DIT ZIJN WIJ
leidseglibber.punt.nl links
Evenementen
 (2).jpg){kind=logo}
Kijk ook eens hier.
.jpg){kind=logo}
zoeken
Zoek hier op trefwoord in mijn archief.
Wat speelt er in Leiden
Info per E-Mail
Fotografie en film.
Nieuws
Vrijdag moest ik weer voor mijn jaarlijkse APK-tje naar die witte jas.
Ze zijn er altijd wel aardig hoor, maar ook een beetje vreemd vind ik, ze willen alles zien en voelen.
Ik dacht eerst dat ik bij de dierentandartsendokter was, of ze was gewoon jaloers op mijn mooie tandjes.
Daarna dacht ik, zou dit nu een hondensexclub zijn, nou dat valt dan ook zwaar tegen.
Toen ging ze weer met dat ding wat aan haar oren hangt over mijn buik.
Oh jee, het kastje gaat open, wat zou daar nu weer voor speelgoed uitkomen?
Wat zeg je nu prikken??? Is dat wel een goed idee.
Ze had ze in alle kleurtjes, eerst kreeg ik een blauwe.
Ze had er denk ik lol in, of gewoon teveel van die dingen want daarna kreeg ik ook nog een gele.
En na de gele kreeg ik een zoutje in mijn nek, een chip noemde ze dat.
Is geen echt zoutje, maar dat is om mijn baasje veilig thuis te brengen.
Als hij verdwaalt tijdens de vakantie terwijl hij met me wandelt, dan kunnen ze via dat zoutje wat in mijn nek zit zien waar het baasje woont.
Je kan het baasje natuurlijk ook een kaartje met zijn adres geven, maar dat verliest hij toch, daarom is dit handiger.
Nadat ik die wittejassen mevrouw een gezellig kwartiertje had gegeven vond ik het welletjes en was blij dat ik weer naar de auto kon gaan.
Zo gelukkig weer veilig op mijn eigen plekkie, hier ben ik weer voor een jaar vanaf.
Blaf en APK voorzichtig 
van Lobbes.
van Lobbes.
Met dit warme weer is een vers getapt biertje toch wel een van de lekkerste dingen die er is.
Bij de ontwikkeling van de beertender zijn ze alleen vergeten dat de zomers steeds warmer worden.
Op het moment dat je de meeste trek hebt, is je vat weer leeg.
En niets is zo erg als een vaatje wisselen als je dorst hebt.
Vat eruit halen, nieuw vat uit de ijskast halen, want het moet natuurlijk wel voorgekoeld zijn.
Die zielige ijskast maakt overuren.
Daarna Lobbes naar de schuur sturen om een nieuw vat voor in de ijskast te halen.
Na het wisselen de boel weer keurig terugplaatsen.
Dat moet toch makkelijker kunnen.
Misschien maar weer terug naar de ouderwetse manier en je bier in vaten thuis laten bezorgen.
Maar ook dat geeft met deze warme dagen natuurlijk weer een probleem.
Je tuin staat zo snel vol.
Laat ik het dan voorlopig toch maar bij de beertender houden.
Ik neem aan dat vooral Ben Stulen genoten heeft van deze log.
Oh en Lobbes staat te draaien wil vast morgen zijn witte jas verhaal kwijt.
Aardig doen heeft zo nu en dan zijn voor en zijn nadelen.
Meer voordeel dan nadeel natuurlijk, maar het kan toch wel eens knap lastig uitkomen als je aardig wilt doen.
Zaterdagmiddag liepen we even door de stad en zagen op de hoek Haarlemmerstraat/Donkersteeg Tup (Willem) de bloemenverkoper staan.
Tup heeft vorige maand de bos rozen geleverd voor Hill's verjaardag.
Hill dacht aardig te zijn en bedankte Tup voor de mooie bos rozen.
Ik ben blij dat je ze mooi vond wijffie, was ook een mooie bos.
Wacht even, ik heb nog wat voor je.
Vervolgens liepen we te sjouwen met een giga bos rozen, wel aardig natuurlijk maar ook knap lastig als je de halve stad nog door moet en nog wat wilt gaan drinken op het terras van het Praethuys.
En op de brommer ook niet echt handig zo'n bos.
Maar we kregen ze veilig en ongeschonden thuis.
Maar wat doe je met zo'n partij rozen.
Gelukkig kon ik de buur en overbuurvrouw nog blij maken met een onverwacht bloemetje.
Terwijl ik weer naar binnen liep, hoor ik de buurvrouw nog net zeggen tegen haar man "kijk als jij geen bloemen voor me meeneemt doet de buurman het wel"
Ik was blij dat ik wat weg gegeven had, want het is een behoorlijke klus alles schoon te maken.
Ze hebben mij ooit wijsgemaakt dat ook alle doorntjes eraf moeten en ik ben dan zo'n oen dat ik dat ook keurig doe.
Maar als het eenmaal staat ben je er toch wel blij mee.
Het was het gesjouw en het werk toch wel waard.
Maar volgende keer toch wel oppassen, op welk moment je aardig bent.
Door alle drukte rondom het Rembrandtfestival, nieuwe camera en werk, was ik bijna vergeten aandacht te besteden aan de expositie van Willem Breddels.
Maar de expositie is nog t/m 30 juli te bezoeken in de Tuinzaal van Sociëteit de Burcht in Leiden, dus het kan nog net.
Willem ken ik al sinds mijn Troeftijd.
Ik zal in een paar zinnen uitleggen wat Troef was, alhoewel als ik over Troef zou beginnen, kan ik wel een jaar lang logs volschrijven.
Troef begon eind jaren zestig als vormingscentrum voor jong volwassenen, en was eigenlijk de eerste jongerenvoorziening in Leiden.
Over de toenmalige directrice Elly Kerckhoffs kan ik maar één ding zeggen, het mooiste mens wat ik ooit in mijn leven ben tegen gekomen.
Zij wist een stelletje totaal ongemotoiveerde jongeren, enthousiast te maken voor politiek, sociale projecten etc. etc.
Tot aan de dag van haar overlijden is zij actief gebleven met werken en bleef mensen motiveren, na haar Troeftijd in de politiek en daarna in de ouderenbonden.
Slechts een kleine greep uit het geheel, vanuit Troef is het eerste jongerencentrum in Leiden gerealiseerd (nu LVC), het eerste Popfestival (PInk-IN), de werkgroep huisvesting werkende jongeren, heel progressief voor die tijd hadden wij de eerste COC bar op de dinsdagavonden (Mix) Release een groep voor opvang en begeleiding van jongeren en diverse actiegroepen werkten vanuit Troef.
De meeste Troevers van de eerste jaren werken nu nog steeds, vrijwillig of beroepsmatig in tal van politieke, sociale, culturele of vrijwillgersorganisaties.
Zij worden dan ook regelmatig de kinderen van Elly genoemd.
Ik zal wat fotomateriaal gaan verzamelen en maak na de vakanties een reeks aparte Troeflogs.
Maar terug naar Willem Breddels en zijn expositie.
De expositie is voornamelijk een overzicht van alle portretten die Willem gemaakt heeft van diverse Leidenaars.
Van hele kleine portretjes tot hele grote portretten.
Voor en na de opening speelde het trio van Dolf del Prado.
Willem Schrama gaf een overzicht over en van het leven van Willem Breddels.
Zeker voor de mensen die hem van het begin af aan kennen, was dit een erg leuk verhaal met tal van herkenningspunten.
Zo heeft Willem o.a. aan de wieg gestaan van de oprichting van de BKR en het eerste kunstenaarscafe in Leiden, BUUT 110.
Willem Breddels is geen prater, maar was duidelijk in zijn element en hield toch ook zelf een toespraakje, waar ik enorm gelachen heb.
Hij vertelde dat bij zijn eerste expositie begin jaren 70 hij de tip kreeg veel drank te schenken.
Dan was de kans groot dat de landelijke kunstcritici positief over je schreven.
En inderdaad, de dag erna stond in alle bladen Willem Breddels is een veelbelovend talent.
Bij een aantal volgende exposities schonk hij dus weer veelvuldig drank, alleen bleef de kritiek hetzelfde, een veel belovend talent.
Toen is hij maar gestopt met het veelvuldig schenken van drank tijdens exposities, zonde van het geld.
Dames en heren, ook bij deze expositie is er weer veel drank, maar ik ben nu 68 jaar, daarom laat het zinnetje veelbelovend talent nu maar weg.
Hierna opende loco burgemeester Flip van As de tentoonstelling.
Hij had een zeer nuttig cadeau bij zich namens de gemeente, een tasje met een paar hele mooie flessen drank.
Hierna heb ik de schilderijen bekeken waarbij ik een aantal portretten zag van mij bekende mensen.
Naast de portretten is er nog een klein stukje ingeruimd voor ander werk van Willem.
Uiteraard kwam ik een aantal oude Troevers tegen, zoals bijvoorbeeld Dineke en Jon van der Ven en Theo Ringers.
Theo was destijds fotograaf voor de Leidsche Courant en ik heb het vermoeden dat ik mede door hem de lol van het fotograferen heb ontdekt.
Daarnaast vergeet ik natuurlijk nooit meer onze spontane vakantie naar Frankrijk.
We kwamen 's morgens vroeg (9 uur) terug van een feest in Amsterdam en Theo zei, ik zou nu zo door willen rijden naar Frankrijk.
Een uur later waren we op weg naar Frankrijk, om een week of drie later liftend terug te komen omdat de auto het begeven had.
Ook Annemarie en Theo hebben altijd genoeg bij te praten als ze elkaar bij dit soort gelegenheden tegenkomen.
Maar er liepen nog veel meer gezellige mensen rond, zoals bijvoorbeeld caberetier, zanger, tekstschijver Jan ten Hoopen.
Wie kent hem nog, van bijvoorbeeld de finale van showmasters destijds.
Ook van hem hangt er een portret op de tentoonstelling.
Het bleef nog lang gezellig druk, mede door de lekkere achtergrondmuziek van Dolf del Prado, en de drank natuurlijk.
De expositie is nog t/m 30 juli te bezoeken in de tuinzaal van sociëteit de Burcht, aan de voet van de Burcht in Leiden.
Oh, en even niet vergeten, zondag is onze (niet echte) kleindochter Naomi jarig en wordt 2 jaar, maar wat is nou belangrijk aan echt.
Het is belangrijk dat een kind op die leeftijd een opa en oma in haar buurt heeft, echt of onecht dat maakt niet zo heel veel uit.
Mocht je het leuk vinden haar even te feliciteren, ( Lobbes heeft het al gedaan) klik dan even hier.
Het is een trieste week voor een aantal sportliefhebbers.
Dinsdagmorgen werd er fris en opgewekt gestart met de Vierdaagse van Nijmegen.
Helaas door de extreme weersomstandigheden en (mede) daardoor twee doden, werd terecht de rest van de Vierdaagse afgelast.
Maar ik heb nog een vervelend sportnieuwtje.
Henk Kroes de voorzitter van de Elfstedentocht, heeft aangekondigd dat door de aanhoudende dooi, er zeker de komende drie weken geen Elfstedentocht zal komen.
Men heeft nog geprobeerd met ijstransplantatie bij Sneek het aantal kluunplaatsen te verminderen.
Maar de medewerking van de bevolking viel zwaar tegen, men verkoos de ijsblokjes uit de vriezer liever voor eigen gebruik te houden, dan beschikbaar te stellen aan de organisatie van de Elfstedentocht.
Daar de dooi voorlopig nog aanblijft zit er niets anders op, dan ons op deze manier uit te leven.
Waar zijn die zomers van de afgelopen jaren gebleven, waar we zo lekker over konden klagen.
Hou je hoofd en vriezer koel, tot morgen.
Hier is iedereen uitgeteld door de warmte, daarom zal ik maar weer eens een verhaaltje blaffen.
Zelf heb ik het ook warm hoor en blijf daarom maar op de vloer liggen, dat is nog een beetje uit te houden.
Ik wil zelfs niet op de bank en al helemaal niet in de mand.
In de gang bij de keuken is het ook nog wel uit te houden, en kan ik gelijk het eten in de gaten houden.
Baasje ging vanavond met water knoeien in de tuin, en ondanks dat ik een hekel aan water heb, moest ik natuurlijk wel weer even helpen, anders wordt het helemaal niks.
Ik blafte het toch al tegen je, er zit een knik in die slang, kijk dan zelf oen.
Nou is het alleen hopen dat hij niet mijn plekje in de tuin ook nat spuit.
Het wordt nu wat koeler dus wil ik wel even buiten liggen.
Zo gelukkig, hij is klaar met al die water ellende.
Ik heb er zo'n hekel aan he, maar goed hij is weer even bezig geweest.
Tijd om weer even te slapen.
Ik kan eigenlijk niet slapen, weet je waarom.
Morgen moet ik weer naar die man in die witte jas, ze noemen dat mijn jaarlijkse APK-tje.
Gaat hij weer helemaal naar me kijken en aan me frunniken, nou ja ik wacht wel af.
Ik blaf volgende week wel even hoe het geweest is bij die witte jas.
Een verkoelende van Lobbes.
van Lobbes.Vanwege de hitte even een korte log , maar wel met veel bereik.
Ik heb het helemaal naar mijn zin met mijn nieuwe camera.
Vandaag tijdens een sigaretstop bij het brugrestaurant in de buurt van Schiphol even wat vliegtuigen gefotografeerd.
Is natuurlijk wel leuk, maar het leukste is, ik heb nog een extra lensje bij mijn camera gekocht.
En dan zien die vliegtuigen er op dezelfde hoogte en afstand opeens een stuk anders uit.
Maar als ik helemaal inzoom wordt het nog grappiger, en begin ik de prijs van die lens niet meer zo'n probleem te vinden.
Dit is echt lachen hoor, geeft weer ongekende mogelijkheden om eerdaags leuke dingen te fotograferen.
En ze vlogen daar echt nog niet zo laag hoor want ze moeten nog even de A4 oversteken en de hamburgers van het brugrestaurant ontwijken.
Ik zag ze dus echt vliegen vandaag, maar ja dat krijg je met die hitte.
De afsluiting van Werfpop werd dit jaar gedaan door het DJ duo Wipneus en Pim.
Dit is gewoon een waanzinnig gek kinderfeestje voor volwassenen, met veel muziek uit lang vervlogen tijden.
En omdat iedereen weet dat dit groot feest wordt, was men dan ook massaal gebleven voor deze afsluiting van het festival.
Hebben jullie zin in een feestje?????
Okee dan pak aan, bij een feestje horen ballonnen.
En blazen maar, wie de grootste ballon heeft verdient de hoofdprijs.
Dat kan groter, kom op blazen.
Ja, en als je geen ballon hebt kunnen bemachtigen moet je kijken of je misschien een alternatief bij je hebt.
En hier de winnares die een poster van Fame kreeg.
En nu zie ik een heleboel mensen denken, Fame wat is dat.
Dat was een geweldige tv serie bijna nog in zwart wit zo lang geleden.
Mocht er iemand een feestje hebben, ik weet nog wel een plekje waar nog een paar ballonnen te vinden zijn.
De mensen die niet vooraan konden komen of er gewoon geen zin in hadden vermaakten zich ook nog best.
En als je gewend bent zondags te kaarten, waarom zou je het dan niet op Werfpop doen.
Maar snel terug naar het podium waar ondertussen de fluitjes en de hoedjes waren uitgedeeld.
Zijn er meiden die zin hebben in een meidengroep, okee kom maar op het podium.
En swingen meiden, straks krijgen we nog een jongensgroep dus doe je best.
Maar ook de jongensgroep gaf een geweldige show.
Wie kent de Sirtaki nog, we gaan de Sirtaki doen.
En ze deden de massaal de Sirtaki.
Een kusje voor het publiek.
Toch leuk als je hem dan ook weer terug krijgt.
Wipneus en Pim is echt een aanrader als je van een ouderwets feestje houdt met veel glitter, fluitjes en ballonnen.
Even na elven sloot Ferry Rigault het 25e Werfpopfestival af en hoopte iedereen volgend jaar weer terug te zien op de 26e editie.
Wil je alle (ruim 200) foto's zien, kijk dan op Sleutelstad, de nieuwssite voor Leiden.
Ik zag net op de log van Tefré, dat ook zij haar log over Werfpop klaar heeft en zij heeft haar zin, "stiekem" foto's van een fotograferende Glibber gemaakt.
Zondag was de 25e editie van Werfpop.
Vroeger werd het festival in het van der Werfpark gehouden, vandaar de naam.
Het groeide daar uit zijn jasje en het gras werd dusdanig geplet dat men enkele jaren geleden uitweek naar het Leidse Hout.
En met succes, meer ruimte en prima omgeving voor een goed festival.
In twee logs probeer ik een beetje een beeld te geven van de sfeer, morgenavond deel 2 met uitsluitend foto's rondom het optreden van Wipneus en Pim.
Ik kwam even na vieren aan toen juist Texture speelde.
Niet helemaal mijn muziek dus eerst maar eens achter het podium kijken.
Achter het podium was het natuurlijk een komen en gaan van artiesten en installaties.
Op het terrein was het ondanks dat er meerdere festivals in Nederland waren lekker druk.
Nog één fotootje van de Textures dan.
Op de markt achter op het terrein was het gezellig druk en ook de Popquiz, waarmee je T-shirts, consumptiebonnen etc kon verdienen werd goed bezocht.
We zaten natuurlijk even verderop nog steeds met het Rembrandtfestival, dus ook op Werfpop mocht een stukje ruimte voor kunst niet ontbreken.
En dat ontbrak dan ook niet want Quidam en haar dochter Butterfly kwamen net terug uit de stad met het door haar ingezonden kunstwerk voor het Rembrandtfestival.
Het was volgens mij in de buurt van de 30 graden, dan heeft een bord "uitrengebied" denk ik ook niet veel nut.
En met die hitte, doet de bar natuurlijk heel goede zaken.
Texture stond nog steeds te spelen toen ik weer terug was bij het podium.
Maar ondanks de hitte waren een aantal van hun fans door het dolle heen.
Eerlijk gezegd vond ik het op dat moment achter het podium toch relaxter.
Dan nog maar even het veld op, en daar kom je van alles tegen , tot en met collega's aan toe.
En zie ik dan toevallig ook nog niet een stukje familie, ik denk dat Fré wel een eigen log over Werfpop zal maken.
Ik zag bij het nakijken dat eigenlijk dit de foto van "alle kids"bij elkaar was.
Terug naar het podium, waar ondertussen Think of one Presents Trafico speelde.
Dit was toch wel meer mijn idee van sfeer en muziek, dus maar even blijven staan.
Dat kon een van de gitaristen niet zeggen.
En laat ik eerlijk zijn, ik had toch wel erge mazzel met mijn polsbandje, je hebt net even iets meer ruimte he.
Twee mensen van de (perfecte , erg relaxte) security, Henk en Boukje.
Voor Henk was dit zijn 25e Werfpop, volgend jaar gaat hij lekker genieten van de muziek en niet meer werken op Werfpop.
Ben benieuwd of hij dat ook echt kan.
Ondertussen speelde die band met die lange naam verder en wat een stem had die zangeres.
Het leuke met Werfpop is, dat er ook altijd ruime aandacht is voor verschillende andere soorten van cultuur, zoals dit "één op één theater" in een tent liep zij over het terrein, en dat met die hitte.
En ondanks de warmte krijg je toch honger, maar ook daar was goed voor gezorgd.
En daar werd dan ook dankbaar gebruikt van gemaakt.
En terwijl weer een andere band zich op het podium uit de naad stond te spelen,
zat Ferry Rigault te genieten van zijn 25e Werfpop, ook hij zit al 25 jaar in de organisatie en geniet nog steeds.
Ondertussen waren een paar Rappers enorm druk aan het doen op het podium en om de massa nog wat gekker te maken, ook maar even vlak voor de hekken gaan staan.
Ik kreeg het al warm alleen van het kijken.
De enige ellende is, als je van het podium afspringt, moet je er wel weer opklimmen.
Dit stel had het een stuk slimmer bekeken.
Het grote wachten voor veel mensen was op de groep Postman, en hopen dat Anouk spontaan mee zou doen met hun nieuwste nummer.
Maar ondertussen vermaakte iedereen zich op allerlei manieren best hoor.
In die drukte moet je natuurlijk wel zorgen dat je elkaar niet kwijt raakt.
Precies volgens planning begon om 21:00 uur Postman, en alle geruchten over Anouk konden de kast in, want ze waren zonder Anouk.
Met of zonder Anouk het publiek kreeg waar ze voor gekomen waren, en zagen het helemaal zitten.
Bij sommige nummers keek men ademloos toe.
En als ik even eerlijk moet zijn, vind ik dit één van de betere foto's, simpel maar toch op het goede moment genomen.
Postman deed er alles aan om een waardige slotact te zijn en dat lukte ze ook.
Traditiegetrouw wordt Werfpop afgesloten door een DJ, dit jaar waren dat DJ's Wipneus & Pim.
Over dit kinderfeestje voor volwassenen, compleet met ballonnen, slingers, hoedjes en fluitjes komt morgen een aparte log.
In de loop van de avond zijn al mijn foto's te zien op de Leidse Nieuwssite Sleutelstad.
Een rare dag vandaag.
Vrijdagavond, gelukkig na de kranslegging, stopte mijn camera ermee.
Thuis werkte het toch weer, vandaar vanmiddag vol goede moed de stad in om te fotograferen.
Na de eerste foto was het echt over en uit met het mechaniek van mijn camera, ik zat er al een tijdje op te wachten, maar het komt toch altijd onverwacht.
Snel een echte fotozaak opgezocht, maar ook daar was de conclusie hetzelfde, mijn camera was definitief overleden.
En dan heb je een probleem, even snel nadenken lukt het financieel, yess gelukkig wel, alleen wat wil ik eigenlijk hebben, want daar had ik me niet op voorbereid.
Maar een Glibber in nood maakt rare sprongen, alleen wel erg verstandige.
Ik kom natuurlijk bij alle festiviteiten meestal dezelfde fotografen tegen, daarom belde ik Peter met de volgende vraag.
Peter, ik heb een probleem, mijn camera is overleden en ik wil nu iets anders kopen.
Jij weet wat ik fotografeer en wat ik wil met een camera, de verkoper zegt dat de Nikon D50 dan iets voor mij is, klopt dat?
En het klopte, vandaar dat ik een twintig minuten later met een nieuwe camera nog net op tijd was om het vertrek van de Pilgrim Fathers te kunnen fotograferen.
In de jonge jaren van Rembrandt vertrokken de Pilgrim Fathers vanuit Leiden naar Amerika, zij worden in Amerika gezien als de belangrijkste grondleggers van het nieuwe Amerika.
Hun vertrek was vlak bij de Latijnse school waar Rembrandt les kreeg, hij zal het zodoende waarschijnlijk hebben meegemaakt.
Alles ging mee in die tijd op weg naar het verre Amerika.
En ja, Leiden had in die tijd natuurlijk vele arme mensen, die toch op de kade nog een graantje probeerden mee te pikken.
Uiteindelijk vertrokken zij uitgezwaaid door de Leidenaren naar Amerika, in Leiden wonen nog steeds talloze nazaten van de Pilgrim Fathers.
En zo waren er overal in de stad talloze historische, muzikale of komische optredens.
Veel toeristen maakten van de gelegenheid gebruik om een praatje met de honderden figuranten te maken.
Heerlijk trouwens als je even uit kan rusten met die hitte.
En dat werd dan ook regelmatig gedaan, en gelijk hadden ze, want het was echt warm.
Maar ondertussen ging alles wel door, en al is het nieuws 400 jaar oud, een proclamatie willen we allemaal horen.
En zoals ik al eerder zei, het was druk in de stad en dat blijft het meest vreemde gespuis trekken, vaak met de ergste ziektes.
En over ziektes gesproken, je moet de patiënten toch vervoeren, ook al is het druk en gezellig.
Maar het was destijds niet alleen maar kommer en kwel hoor, het kon er ook heel frivool aan toe gaan.
Ook op de kunstmarkt was een hoop te zien.
Schilderijen, oude ambachten, nou ja noem maar op, van alles te zien.
Mede door het geweldige weer, was de zaterdag alvast een grandioos succes, en was het op sommige plekken bijna geen doorkomen aan.
Door alle camera problemen en gelukkig oplossingen is het een beetje geïmproviseerde log geworden.
De formaten van de foto's zijn nog niet naar mijn zin, maar dat komt van de week wel goed.
De sfeer komt denk ik toch wel over.
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl