DIT ZIJN WIJ
leidseglibber.punt.nl links
Evenementen
 (2).jpg){kind=logo}
Kijk ook eens hier.
.jpg){kind=logo}
zoeken
Zoek hier op trefwoord in mijn archief.
Wat speelt er in Leiden
Info per E-Mail
Fotografie en film.
Nieuws
Vaste lezers zullen denken begin je daar nu weer over.
Inderdaad het doek lijkt een never ending story te gaan worden in Leiden.
Vorig jaar schreef ik al over het belachelijk dure doek van 180.000 die de fouten van de vorige wethouder ruimtelijke ordening moesten verhullen.
Achter het doek ligt namelijk al jarenlang een kale bouwput waar hij ruzie over had met een projectontwikkelaar.
De wethouder wilde ook nog wel trots poseren bij zijn laatste grote daad voor Leiden.
Het ophangen van het kapitale totaal overbodige doek ging redelijk snel.
Al na enkele weken bij het eerste voorjaarsstormpje kwam het doek naar beneden, zoals je hier kunt lezen en zien.
Gekscherend werd er gezegd ach het staat voor het beleid van de wethouder.
Het lijkt allemaal mooi, maar als puntje bij paaltje komt zijn het allemaal gemeenschapsgeld verslindende projecten die niets waard blijken te zijn.
In november hadden we weer een beetje wind en kijk, dit was het resultaat.
En ja misschien wordt het saai, maar deze week heeft het alweer gewaaid.
Je raadt het al, ondanks dat deze wethouder weg is, maar wel vervangen door een partij genoot, kon het doek de wind weer niet aan.
Daarom is het van de week voor een gedeelte weer verwijderd om gerepareerd te worden.
Voordat ik tijdens de nieuwjaarsreceptie van de gemeente de halve PVDA over me heen krijg ( zou ik nog een flauwe grap over kunnen maken, maar doe ik niet) moet ik er eerlijkheidshalve bij vertellen dat de kosten van reparatie dit keer voor de leverancier zijn.
(foto Daaf Sloos)
Rare overeenkomst tussen het doek en de bouwplannen van deze wethouders zijn, het kost allemaal veel te veel geld, en hogere machten zijn ze toch de baas.
Bij het doek is dat de natuur en bij de bouwplannen de projectontwikkelaars.
Ik ben bang dat dit niet de laatste log over de Leidse Schaamlap en de bouwplannen zullen zijn.
Waar zijn de tijden dat er nog bestuurders waren met hart voor de stad in plaats voor pluche, roem en projectontwikkelaars.
Met weemoed denk ik terug aan de tijden met o.a. Dick Tesselaar, Marietje vd Molen., Jit Peters, Hans de Lamarre, Jan Laurier en meer van dat soort wethouders, die nog politici waren met idialen voor de stad en niet voor zichzelf.
Ook zij konden uiteraard niet altijd doen wat je wilde, maar hadden wel de moed om echt te overleggen met de bevolking en waar nodig hun plannen aan te passen.
Daar baalde men nog van als ze weg gingen, voor Dick kwam zelfs een speciale krant uit en kwam er een circus speciaal naar Leiden voor een grandioze afscheidsavond.
Helaas, dit soort eerbetoon is niet weggelegd voor het vorige en huidige college.
En terecht!!!
Mensen hebben het er wel eens over dat ze een aantal jaar te vroeg geboren zijn.
Mij zal je dat niet horen zeggen, nee ik ben gewoon ongeveer 80 jaar te laat geboren.
Natuurlijk wist ik dat mijn voorouders een brouwerij hadden destijds.
Mijn voorliefde voor bier en kroegbezoek moet toch ergens vandaan komen.
Met de kerst kreeg ik het boek "Wandelen over de Bierkaai".
In dit boek wordt de bierhistorie van Utrecht beschreven
Wat blijkt, wij hadden de laatste brouwerij van Utrecht, van 1860 tot 1930 waren wij in Utrecht gevestigd.
Daarna is de brouwerij verkocht.
Zonde hoor.
Ik las ook dat het bier van de Krans het meest verkocht werd in onder andere de kleinere en de buurtcafé's.
Laten dat soort café's nou ook mijn voorkeur hebben.
Volgens het boek had de brouwerij ongeveer 26 café's waar hun bier geschonken werd.
Sommigen bestaan nog steeds, dat wordt dus een keer een kroegentocht in Utrecht.
Op onderstaande foto het voltallige personeel van brouwerij de Krans.
Was het een soort statiefoto of gingen ze op weg voor een personeelsuitje, maar hoe dan ook, een mooie oude foto.
Het boek staat vol met mooie oude foto's en de bierhistorie van Utrecht.
Nooit geweten dat Utrecht eind 1800 talloze brouwerijen heeft gehad.
Ik denk dat het voor bierhistorie liefhebbers en voor Utrechtenaren een mooi boek kan zijn.
Er zit ook een (losse)plattegrond in, waarop alle brouwerijen met naam en adres vermeld staan.
Het is duidelijk ik ben gewoon ongeveer 80 jaar te laat geboren, want ik had die brouwerij natuurlijk nooit laten verkopen.
Sinds ik het boek heb gelezen smaakt mijn bier toch anders.
(archieffoto)
Bij elk biertje wat ik bestel denk ik verdorie, het had mijn eigen bier kunnen wezen.
Proost.
UPDATE:
Zie je wel toeval bestaat niet, Tjan stuurde mij onderstaande reactie.
Zou het toeval zijn dat je nu in een wijk woont die voor een behoorlijk deel door een Leidse bierbrouwer gerealiseerd is? Van Waveren, eigenaar van de brouwerij De Posthoorn, fungeerde destijds - toen hij dus een regelrechte concurrent van jouw voorouders was - als een soort projectontwikkelaar in Groenoord. Proost! :-)
Het weer nodigt niet echt uit tot leuke dingen te bedenken.
Voor mij mag het nu wel eens gewoon lekker gaan vriezen.
Ben er ook niet echt een voorstander van, maar is beter dan deze ellende.
Ik vind het maar saai, triest en donker.
Dan heb ik liever dit soort luchten.
Maar troost je, over een week of 12 kunnen we dit alweer zien.
Voor de gemiddelde (werkende) Nederlander is 12 weken 60 pakjes brood, dus begin maar met aftellen.
Morgen weer een echte log, over de Bierkaai in Utrecht, geeft mij een warmer gevoel dan het weer op het moment.
Er zijn bepaalde dagen die je nooit vergeet.
Meestal gaat het om historische gebeurtenissen die niet leuk waren of de wereld echt veranderden.
Maar er zijn ook leuke dagen die altijd op je netvlies blijven staan.
Zo weet ik nog precies wat ik op 4 januari 1997 heb gedaan.
Ik zat vanaf 's morgens vroeg tot 's avonds laat voor de tv te genieten van alle beelden die de huiskamer ingeslingerd werden.
Bij sommige gaat misschien een lampje branden en hebben precies hetzelfde gedaan als ik die dag.
Inderdaad het was de (voorlopig) laatste Elfstedentocht.
De wedstrijd zelf is natuurlijk wel spannend, maar de leukste beelden zijn natuurlijk van de toerrijders die overal juichend worden ontvangen.
Alhoewel dit keer de finish van de wedstrijd wel mooi was.
Henk Angenent won echt met een fractieverschil de Elfstedentocht en is misschien wel de laatste winnaar ooit.
Met de huidige temperaturen zie ik er niet zo snel weer eentje komen.
We leerden toen ook een nieuw woord. IJstransplantatie.
Ik geloof niet dat er een woord is wat sneller een begrip was dan dit woord.
Binnen twee dagen wist heel Nederland dat ijstransplantatie, het ijs in wakken leggen is, zodat er zich toch nog ijs vormt in die (wind) wakken.
Dat was in de dagen van Reinier Paping (1963) nog niet nodig, toen vroor het nog echt goed hard.
Maar ik denk dat we dit soort finishes nooit meer mee gaan maken.
Elke Elfstedentocht is natuurlijk een prestatie.
Maar als ik naar de kleding en de schaatsen uit bijvoorbeeld 1963 en de keren daarvoor kijk, hadden ze het toen toch wel iets zwaarder.
We hebben nog een week of zeven de kans op een Elfstedentocht, maar begin er een hard hoofd in te krijgen.
Het zou toch voor de saamhorigheid van ons maffe volkje wel weer eens goed zijn denk ik.
Ik zit te wachten tot ik deze beelden zie.
Dan kunnen we allemaal weer roepen, "It Giet Oan"
Nieuwjaarsnacht was weer leuk.
Het was helaas dit jaar erg rustig in de straat, maar toch erg gezellig.
Sinds een aantal jaar concentreert het feest zich bij ons voor de deur.
Er is plek vrij gemaakt, en klokslag 00:00 uur zetten de overburen de boxen buiten en laait het vuur (veilig in een ton) weer hoog op.
De muziek, het vuur en de lampjes die even opgehangen zijn trekken alle bewoners deze kant uit.
Iedereen staat gezellig met een drankje in zijn hand te kijken of steekt zijn vuurwerk af.
Zo nu en dan een beetje veel rook, maar ja moet kunnen he.
De sfeer is gezellig en daar gaat het om.
Gelukkig was het bij ons droog, weet niet hoe dat in de rest van het land was, maae viel geloof ik wel mee.
Nog tot heel laat bleef (03:30) een aantal buren bij de vuurton staan, was ook wel nodig want het was toch wel koud als je een tijd buiten staat.
Er was één iemand die het totaal niet naar zijn zin had.
Chico was al dagen van slag van al het geknal en echt niet rustig te krijgen ondanks de pilletjes van de dierenarts.
Liep blaffend door de kamer van voor naar achter, vandaar dat we hem even voor twaalven naar boven hebben gebracht.
Op de logeerkamer hadden wij het idee dat hij iets minder last van al het geknal zou hebben.
Of dat nou zo'n heel slim plan was.
Uit pure angst heeft hij geprobeerd zich een weg naar buiten te krabben.
Kamertje moest toch opgeknapt worden, reden te meer er nu maar eens echt aan te beginnen eerdaags.
Halverwege oudejaarsavond zag ik een brandmelding bij een winkelpand in Leiden.
Normaal als er echt iets groots is, ga ik toch wel even kijken maar had er nu geen zin in.
Ik was alleen een beetje bang dat het een pand betrof van een kennis van ons.
Het is natuurlijk voor iedere eigenaar triest, maar als je mensen persoonlijk kent is natuurlijk altijd anders.
Ben maandag even wezen kijken en het zag er niet mooi uit.
Maar gelukkig was het niet de Vliegershop.
Alhoewel hij wel geluk heeft gehad want hij zat inderdaad precies naast het brandende pand.
Voorlopig weer genoeg vuur(werk) gezien en laten we hopen dat er in 2007 niet al teveel brandhaarden in de wereld zijn.
Update
Helaas kwam ik er vandaag achter dat in het uitgebrande pand zich toch een gedeelte van de vliegershop bevond.
Gelukkig is de eigenaar goed verzekert, maar omdat de winkel niet alleen zijn brood maar eigenlijk ook zijn hobby en levenswerk is, was hij er goed ziek van.
Dagobert sterkte en wees blij je in elk geval goed verzekert bent dat maakt de ellende nog een beetje draagbaar.
Wij wensen jou,
en iedereen die we verder hier vergeten te noemen een geweldig nieuwjaar.
We hopen dat het knallend is begonnen, maar vooral spetterend zal eindigen.
Hoop jullie allemaal het komende jaar weer op de log of in het eggie te ontmoeten.
Het normale leventje gaat weer beginnen, eigenlijk toch wel snel voorbij he, die feestdagen.
Heel enthousiast dacht ik een jaaroverzicht te maken.
Dat is dus niet te doen, je denkt het was een jaar waarin er niet zo gek veel gebeurd en eigenlijk omgevlogen is.
Dan ga je denken wat zal ik de revue eens laten passeren, en dan blijkt er toch wel heel veel gebeurd te zijn.
Ik ga een heleboel overslaan en pak zo maar wat dingen uit het jaar op.
We begonnen natuurlijk met de steeds drukker bezochte nieuwjaarsreceptie van de gemeente.
Er speelde een gezellig bandje en het is leuk een hoop bekenden even tegen te komen.
Het bandje brengt mij natuurlijk gelijk bij het eerste grote evenement van het jaar.
De Leidse Jazz & Bluesweek die elk jaar eind januari de stad een ruime week op zijn kop zet.
In de slideshow een kleine foto-impressie van een aantal artiesten zoals bijvoorbeeld, Hans Dulfer, Jan Akkerman, Wouter Kiers, Mr Boogie Woogie en Ten Bar Bluesband.
In april waren er een aantal sportieve evenementen in Leiden zoals de sloepenrace door de grachten.
En de Singelloop die elk jaar weer meer publiek en deelnemers trekt.
Dit jaar hadden we twee aparte Levensliedfestivals, eentje die zich in de kroegen afspeelde.
En het andere festival speelde zich in boten op het water af met een de finale op het buitenpodium op de Beestenmarkt.
Ook in juni was onder extreem warme temperaturen de Leiden Marathon.
Het scheelde niet veel of hij zou door de hitte afgelast worden, in de slideshow kan je zien hoe lang en hoe warm het was.
In juli waren de Lakenfeesten die natuurlijk begonnen met de Peurbakkentocht.
Mijn leukste ontmoeting dit jaar tijdens de Lakenfeesten was met Adje, wat is die gozer geweldig en blijft de hele dag in zijn rol.
Maar ook alle andere onderdelen van de Lakenfeesten waren weer geweldig zoals de Dragonboatraces, Gouden Petfestival en Leiden Culinair.
In de slideshow nog een kleine foto-impressie.
Een week na de Lakenfeesten gingen we gelijk alweer door met het grote Rembrandtfestival.
En nog steeds geluk met het weer.
Om nog een beeld te krijgen van het Rembrandtfestival ook daar maar een korte slideshow van met een paar willekeurige foto's.
Voor ons was natuurlijk het meest trieste het plotseling overlijden van ons trouwe hondenmaatje Lobbes.
Hij ging voor zijn jaarlijkse keuring naar de dierenarts en was kerngezond.
Twee dagen later begon hij te hinken met zijn poot.
Anderhalve week later hebben wij hem moeten laten inslapen omdat de kanker niet alleen in zijn poot zat maar al uitgezaaid was door zijn hele lichaam.
Met Lobbes kon je alles uithalen vandaar hier nog even een slideshow met een kleine greep uit al zijn rare foto's.
Tijdens onze vakantie in Duitsland gingen we op de gok een dierenasiel binnen, en ja hoor daar vonden we Chico.
We hebben hem een paar keer uitgelaten en besloten dat Chico een tweede kans verdiende en hij mocht mee naar Nederland.
Hij hield toen al alles in de gaten, want via de ramen kijkt hij mee of ik alle papieren wel goed invul en onderteken.
In september was er de weblog meeting naar aanleiding van een uit de hand gelopen grap van Tagrijn om een ezelsbruggetje voor een aantal Leidse grachten te verzinnen.
Er werd door de aanwezige loggers natuurlijk heel wat afgekletst en gefotografeerd vandaar ook hier maar een slideshow met foto's van.
En in september begint in Leiden het 3 Octobergevoel te kriebelen.
Het feest der feesten wat heel Leiden wekenlang in zijn ban heeft, terwijl het werkelijke feest maar anderhalve dag duurt.
Over 3 October kan ik wel tig slideshows maken, dat doe ik dus maar niet.
Gewoon even kijken bij de rubriek Leidse Feesten en je kan alles zien.
In de aanloop naar 3 October leerde ik tijdens een voetbalwedstrijd van het Nederlands artiestenelftal Rob Hartman en zijn vrouw kennen.
Hij maakte mij direct enthousiast om (voor zover ik tijd heb) mee te werken aan de voorbereiding voor de Roparun, waar een team webloggers mede gesponsord door Punt NL aan mee gaat lopen dit voorjaar.
Onder de teamnaam Loggers Lopen Voor Leven hopen zij zoveel mogelijk geld op te halen om kankerpatiënten in hun laatste levensfase goede zorg te kunnen bieden.
We waren er toch dus gelijk maar wat GTST acteurs aangeschoten en op de foto genomen.
In de slideshow stellen een aantal teamleden zich even voor onder aanvoering van hun teamcaptain Manon Thomas.
Eind oktober was de eerste plenaire vergadering in Leiden.
Bij deze wens ik het hele team, begeleiders en alle anderen heel veel succes in de uitvoering en voorbereiding op de Roparun.
Ja en dan gaan we alweer richting in het einde van het jaar.
Natuurlijk gebeurden er de laatste maanden best nog wel leuke dingen maar dat is allemaal zo vers, zoals Disco Dance Classics en het Hollandse sterrengala.
Toch nog wel een druk jaartje eigenlijk, ben benieuwd wat het volgend jaar weer gaat worden.
Ik wens bij deze iedereen een heel goede jaarwisseling en een spetterend 2007
Als je nu naar buiten kijkt is het alleen maar grauw en triest weer.
Voor het komend weekend wordt er zelfs nog meer regen ellende voorspelt.
Dan was het vorig jaar op 29 en 30 december wel iets anders.
De lampjes in de tuin hang ik ek jaar weer trouw op in de hoop dat het gaat sneeuwen, dat lijkt me namelijk zo mooi.
Meestal haal ik ze na oud & nieuw weer weg zonder dat er een vlok gevallen is.
Vorig jaar had ik dus iets meer geluk.
Ook de straat was wit en gaf toch een lekker winters gevoel.
In de stad was het natuurlijk helemaal prachtig.
Alleen het echte verkeer had er toch wel aardig wat last van.
Wat een verschil dan tussen nu en vorig jaar.
En voor hen die nu aan het bakken moeten, .....bak ze niet te bruin.
Ben bezig te proberen er voor morgen een jaaroverzicht op te zetten, pfffft hoop werk.
Kan je beter oliebollen bakken denk ik.
Overal in Nederland zie je elk jaar meer lichtjes opduiken vanwege de kersttijd.
Ik vind het eigenlijk best wel gezellig in deze donkere (lente) dagen.
Helaas heb ik er nog niet veel van kunnen maken, maar heb toch wel iets.
Soms kunnen mislukte foto's best nog wel eens een leuk effect geven.
Dit was eigenlijk de bedoeling, ziet er toch anders uit.
Ook een hoop huizen zijn sfeervol verlicht.
Ik vind het niet zo gepast om uitgebreidt bij iedereen voor zijn deur te gaan fotograferen, maar dit huis vond ik gewoon wel mooi.
De maker wilde graag de foto's hebben en heb ze daarom langs gebracht.
En dan zie je maar weer hoe leuk de wereld kan zijn, ik kreeg een doosje ferrero bonbons als dank.
Dit vind ik nou leuke hartverwarmende reacties.
Dit huis was trouwens woensdagavond te zien bij TV West in de serie kersthuis 2006.
Het kan ook wat drukker wat betreft licht, zoals hier in de Merenwijk.
Mooi maar wel erg druk lijkt me.
Dan valt mijn raam nog wel mee denk ik.
Lachen, ik had deze log erop willen zetten voor we uit eten gingen, was ik dus even vergeten.
Maar dat geeft me ook even de mogelijkheid om uit te leggen waarom ik dit eten zo belangrijk vindt.
Mijn leven lang hebben mijn ouders mij gesteund en ook in tijden dat het minder ging stonden ze er er voor mij/ons.
Daarom vind ik het nu zo leuk om dit soort dingen te doen.
Niet als terug betaling, NEE dat zouden ze nooit willen, maar als tonen van respect, dankbaarheid en vriendschap.
Dit zijn natuurlijk even heel persoonlijke woorden, maar moet toch ook kunnen op de log.
(archieffoto Wiemsel 2005)
Vanavond zijn we er dus echt niet, we zitten lekker te eten bij Verboden Toegang.
Sinds een aantal jaren gaan we hier met mijn ouders eten tijdens de kerst.
Dit jaar is ook onze zoon en zijn vrouw erbij.
Rechts naast de bar heb je een klein podium en daar zitten we vanavond.
Voordeel daarvan is, je hebt een eigen (afgeschermde) ruimte en toch zicht over de rest van het restaurant.
Wat ik moet natuurlijk wel alles kunnen volgen he.
Heb nog geen idee wat ik ga eten, wel natuurlijk al even op de kaart gekeken.
|
Kerstmenu Wildzwijnfricandeau en kwartelborstje met een compôte van sjalotjes
of Witlofsalade met gepocheerde coquille en zalmtartaar begeleid door een basilicumdressing  Proeverij van wildbouillon, garnalen- en paddestoelensoep
Ragoutje van rivierkreeftstaartjes met daarbij wontonchip
Fazantenfilet op een stamppotje van schorseneren
Een keuze uit het luxe kaasassortiment met brood |
Ach, ik zie het wel en vooral ik proef het wel.
Goed en gezellig is het in elk geval altijd.
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl