Eigenlijk was het een groot feest het jubileumconcert van The Band of Liberation afgelopen zaterdag als afsluiting van de Military History Day 2015. Meer publiek dan andere jaren, de burgemeester en vier generaals op de eerste rij, ondertekening van het convenant met de Prinses Irene Brigade en een gouden speld voor Simon Dubbelaar.

Tel daar dan nog even de prachtige stem van de Engelse sopraan Rebecca Robinson bij op en je hebt een geweldige avond.

Een heel bijzondere Military History Day dit jaar. Het is 70 jaar geleden dat Nederland bevrijd is, de Band of Liberation bestaat vijftien jaar, maar de grootste bijzonderheden kwamen 's avonds tijdens het jubileumconcert van de Band Of Liberation.  De band mag zich vanaf nu huisorkest van de Irene Brigade noemen. Simon Dubbelaar, oprichter en dirigent van de band was hier terecht trots op, maar dat was nog niet alles. Burgemeester Henri Lenferink kreeg het woord en maakte bekend dat de gemeente Leiden heeft besloten Simon Dubbelaar de gouden speld van de gemeente Leiden toe te kennen. Morgen meer foto's en filmpjes van het concert, de ondertekening van het convenant met de Irene Brigade en de uitreiking van de gouden speld.

Vandaag eerst foto's en filmpjes van het difilé en de staticshow tijdens de Military History Day. Leiden leent zich natuurlijk erg voor dit soort evenementen en met een beetje fantasie waande je je zo nu en dan 70 jaar terug.

Als ik over iedereen die afscheid neemt en met welverdiend pensioen gaat een blog ga schrijven dan ben ik nog wel even bezig de komende jaren, daar ga ik dus maar even niet aan beginnen. Er zijn natuurlijk wel uitzonderingen en zo'n uitzondering was gistermiddag bij het afscheid van Eric Filemon. Ik kan natuurlijk heel leuk gaan vertellen dat Eric 43 jaar in het onderwijs heeft gezeten, leraar was en daarna directeur werd van diverse scholen zowel eerst in Leiden en later in Leiderdorp. Buiten alle ouders en kinderen die hem als leraar en hoofd van de scholen hebben leren kennen, is het voor de gemiddelde lezer nog steeds niet echt duidelijk waarom ik een blog over hem maak. En toch kent bijna elke Leidenaar Eric Filemon en zelfs mijn vaste lezers van ver buiten Leiden kennen Eric. Hij heeft namelijk een alter ego en kruipt een keer per jaar, tijdens het Minikoraal in de huid van burgemeester Pieter van der Werff die in 1574 burgemeester van Leiden was.

Vrijdagmiddag werd er in het gemeentehuis van Leiderdorp, waar hij de laatste jaren werkzaam is, afscheid van hem genomen als schooldirecteur met een minisymposium. Diverse sprekers kwamen naar voren met als onderwerp, "met woorden en noten in de weer", want dat is waar Eric altijd mee bezig is geweest. Burgemeester Laila Driessen spelde aan het eind van de middag Eric de zilveren erespeld van de gemeente Leiderdorp op.

Behalve de commissievergadering waarin over het lot van de Qbus werd gepraat was er donderdagavond ook nog de Kroegentocht van het Rhythm Groove & Bass Festival. Ergens ben ik soms best wel een beetje tegenstrijdig. Aan de ene kant was ik blij dat er behoorlijk lang over de Qbus werd gesproken, aan de andere kant dacht ik, schiet nu op ik wil naar de Kroegentocht.

Even na tienen was het lot van de Qbus bezegeld en met een beetje dubbel gevoel ging ik richting Kroegentocht. Ik stopte als eerste bij de Uyl van Hoogland waar Three Of A kind Funk & Soul speelde.

Ruim 9000 steunbetuigingen en 250 demonstranten bij de manifestatie op de Koornbeursbrug konden de Leidse politiek niet overtuigen het collegebesluit, de huur op te zeggen van Muziekhuis de Qbus, terug te draaien. Het werd gelukkig (uiteraard) geen hamerstuk, maar na anderhalf uur insprekers te hebben aangehoord en vragen te hebben gesteld was er geen meerderheid te vinden in de commissie. Wel gaf wethouder Robert Strijk toe onder de indruk te zijn van alle steunbetuigingen en de inzet van de vele vrijwilligers. Vandaag hoopt hij een gesprek te hebben met vertegenwoordigers van de Qbus, Gebr.de Nobel en Stadspodia om te kijken wat voor mogelijkheden er zijn de programmering toch zo goed als mogelijk door te zetten. Vooraf aan de commisievergadering was er een uur durende manifestatie op de Koornbeursbrug met onder andere een optreden van de Cannonball Johnsons.

Ook werd tijdens de manifestatie bekend gemaakt dat er ruim 9000 steunbetuigingen waren binnengekomen.

Twee jaar lang verbleef journalist Joris Luyendijk in The City in Londen het financiële hart van de wereld. Hij sprak met bankmedewrekers van hoog tot laag, zijn conclusies en ervaringen staan in zijn boek "Het kan toch niet waar zijn".  De Vrijplaats Leiden nodigde Joris Luyendijk uit om in Leiden over zijn boek te komen vertellen. Vanwege de enorme belangstelling werd uitgeweken naar de Qbus. Joris Luyendijk geeft momenteel door het hele land lezingen, na Leiden moest hij door naar Delft waar een zaal met 1600 mensen op hem zat te wachten. Wat dat betreft is het mooi dat de Vrijplaats hem kon overhalen ook een paar uur naar Leiden te komen.

Ondanks de vele optredens zat Joris Luyendijk op zijn praatstoel en nam alle tijd om zijn verhaal te vertellen.

Soms ontkom je er niet aan een blog te maken die eigenlijk het meest van belang is voor Leidenaren zelf, terwijl mijn blog voor bijna 40% door mensen van buiten Leiden wordt gelezen. Op dit moment is het echter belangrijk dat elke Leidse muziekliefhebber zijn steentje bijdraagt om Muziekhuis de Qbus te steunen. Het zal weinig Leidenaren ontgaan zijn dat de Qbus per 1 mei gesloten dreigt te worden. In alle kranten, op internetsites en op facebook is er al veel over geschreven. Zelf schreef ik er eind februari over, dat kan je onder deze link teruglezen. Enkele weken geleden is er zowel op internet als ouderwets met het handje en echte formulieren een petitie gestart. Ondertussen zijn er al duizenden handtekeningen gezet.

Donderdagavond om 19:00 uur worden de handtekeningen aan de gemeenteraad aangeboden in de hoop dat deze alsnog de wethouder kunnen bewegen de Qbus nog een kans te geven.

Zo nu en dan zie je onderweg panden die zo lelijk zijn dat ze gewoon mooi worden. Al jaren zie ik regelmatig deze schuur in het weiland tussen de Haarlemmertrekvaart en Oegstgeest. Je komt er met de auto niet of moeilijk bij dus nam ik vorig jaar deze foto van een afstandje.

Afgelopen weken viel mij vlakbij deze schuur nog een pand op, dat ook mooi door lelijkheid wordt.

We zien ze lopen bij de taptoe en de 3 oktoberoptocht en ze blazen de reveilll-je (Leids voor reveille) op 3 oktober. Ze zijn zo'n beetje het huisorkest van de gemeente Oegsgeest, zijn al een paar keer naar het carnaval in Duitsland geweest en zijn ook in Frankrijk te gast geweest, kortom het gaat goed met Drumfanfare FBL.

Eens per jaar zie je ze niet op straat lopen, maar zitten ze op het podium tijdens de jaarlijkse bandavond voor de sponsors, donateurs en leden.

Terwijl het ene onderwerp aan je voorbij flitst blijft het andere onderwerp doodstil staan, je hebt niet vaak een dag met zoveel tegenstellingen. Tussendoor ook nog een paar foto's gemaakt van de Freedom Walk en 's avonds naar de bandavond van FBL. En wie denkt dat ik dat nu allemaal op ga schrijven heeft het verkeerd, de foto's van de Freedom Walk kan je op Unity zien  en de FBL bandavond zet ik er morgen op. Ik houd het vandaag bij de Joop Zoetemelk Classic en de living statues. De Joop Zoetemelk Classic is de eerste grote amateur wielertocht van het seizoen en voert door het Groene Hart. Veel van de wegen en dorpjes heeft Joop Zoetemelk zelf vroeger gebruikt voor zijn trainingen. Vorige week was de limiet van 5500 deelnemers al bereikt, hetgeen wel aangeeft hoe populair deze tocht is.

Zoals altijd was ook dit jaar Joop Zoetemelk zelf weer overgekomen uit Frankrijk om het startschot te lossen en zelf mee te rijden. Na afloop was het tijd om bij te praten met vrienden, familie en bekenden en om te poseren voor een foto met organisatoren Ron Hogenelst, Cor Vergeer en Anton Dalhuijsen.