Vorige week kreeg ik een uitnodiging om op Duinrell aanwezig te zijn bij de jaarlijkse barbecue die de graaf en de directie organiseren voor de cast van de zomershow en een aantal genodigden. Ik zet deze blog er nu pas op omdat ik er naartoe ging voor een artikel in het Leidsch Dagblad en dan is het niet leuk om alles al geschreven te hebben. Voorafgaand aan de barbecue bezocht ik eerst nog even het attractiepark en de zomershow. De laatste jaren is er behoorlijk wat veranderd in het park, de twee nieuwe achtbanen had ik nog niet gezien.

De Splash kende ik wel uiteraard en ondanks dat het al genoeg regende vond ik het toch weer even leuk om een foto achter het schot te maken.

Ben ik nu de enige die dat heeft of heeft iedereen het vraag ik mij wel eens af. De laatste dagen voor je vakantie groeit het lijstje met dingen die je nog moet of wilt doen, terwijl er steeds minder uit je handen komt. Auto wassen en eens van binnen opruimen, laatste dingetjes installeren en checken op de nieuwe laptop, boodschappen doen, koffers naar boven halen, wat nemen we mee aan kleren en ga zo maar door. Dan ook nog even een paar stukjes schrijven, je voelt je net in een soort roller coaster.

Die roller coaster stond ik gisteren naast, maar dat is een verhaal apart wat ik de komende dagen op mijn gemak ga schrijven en gewoon in mijn vakantie erop zet. Niet dat ik in mijn vakantie blogs ga maken, maar deze is zo kleurrijk dat ik hem er dinsdag of woensdag op zet.

Je vraagt je af , moet je nu wel of niet blij zijn als je gisteren en vandaag niet naar buiten kon. Het was twee dagen echt extreem warm, maar mij hoor je niet klagen. Gisteren om verkoeling te zoeken een paar uur gevaren.Vandaag lukte dat verkoeling niet echt, ik stond met 33 graden samen met een vriendin een trouwreportage te maken. Let wel, ik ben de enige die dit mag zeggen, maar ergens ben ik een masochisties lui varken. Gisteren tijdens het varen genoot ik er van als ik anderen met die hitte zag ploeteren om vooruit te komen over het water.

Vandaag ging ik nog een stapje verder en liet een zenuwachtige bruidegom bij 33 graden op een muurtje klimmen om een standbeeld na te doen.

Blog staat er later op en is ook korter dan gepland maar vanavond aan de slag geweest met wat computerproblemen in de hoop voor de Lakenfeesten alle pc problemen de baas te zijn. Voorlopig werk ik weer even op mijn oude computer en hoop morgen of overmorgen alles weer onder controle te hebben. Drie presentaties of onthullingen op een dag, best wel veel eigenlijk. Leidenaren zijn er aan gewend, maar toeristen kijken vaak hun ogen uit naar de muurgedichten op diverse Leidse gevels. De muurgedichten zijn het werk en idee van in eerste instantie kunstenaar Ben Walenkamp en schilder Jan Willem Bruins. Op de site van de Stichting Tegenbeeld  staat alle informatie over de muurgedichten. Het project is in 1992 gestart en in 2005 voltooid met het honderdste gedicht. Eigenlijk zou er bij 100 gestopt worden, toch worden er zo nu en dan nog gedichten aan toegevoegd, meestal in opdracht. Vandaag werd nummer 108 onthuld op de gevel in de fietsenstalling naast het Stadhuis. Hiermee heeft dus ook het Stadhuis een muurgedicht aan een van de gevels.

Behalve veel belangstellenden was ook het hele college van B&W aanwezig bij de onthulling.

Steeds vaker zie je bij evenementen een plekje ingeruimd voor de nostalgische kermis. In deze tijd dat alles harder, hoger en sneller moet blijkt dat er gelukkig ook nog plaats is voor de nostalgische kermis. Een aantal oude kermisattributen die ik mij nog kan herinneren uit mijn kinderjaren. Als heel klein glibbertje waren de bootjes natuurlijk spannend en als je de pluim wist te pakken kreeg je een vrijkaartje.

