DIT ZIJN WIJ
leidseglibber.punt.nl links
Evenementen
 (2).jpg){kind=logo}
Kijk ook eens hier.
.jpg){kind=logo}
zoeken
Zoek hier op trefwoord in mijn archief.
Wat speelt er in Leiden
Info per E-Mail
Fotografie en film.
Nieuws
Vrijdag was het precies een jaar geleden dat de Leidenaren zich middels een referendum konden uitspreken voor of tegen de Rijn Gouwelijn door de Breestraat in Leiden.
Dat kon op de dag van de Provinciale Statenverkiezingen op 7 maart 2007.
De opkomst in Leiden voor het referendum en de verkiezingen was vorig jaar ongekend hoog.
Ruim 69% van de stemmers was tegen de Rijn Gouwelijn.
We zijn een jaar verder, en wat heeft het college gedaan?
Inderdaad het college heeft gedaan wat een college of de politiek in zijn algemeenheid vaak doet, de uitslag naast zich neergelegd en werkt enthouisiast met de provincie mee om de Rijn Gouwelijn door Leiden te laten rijden in de toekomst.
En volgens mij stond er toch duidelijk " AAN U DE KEUS" op de affiches die de gemeente had verspreid.
Dit was voor D66 en de SP reden vandaag de Leidenaren te laten zien dat de democratie in Leiden ver te zoeken is.
De SP deelde op de hoek bij de Waag citroengebak uit om te laten proeven hoe zuur het is als je mening niet wordt gewaardeerd door het college.
(Door de opstelling van het collge heeft de SP een paar maanden geleden het college verlaten, ook de Christen Unie zit niet meer in het college)
Ondanks dat de collegepartijen PVDA, VVD, CDA en Groen Links de keuze van de kiezer negeren, wat erg zuur is smaakte het gebak wel lekker.
Ook de cameraman van TV West liet een gebakje niet voorbij gaan.
Op het stadhuisplein hield D66 een manifestatie om stil te staan bij het feit dat de democratie in Leiden met het negeren van het referendum in feite gestorven is.
We zijn terug bij het regenten-tijdperk, om dat te symboliseren verscheurden "regenten" de uitslag van het referendum.
Fractievoorzitter Paul van Meenen bleek ook nog zangkwaliteiten te hebben.
Telkens weer zong hij het lied " Je verscheurde de uitslag".
Door het vele zingen verloor hij regelmatig even zijn stem, maar zoals hij zelf ongeveer zei "ik ben mijn stem maar even kwijt, u als kiezer bent uw uitgebrachte stem door dit college voorgoed kwijt".
Er werd door iedereen enthousiast meegezongen.
En als je de tekst niet had kon je natuurlijk ook luisteren.
De tekst was knap gevonden, hulde voor de maker of maakster.
Ondertussen gingen de regenten driftig door met het verscheuren van de Leidse mening.
Het blijkt dat in tijden van nood zelfs de meest uiteenlopende partijen zich toch weten te verenigen.
Ex SP wethouder Raymond Keur nam ook nog even het woord en stelde voor om volgend jaar de herdenking van het verlies van de Leidse democratie samen te organiseren.
Ook Stadspartij Leiden Ontzet was aanwezig en liet duidelijk haar mening blijken.
Ondernemer Peter Labruyere liet ook zijn duidelijke mening blijken en beloofde als het aan hem lag de Rijn Gouwelijn echt de stad niet in komt.
Aad van der Luit, ras Leidenaar, organisator en D66 fractielid maakte op geheel eigen wijze nog even duidelijk wat het college met de stemmen gedaan had.
Het college heeft gewoon haar .............. nou ja vraag het hem zelf maar wat ze gedaan hebben.
Hij vertelt het smakelijker dan ik.
Over twee jaar zijn er weer gemeenteraadsverkiezingen.
Dan ligt de RGL er nog lang niet, dus als men dan een beetje verstandig stemt kunnen we hem alsnog tegenhouden.
Tot die tijd moeten we roeien met de riemen die we hebben en ons bij onderstaande slogan neerleggen.
Het Leids college wil de skyline van Manhattan, maar met minder inzicht, tact en kennis dan een gemiddelde plattelandsgemeente ga je dat echt niet redden.
Ondanks dat ik twee dagen in Zeeland ben geweest heb ik geen meter strand gezien.
Mijn schema was te vol en het enige uitzicht wat ik had waren kilometers lang akkerland.
Gelukkig had ik eerder deze week twee afspraken op Scheveningen en kon tussendoor even snel wat foto's van het strand nemen.
Als je naar buiten kijkt zou je het niet zeggen, maar steeds meer zaken wijzen er op dat de lente toch echt in aantocht is.
Ondanks dat de Pier bij Scheveningen er verlaten bij ligt.
Slechts een enkeling waagde zich van de week op het strand.
Ondanks het meestal gure weer de laatste dagen maakt Scheveningen zich op voor de lente.
Overal op het strand is men begonnen met de opbouw van de strandpaviljoens.
Als je van de zomer de paviljoens ziet staan, zou je niet denken dat de opbouw allemaal gewoon met enkele balkjes en latjes begint.
Her en der wat paaltjes slaan hoort er ook bij.
Natuurlijk zijn er ook al kant en klare elementen die zo het strand opgetakeld kunnen worden.
Wel zo handig met de trap te beginnen, dan loop je wat makkelijker het strand op.
Ook de boulevard lag er verlaten bij op deze koude morgen in maart.
Ook aan deze kant van de Pier weinig mensen die zich op het strand waagden.
Alhoewel er zijn altijd doorzetters die gewapend met een thermoskan gewoon met de kinderen in het zand gaan zitten spelen.
Ook richting Zwarte Pad/Noorderstrand was de eerste bedrijvigheid te zien.
Goh hoe vaak heb ik dit stuk wel niet gelopen of met de jeep gereden toen ik nog in Waikiki werkte een dikke twintig jaar geleden.
Ook de wolken boven zee gaven niet echt het strandgevoel ondanks alle bouwactiviteiten.
Binnen een paar minuten werd het steeds dreigender, tussen deze twee foto's zit hooguit anderhalve minuut.
Toen ik richting auto keek werd ik al helemaal niet blij, en moest rennnen om droog in de auto te komen.
Wat bijna lukte, maar net niet helemaal.
Nee, het gaat nog wel even duren voor het strand weer vol ligt met zonaanbidders en de Pier weer vol stroomt met dagjesmensen.
Wat mij betreft mag het morgen alweer strandweer zijn.
Daar zijn we na zo'n slappe winter, of beter gezegd lange herfst wel aan toe.
Nee schrik maar niet geen 18+ log bij Glibber, hooguit niet geschikt voor jonge duifjes.
We kennen allemaal de uitdrukking "tortelduifjes".
Van de week zat ik weer eens te bellen in de auto en keek achteloos naar voren.
Sta ik recht tegenover een boom met twee duiven erin.
Op zich niets bijzonders, maar toen ik het een tijdje aankeek was het duidelijk dat ze smoorverliefd waren.
Ik pakte de camera en stapte de auto uit, enigszins gestoord in hun liefdesspel keken ze me aan met een blik van oprotten joh.
Wat ik uiteraard niet deed.
Kort daarop gingen ze rustig verder met hun liefdesspel.
Geweldig om te zien hoe het mannetje zijn uiterste best deed het vrouwtje het hof te maken.
De hele dag lopen we te vliegen en te haasten voor ons werk en alle andere dingen in ons leven.
Misschien juist daardoor dat ik er echt voor ben blijven staan om te genieten van dit liefdesspel van de duiven.
Zonder zich ook maar iets aan te trekken van die stomme fotograaf gingen ze rustig verder en je zag ze genieten.
Na een minuut of vijf, had ik mijn portie natuur wel weer gehad en heb ze verder maar met rust gelaten en ben heel zachtjes weggereden om ze vooral niet te storen.
