DIT ZIJN WIJ
leidseglibber.punt.nl links
Evenementen
 (2).jpg){kind=logo}
Kijk ook eens hier.
.jpg){kind=logo}
zoeken
Zoek hier op trefwoord in mijn archief.
Wat speelt er in Leiden
Info per E-Mail
Fotografie en film.
Nieuws
Ik was van plan een log te gaan schrijven over het verlies van oranje, en zat nog even na te denken hoe het op te gaan schrijven.
Opeens hoor ik een zachte plof op mijn bureau, en daar stond hij opeens.
Het was een Wuppie, ook die leven hier in huis.
De Wuppie verveelde zich duidelijk nu ook zijn rol uitgespeeld was en vroeg zich af of hij al gelijk weer op de zolder moest gaan wonen de komende twee jaar.
Terwijl ik wat zat te kletsen met de Wuppie, hoorde ik opnieuw een zachte plof.
Ditmaal op mijn toetsenbord.
Er was een Welpie geland op mijn toetsenbord, ik dacht nog ach hij zit boven de toetsen dus geen probleem.
Plof plof er waren nog meer oranje gedrochten geland op mijn toetsenbord.
Het werd nu toch wel erg druk op mijn toetsenbord.
Terwijl ik zat te bedenken hoe ik dit probleem zou gaan oplossen, hoorde ik een paar zwaardere ploffen op mijn bureau.
Ik keek op en kon nog maar net mijn scherm zien.
Leeuwenkoppen en Superwelpies hadden bezit genomen van mijn bureau.
En zelfs op mijn muis was een klein oranje hoedje geland.
Opeens een flits en zag dat ook mijn schermafbeelding was veranderd.
Ik gaf het op, want dit gaat natuurlijk van kwaad tot erger met zo'n oranje invasie op je bureau.
Het is duidelijk, voordat ze allemaal weer voor een paar jaar naar zolder moeten, wilden ze zich nog even uitleven.
Ach laat ze maar even, dan maar geen log vandaag.
Vanwege de voetbalwedstrijd staat deze log er een stuk vroeger op, maar ja anders hebben we geen plek meer in de kroeg.
Turkije tegen Kroatië werd beslist door strafschoppen.
Glibber wist dat er zeker weten een groot feest zou komen bij winst van Turkije, daarom stond hij in de startblokken om de stad in te gaan.
Enkele minuten na de winnende strafschop stond ik op de Beestenmarkt en zag de eerste Turke voetbalfans aankomen.
De auto's kwamen echt van alle kanten en konden toen nog doorrijden.
In bijna alle auto's zaten Turken volledig in hun landskleuren en waren uitzinnig van vreugde.
Binnen enkele minuten stroomde de Beestenmarkt helemaal vol en feliciteerde iedereen elkaar en kon het feest beginnen.
Ondertussen was er voor de auto's geen doorkomen meer aan en stond alles volledig en gezellig vast.
Jong en oud vierde feest.
Dit zijn foto's van hooguit een kwartier na de wedstrijd, ongelooflijk hoe snel iedereen er was vanuit alle hoeken van de stad.
Het zijn niet alleen Nederlanders die je altijd vragen om een foto te maken, ook de Turken wilden allemaal graag op de foto.
Binnen een half uur stonden er honderden Turken en vele tientallen auto's op de Beestenmarkt.
En iedereen was razend enthousiast en dolblij met deze overwinning.
Het werd een feest van dansen en zingen, ik hoorde de trommels wel, maar kon ze in de drukte niet vinden.
En als je wat kleiner bent, dan heb je vanaf de auto natuurlijk iets beter zicht.
Ondertussen stond aan de andere kant van de Beestenmarkt het verkeer muurvast.
Verderop ging het grote feest rustig door en werd er volop gedanst en gezongen.
En ach, als het je allemaal een beetje te druk is, vanuit je auto kon je heerlijk naar het feest kijken.
Zondagavond geen log met joelende oranjesupporters, om mijn camera tegen bier etc te beschermen (ken mezelf ondertussen) laat ik hem een avondje thuis.
We gaan lekker in de kroeg kijken en feesten.
Jammer dat dit vliegtuigje zover weg was dat hij zelfs met telelens niet meer duidelijk te pakken was.
Maar het was in elk geval een aanmoediging voor zaterdagvond.
