Vrijdagavond was de jaarlijkse algemene ledenvergadering van de 3 October Vereeniging. Op deze avond wordt ook elk jaar het thema voor de optocht en de viering bekend gemaakt. Het thema van de feesten dit jaar is "De Wereld Op z'n Kop". Je hebt nog wel eens jaren dat het thema een beetje gezocht is en niet helemaal terugkomt in de optocht. Daar hoeven we dit jaar niet bang voor te zijn, want de 3 October Vereeniging zet echt het feest op zijn kop. De route van de optocht wordt korter en omgedraaid. Zometeen meer daarover. Eigenlijk staat alles dit jaar een beetje op zijn kop, het begon al met de advertentie in de krant die op zijn kop stond en de ledenvergadering die niet zoals gebruikelijk in de Stadsgehoorzaal maar in het Academiegebouw werd gehouden.

Een programma-onderdeel was onaangetast en niet op zijn kop gezet, voor opening van de vergadering werd het Leids Volkslied gezongen.

Nederland staat bekend als tulpenland en de bollenstreek om zijn uitgestrekte bollenvelden. De tulp heeft eigenlijk een heel grote verwantschap met Sinterklaas. Hoe dat komt is simpel, ze komen allebei van oorsprong uit Turkije. De Vlaamse geleerde Carolus Clusius bracht de tulp mee naar de Leidse Hortus Botanicus toen hij daar in 1593 prefect werd.  De erste tulpen waren in eerste bedoeld voor onderzoek en niet voor de handel. Er werden echter enkele bollen of zaden gestolen zo ontstond de handel in tulpen en later de Bollenstreek. Dit jaar bestaat de Leidse Hortus Botanicus 425 jaar, een mooi moment om eens een eigen tulp te krijgen.

Gisteren was de dag dat de nieuwe tulp geïntroduceerd en gedoopt werd. De naam van de nieuwste Nederlandse tulp gaat Garden of Clusius worden.

Even rust na zoveel drukke dagen, Koningsspelen, Koningsdag, 1 mei, 4 en 5 mei en daar tussendoor ook nog het een en ander, het waren best een beetje drukke weken. Daarom vandaag maar een dagje rust en even de bloemetjes buitenzetten. Uhhm nou ja, de tulp die vandaag gedoopt werd stond eigenlijk binnen, maar daarover morgen meer. Eigenlijk onverwacht werd het vanmiddag prachtig weer. Van de week toch mijn brommer maar eens na laten kijken, bij een temperatuur van 15 graden of hoger in combinatie met een zonnetje, slaat hij regelmatig af. Gelukkig doet hij dat elke keer op vrijwel dezelfde plek.

  Ach, als ik dan toch bij het Praethuys ben en de zon schijnt, kan ik net zo goed even een biertje pakken.

We kennen de beelden van het bevrijdingsconcert in Amsterdam. Zo'n sfeertje moeten we in Leiden op het Rapenburg, de mooiste gracht van Nederland, toch ook kunnen maken. Dat was eigenlijk de achterliggende gedachte bij dit eerste bevrijdingsconcert op het Rapenburg. Een simpele kopie van Amsterdam mocht het natuurlijk niet worden, het moest iets Leids in zich hebben en toch ook een nationale uitstraling. Ga er maar aan staan, maar ik denk dat het de organisatie goed gelukt is. De Leidse DJ Flor mocht openen en het publiek letterlijk en figuurlijk een beetje warm draaien. Leids en toch nationaal, in dat gegeven paste de protestrede die professor Cleveringa uitsprak op 26 november 1940. Acteur Pierre Bokma las aan het begin van de avond de protestrede voor.

Leids en toch nationaal, gelukkig hebben we een aantal goede Leidse artiesten die ook nationaal hoge ogen gooien. Barbara Straathof, Lodewijk van Gorp en Wesley Klein maakten met het orkest van K&G3 een muzikale reis door de afgelopen 70 jaar.

Je hebt nat, je hebt natter en je hebt natst, als je dat nu nog even verdubbeld dan kom je ongeveer uit bij de hoosbui die losbarstte op het moment dat de lopers van de Leiden Road Runners Club en enkele lopers uit Oxford met het bevrijdingsvuur de Doezastraat naderden.

Door de storm en de harde regen kostte het aardig wat moeite om het bevrijdingsvuur aan te krijgen, maar het lukte uiteindelijk wel.

Vandaag vieren we onze vrijheid, gisteren herdachten we onze slachtoffers. Je kunt geen vrijheid vieren zonder de slachtoffers te herdenken. Gelukkig beseffen steeds meer mensen hoe belangrijk het is om de slachtoffers te herdenken. Wie mijn blog van afgelopen zondag heeft gelezen begrijpt dat ik maandagmiddag bij de herdenking bij de Haagsche Schouw was.

's Avonds was ik natuurlijk bij de herdenking, dit jaar vanwege de bouw van de parkeergarage onder de Lammermarkt, op het Pieterskerkplein. In denk trouwens dat we de eerste gemeente in Nederland zijn die herdenkt bij een geprinte replica van het originele standbeeld, dat bij molen De Valk staat.

Zondagmiddag werd op het plein voor Koetshuis de Burcht door de Big Bands van Frits Landesbergen en Bill Baker de muzikale aftrap gegeven van de bevrijdingsfeesten 2015 in Leiden. Even terug in de tijd met de muziek van Glenn Miller. Een mooi begin van 70 jaar bevrijding, de enige spelbreker was de regen die tot en met de laatste noot gestaag bleef vallen. Gelukkig waren zowel het podium als het grootste gedeelte van het plein overdekt.

Als eerste trad de Frits Landesbergen Big Band op, nog steeds onder leiding van de nu ruim 82 jarige Frits Landesbergen.

Maandagavond om 20:00 uur is Nederland twee minuten stil. Eigenlijk zijn het de twee belangrijkste minuten van het jaar. We herdenken de militairen die voor onze vrijheid gevochten hebben, we herdenken de miljoenen Joden die gedeporteerd en vermoord zijn, we herdenken de mensen van het verzet die hun leven opofferden. Met het herdenken moeten we ook beseffen dat op veel plaatsen in de wereld die vrijheid er niet is en er nog steeds een bloedige strijd wordt gestreden. Juist daarom is het zo belangrijk te blijven herdenken en het verschrikkelijke verhaal te blijven door vertellen aan de nieuwe generaties. Geniet van je vrijheid, maar besef dat die vrijheid niet vanzelfsprekend is, dagelijks moeten we blijven waken dat we die vrijheid behouden. Daarom hang maandag de vlag halfstok en wees om 20:00 uur twee minuten stil en besef hoe duur onze vrijheid geweest en hoe fijn het is dat wij er al 70 jaar van mogen genieten.

Vaste lezers hebben het al eerder gelezen, maar ik blijf het toch elk jaar weer benoemen. Ik ben opgegroeid met de verhalen over de slag om de residentie en het terug veroveren van de brug bij het Haagsche Schouw, waar mijn opa een grote rol in heeft gespeeld. Vandaar dat ik tegenwoordig behalve de plaatselijke herdenking ook naar de herdenking bij Het Haagsche Schouw ga.

Het is niet de eerste keer en het zal ook zeker niet de laatste keer zijn. Steeds vaker heb je in Leiden van die dagen dat alles vrijwel tegelijk gebeurt of elkaar overlapt. Vrijdag was weer zo'n dag, tussen half drie en half zes waren er twee boekpresentaties, twee maal een afscheid en een opening. En dan wilde de PVDA 's avonds ook nog duidelijk maken dat het de dag van de arbeid was, nou daar was ik aan het eind van de middag al ruimschoots achter. Uiteraard heb ik niet alles kunnen meemaken. Het is maar goed dat ik vaker nee dan ja zeg, anders had ik om vijf uur kunnen zeggen "the prosecco is bubbling in my eyes".

Leiden is een waterstad met zijn vele grachten. In de zestiende eeuw bestond Leiden uit 31 eilanden verbonden door 145 bruggen. Helaas zijn veel grachten gedempt en bestaan alleen nog maar op oude tekeningen of foto's. Het boekje Gedempte Grachtenwandelingen laat zien welke grachten er ongeveer allemaal gedempt zijn. Burgemeester Henri Lenferink nam het eerste exemplaar in ontvangst.

Gisteren werd de restauratie van de 202 jarige begraafplaats Groenesteeg afgerond met een feestelijke heropening en rondleiding langs de gerestaureerde graven, paden en hekwerken. De begraafplaats wordt niet voor niets de "Parel van het Singelpark" genoemd. Het is inderdaad ook een oase van schoonheid, historie en rust.

Zodra je "De Laatstebrug" oversteekt loop je een stukje unieke Leidse historie binnen.