Maar voor iedereen die nog niet wist waar de term "tortelduifjes" vandaan komt, hier vandaan dus.
Achter ons huis staan krinkelwilgen.
Zal gelijk bekennen is onze eigen schuld, vroeger hebben de (buur) kinderen hun paastakken in de grond gestopt en daar komen in no time krinkelwilgen uit omhoog.
Alleen die krengen groeien harder dan onkruid, een jaar of 5 geleden heeft de gemeente ze geknot.
Op deze foto uit 2006 zie je dat ze gelijk weer de lucht inschieten en zeker in het voorjaar al je zon wegnemen.
Natuurlijk staat het in de zomer vanaf de andere kant gezien best wel mooi zoals hier links op de foto, maar het wordt gewoon te groot.
In het najaar komt er ook geen zon meer op je gevel wat weer vochtproblemen op zou kunnen leveren. (is gelukkig nog niet gebeurd)
In 2006 ben ik begonnen te vragen of de gemeente ze weer wilde knotten.
Maar zat toen net in het broedseizoen en dan mag het niet.
Daarna weer eens gebeld en gevraagd wanneer ze die bomen kwamen snoeien.
En dat was fout want snoeien is iets anders dan knotten.
Er kwam een extern bedrijf die keurig een paar takjes weghaalde en ze waren gesnoeid, alleen nog even groot als daarvoor.
Resultaat: bij een klein stormpje vorig jaar knapten er verschillende takken af die gelukkig in de vijver terechtkwamen en niet op de schuur.
We zaten uiteraard weer in het broedseizoen dus ook in het voorjaar van 2007 waren ze weer niet geknot.
Dit jaar dacht ik en nu ben ik op tijd en heb begin december een mail gestuurd dat we nu eindelijk wel eens die bomen geknot zouden willen hebben.
Twee weken geleden hadden mijn buren er geen vertrouwen meer in en zijn zelf maar begonnen de kleine boompjes achter hun huis te gaan knotten.
Daarom er maar weeer eens een mailtje aan gewaagd en verwezen naar de vorige mails.
En afgelopen week kon ik mijn ogen niet geloven.
Ze zijn geknot, scheelt gelijk een hoop licht in huis.
En zodra het eerste lentezonnetje komt, kunnen we weer in de zon zitten.
De echte boom aan de overkant mag natuurlijk nooit geknot worden, die is prachtig zowel in de winter als de zomer.
Iemand zei, ik hoop wel dat ze dat hout snel afvoeren.
Nou daar mogen ze rustig aan mee doen hoor, heeft wat mij betreft geen haast.
En als het een probleem is dan help ik ze wel een handje, ik ben alvast begonnen.
Helaas is al het hout nu al verdwenen.
Het worden weer warme zomeravonden, dat weet ik nu al.
Vanwege mijn werk zit ik woensdag en donderdag weer in Zeeland en kan zodoende woensdagavond niet reageren op de reacties.
Marinus van der Lubbe is misschien wel de meest spraakmakende Leidenaar van de vorige eeuw.
Vorige week was het precies 75 jaar geleden dat Marinus van der Lubbe de Rijksdag in Berlijn in brand stak.
Het werd het begin van 12 jaar rascistisch en fascitisch optreden van de Duitsers.
De Duitsers zagen hem als terrorist en een jaar later in 1934 werd hij in Leipzig ter dood veroordeeld.
Ondertussen heeft ook Duitsland het doodvonnis als onterecht bestempeld en kan je stellen dat Marinus eigenlijk met zijn protest een verzetsdaad heeft gepleegd.
Daarom kan je maar één ding over Marinus van der Lubbe zeggen, iemand die (postuum)van terrorist tot verzetsheld uitgroeide.
In Leiden bestaat al jaren het Van der Lubbe hofje.
Het hofje ligt aan de rand van het centrum en een smal straatje geeft toegang tot het hofje.
Zo'n hofje met de naam van Marinus van der Lubbe is leuk natuurlijk en ook voor de nog steeds in Leiden wonende familie een leuk eerbetoon.
Maar toch miste er nog iets.
Mede door de inzet van, Van der Lubbe-kenner Kees Walle, is er vorige week een plaquette geplaatst met de foto en een korte beschrijving over Marinus van der Lubbe.
Op de beschrijving is zowel in het Nederlands als in het Duits te lezen dat Marinus met zijn daad de Duitse arbeiders wilde waarschuwen tegen het opkomend fascisme van Hitler.
Elizabeth van der Lubbe, de dochter van Marinus broer Jan, onthulde de plaquette.
Zij vond het jammer dat haar vader dit niet meer heeft kunnen meemaken, omdat hij altijd gestreden heeft voor eerherstel van zijn broer Marinus.
Beter laat dan nooit deze plaquette.
En daarnaast is het mooi te zien hoe iemand na zijn dood kan uitgroeien van terrorist tot verzetsheld.
Vanwege mijn werk zit ik woensdag en donderdag weer in Zeeland en kan zodoende woensdagavond niet reageren op de reacties.
Wel verschijnt er woensdagavond weer een nieuwe log.
Afgelopen zondag vierde Marjo onze Leidse Nachtburgemeester haar verjaardag.
De beste plek daarvoor is natuurlijk in de kroeg, zodoende stroomde het zondagmiddag al snel vol in Café de Twee Spieghels.
Veel Leidse stappers kwamen langs om Marjo te feliciteren.
Het is niet te doen iedereen te noemen die langs kwam, maar in het fotofilmpje onderaan een kleine willekeurige selectie van alle alle foto's.
Uiteraard kwam gemeentevoorlichter en muziekkenner Fons Delemarre langs.
Mary-Ann en Christian uit Capelle ad IJssel zijn tegenwoordig ook op menig Leids feestje te vinden.
Maar ook collega fotograaf van Holland Centraal en filmer Bram Pater was aanwezig.
Steeds meer van zijn filmpjes zijn tegenwoordig op TV West te zien.
Maar ook (ex) horecagigant Hans van der Bijl kwam uiteraard langs.
Patricia, organisatrice van de Music Temple op de Koornbeurs wist me te vertellen dat ze ook dit jaar weer een festival organiseert.
Ik ben alleen de datum even vergeten maar het zal weer in juni of juli zijn.
Tegen die tijd zal ik het zeker weten ruim van te voren melden.
Ook troubadour Kees Ouwejan was aanwezig.
Jammer dat hij niet even gespeeld heeft, wil je hem toch horen klik dan even op zijn site.
Joke Blikman kon natuurlijk ook niet ontbreken.
Sommige mensen zijn echte gezelligheidsdieren en kom je daarom bij alle leuke dingen tegen, dus logisch dat "lange"Mar er ook was.
Eigenaresse Brigitte gunde Marjo dit feest en was ook blij dat er zoveel mensen op af gekomen waren.
Wist je dat het met bier net zoals met woningbouw is.
Als je te weinig ruimte hebt ga je gewoon de lucht in.
Waar ze het hier over hebben weet ik niet, maar je zou bijna denken dat Patricia zegt,"zoooooo klein", en Mary-Ann reageert "je meent het niet".
Glibber kan weleens stilletjes aan komen lopen maar om zo te schrikken is toch ook wat overdreven.
Het was weer een supergezellig feest en Mar kan terugkijken op een perfecte verjaardag.
Op het fotofilmpje hieronder nog veel meer foto's van de diverse bezoekers.
Al tijden vond ik dat het niet meer kon, maar zo op het eerste gezicht leek het nog wel wat, dus dacht ik laat maar staan.
Ik heb het over het schuurtje in de tuin.
Duidelijk te zien dat ik de afgelopen twee jaar hem ook niet meer geschilderd had.
