DIT ZIJN WIJ
leidseglibber.punt.nl links
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen in deze categorie!
Evenementen
 (2).jpg){kind=logo}
Kijk ook eens hier.
.jpg){kind=logo}
zoeken
Zoek hier op trefwoord in mijn archief.
Wat speelt er in Leiden
Info per E-Mail
Fotografie en film.
Nieuws
Vandaag een blog zonder eigen foto's, maar toch het lezen waard want het kan ons allemaal overkomen.
De meesten van ons zullen het herkennen, we zitten in ons werk steeds meer vast aan protocollen, vaste werkomschrijvingen, regeltjes en noem maar op.
Regelmatig ben je uren per week bezig met zaken te omschrijven die je vroeger in twee minuten door had gepraat met je collega's.
Op zich in sommige gevallen niets mis mee.
De enige ellende is dat we vaak te vast zitten in die regeltjes en er niet vanaf kunnen of willen wijken en de realiteit uit het oog verliezen.
Vorige week vrijdagavond werd ik geconfronteerd met iemand die zo vast in haar protocollen zat dat ik de neiging kreeg na bijna tien minuten de telefoon erop te gooien en gewoon 112 te bellen.
Niets ten nadele van de mevrouw die mij te woord stond, zij deed haar werk, alleen heb ik mijn twijfels over het systeem waar ze aan vast zit.
De crematie van mijn grootste maatje, Daan van der Linden vindt woensdagmiddag om 13:30 uur plaats op begraafplaats Rhijnhof in Leiden.
Vandaar uit respect voor deze geweldige persoonlijkheid geen log vandaag.
Het leven bestaat uit leren en werken.
Maar is ook een feestje wat je niet mag vergeten te vieren.
Geniet van elke dag, want helaas is elk mooi feest te snel voorbij.
Overlijden doen we ooit allemaal en hoort bij het leven, maar gisteren overleed er ook iets in mijzelf bij het bericht dat mijn grootste maatje was overleden.
Op zo'n moment flitst je halve leven voorbij.
Het was voorjaar 1981 Miniglibber zat op de peuterspeelzaal in het Buurthuis en had het naar zijn zin.
Plotseling kwam het bericht dat de leidster, wellicht op vage gronden, ontslagen zou worden bij de peuterspeelzaal van het Buurthuis.
Dan kom je als vader en als (ex) actievoerder meteen in actie en weet wat je te doen staat.
Je trommelt alle verontruste ouders op, eist van het bestuur binnen twee dagen een openbare vergadering en zorgt dat je zoveel mogelijk van alle problemen af weet.
Je kent het bestuur niet en dat maakt het makkelijker om keihard en strijdvaardig te zijn en ze op hun nummer te zetten als blijkt dat ze weinig op de hoogte zijn van de situatie en zelf overrompeld waren door de berichten.
Na lang heen en weer gezeur bekende het bestuur zelf pas twee dagen geleden op de hoogte gebracht te zijn en nog niet de gelegenheid had gehad een en ander uit te zoeken.
Beloofd werd binnen een week een nieuwe vergadering te beleggen met meer duidelijkheden.
Na afloop stond ik met wat bestuursleden te praten aan de bar en kwam er achter dat ze eigenlijk geweldig mooi werk deden voor de buurt.
Ik kwam wat dieper in gesprek met Daan, die mij verweet er erg hard ingegaan te zijn maar aan de andere kant complimenteerde met mijn snelheid en doortastendheid.
Dit soort mensen hebben we nodig in de buurt, waarom kom je ons niet helpen vervolgde hij.
Ik moest erover nadenken en wist toen nog niet dat deze avond een groot deel van mijn leven zou veranderen en er een vriendschap voor het leven geboren was.
Al snel kwam ik via Daan terecht in alles wat met Groenoord te maken had, speeltuinbestuur, buurthuisbestuur en het buurtcomité.
Op de een of andere manier hadden we samen de ideale klik en hebben heel wat bestuurders en wethouders de stuipen op het lijf gejaagd.
Daan met zijn kalmte en nuchterheid en ik die vaak zijn woorden gestalte gaf naar buiten toe.
Vaak gooide Daan weloverwogen het balletje op en ik dribbelde ermee verder, allebei niet wetend waar het zou eindigen en lieten bestuurders regelmatig in de mist achter.
Zoals jullie gemerkt zullen hebben opent mijn site de laatste twee dagen erg traag.
Door deze storing zet ik er vandaag even geen log op.
Ik ben hard bezig een oplossing te zoeken.
Zodra hij het weer goed doet, ik hoop in de loop van de avond of morgen, zet ik er gelijk weer een nieuwe log op.
De titel is wellicht wat spannender dan het verhaal op zich, maar het kwam er toch een beetje op neer.
Mede door mijn fotografie voor Sleutelstad ben ik natuurlijk ook een beetje verbonden met SleutelstadFM
Daarom moest ik best wel even nadenken (ongeveer 10 seconden, Glibber houdt van snel schakelen) toen ik een uitnodiging van Unity Fm kreeg om te gast te zijn in het vrijdagavond-programma van Henk Bres.
Gelukkig kunnen we in Leiden, wat we ook doen allemaal door één deur en gaan over het algemeen van collegialiteit uit.
Een half uurtje van te voren was ik aanwezig en kwam vast een beetje in de stemming bij het programma de weekendproloog van Patrick en Martin.
Ik weet het klinkt niet leuk maar wij hebben nog steeds zon hier in Luxemburg.
Nou ja ik moet niet liegen, we hebben weer zon in Beaufort.
Tot vrijdagmiddag was het hier prachtig.
Miniglibber kwam met zijn vriendin een weekendje op bezoek en wat denk je.
Een uur voor ze aankwamen begon het te betrekken en op het moment dat ze binnenstapten begon het voorzichtig te druppelen.
Hele weekend regen gehad, nog net kunnen midgetgolven zaterdagmiddag maar op een terras zitten daarna was er niet bij.
Noodgedwongen de kroeg ingedoken, geen echte straf maar had liever op een terras gezeten.
Zondag vertrokken ze weer en werd het hier gelukkig weer droog.
Zondag vertrokken ze weer en werd het hier gelukkig weer droog.
Het is nu dinsdagmiddag en ik zit heerlijk buiten op het terras van Hostellerie Beaufort de post door te nemen en het Leidse nieuws te lezen.
Zonde dat het Rapenburgconcert verregend is, maar wel weer heldhaftig dat de "Slechte Band" ondanks de regen zondagmiddag toch door de grachten gevaren heeft.
Een ding is zeker, ik zeg altijd tegen onze kennissen die in ons huis zitten tijdens de vakantie dat Leiden een echte waterstad is.
Heb ik toch niets teveel gezegd denk ik met al die regen en onze mooie grachten.
Wij gaan nog een paar dagen genieten van de zon.
Wij gaan nog een paar dagen genieten van de zon.
Vandaag werden we gestraft met een geweldig mooie rit langs een zonovergoten Moezel en de Sure, hoe erg kan een mens het hebben he.
Volgens de berichten wordt het steeds mooier, dat soort berichten geloof ik graag.
Ik beloof, als we terugkomen nemen we het mooie weer gewoon stiekem mee.
Even een kort vakantieberichtje.
Zou ik dan toch internetverslaafd zijn of is het omdat ik het gewoon leuk vindt, laat ik maar van het laatste uitgaan.
Hier in Luxemburg een bungalow zonder internet maar wel een terras vlakbij met internet.
En laat ik nu graag op terrassen zitten.
Eindelijk eens vier dagen achter elkaar zon gehad.
Ik zeg vanmorgen ik voel me weer helemaal thuis hier.
Had ik niet moeten doen want het begon nog geen uur later te regenen.
Toch is een tijdje zonder of met heel beperkt internet wel lekker rustig, alleen heb je wel het gevoel dat je (plaastelijk) nieuws mist.
Ik probeer dan ook elke dag ergens even Sleutelstad te lezen om bij te blijven.
Teveel fijnstof op en rond de Willem de Zwijgerlaan, gelukkig nu weet ik waarom ik waarschijnlijk vaak zo moe ben.
Is niet het late naar bed gaan maar gewoon de fijnstof, weer een excuus om op te blijven.
Maar veel belangrijker ik las ook dat de tumor bij Jochem Myjer volgens de artsen goedaardig is.
Blij dat te ;lezen en ik hoop dat Jochem snel weer opknapt na zijn operatie.
Het wordt opeens druk rondom mijn laptop, vorig jaar schreef ik iets over dit terras en nu wil de eigenaar dat opeens aan iedereen laten lezen.
Ach dan stoppen we maar even met tikken.
Tot zover even een kleine vakantie update, misschien eerdaags weer een kort stukje.
Soms vraag ik mij af, hoe leuk is eigenlijk vakantievoorpret.
Elk jaar als we op vakantie zijn komen er hier twee kennissen uit het oosten van het land een paar weekjes Leiden doen.
Op zich leuk, alleen het brengt wel een hoop werk mee.
Je maakt toch je huis extra schoon, stel dat ze denken wat een zooitje is het daar.
We hebben dit jaar weinig in de tuin gezeten en er dus ook weinig aan gedaan.
En dan vraag je je af moet ik nu wel of niet nog even het een en ander snoeien.
Stel dat het echt nog mooi weer wordt dan willen ze vast in de tuin zitten.
Dat wordt dus snoeien tussen de buien door.
Bijna nog een moord gepleegd.
Zag in de zak met gesnoeide takken een krekel of sprinkhaan mij nog heel hulpeloos aankijken, met een blik van mag ik eruit.
Het zal de vaste lezers opgevallen zijn dat na ongeveer een jaar of vijf mijn site er opeens heel anders uitziet.
Nieuwe kopfoto, nieuwe achtergrondkleur, gewoon een totaal nieuw uiterlijk.
Glibber is niet zo van het veranderen, hij gaat graag op zeker en herkenbaarheid.
Als ik iets ga veranderen kan ik er op wachten dat er van alles fout gaat.
En dan nu toch alles anders, het verhaal erachter is best wel leuk.
Het is eigenlijk allemaal begonnen op de avond bij de verkiezing van het Leids Kaasmeisje.
Ik had beloofd foto´s te komen nemen.
Gelijk toen ik aankwam schoot Joris van 2P+ mij aan en zei, ik heb een leuke verrassing voor je.
Door een storing op mijn nieuwe pc, denk eerlijk gezegd meer aan een crash, vandaag geen log.
Ik hoop dat hij morgen gemaakt kan worden en ik woensdagavond weer een log kan plaatsen.
Ook is er iets fout denk ik bij Ziggo of Punt NL want mijn site opent ook heel langzaam.
Alle ellende komt altijd in drieën zeggen ze, benieuwd wat het derde probleem gaat worden.
Hopelijk tot woensdagavond met een nieuwe log.
Update 20 juli 21:30 uur, storingen voorbij en zometeen weer een nieuwe log.
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl