Vanavond hadden we de traditionele familiekerstborrel bij ons thuis. Gezien het steeds groter wordende aantal kleinkinderen binnen de familie, dacht ik laat ik eens een educatieve draai aan de kerstborrel geven. Zodoende had ik in de hal een sneeuwpop neergezet.

We hebben al zoveel jaar geen sneeuw meer gehad dat ik er voor de zekerheid maar een uitleg bijgeschreven heb.

Lang van te voren wist ik dat dit een waanzinnige drukke week zou worden, lang van te voren wist ik dat ik alle onderwerpen nooit allemaal zou kunnen verslaan en volgen, lang van te voren wist ik dat ik nog bezig zou zijn met de afwikkeling van de verhuizing van mijn moeder, lang van te voren wist ik dat ik deze maand weer opa zou worden. Lang van te voren had ik al zo'n idee dat alles tegelijk ging (be)vallen en ja hoor vanmorgen ben ik weer opa ben geworden, Roos is de mooie dochter van Nikos en Marjan. Dus ik begin met de presentatie van een nieuw Leven. Geen magazine, maar Roos, een mooi mensje van vlees en bloed.

Dan valt opeens je hele schema in duigen en moet je heel snel schakelen, vandaar vandaag geen grote verslagen, maar een korte samenvatting met opsomming en voornamelijk fotoslideshows en filmpjes. Gisteren was een druk dagje die begon met de perspresentatie van de botten van de Triceratops, een naar verhouding klein dino'tje die vaak als voer dienden voor de grote T-Rex die volgend jaar naar Leiden komt. In Naturalis is een speciaal Dinolab ingericht waar vanaf volgende week de bezoekers dagelijks de verrichtingen van de medewerkers van Naturalis kunnen volgen.

Ik had beloofd zo nu en dan wat korte updates vanuit Beaufort te geven. Niet dat het iemand ook maar iets interesseert, maar vindt het gewoon grappig zo nu en dan iets te schrijven, of als mij iets opvalt. Zondag even in Duitsland geweest om te kijken hoe een cultuurfestival er daar uitziet. Lijkt ver, maar is gewoon een kwestie van even de Sûre oversteken en je zit in Duitsland. Dat oversteken doen wij soms op verschillende plekken wel vier keer per dag, de enige die er een probleem mee heeft is je smartphone. Welkom in Duitsland, welkom in Luxemburg, welkom in Duitsland, welkom in Luxemburg etc.

Het was echt zo'n klein plaatselijk marktje met kunst van plaatselijke kunstenaars, beetje rommelmarkt, mooie oldtimers en een paar heel markante figuren.

Ik weet niet hoe het jullie vergaat, maar ik geniet van dit weer. Sterker nog toen het vanmiddag opeens iets koeler werd door de zeewind, baalde ik en ben blij dat het vanavond opeens weer warmer geworden is. Eigenlijk geen weer om een stukje te tikken, daarom morgen iets meer over een speciaal boottochtje waarvan ik vanmorgen een paar foto's maakte. Vanavond maak ik er gewoon net zoals gisteravond een tropenrooster van en ga in de relaxmodus.

Ook Spottie heeft het helemaal naar haar zin, ondanks dat ze in de goot terecht gekomen is. Zeg maar gerust een gootslet geworden is.

Vandaag even een rustdagje gehouden voordat aan het eind van de week weer van alles gaat gebeuren. Ik noem zomaar iets, maar kom er morgen iets uitgebreider op terug, we hebben dit weekend onder andere Schemerstad, de Leidse Hofjesconcerten, Japanmarkt en de opening van de Signatures Cultuur weken. Ik sloeg de krant open vanmorgen en toen ik las wat ik vorige week onder andere meegemaakt heb voordat ik aan het marathonweekend begon, schrok ik zelf een beetje. Het meeste stond alweer zover van mij af alsof het al weken geleden was.

Ook in de stad en op de Singels was de rust even teruggekeerd, nadat hier zondag bijna twintigduizend lopers langsgekomen waren. Een postduif met vertraging wilde nog even naar de marathon komen kijken.

Eigenlijk had ik er geen blog over willen schrijven gezien alle drukte deze week, maar bij het terugkijken van de foto's waarop onder andere een aantal Leidse veteranen toch maar besloten een korte blog te schrijven om zowel het filmpje als de fotoslideshow toch te laten zien aan mensen die er bij waren of er geïnteresseerd in zijn. Afgelopen zondag was ik als nabestaande te gast bij de herdenking van de Slag om de Residentie rond voormalig vliegveld Ypenburg nu 75 jaar geleden. Dit jaar waren onder andere ook de nabestaanden van dragers van de Militaire Willems Orde uitgenodigd, zodoende dat ik aanwezig was.

Na afloop van de herdenking poseerde een indrukwekkende groep veteranen die de oorlog nog meegemaakt hebben samen met een aantal jonge militairen.

De titel doet misschien iets spannends vermoeden, maar nee hoor het wordt totaal niet spannend. Nou ja het heeft wel met spanning te maken, maar nu ook weer niet dat je er wakker van ligt. Alhoewel dat is ook weer niet helemaal waar, want ik werd wel wakker alleen weer niet daarvan. Nou ja het gebeurde in elk geval 's nachts, dus het was donker, tenminste dat zou je verwachten.

Ik moest even naar het toilet, op zich niet vreemd dat moeten wel meer mensen 's nachts.  Ik liep langs de woonkamer en zag dat de maan zorgde voor een strook licht in de woonkamer.

Ik kom er tegenwoordig veel te vaak en zeg zo nu en dan, ik kom vaker op Rhijnhof dan in de kroeg. Op de momenten dat je noodgedwongen op Rhijnhof komt ben je meer bezig met de overledene en diens familie of kennissen. Eigenlijk alleen onder het teruglopen vanaf het graf naar de uitgang kijk je al pratend met "oude" bekenden links en rechts om je heen en ziet eigenlijk nog niets op een enkele naam na die je opvalt. Ik maak mij er zelf ook schuldig aan de begraafplaatsen Groenensteeg en Zijlpoort als historisch te beschouwen en Rhijnhof gewoon als Rhijnhof, terwijl deze ook al ruim 100 honderd jaar bestaat. Ik zei dan ook direct ja, toen ik een paar weken geleden de uitnodiging kreeg om met een select gezelschap een rondleiding over de begraafplaats mee te maken. Donderdag werden we ontvangen en rondgeleid door bedrijfsleider Henk Kooreman. Ik zou dolgraag zijn verhaal hier willen neerzetten en was dat ook van plan, alleen het werd een rondleiding van bijna twee uur met een schat aan informatie en indrukken die gewoon niet na te vertellen zijn. Ik pak er willekeurig een aantal indrukken uit en verder is het interessant eens op de website van Rhijnhof te kijken, of als je in Leiden woont eens een wandeling over de begraafplaats te maken, zeker voor Leidenaren gaat er een wereld voor je open. En voor wie zegt of denkt, je gaat toch niet zonder reden over een begraafplaats wandelen, kan ik alleen maar "Neerlands Hoop in Bange Dagen" citeren die in de zeventiger jaren al zeiden, "Wie de dood niet kent, kan eigenlijk niet leven, want dood zal je altijd zijn en het leven duurt maar even". Bedrijfsleider Henk Kooreman, maakte direct al duidelijk, we zijn een bedrijf en alles wat u hier ziet is bedacht en bewust gebouwd of geplant, alleen we zijn wel een bedrijf met emotie. Elke dag weer hebben we te maken en rekening te houden met de emoties van mensen.

Vroeger had men nog alle ruimte voor de graven en waren de graven dan ook veel ruimer opgezet zie je al meteen als je de begraafplaats op wandelt.

Allereerst wil ik iedereen bedanken voor de over de tweehonderd positieve reacties en steunbetuigingen naar aanleiding van de You Tube blokkade die door toedoen van Frank Fabian van Keeren tegen mij was ingesteld. Ondertussen heb ik weer toegang tot You Tube, maar heb wel een officiele waarschuwing van You Tube. Uiteraard heb ik deze al via de mail aangevochten, maar er volgen ook nog wat andere stappen waar ik mij verder op internet niet over uit zal laten. Groot probleem is echter wel dat ik als straf enkele maanden beperkt ben in de lengte van mijn filmpjes en dat is met de evenementen de komende maanden een behoorlijk probleem. Het is niet handig om allerlei korte paar minuten filmpjes online te gaan zetten, dus zal er van een aantal evenementen helaas door mij waarschijnlijk geen filmverslag gemaakt gaan worden. Ook is er behalve op facebook ondertussen aandacht aan het probleem geschonken door de nieuwssite Sleutelstad en Unity TV. Daarnaast hebben het Leidsch Dagblad, Het op Zondag en de Telegraaf mij benaderd om toelichting. Ik vind het jammer dat het zo heeft moeten lopen, maar ja ik had Frank Fabian van Keeren gewaarschuwd dat dit soort zinloze acties niet bepaald bevoordelijk zouden zijn voor zijn werk als dichter, tekstschrijven en als kandidaat voor de Provinciale Staten op de lijst van Groen Links. De hele toestand heeft mij een hoop tijd en werk gekost en dan heb ik het nog niet eens over alle zinloze what appjes die ik van hem mocht ontvangen. Maar ja het leven gaat door en zo ging ik even naar de opening van het nieuwe pand van het PS Theater, waarvan morgen of zondag een verslag. Dan lagen er natuurlijk ook nog de foto's van de eerste voorronde Boonekamp Jazz Award.

Oh vergeet ik bijna, al die negatieve energie levert gelukkig ook nog creatieve energie op. Joris van Leids Hart mailde mij dat mijn Leidse Glibber zomeroutfit klaar lag in de winkel.

Eigenlijk zou hier vanavond een verslag van de eerste voorronde van de Boonekamp Jazz Award staan met een filmpje van de deelnemers van gisteravond. Helaas, sinds vanmiddag heb ik een ban op You Tube en kan ik voorlopig even niets meer uploaden. Eind janauari maakte ik een verslag over de finale van de verkiezing van de nieuwe Stadsdichter, met uiteraard daarbij een filmpje met flitsen van de optredens van de kandidaten. Enkele dagen later kreeg ik 's nachts om een uur of drie het eerste whatts appje van Frank Fabian van Keeren of ik het filmpje weg wilde halen. Ik was nog een blog aan het maken dus antwoordde met de vraag hoezo. Het ging hem niet om het feit dat hij tweede was geworden, maar hij wil gewoon niet op you tube staan. Ik ga hier zo nog op door. Ik bood hem aan zijn naam weg te halen bij het filmpje zodat je niet bij hem uitkwam als je op you tube zijn naam intikt. Ik vond het gelijk al niet leuk tegenover de andere kandidaten om het hele filmpje te verwijderen. Enkele weken later begon hij weer te whatts appen dat het filmpje toch echt weg moest en als ik het niet deed dan zou ik de gevolgen wel merken. Nu heb ik een slechte eigenschap, je moet mij niet gelijk gaan bedreigen als ik zelf het idee heb goed bezig te zijn, dan word ik wat kriegelig. Zodoende leek het mij beter de discussie te stoppen en gaf dat ook aan. Vanmiddag wilde ik een filmpje opladen op You Tube en kreeg dit scherm te zien.

Op zo'n moment zakt mijn broek af en komen de onderbroekenlol gedichten van Frank Fabian bij mij in een heel ander daglicht te staan.