Glibber was een twintig minuten te vroeg voor een afspraak met een klant, en dacht ach dan rijd ik maar even een rondje door Noordwijk.
Het was op deze vroege ochtend nog behoorlijk rustig, alleen op het Vuurtorenplein zag ik wat beweging.
Opeens wist ik het, deze week is het schildersfestival in Noordwijk.
Amateurschilders uit het hele land komen bij elkaar om op allerlei plaatsen in Noordwijk te gaan schilderen.
Ook zijn er meerdere workshops, waar je van alles kunt leren om je schilderskunst te verbeteren.
Iedereen was druk in de weer, ik was benieuwd of ik Tagrijn toevallig nog zag zitten, ook hij wil nog al regelmatig schilderen en workshops bezoeken.
Maar helaas, er zaten allerlei mensen maar geen Tagrijn.
Ik heb nog nooit zoveel ezels bij elkaar gezien.
Even voor de echte kunstanalfabeten onder ons, anders denkt men weer dat ik aan het beledigen ben.
Met een ezel bedoel ik niet het publiek of de dieren, maar de standaard waar men zijn schilderij op zet.
Ik liep wat rond en al snel had ik door wat de bedoeling was.
Er stond een model tegen een paal geleund en die moest geschilderd worden met de vuurtoren op de achtergrond.
Welke vuurtoren vraag je je af bij de vorige foto, nou deze vuurtoren.
Een aantal doeken was nog keurig leeg, ik snap alleen de kleur van het doek niet zo erg.
Maar ja ik ben maar een leek natuurlijk.
Ik hoor de workshopleider nog zeggen, "ga nou niet in het wilde weg schilderen, laat het op je inwerken en maak dan je eigen intrepetatie van het onderwerp".
Nou en dat deden ze, en ze deden het naar mijn idee wel heel erg ruim.
Ik zie hier niet echt een meisje met vuurtoren in.
Bij schilderen is het vooral veel kijken, dus heb je natuurlijk ook zwartkijkers.
Maar ik zie nog steeds geen meisje met vuurtoren.
Ik begon te begrijpen waarom Tagrijn er niet was.
Ook hij is ruimdenkend in zijn schilderwerk, maar niet zo ruimdenkend als deze schilders, want ook hier kan ik geen meisje met vuurtoren in ontdekken.
Het kunstwerk wat mij het meest aansprak zag ik toen ik wegliep.
Mooi opgezet met veel frisse kleuren en vooral veel mooie mengvormen.
En als ik heel goed mijn best doe, ga ik er bijna een meisje met vuurtoren in zien.
Het is nog steeds voetbal wat de klok slaat.
We zijn allemaal nog steeds in de ban van het voetbal.
Vandaar om in de kleur te blijven vandaag twee veel voorkomende groene kleuren bij elkaar met een duidelijk Hollands tintje.
Jajem in de majem.
Hollandser kan toch niet, onze echte Hollandsche Genever in het Hollandse kroos van de sloot.
Vlak voor Nederland zich opmaakte voor de voetbalwedstrijd Nederland - Roemenië was er nog een andere heel belangrijke gebeurtenis.
De perspresentatie van de Leidse Lakenfeesten 2008.
Altijd weer een gezellige bijeenkomst voor pers, organisatoren en een aantal sponsors.
De persconferentie werd gegeven door organisatoren Aad van der Luit en Stefan van der Berg, bijgestaan door hoofdsponsor Erik Fasseur van Energiq.
De zaal was weer goed gevuld en iedereen wachtte in spanning af op wat er ging komen.
Dat het goede Lakenfeesten gaan worden bewees wel het lichtbalkje op Aad zijn hoofd.
Aad is virusvrij stond er.
Doordat hij precies in het licht van de beamer stond, verschenen er regelmatig teksten van de onderbalk op zijn voorhoofd wat wel een grappig effect gaf.
Als eerste presenteerde hij de speciale Lakenkrant met het hele programma en een aantal artikelen over onder andere, mensen achter de Lakenfeesten en onderdelen van de Lakenfeesten.
Al een aantal jaren stuur ik na afloop de organisatie een dvd met alle foto's die ik gemaakt heb tijdens de Lakenfeesten.
Ik vind dat niet meer dan normaal, maar toch is het dan wel leuk dat je daar waardering voor krijgt door middel van een artikeltje in het programmaboekje.