Als je een paar jaar ouder was werd natuurlijk de zweefmolen een van de spannendste kermisattracties.

Als dit artikel er op vanavond op staat dan zijn er een aantal mogelijkheden. Er is iets echt fout gegaan met de installatie van mijn nieuwe pc, ik snap er nog niets van of ik heb door de installatie geen tijd gehad. Woensdag verliep het overzetten van bestanden niet zo als we wilden, waardoor alles eigenlijk dubbelop moest gebeuren. Vandaar dat ik eind van de dag mijn oude pc weer heb meegenomen en de nieuwe hebben we als het goed is vandaag verder geïnstalleerd en ook een nieuw tweede scherm bijgezet. Ik denk dat ik nog wel even uit moet zoeken hoe een en ander werkt vandaar maar even een nood blog, maar daarom niet minder leuk. Vorig jaar maakte ik een paar foto's van Beetle. Ik vind het echt zo'n scheetje om te zien.

Maar vergis je niet. Ik liet toen ook zien dat Beetle zijn mannetje kan staan en een bijbaantje heeft.

Vandaag is het weer eens zo ver. Een dag waar ik altijd al jaren tegenop zie. Sterker nog, je hebt iets nieuws maar bent er (nog) totaal niet blij mee. Ik ben natuurlijk niet de enige die dit overkomt, we moeten er allemaal eens in de zoveel jaar aan geloven. Inderdaad vandaag is als het goed is mijn nieuwe computer geïnstalleerd. Het is niet alleen dat ik een nieuwe computer heb, maar ook gelijk een nieuw programma. Ik werkte nog met het verouderde en tegenwoordig gevaarlijke Windows XP. Als alles goed is heeft vandaag zowel mijn oude als nieuwe computer de hele dag staan draaien om alles over te zetten en op te slaan. Vandaar dat deze blog gisteravond geschreven is en klaar gezet is voor vanavond. Gisteravond was een avondje waarop mijn oude computer overuren draaide. Voor de zekerheid foto's en andere belangrijke zaken op andere schijven gezet voor zover dat al niet gebeurd was. Ik hoorde behoorlijk wat geratel onder mijn bureau en het leek wel een lichtshow door alle knipperende lichtjes.

Ik ben misschien een meut, maar kan van dit soort operaties echt al dagen wakker liggen. Ik zie dan de meest erge scenario's voor me van verdwenen fotoboeken, documenten en een website die niet meer werkt.

Er zijn van die momenten waar je van te voren ziet aan komen dat dingen fout gaan, het is alleen afwachten hoe fout. Wij wonen in een wijk met een blauwe zone, dus op het moment dat ik mijn auto uit de parkeergarage haal ben ik verplicht om de twee uur de blauwe schijf te verzetten. Alleen dat mag wettelijk gezien niet, dus waar moet ik dan de komende tijd mijn auto laten vroeg ik mij af toen ik deze brief kreeg. Ik kan hem natuurlijk een paar kilometer verderop parkeren en dan een taxi naar de auto nemen, maar dat lijkt mij een dure oplossing. Ik nam aan (fout, fout, fout ) dat een en ander wel gecommuniceerd zou zijn met de gemeente en er in dit gedeelte van de wijk even niet gecontroleerd zou worden en dat ze dat vergeten waren te vermelden in de brief.

Vanaf mijn balkon zag ik dat ze lekker bezig waren met onder andere het opknappen van het kruispunt. Het viel mij alleen op dat er vanaf de  Haarlemmerweg zoveel auto's kwamen , die dan vervolgens weer keerden om terug te rijden. Zeker niet opgelet dacht ik nog. 

Het baasje is weer een weekje druk bezig met onder andere de Leidse Jazzweek en dan mag ik meestal weer iets neer krabbelen. Eigenlijk heb ik daar helemaal geen tijd voor want ik moet het vrouwtje helpen enge griezels tegen te houden. Het is heel raar, in het nieuwe huis komen er zo nu en dan griezels uit de muur. Nou ja dat proberen ze, het lukt ze niet want ik zit er voor en zorg dat ze niet binnen kunnen komen.

Zo nu en dan wordt het allemaal een beetje erg heftig en sla ik ze gewoon terug.