooit van gekomen. In ons nieuwe huis vond ik de  schilderijen uit ons oude huis niet echt meer passen. Niet dat ze weggaan want ze gaan een plek vinden in de werkkamer of slaapkamer. In de woonkamer wilde ik iets nieuws en lekker fris. Mijn moeder vroeg wat we wilden hebben of konden gebruiken voor het nieuwe huis. Daar had ik gelijk een antwoord op, nou een bijdrage in een schilderij van Dick zou heel erg welkom zijn. Het werd een ruime bijdrage en vanmiddag was het zo ver dat ik samen met Dick het schilderij ben gaan ophalen en thuis opgehangen heb.

Ik ken Dick al vanaf de tijd dat hij nog op de middelbare school zat bij mijn zuster in de klas. Daarna kwamen we elkaar regelmatig tegen in het uitgaanscircuit en zijn door de jaren heen steeds meer bevriend geworden. Bij de meeste van zijn exposities maak ik foto's en vorig jaar deden we nog een leuk "Kunst ligt op straat" stuntje.

Veel bejaarden klagen dat ze vrijwel geen bezoek krijgen, uitzondering daarop is de Leidse Schouwburg waar gisteravond honderden mensen haar verjaardag vierden. Ondanks haar 308 jaren staat ze nog dagelijks in de belangstelling en ontvangt ze avond na avond honderden gasten. Een duidelijk en lichtend voorbeeld hoe mooi ouderdom kan zijn.

Niet omdat ik nu toevallig een chauvinistische Leidenaar ben, nee vrijwel elke artiest in Nederland vindt het een feest om in de oudste en mooiste schouwburg van Nederland op te treden.

Tijdens de reünie van de KWJ afgelopen zaterdag werd ik opeens door een vriendin meegesleept naar de grote zaal van de Vrijplaats. In de grote zaal vinden regelmatig spontane optredens plaats en die kunnen soms aardig spectaculair zijn.

Deze vuurdans gebracht door Gosia en Pandorra was echt mooi om te zien en niet geheel ongevaarlijk. Uiteraard stonden er langs de kant mensen met brandblussers klaar voor het geval dat er iets mis zou gaan.

Wie zit te wachten op verslagen van Hutspop, Rapenburgconcert en het Pleinfeest moet even geduld tot morgen hebben. Vanmiddag was het moment waar half Leiden naar uit gekeken heeft de presentatie van de videoclip van Jochem Myjer met zijn ode aan Leiden. Het was niet de enige ode aan Leiden die gepresenteerd werd. Ook presenteerden Onno Blom en Casper Faassen hun ode aan Leiden door middel van het sonnet en foto-schilderij Vogelvlucht. Burgemeester Henri Lenferink nam de drie odes aan Leiden als eerste in ontvangst.

Tegen vijven stroomde Scheltema vol met genodigden voor deze unieke presentatie. Noem ze maar op en ze waren er.

Tegenwoordig kunnen kinderen al feilloos met de tablet pc omgaan nog voor ze kunnen praten. Dan zou je verwachten dat een poppenkast een achterhaalde zaak is voor de kinderen. Zaterdag zag ik dat dit totaal niet opgaat, poppenkast blijft een spannend feest voor de kinderen waar ze helemaal in opgaan. Zaterdag en zondag gaf het Leids Poppentheater tijdens het Verrassend Winkel Weekend elk uur voorstellingen op de Beestenmarkt.

Het Leids Poppentheater bestaat al ruim 60 jaar en is daarmee een van de oudste poppentheaters en een begrip in Nederland. Zelf kan ik mij herinneren dat ik als kind altijd op 3 oktober naar de poppenkast ging kijken voordat de optocht begon. En het leuke is dat kan nog steeds ook dit jaar treden ze weer op met 3 oktober.

Na twee succesvolle en drukke maanden is er een einde gekomen aan de openluchttentoonstelling Beelden In Leiden. Het bestuur denkt alweer na over volgend jaar en de Hooglandsekerkgracht ligt erbij alsof er nooit beelden hebben gestaan.

Zelf was ik enorm onder de indruk van de bielzenconstructie gemaakt door Leidenaar Izaak Zwartjes. Dit beeldhouwwerk won (naar mijn mening terecht) de Frans de Wit prijs. We hoeven de bielzen gelukkig niet te missen. Ze zijn afgebroken en opgeladen en worden op het park Cronesteyn in de tuin van de smid weer opgebouwd.

Ondanks dat ik geboren en getogen ben in Leiden en denk de meeste mooie plekjes wel te kennen, kom ik nog regelmatig verrassingen tegen die ik nooit geweten heb. Van dit pandje heb ik de afgelopen jaren al diverse keren een foto genomen en denk dan, mooi he zo'n lekker oud pandje. Het rare is, ik was er nooit eens naar binnen gelopen. Ik snap het wel, meestal als ik er langs loop ben ik onderweg van of naar iets anders. Zaterdag liep ik op mijn gemak over de Nieuwstraat en dacht laat ik nu eens even binnen kijken.

In het voorste gedeelte van de winkel keek ik mijn ogen uit, maar het mooiste moest nog komen.

De maanden vliegen voorbij. Afgelopen week besefte ik mij dat de openlucht tentoonstelling Beelden in Leiden alweer zijn laatste week in is gegaan. Nog tot en met zondag zijn de beelden op de Hooglandsekerkgracht te zien. Het lijkt nog maar een paar weken geleden dat ik over de opening schreef.

De afgelopen twee maanden hebben duizenden mensen de openlucht tentoonstelling bezocht. De reacties waren vaak heel verschillend.

Alsof ik al niet genoeg te doen had met Werfpop, had ik zondagavond ook nog een verjaardag waar ik echt naar toe moest. Rembrandt zou vandaag 406 of 407 jaar geworden zijn. Grappig men weet niet zeker of hij in 1606 of 1607 is geboren. Sinds 2002 vieren we elk jaar zijn geboortedag en daar hoort natuurlijk een bloemetje bij.

We begonnen ook dit jaar weer het verjaardagsfeestje op de avond voor zijn geboortedag met de Nacht van Rembrandt.