Maandagavond om 20:00 uur is Nederland twee minuten stil. Eigenlijk zijn het de twee belangrijkste minuten van het jaar. We herdenken de militairen die voor onze vrijheid gevochten hebben, we herdenken de miljoenen Joden die gedeporteerd en vermoord zijn, we herdenken de mensen van het verzet die hun leven opofferden. Met het herdenken moeten we ook beseffen dat op veel plaatsen in de wereld die vrijheid er niet is en er nog steeds een bloedige strijd wordt gestreden. Juist daarom is het zo belangrijk te blijven herdenken en het verschrikkelijke verhaal te blijven door vertellen aan de nieuwe generaties. Geniet van je vrijheid, maar besef dat die vrijheid niet vanzelfsprekend is, dagelijks moeten we blijven waken dat we die vrijheid behouden. Daarom hang maandag de vlag halfstok en wees om 20:00 uur twee minuten stil en besef hoe duur onze vrijheid geweest en hoe fijn het is dat wij er al 70 jaar van mogen genieten.

Vaste lezers hebben het al eerder gelezen, maar ik blijf het toch elk jaar weer benoemen. Ik ben opgegroeid met de verhalen over de slag om de residentie en het terug veroveren van de brug bij het Haagsche Schouw, waar mijn opa een grote rol in heeft gespeeld. Vandaar dat ik tegenwoordig behalve de plaatselijke herdenking ook naar de herdenking bij Het Haagsche Schouw ga.

Het is niet de eerste keer en het zal ook zeker niet de laatste keer zijn. Steeds vaker heb je in Leiden van die dagen dat alles vrijwel tegelijk gebeurt of elkaar overlapt. Vrijdag was weer zo'n dag, tussen half drie en half zes waren er twee boekpresentaties, twee maal een afscheid en een opening. En dan wilde de PVDA 's avonds ook nog duidelijk maken dat het de dag van de arbeid was, nou daar was ik aan het eind van de middag al ruimschoots achter. Uiteraard heb ik niet alles kunnen meemaken. Het is maar goed dat ik vaker nee dan ja zeg, anders had ik om vijf uur kunnen zeggen "the prosecco is bubbling in my eyes".

Leiden is een waterstad met zijn vele grachten. In de zestiende eeuw bestond Leiden uit 31 eilanden verbonden door 145 bruggen. Helaas zijn veel grachten gedempt en bestaan alleen nog maar op oude tekeningen of foto's. Het boekje Gedempte Grachtenwandelingen laat zien welke grachten er ongeveer allemaal gedempt zijn. Burgemeester Henri Lenferink nam het eerste exemplaar in ontvangst.

Het is ondertussen alweer twaalf jaar geleden dat iemand tegen Armin van Buuren zei dat Leiden een suf ingeslapen stadje was. Dat was voor hem het moment om te laten zien dat zijn Leiden niets onderdoet voor Amsterdam of welke stad dan ook. Vanaf dat moment staat rood omrand in zijn agenda dat hij (eerst 30 april) op Koningsdag in Leiden zijn Kingsdayparty geeft. Het werd een mooie samenloop van omstandigheden. Armin begon met zijn eerste Queensday- en nu Kingsdayparty's, de horeca kreeg ook weer zin in de feesten en enkele jaren later kwam de horeca rondom de Nieuwe Rijn met een groots programma op de pontons van de Nieuwe Rijn. Er was vrijwel geen Leidenaar meer die op 30 of tegenwoordig 27 april richting Amsterdam vertrok. Sterker nog twee jaar geleden werd er zelfs via de radio afgeraden om naar Leiden te reizen omdat het te vol was, wat nou suf ingeslapen stadje. Op dit moment is er voor vrijwel elke leeftijd genoeg te beleven op Koningsdag en hoef je echt de stad niet meer uit. En natuurlijk is voor velen vaste prik het optreden van Armin van Buuren, dat hij samen met Alda Events organiseert.

Om precies half negen stapte Armin het podium van zijn hometown Leiden op.

Eerlijk gezegd zag ik er best een beetje tegenop toen ik de weersvoorspellingen voor de maandag zag. Koud, wind en regen met in de middag vanuit het westen kans op zon. Ik had beloofd de hele dag met de Oranjevereniging Leiden mee te lopen en er een reportage van te maken. Met alleen maar regen wordt het fotograferen niks met Koningsdag. De wekker liep af en ik keek naar buiten, hèèè helder met zelfs een zonnetje. Ik sprong mijn bed uit (ja echt waar) en dacht dit wordt een geweldige Koningsdag met de Oranjevereniging, Henri Lenferink, Bianca Engelberts en chef de kabinet Michael Juffermans.

Vluchtte vroeger iedereen nog de stad uit om een feestje te gaan vieren in Amsterdam, tegenwoordig is het in Leiden één groot feest en kan je bijna over de hoofden lopen.

Terwijl Leiden zich voorbereidde op Koningsdag was het ook een dag van afscheid. Na bijna 23 jaar viel vandaag de laatste Het op Zondag in de bus. Het is gek, maar ik weet nog precies de zondag te herinneren dat de eerste Het op Zondag verscheen. Wij maakten destijds al een tijdje aan de bar in café de Spons grappen over doe jij Het wel eens en wie zouden Het allemaal doen en zo ja waar en wanneer doen ze Het. Ik vergeet nooit dat ik die bewuste zondagmiddag dat de eerste Het op Zondag was uitgekomen de kroeg binnen liep en ik gelijk werd aangeschoten door een kennis die zei, "kijk, er is zelfs al een blad uitgegeven over Het en het schijnt dat Het op Zondag gebeurd". Ik viel bijna van mijn kruk van het lachen toen ik het eerste exemplaar zag met de koptitel Dit Is Het. We zijn nu 23 jaar verder en met een beetje weemoed dacht ik terug aan die zonnige zondagmiddag aan de bar in café de Spons.

De laatste jaren werd het blad steeds dunner en misschien is het ook wel goed om er mee te stoppen. Tijden veranderen en de behoefte aan een zondagskrant is ook afgenomen denk ik. Toch ga ik een aantal onderwerpen wel missen zoals bijvoorbeeld de wekelijkse column van Aad van der Luit, maar ook natuurlijk de Leidse Glibberfoto op pagina drie die ik de afgelopen drie jaar mocht leveren. Heel wat door mij gefotografeerde groepjes mensen zijn op die pagina langsgekomen en de reacties waren naderhand altijd weer erg leuk om te horen.

Vrijdagmorgen werden traditiegetrouw in de Hooglandsekerk de lintjes uitgereikt aan Leidenaren die zich op diverse manieren hebben ingezet voor de samenleving en daarvoor een onderscheiding verdienen. Dit jaar werden aan veertien Leidenaren diverse onderscheidingen uitgereikt. Het is met de lintjesregen elk jaar weer hetzelfde als je de lijst ziet, er staan mensen op waarbij je gelijk denkt ohhh wat leuk en verdiend en mensen waarvan je denkt wie is dat. Als je even verder leest of de gezichten ziet denk je meestal oh ja, nu weet ik het weer. Of je ze nu wel of niet kent, stuk voor stuk verdienen ze hun onderscheiding.

Vanwege het bezoek van het Koninklijk paar aan de Koningsspelen in Leiden, startte het programma iets later dan gepland. Even na half elf liep burgemeester Henri Lenferink met de veertien aanstaande gedecoreerden en hun partners de kerk binnen.

Vandaag werden de Koningsspelen in Leiden geopend door Koning Willem Alexander en Koningin Maxima. Door het Koninklijk bezoek begon de uitreiking van de lintjes iets later, omdat burgemeester Henri Lenferink het Koninklijk paar nog stond uit te zwaaien. Vandaag wel een foto van de gedecoreerde Leidenaren, maar morgen pas een verslag daarover. Vandaag eerst de Koningsspelen.

Exact om negen uur stapten Willem Alexander en Maxima de 3 Octoberhal binnen en konden gelijk plaats nemen aan het onbijt. Je zou bijna denken dat er op ze gerekend was.

Vanmorgen is de app Bevrijding Leiden gelanceerd. In de app wordt uitgelegd wat zich achter een aantal gevels in Leiden heeft afgespeeld tijdens de Tweede Wereldoorlog. De app is gemaakt ter gelegenheid van 70 jaar vrijheid. Op de site van de Stichting Bevrijding Leiden kan je zien hoe je de app kunt downloaden. Leerlingen uit groep 8 van de Leidse Lorentzschool mochten de app uitproberen. Samen met meester en directeur Henk Lardée waren Sander, Mette, Emily, Imke, Thomas, Jimi en Lode naar het Stadhuis gekomen om met hun mobiele telefoons de wandeling door het centrum te maken.

Deze leerlingen vormen, samen met Annika die helaas niet aanwezig kon zijn, de leerlingenraad van de Lorentzschool.