Je merkt het aan alles, volgend weekend barsten de Lakenfeesten weer los in Leiden. Vier dagen lang, feest, lekker eten op Leiden Culinair, de Peurbakkentocht, Dragonboatraces, Gouden Pet Straatartiesten Concours, Bierfestival, Morspoort Live , Hollandse-avond, zomerkermis, kinderdorp en ga zo maar door. Kortom van 25 tot en met zondag 28 juni bruist Leiden weer van de aktiviteiten. Wat voor smaak je ook hebt er is vier dagen lang voor iedereen wel iets leuks te vinden in de stad. De Lakenfeesten trekken uiteraard veel toeristen, maar ook half Leiden is op straat te vinden. De dames van Tartuffe snappen al die rare mensen van buiten niet zo goed en doen dan ook een dringende oproep "Praat Leidsch met me" sterker nog ze hebben een nummer opgenomen met hun noodkreet zoals je hieronder kunt horen. Dus wat hen betreft praat geen Rotterdams, Helmonds, Tilburgs, Eindhovens of Tietsjerkradeels, maar gewoon Leidsch.

Ook typisch Leids is de Peurbakkentocht. De enige optocht in Leiden zonder gaten, maar dat komt misschien omdat hij op het water is. De Stamgasten hebben al vele keren de eerste prijs bij de particulieren in de wacht gesleept, maar zijn dan ook wel ruim twee maanden elke zondag aan het bouwen. Ik ging zondag even langs en de stemming zat er al weer goed in.

Vroeger kwam je er als Leidenaar vrijwel nooit binnen en deden de wildste verhalen de ronde over wat er allemaal in het gebouw gebeurde. Veel van de verhalen klopten en nog meer van de verhalen waren behoorlijk overdreven. Vroeger was Studentensociëteit Minerva bij uitzondering voor iedereen geopend tijdens de All American Night tijdens de Amerikaanse presidentsverkiezingen. Ga mij niet vragen hoe die feesten waren. Ik weet  alleen nog dat als ik de volgende avond met barstende koppijn wakker werd, als eerste vroeg wie de nieuwe president was, of ik lang gebleven ben en of ik het leuk had gehad. In Hifi, de discotheek onder Minerva, kwam ik vroeger een paar keer per week en kan mij daar het meest van herinneren de biefstukken brood met rode saus die er verkocht werden. Ondanks dat Minerva een gesloten bolwerk is, denk ik toch dat bijna elke Leidenaar wel iets met het gebouw en de vereniging heeft en in zijn hart het wel erg mooi vindt die rare club op de Breestraat.

De tijd van gloeiende muntjes voor de arme bevolking, kaalgeschoren eerstejaars en vrouwen die na de 3 oktoberoptocht het gebouw worden uitgespoten ligt ver achter ons. De club staat tegenwoordig op een positieve manier midden in de Leidse samenleving en stelt zich regelmatig dienstbaar op binnen de maatschappij. Gisteren werd door de "SLEUTELcommissie" een oude traditie in ere hersteld, de jaarlijkse Leidenarenborrel, waar iedereen welkom was.

Morgen begint de collecteweek van het Rode Kruis, de komende week komen collectanten van het Rode Kruis deur aan deur om te collecteren ten behoeve van de plaatselijke afdelingen. Als start en om aandacht te vragen voor deze collecteweek gaf het Leidse Rode Kruis zondagmiddag diverse hulpverleningsdemonstraties in de Leidse binnenstad. Een verslag hiervan als tweede onderwerp van deze blog. Ik begin op zaterdagmiddag bij de jaarlijkse bijenmarkt in de tuin van museum Volkenkunde.

Behalve informatie over bijen ook veel stands met natuurproducten en kinderen konden een ponyritje maken. Zo'n ponyritje was nog best spannend als je kijkt naar de reacties van de toeschouwers.

Met het verdwijnen van de Groenoordhallen verdween ook de enige locatie in Leiden voor grote evenementen en congressen. Na een grondige verbouwing en anderhalf jaar proefdraaien opende gisteravond het Event & Convention Center in Holiday Inn. Tijdens de opening stond er niet voor niets een grote black box in de zaal. Het ECC is in feite een grote doos, waar je in no time elke gewenste inrichting kunt realiseren voor 2500 bezoekers of het nu een congres of een concert is.

De opening werd verricht door wethouder Paul Laudy. Voor Paul was het een druk weekje met openingen, voor zover ik weet was dit minimaal de tweede opening deze week.

Gisteren was mijn eerste Haringparty van dit jaar en als er iets waar ik geen hekel aan heb dan zijn het Haringparty's. Sinds zes jaar organiseert Joost Peters, Honorair Consul-Generaal van Turkije, een Haringparty op het consulaat in Leiden. Ondanks dat de nieuwe haring nog niet binnen is, wist hij te garanderen dat de haring vrijwel niet te onderscheiden is van de haring die volgende week op de diverse party's geserveerd gaat worden. Daar moet ik dan wel gelijk bij zeggen dat de haring geleverd werd door de Turkse firma Atlantic en zij zijn al drie jaar de nummer één in de haringtest van het Algemeen Dagblad.

Sadik Arslan, de ambassadeur van Turkije was ook aanwezig en genoot van de haring. Hij genoot er echt van. Nadat hij voor de fotograven ongeveer vijf minuten lang op diverse plekken de haring boven zijn mond had laten hangen, stond ik erbij toen hij eindelijk zijn haring naar binnen kon laten glijden. Ik besloot gelijk, als ik later groot ben wordt ik geen ambassadeur, want zolang wachten op mijn haring gaat mij niet lukken.

Soms pakken blogs op het laatste moment opeens heel anders uit. Ik had keurig gepland een stuk over het kunstwerk Plastic Bags te schrijven, dat een van de topstukken van de expositie Global Imaginations gaat worden. Een tentoonstelling georganiseerd door de 440 jarige Leidse universiteit. Dan wilde ik een bruggetje maken naar de Leidenarenborrel die zondagmiddag bij studentensociëteit Minerva gehouden wordt. Vanmiddag kreeg ik door de dames van Tartuffe hun antwoord op het nummer "Praat Nederlands met mij" doorgestuurd. Ik kan die er wel zomaar op zetten maar dat is niet echt leuk dus vanavond nadat ik van mijn eerste haringparty kwam er maar wat willekekeurige foto's bijgezet. Het resultaat staat onder aan dit artikel. Daarom is alles wel een stuk later geworden en spring ik even snel door de onderwerpen heen die ik wilde schrijven. Vanmorgen mocht de pers foto's maken bij het kunstwerk Plastic Bags waar hard aan gewerkt wordt.

In totaal worden er 15.000 plastic zakjes in het kunstwerk gebruikt van Pascale Marthine Tayou. Een soortgelijk kunstwerk hing ook al in Gare Saint-Lazare in Parijs en de Kunsthalle Wien. Het kunstwerk heeft een lengte van 12,5 meter en een doorsnee die loopt van 3,5 naar 2,5 meter.

Dit is zo'n week met openingen, presentaties en de eerste haringparty's. Ik kijk altijd uit naar het zomernummer van Leven Magazine, vaak stijgen daarna gelijk de temperaturen en barst de zomer los. En ja hoor, ik zie net morgen al een graad of 24 en vrijdag halen we zelfs de 30 graden. Ik zou zeggen stop de zomereditie van Leven Magazine in je tas, neem een drankje en ga lekker genieten van het mooie weer.

Hoofdredactrice Gerda Schukking en Sales Director Wieke Zwagemaker stonden klaar om het zomernummer uit te delen.

Na een maandenlange renovatie werd gisteren de Morspoortbrug heropend. Zowel de brug als de poort zijn rijksmonumenten en liggen er nu weer prachtig bij.

Zo'n historische brug moet je natuurlijk wel in stijl openen. Eigenlijk had je er met paard en wagen overheen gemoeten, maar bij gebrek daaraan was deze auto ook geen slecht alternatief.

Gisteren was alweer de vijfde editie van Summerjazz, er is een ding dat alle vijf de edities gemeen hebben en wat de organisatie ook zeker niet moet veranderen. Summerjazz heeft het voor elkaar gekregen vijf jaar achter elkaar stralend festivalweer te hebben. Ruim voor de opening lag de rode loper klaar voor de circa 3000 bezoekers.

Gelijk na een uur stroomde het terrein vol met niet alleen jazzliefhebbers, maar ook zonaanbidders en mensen die voor de geweldige sfeer kwamen waar Summerjazz bekend om staat.

Aan het begin van de week waren de weersvoorspellingen voor de zaterdag niet al te best, hoe anders zou het uitpakken bleek zaterdag. Een zonovergoten centrum en heerlijke temperaturen, beter weer kon het festival Naar Zee Naar Zee zich niet wensen.

Vorig jaar opende burgemeester Henri Lenferink al zingend het festival , dit jaar had de organisatie weer een mooie openingsact in petto. Vivienne Aerts en Peter Labrujèrenamen drie jaar geleden een cd-tje op met het nummer "Leiden wat ben je mooi". Nu drie jaar later kwamen Peter en Vivienne langs om het nogmaals samen te zingen.