Elke weekend als ik wilde schilderen regende het, en andere weekenden waren weer zo mooi dat het zonde was om te gaan schilderen.
En zo kan het natuurlijk lang duren voor hij weer eens geschilderd zou worden.
Eigenlijk is hij ook wel klein, en zeker nu met de nieuwe brommer erin wordt het helemaal krap.
Hij heeft ruim 15 jaar gestaan en ik begon te denken aan een andere bestemming voor het huisje.
Glibber is zo nu en dan nogal zuinig en vindt weggooien vaak zonde.
Maar wat doe je nu met een bijna vergaan tuinhuisje van 15 jaar oud.
Ik heb besloten dat het tuinhuisje afgebroken gaat worden en deze zomer er nog lekker warmpjes bij komt te liggen in de tuin.
Als dat besluit is genomen krijg je fase twee, hoe overtuig ik mevrouw Glibber.
Dat is een kwestie van heel geïnteresseerd in een aantal folders te gaan kijken en op de vraag wat doe je, alleen maar te antwoorden met hmmmmmm kijk zomaar even.
De zaterdagmiddag hebben we dus goed besteed door een aantal bouwmarkten en tuincentra langs te rijden om eens te gaan kijken.
Blijkt dat bij de meeste bouwmarkten die krengen alleen nog maar in de folder staan en niet meer opgebouwd op het terrein.
Behalve bij de bouwmarkt vlak bij ons in de buurt , ik wist zeker dat ze er gisteren nog stonden.
Ik had een klein beetje gelijk, ze waren er nog wel.
Maar ze stonden er niet meer.
Het was een beetje moeilijk bekijken maar je krijgt er wel weer een heel andere blik op he.
Huisje nummer twee was al gelijk in bezit genomen door een ander stel wat een huisje niet aan, maar in het water zocht.
Maar het brengt je wel op goede ideeën deze nieuwe opstelling.
Ook wij wonen naast een vijver, dus goed verankeren is schijnbaar toch wel nodig.
Mazzel dat onze oude huisje onverankerd vijftien jaar is blijven staan.
Ook krijg je bij deze opstelling een totaal ander beeld van het vloeroppervlak.
Uiteindelijk hebben we gevonden wat we willen, ietsje groter en makkelijk op te zetten omdat het hele elementen zijn.
En een beetje meer ruimte.
Glibber moet het altijd voor zich zien, daarom maar vast gemarkeerd hoe hij komt te staan en hoeveel extra ruimte ik dan heb.
Nou maar hopen dat hij voor de Pasen geleverd is, heb ik drie dagen de tijd om alles uit te zoeken.
Glibber heeft namelijk niet genoeg aan één dag.
In het begin zit alles altijd tegen, dan opeens heeft hij het door (de tweede dag) en de derde dag wil hij opeens de rest van de tuin veranderen.
Aan een van de pilaren aan de zijkant van het stadhuis, in het trouwstraatje hangt al jaren een condoomautomaat.
Eerlijk gezegd heb ik het altijd al een vreemde plek gevonden en misstaan op die pilaren.
Van de week maakte de gemeente via wethouder Marc Witteman bekend dat de automaat begin maart gaat verdwijnen.
Even dacht ik, oh jee het Rouvoet-virus heeft toegeslagen en ook Leiden moet aan de 2.1 kinderen dus hopla weg alle automaten.
Gelukkig had de gemeente een veel betere reden om de automaat te verwijderen.
De gemeente stoort zich aan allerlei zaken die monumentale panden in de stad ontsieren.
Deze automaat is daar een sprekend voorbeeld van en zodoende wilde de gemeente het goede voorbeeld geven en de automaat verwijderen.
De eigenaar van de automaat heeft er ook geen problemen mee, want hij wordt bijna niet meer gebruikt.
Op de foto hieronder zie je ook duidelijk dat bruiloftgangers massaal de automaat de rug toe keren.
Maar nu we het toch over ontsierende elementen in de stad hebben, weet ik nog wel iets wat zo snel mogelijk vervangen mag worden.
In een van mijn eerste logs in maart 2005 schreef ik onder andere over de afschuwelijke vuilnisbakken voor het stadhuis.
Heb je een van de mooiste stadhuizen van Nederland zet je er zo'n afschuwelijke trendy vuilnisbak voor.
Het was echt een aanfluiting, ja inderdaad ik schrijf was, want de vuilnisbak is ondertussen verdwenen.
Ik denk dat bij een van de reorganisaties van het ambtelijk apparaat ze de de ambtenaar die ze gekocht heeft in de bak hebben gepropt en opgestuurd hebben als retour afzender.
In de rest van de stad staan staan ze nog wel maar ik denk dat destijds niet meer ambtenaren zich met de miskoop bemoeit hebben.
Maar zoals ik al schreef, gelukkig hij is weg en dat staat een stuk beter.
Maar als je het over staan hebt kom je automatisch bij zitten uit.
En ik neem aan dat vrijwel iedereen het er over eens is dat deze banken nou ook niet bepaald de schoonheidsprijs winnen voor het monumentale stadhuis.
Als reclame object bij een betonfabriek zouden ze volgens mij niet misstaan.
Wellicht kan wethouder Marc Witteman ze zodoende misschien voor een zacht prijsje doorverkopen.
Anders heeft Almere misschien wel interesse, ik las net dat ze in een bepaalde categorie als nummer één stad van Nederland gekozen zijn, dus zullen de banken hun koppositie alleen maar kunnen verstevigen.
Marc Witteman mocht je dit ooit lezen dan heb ik twee opmerkingen voor je.
Allereerst geweldig dat de condoomautomaat verdwijnt want dat stond echt niet mooi.
Het komt de monumentale binnenstad inderdaad alleen maar ten goede als dit soort zaken worden verwijderd.
Als tweede, zit er een kans in dat ik dit jaar nog een jubellog kan maken dat de afschuwlijke bankjes verdwenen zijn of moet ik wachten tot ongeveer 2011 en dan verwijzen naar deze log.
Ik ga gewoon zitten afwachten, maar niet op die afschuwelijke bankjes voor het stadhuis.
UPDATE:
Ik heb begrepen dat wethouder Marc Witteman deze log gelezen heeft en de informatie opgepikt heeft.
Zou het me echt gaan overkomen dat ik eerdaags een Leidse PVDA wethouder in het zonnetje moet gaan zetten omdat er signalen uit de burgers worden opgepakt.
Marc doe je best, je kan geschiedenis schrijven.
Een paar weken geleden had mevrouw Glibber een slim plan.
Tot een jaar geleden hadden we een brommertje om even snel de stad in te kunnen.
Eigenlijk is dat best wel handig in een paar minuten ben je overal waar je wezen wil.
Glibber was destijds zo slim te laat te zijn om zijn brommer te laten keuren en moest daarna er mee naar Waddinxveen naar een RDW keuringsstation en dat duurt dan ook nog eens 3 maanden voor je aan de beurt bent.
Te gek voor woorden eigenlijk, elke auto kan je bij wijze van spreken op de hoek laten keuren maar met je brommer moet je naar een speciaal keuringsstation op een onmogelijke plaats en kost je ook nog eens 150 euro.
Daarom stond het oude brommertje al een jaar ongebruikt in de schuur.
Mevrouw Glibber kwam op het idee een nieuwe brommer te kopen en de oude eventueel in te ruilen.
Goede ideeën is Glibber altijd voor in, zodoende zijn we afgelopen zaterdag een nieuwe brommer uit gaan zoeken en van de week was hij rijklaar.
Je merkt toch wel het verschil tussen een oud brommertje en een nieuwe.
En speciaal voor luie Glibbers zit er een electronische start op, dus een druk op het knopje en het ding loopt.
Over drie maanden of 500 kilometer zijn eerste beurt, shit dan moet ik nog heel wat keren de stad in.
Voor de echte oude Puch en Tomos fans is het natuurlijk niets, die zien liever dit soort brommers.
Maar ik denk maar zo, over veertig jaar is hij ook antiek en mag hij ook meerijden.
Dan zal je vast een club hebben van snortomos fanaten of is dan het kleine broertje van de echte brommerclub.
Trouwens je koopt tegenwoordig bijna sneller een auto dan een brommer, wat een papierwerk zeg.
En je krijgt ongeveer dezelfde papierwinkel als bij je auto.
Voor de liefhebbers van smakelijke verhalen, nou vooruit dan even twee kleine brommerverhaaltjes uit het verleden.
Mevrouw Glibber rijdt altijd, dat heeft een beetje met verdeling van het gewicht te maken.
Daar kwamen we achter toen ik jaren geleden het verstandiger vond dat ik reed.
We wisselden van plek en ik gaf gas, voor we het wisten kieperden we achterover en lagen met brommer en al in het gras.
Nou zal je zeggen vier uur 's nachts ach niemand die het ziet, nee vergeet het maar.
Het eerste wat we hoorden was een bekende die belangstellend vroeg of het goed ging.
Sindsdien rijdt uitsluitend mevrouw Glibber als we samen uitgaan.
Het tweede brommerverhaal vind ik nog steeds het voordeel van achterop zitten.
We hadden wind tegen en het regende, dus besloten nog maar even te wachten.
Even later werd het droger en verlieten we het Praethuys, onderweg zei ik "lekker dat het weer droog is".
Om wille van geen scheldwoorden op mijn log zal ik de reactie van mevrouw Glibber hier maar niet vermelden.
Toen we thuis kwamen was ze zeik en zeiknat en ik droog.
Het heeft duidelijk zijn voordelen achterop zitten.
Wij kunnen gelukkig weer makkelijk even de stad in en de auto thuislaten.
Moet je toch met de auto richting stad, dan moet je gewoon hier parkeren en wordt je met een shuttlebusje gratis gebracht en weer opgehaald in het hele centrum.
Vanmorgen zag ik een mooie foto in de krant van de Sterrenwacht verlicht door uitsluitend Ledverlichting.
Het was een experiment van een bedrijf wat Ledverlichting ontwikkelt, ze wilden laten zien dat je met deze goedkope manier van verlichten toch een heel gebouw aan kan kleden.
(ingescande foto Leidsch Dagblad, Dick Hogewoning)
Vanavond zou het experiment nogmaals plaatsvinden dus goede reden voor Glibber om ook maar eens te gaan experimenteren met foto's maken.
Ook overdag is de Sterrenwacht al een mooi gebouw gelegen aan de Witte Singel.
Als zomers alle bomen groen zijn en het zonnetje erop staat is het helemaal prachtig.
Vanavond voor het eten dacht Glibber snel even foto's te gaan nemen.
Helaas er was nog niets te zien.
Even gaan vragen hoe en wat, na acht uur zou een uur lang de verlichting weer branden.
Helaas werkte schijnbaar niet alles zoals de bedoeling was en was er slechts een klein stukje verlicht.
En behalve dat de verlichting het niet helemaal deed, lukte het mij ook niet om het er goed op te krijgen.
Met flits, zonder flits, andere instellingen, telelens, niets lukte me.
Aan de overkant van het water waren ze nog druk bezig met de verlichting, wat mij de tijd gaf ook verder te experimenteren.
Toen ik eindelijk een paaltje had gevonden om mijn camera op te zetten en een foto naar mijn zin had gemaakt, was het over en het gebouw verder in het donker gehuld.
Als alle kleuren er nog in gezeten hadden, had dit best een leuke foto kunnen worden.
Gelukkig staat er naast de Sterrenwacht een kas die 's avonds ook goed verlicht is.
Daar heb ik dan nog maar even verder mee ge-experimenteerd.
Nog een beetje door oefenen en ook dat wordt nog wel eens iets.
De komende tijd zoekt Glibber dus het licht.
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl