Als je tijdens de presentatie van het lentenummer van je glossy-magazine de eerste drankjes op het terras kan drinken dan geef je met recht niet alleen een lentenummer, maar ook een lentegevoel uit. Ja ik sta ook wel eens te kijken hoe ik dit soort zinnen eruit weet te persen, maar ja ze staan er voor ik het door heb. Weghalen is ook zo zonde want dan moet ik weer iets anders verzinnen. Maar het was hoe dan ook prachtig weer gisteren bij de presentatie van het lentenummer van Leven Magazine en dat konden hoofdredacteur Gerda Schukking en sales director Wieke Zwagemaker alvast in hun zak (nou ja handtas)  steken.

Tijdens de presentatie werd ook de Lady's List bekend gemaakt met daarin de meest daadkrachtige vrouwen van de regio. Met veruit de meeste van de ruim 5000 stemmen werd Esther Overweter, bestuursvoorzitter van het Forensisch Centrum Teylingereind, uitgeroepen tot daadkrachtigste vrouw van 2014 in deze regio. Zij volgt hiermee minister Melanie Schultz op die vorig jaar de titel ontving.

Over politiek zijn bijna net zo veel verschillende meningen als er partijen zijn. Sommige van mijn lezers vinden het net als ik interessant en vaak spannend, anderen verafschuwen het, interessseert het niets of vinden het een grote oplichting en bedrog. Daarom ga ik jullie niet vervelen met de inhoud van het leuke debat wat ik gisteravond bijwoonde in het Rijksmuseum van Oudheden.

Wel wil ik jullie laten zien dat in de juiste setting politiek opeens heel mooi kan zijn om naar te kijken en dan pikt het publiek ook gelijk nog een graantje mee van het debat.

Samenwerking kan vaak uitmonden in mooie resultaten, dat was ook zaterdag weer te zien bij de presentatie van de bundel "Zinnen op een schoonheid". In Koetshuis de Burcht werd deze nieuwe bundel van Han Ruijgrok gepresenteerd. Kunstenares, vormgeefster Barbara van Druten verzorgde de illustraties en dat maakt het boek dubbel zo mooi.

Voordeel van het uitgeven van een bundel tijdens de boekenweek is dat er veel schrijvers in het land zijn. Zo was ook oud Leidenaar Ilja Leonard Pfeijffer overgekomen uit Genua en kon de eerste bundel in ontvangst nemen.

Het begin van de zaterdag was eigenlijk een beetje een tegenvaller, de hele week waren we gek gemaakt met een zonnige lentedag, maar geen zon te zien en knap koud zaterdagmorgen. Gelukkig werd het na eenen een stuk beter en kwam zelfs heel voorzichtig de zon er zo nu en dan bij. Niet alleen de markt, maar ook de terrassen liepen al snel vol.

Het werd zelfs zo mooi weer dat je met gemak buiten kon spelen en rokjesdag een achterhaald begrip was, alhoewel een klein vuurtje om warm te blijven ook niet verkeerd was.

Vrijdagmiddag was ik bij misschien wel de mooiste en meest ontroerende boekpresentatie die ik ooit heb meegemaakt en nog ga meemaken. Een boek over doorzettingsvermogen, wilskracht en ongekende levensvreugde.

Er zijn diverse mensen waar ik bewondering of respect voor heb, maar er zijn weinig mensen waar ik heel grote bewondering en diep respect voor heb. Als ik nadenk kom ik denk niet veel verder dan een stuk of zes zeven personen. Een van de mensen in dat korte rijtje is Britt Abrahams.

Vanmiddag werd het programma bekend gemaakt voor de herdenking en de viering van 4 en 5 mei, tevens werd het boek Leiden 40-45 gepresenteerd. De grote zaal van de Faculty Club in het Academiegebouw liep tegen vier uur goed vol met belangstellenden.

Behalve het bekend maken van het programma, keek men natuurlijk uit naar het boek Leiden 40-45, dat tijdens de presentatie door de samenstellers Alphons Siebelt en Hans Blom aan burgemeester Henri Lenferink werd uitgereikt.

Ik keek de blogs van de afgelopen drie weken even door en zag dat ze toch wel erg groot waren. Het waren dan ook een paar heel drukke weken, vandaar vandaag maar even een dagje rust. Waar het de laatste dagen zeker niet rustig is, dat is in de lucht. Regen, wolken en blauwe luchten wisselen elkaar bijna per minuut af. Het lijkt wel of de natuur niet weet zij wil. Zelfs de aalscholvers snappen er niets meer van en zijn maar in een boom gaan zitten in plaats van in of bij het water rond te hangen.

Het is natuurlijk niet ons meest favoriete weer, maar het levert wel mooie foto's op.

Ik weet niet of ik de enige ben, maar op de een of andere manier heb ik niets met marktplaats, natuurlijk handig dat je al je overtollige spullen daar op kwijt kunt. Ik heb het ooit een keer gedaan en werd gek van de mailtjes en afspraken die op niets uitliepen. Daarnaast vind ik het eigenlijk helemaal niets om allerlei vreemden aan de deur te krijgen voor een artikel met een gemiddelde waarde van pak'm beet een paar tientjes of minder. Je kunt natuurlijk ook je spullen naar de Kringloopwinkel brengen, maar ja dan vang je er weer niets voor en als zuinige Hollander vind je dat ook weer zonde. Conclusie, je spullen verdwijnen dan vaak naar de zolder of de kelder waar ze nog jaren blijven liggen. Natuurlijk ben ik niet de enige met dit probleem, maar tralalala kijk eens aan, de oplossing is gevonden.

In een voormalig kantoorpand aan de Maresingel kan  je vanaf 4 maart in De Etalage Kast je spullen te koop aanbieden.

Er zijn van die avonden waarop je opeens weer weet waarom Leiden zo uniek is en waarom je zo van die stad houdt. Gisteravond was zo'n avond bij het jubileum concert van De Slechte Band in de Leidse Schouwburg. Een vrijwel uitverkochte Schouwburg met daarin 536 Leidenaren die stuk voor stuk voor een gezellig Leids feestje kwamen. De Slechte Band bestaat vijftien jaar en dat moest goed gevierd worden met een optreden in de Schouwburg en veel verrassende gastoptredens.

Ook de gemeente ziet in dat De Slechte Band toch wel een heel aparte plaats in Leiden inneemt, vandaar dat wethouder Robert Strijk in zijn rol als locoburgemeester aan het eind van de avond met een heel aparte verrassing voor De Slechte Band kwam.

In de loop van de avond en anders morgen wordt de opbrengst bekend gemaakt, maar dat het een geweldig feest was in de Qbus dat kon iedereen gisteravond al zien. Vier bands traden belangeloos op om geld in te zamelen voor de Well HaLo Foundation die drinkwaterputten op zonne-energie in Gambia wil aanleggen. Meteen om half negen barstte het feest al los met een swingende opening van Maximum Overdrive die met een rechttoe en rechtaan rock de zaal op temperatuur bracht.

Een aantal uren later konden organisatoren Evelijn van der Veer en Loes Koenen (helaas was mede-organisator Miriam Ferwerda ziek naar huis) op een swingend podium het publiek bedanken voor hun komst en bijdrage aan het project.