Maar even terug naar de echt belangrijke zaken, het programma van dit jaar.
Alle vaste (onverwoestbare) onderdelen zoals de Peurbakkentocht, het Avondspektakel, de Dragonboatraces en het Culinairfestival komen natuurlijk terug.
Meerdere sprekers kregen van Aad dertig (ruime) seconden om hun programmaonderdeel toe te lichten.
Rob van Marwijk deed als voorzitter van het Culinair Festival het woord en wist als nieuwtje te melden dat er dit jaar naast de traditionele restaurants, ook een vierdaags restaurant is.
Een aantal ondernemers hebben de koppen bij elkaar gestoken en hebben speciaal voor deze dagen eenmalig een vierdaags restaurant opgericht.
Het is ondoenlijk alle insprekers en programma-onderdelen apart te vermelden, maar deze mag ik niet overslaan.
Normaal gesproken hebben we in Leiden een apart Rembrandtfestival.
Door allerlei problemen (waar ik nu maar niet op doorga) gaat het dit jaar niet door.
De organisatie van de Lakenfeesten heeft echter een belangrijk onderdeel van het Rembrandtfestival in haar programma opgenomen, de kluchten van de Kluchtencompanie.
De woordvoerder/organisator van de kluchten gaf een uitleg over de kluchten uit de Gouden Eeuw die zij in Leiden op gaan voeren.
Regelmatig vertel ik op mijn logs dat Leiden geen stad is maar eigenlijk een groot dorp, dit bleek naar mijn idee maar weer eens tijdens de perspresentatie.
Thijs Hemmes (penningmeester van het Culinair Festival) kwam wat later binnen met een doos extra programmaboekjes.
Aad onderbrak zijn toespraak en vroeg, "goh Thijs je bent laat, moest je werken of ben je nog kwaad op me".
Wat bleek, Aad had Thijs zaterdagavond het volgende sms-je gestuurd.
"Beste Thijs,
Ik weet dat je een grote oranjefan bent.
Ik heb de mazzel dat ik dat vier kaarten gekregen heb voor de kwartfinale in Basel.
De eerste waar ik aan dacht ben jij.
Daarom, .........................mag ik je oranje-shawl lenen zaterdag."
Het Energiq avondspektakel is op de vrijdag een begrip geworden.
Elk jaar een ander thema, twee jaar geleden nog de lancering van internetradio Rembrandt met allerlei Nederlandese artiesten, vorig jaar o.a. Kaoma en Justine Pelmelay.
Dit jaar weer een ander spektakel, Lorenzo van Beek lichtte het vrijdagavondprogramma toe.
Sorry verkeerde foto, alhoewel ook weer niet helemaal.
Lorenzo kondigde aan dat op vrijdagavond de Nederlandse Travestie verkiezing wordt gehouden waarbij zowel Nederlandse als buitenlandse topact's op travestiegebied zullen optreden.
Verschillende televisiezenders zullen hier uitgebreid aandacht aan gaan besteden.
Lorenzo gaf nog even de tip op te passen wie je mee naar huis neemt die avond, het kan heel erg mee of tegen vallen, want niet alles is wat het lijkt.
En om misverstanden te voorkomen, dit is Lorenzo in het eggie of is het niet eggie.
Ach het wordt hoe dan ook een topavond op de vrijdag.
Het programma zit weer overvol en ik pak er nog maar zomaar wat toppers uit.
De start is op donderdagavond met de Peurbakkentocht.
Daarna op het stadhuisplein een optreden van Garlic, een van de beste coverbands van Nederland.
Zaterdamiddag de grootste Dragonboatraces van Europa op de Nieuwe Rijn midden in het centrum van de stad.
En uiteraard vier dagen heerlijk eten op het Culinair Festival, waar ik al eerder een log over schreef
Er waren nog meer nieuwtjes, zo liet Aad ons een nummer van het glossy magazine Leven zien, waarin aandacht voor de Leidse Lakenfeesten.
Mooi artikel met mooie foto's.
Wie ze gemaakt heeft doet er niet toe, ik ben geen verrader, maar een oplettende lezer zal denken hee die foto's heb ik vorig jaar hier al eens gezien.
Het is eigenlijk te gek voor woorden, werk ik bij een van de beste document management bedrijven van Nederland, zit ik thuis met een klein flatback scannertje te prutsen.
Er is zodoende voldoende leesvoer over de Lakenfeesten.
En niet alleen leesvoer.
Alle aanwezigen kregen ook nog een dvd met een verslag van de Peurbakkentocht 2007 mee naar huis.
Na afloop van de presentatie werd er natuurlijk het glas geheven op een succesvolle 23e editie van de Leidse Lakenfeesten.
Hierna werd er in de tuin nog even gezellig nageborreld en was er ruimte om nader kennis te maken met een aantal sponsors.
Aad heeft plechtig beloofd dit jaar geen kaarsje op te steken in de hoop op mooi weer.
De keren dat hij dit wel deed kwam de regen met bakken uit de lucht.
Dus Aad, we houden gewoon het weer tijdens de persconferentie vast, dan is iedereen tevreden.
De gemeente Leiden is dolblij met al dit soort evenementen, alleen het woord subsidie komt niet in hun woordenboek voor.
Vandaar dat we blij mogen zijn dat er nog ondernemers met hart voor de stad zijn die dit evenement graag sponsoren.
Vanaf donderdagavond 3 juli t/m zondagavond 6 juli staat Leiden weer bol van de evenementen, voor de kinderen draait de kermis nog een dagje langer door.
Voor meer informatie kijk even op de site van de Leidse Lakenfeesten.
En om makkelijk en goedkoop te parkeren gewoon even op het logo hierboven klikken.
Glibber reed maandag en dinsdag in het oosten van het land dichtbij de Duitse grens.
We zijn natuurlijk heel alert op alles wat oranje is, vandaar dat mijn oog opeens viel op iets oranje-achtigs in de verte midden op het veld.
Er viel bijna niet te stoppen, maar dit mocht ik niet laten schieten.
Het leek of er een Duits kenteken opzat en ik dacht gelijk, he he hebben die Duitsers het eindelijk opgegeven en zich uit pure ellende maar achter Oranje geschaard.
Maar wel of geen Duits kenteken, het is een mooi gezicht zo midden in het veld.
Ook het hotel was volledig in oranje sferen, tot en met de key-cards aan toe.
Goh wat stom zeg, helemaal vergeten in te leveren vanmorgen.
Glibber kan zo nu en dan best wel een klein pestventje zijn, dat bleek maandagavond wel weer.
In de hotelbar werd het voetbal uitgezonden op grote schermen.
Ik ben gaan kijken naar de wedstrijd Duitsland- Oostenrijk, er zaten behoorlijk wat Duitsers in de bar dus Glibber was overduidelijk voor Oostenrijk.
Helaas weinig reden tot juichen en kon daarom die Duitsers niet een beetje pesten, totdat.......mijn telefoon ging.
Mijn ringtoon op het moment is "Wir sind die Hollander, wir kommen mit sein allen, wir kommen om te ballen".
Al die Duitsers keken verstoord op toen mijn telefoon ging en ik het nummer even lekker door liet spelen.
Het was mevrouw Glibber die me belde, ik heb haar gelijk maar gevraagd mij tijdens de wedstrijd even om de tien minuten te bellen.
Werd mijn avond toch nog leuk met die Duitsers.
Hoezo een B team, we hebben gewoon twee A teams meegenomen naar het EK
We gaan ons klaar maken voor zaterdag, die wedstrijd ga ik zeker weten in de stad kijken.
In deze drukke voetbaltijden maar even een rustige log, als tegenhanger van al het voetbalgeweld.
Maar er staat wel gras op, om toch maar een beetje in voetbalsferen te blijven.
Onlangs sliep ik weer eens een nachtje in een hotel vanwege mijn werk, en ja wat doe je dan.
Inderdaad behalve even zwemmen en de sauna ook maar wat foto's genomen en een beetje geëxperimenteerd met nachtfoto's.
Dit was mijn uitzicht bij daglicht.
Dan ziet het er 's avonds toch heel anders uit.
Uitzicht de andere kant op was overdag ook niet echt verkeerd.
Maar gaf toch ook 's avonds weer een heel ander effect.
Leuk om weer wat te experimenteren, en als ik de tijd neem wordt het vast ooit nog wel eens wat met het fotograferen.
De foto's waren hoe dan ook een verschil tussen dag en nacht, dat is duidelijk.
Ook vandaag overnacht ik weer ergens in het land, dit keer in het oosten.
Vandaar even geen reacties van mij vandaag.
Het had een leuk dagje uit naar Amsterdam moeten worden met het personeel van Cintas.
De stemming zat er dan ook al snel in toen we begonnen met koffie en gebak in Amsterdam.
Enige waar ik een beetje van baalde, was dat we via via hadden gehoord dat het management op eigen gelegenheid zou komen in plaats van met ons in de bus.
Maar ondanks dat smaakte de koffie best en waren we van plan er een leuke dag van te maken.
Terwijl we gezellig aan de koffie zaten, stormden er twee met bivakmutsen gemaskerde (ik denk) mannen binnen.
Na een hoop (verbaal) geweld en intimidatie werden we gedwongen naar een videofilm te kijken.
Bij de eerste beelden schrok ik me rot, ik zag ons eigen bedrijf in beeld en vermoedde al waar het heen zou gaan.
Hierna kwamen Leon, Jeroen en John in beeld.
Opeens was alles duidelijk, het via via telefoontje dat ze op eigen gelegenheid zouden komen was gepleegd door de bivakmutsen die naar nu bleek het management gezijzeld had.
In een dramatische oproep vroeg Jeroen ons te helpen hen te bevrijden.
De kidnappers vroegen vijftigduizend euro, een hoop dollars en 6 goudstaven.
En dat alles moest voor vijf uur zaterdagmiddag aan de kidnappers worden afgedragen.
Dan heb je natuurlijk als personeel een probleem en zijn de meningen aardig verdeeld.
Je hebt een gedeelte wat zegt, "opgeruimd staat netjes", of de bazenlikkers die gelijk zeggen, "ik ga ze bevrijden" en dan nog de groep die zegt, "waarom kom ik in deze ellende terecht", had ik maar een echt vak geleerd".
Al snel bleek dat het IQ en logisch nadenken bij al het personeel heel hoog ligt.
We zitten op de helft van de maand, het management moet opdracht geven het salaris te storten, dus......................................bevrijden die hap.
Omdat de kidnappers waarschijnlijk niet helemaal zeker waren van hun zaak gaven ze ons een aantal koffertjes mee met tips hoe we voor vijf uur aan het losgeld konden komen.
We splitsten ons op in vier groepen en gingen op pad om het losgeld binnen te krijgen.
Glibber zat in team twee.
Wat voor team was team twee, moeilijk te omschrijven maar vergelijk het maar een beetje met het huidige Nederlands elftal, teamplayers dus.
Kijk maar hoe gezellig en vol inzet we onze eerste opdracht hier zitten uit te voeren.
Uiteraard heeft nu iedereen door dat het een spel was, maar wel heel goed in elkaar gezet.
Onze volgende opdracht was om op een Peter R. de Vries manier een reconstructie te maken van de kidnapping.
De hele reconstructie werd gefilmd en krijgen we eerdaags op DVD, met alle opnames van de andere drie teams. ( Er gaat een gerucht dat de filmpjes ook op You Tube komen)
Omdat we toch in de buurt van een kroeg stonden kozen wij voor het scenario dat het management naar voetbal had zitten kijken in de kroeg.
Bij het verlaten van de kroeg zagen ze iemand op de grond liggen die duidelijk problemen had, en uiteraard gingen ze daar op af om hulp te bieden.
Het bleek echter nep te zijn en een tweede kidnapper overviel ze, waarna ze het bestelbusje ingeduwd werden.
Glibber in de rol van Peter R. de Vries, mocht daarna de onopvallende getuige Madeleine Po...
(uit privacy overwegingen zijn de laatste drie letters van haar achternaam weggelaten) intervieuwen.
Klein citaat uit het intervieuw," kheb dhele afond ernaast geseten, se keeken niet eens nar men tieten, heb wel twintig duisend gekost se op te pimpen.
Se liepe nar buite, en hoorde gegil zag ze ze die bus ingegooid worre, ze sulle nu wel dood sijn.
Trauwes heb jij wat te doen straks stuk"
Bij alle opdrachten viel er geld te verdienen, en kon je extra geld verdienen door te dealen en bijvoorbeeld eigendommen te verkopen of andere zaken.
Punt was zoveel mogelijk geld binnen te krijgen om het losgeld te kunnen te kunnen betalen.
Bij de eerste opdracht bracht bijvoorbeeld de garantie van een foto op mijn website 500 euro op, maar het prive telefoonnummer van Paula 1000 euro, de klapper was het rijbewijs van Wouter, daar vingen we een goudstaaf voor.
Bij de tweede opdracht gingen we echt de mist in.
We werden met kettingen aan elkaar vast geboeid en moesten binnen een minuut loskomen.
Zo niet dan kostte het geld of persoonlijk bezit.
Het werd dus persoonlijk bezit en iedereen kon, om geen geld te verliezen, zijn of haar riem inleveren.
Daarnaast kon er om aan extra geld te komen, natuurlijk nog extra gedeald worden.
Even voor de goede orde, wij zijn geen bazenlikkers, maar willen wel hoog scoren, vandaar dat sommige leden van ons team op blote voeten door moesten.
Duizend euro voor een paar schoenen mag je niet laten schieten.
Hierna kwamen we bij de bitch.
Op het moment dat ik haar zag moest ik denken aan Tina Turner in de rockopera Tommy van the Who.
Daar zat ze, de Acid Queen, lief, aardig maar volledig onbetrouwbaar.
Glibber is een beetje ouder en kent dit soort vrouwen, en weet dat hij op zijn hoede moet zijn.
Ik lette even niet op en zag mijn jongere collega Wouter in haar web verstrikt raken.
(om echtsheidingen te voorkomen, dit is een weblog en daar lopen realiteit, fake en fantasie door elkaar)
Maar de bitch wilde zaken doen, ze had er veel geld voor over om ons tot het uiterste te laten gaan.
De eerste deal waren onze sokken en horloges die ze wilde hebben.
Nadat ze die had bouwde ze een feestje, maar dat is allemaal fake.
Haar doel had ze nog niet bereikt.
Ze bood al het geld wat ze had, als ze de boxershort van Wouter kreeg.
En dan heb je een probleem.
Het management is gegijzeld, wij moeten geld bij elkaar halen om ze te bevrijden, en Wouter zit in zijn proeftijd.
Conclusie,...............................................inderdaad.
Aan het eind van de middag hadden we een koffer vol met geld en drie goudstaven.
We zagen wel dat andere teams ook heel wat hadden ingeleverd, volgens mij zat iedereen nog volledig aangekleed in de bus toen we vertrokken.
Het geld werd geteld, totaal was het genoeg om het management vrij te kopen.
Team twee, waar ook Glibber in zat had 27.000 euro binnen gehaald en werd winnaar.
Dat iedereen zijn best heeft gedaan is duidelijk, maar het is natuurlijk ook logisch dat wij als team twee gewonnen hebben.
Wij waren een doorsnee van het bedrijf, twee man sales, een planner, tante administratie/pecunia en een bijrijder.
Dat kan toch niet mis gaan.
Vlak na deze uitslag kwamen Jeroen, John en Leon vrij.
Met een gerust hart konden ze samen met hun ontvoerders op de foto.
Complimenten voor de mensen van Leuke Dag Weg die dit geregeld hebben.
Het was duidelijk wie namens ons team de overwinningstrofee in ontvangst mocht nemen.
Tijd voor een borrel, zodoende gingen we aan boord van de borrelboot om een tocht door de Amsterdamse grachten te maken.
De meesten waren na een middag lopen door Amsterdam wel toe aan beetje zitten en wat rondkijken.
Maar ook op het achterdek was het best lekker in het zonnetje.
Sommige foto's vragen om een reactie eerdaags.
Tong uitsteken naar je collega vraagt natuurlijk om ellende.
We hebben ruim een uur gevaren en het was heerlijk even op het water te zijn.
Alleen dat oranje blijft toch wel erg knallen hoor op de foto's.
Na de boot werd het tijd om een hapje te gaan eten.
Het eerste wat me opviel waren de enorme spiegels in het restaurant, daar moet voor een amateurfotograafje toch iets leuks mee te doen zijn.
En ja hoor gelukt, foto in de spiegel genomen zonder dat je de fotograaf en de flits ziet.
Ook dit vond ik wel een leuk spiegeleffect.
Tussen de gangen door wist een goochelaar ons behoorlijk te boeien.
Blijf me toch afvragen hoe hij die spijker in zijn neus kreeg.
Maar met een nijptang heb je hem er gelukkig ook zo weer uit.
Het balletje balletje blijft natuurlijk altijd leuk.
Ben er zelf ooit een dikke twintig jaar geleden op straat eens ingetrapt en dat vergeet je nooit meer.
Na het diner was het tijd om weer uit te vliegen.
Zodoende dat we met een tevreden gevoel Amsterdam de rug toekeerden om terug te gaan naar de bus.
Het was een perfect bedrijfsuitje, wat ook erg goed voor de onderlinge verstandhouding is geweest.
Omdat het toch ook weer terug verdiend moet worden, is Glibber de komende twee dagen weer onderweg.
Er komen wel logs op de site, maar reacties van mijn kant kan je pas woensdag weer verwachten.
Voor de liefhebbers hieronder nog een fotofilmpje met nog veel meer foto's.
Ik weet niet waar ze nog meer staan in Nederland, maar ik ken ze voornamelijk uit Amsterdam.
Nee, ....dat bedoel ik niet die zie je in heel Nederland.
Ik heb het over de ouderwetse openbare toiletten, zoals bijvoorbeeld hier op de Keizersgracht in Amsterdam.
Ook in Leiden staat er nog eentje op de Herengracht.
Toen we laatst met een van de gemeentevoorlichters door Leiden voeren en hij van alles links en rechts uitlegde, vertelde hij dat het een van de meest dure toiletten van Leiden is.
Wat is het geval, hij wordt slechts zelden gebruikt, maar wordt wel elke dag schoongemaakt.
In de volksmond heet hij de "Krul" en staat er eigenlijk alleen nog maar omdat het wel leuk staat zo'n ouderwetse plee midden in de stad.
Maar elke ochtend komt er een schoonmaakbedrijf om hem schoon te maken, vandaar dat het een van de meest dure objecten is die je in de stad vindt.
Zal er toch maar eens gebruik van maken als ik in de buurt ben, weet nu dat hij in elk geval schoon is.
Deze log staat er door het voetbal een uurtje eerder op dan normaal.
Dat is logisch he, ook Glibber moet voldoen aan zijn burgerplicht en zit dus uitgedost en wel bij de overburen in de tuin om voetbal te kijken.
Later vanavond of vannacht komt er uiteraard een update van deze log met de uitslag en extra foto's.
Terwijl hij waarschijnlijk zit te vernikkelen van de kou, lopen er elf oranje spelers zich in het zweet te werken.
Hoe de wedstrijd af gaat lopen, is op dit moment natuurlijk nog onduidelijk.
Ik vroeg het Marco van Basten, maar die hield zijn lippen stijf op elkaar.
Ik vroeg het Jack van Gelder, ook die zei niets maar pakte wel alvast een grote feestsigaar.
In de update later vanavond of vannacht de uitslag, totaal overbodig natuurlijk want iedereen weet het dan al en misschien wat foto's van hoe wij de wedstrijd hebben beleefd.
UPDATE: Pfffffffff wat een wedstrijd, anderhalf uur lang in spanning gezeten.
Vanwege de kou en de dreigende regen toch maar binnen gebleven.
Zo erg in spanning gezeten dat ik zelfs vrijwel ben vergeten te fotograferen.
Er wordt gesproken in de internationale pers over een jeugdig Nederlands team, maar ook het publiek wordt steeds jonger serieus enthousiast.
En scharen zich ook al gelijk tot onze 16 miljoen bondscoaches met hun commentaar.
Glibber (en niet alleen hij) zat, nou ja stond in spanning tijdens de wedstrijd, ik vond het enger dan tegen Italië.
Hij vond het zo eng dat hij gewoon niet aan fotograferen toekwam en op de weinige foto's die hij nam, voel je ook de spanning bij de andere kijkers.
Soms gebeuren er dingen die je vrijwel nooit of maar eens in je leven meemaakt.
Mijn buurman moest even snel thuis iets halen op het moment dat we met twee nul voor stonden.
In de drie minuten dat hij weg is hoort hij allerlei geschreeuw, gejoel en gejuich.
Komt weer binnen en vraagt is het drie nul, nee het is drie één.
Zo zie je maar wat een mens in drie minuten kan missen.
Ik was blij dat de wedstrijd afgelopen was, want eng was het wel ondanks de 4-1 overwinning.
We zijn een ronde verder en ik zou maar vast heel voorzichtig rekening gaan houden met een finale.
Maar een bekend gezegde is, "je moet het welpie niet verkopen voor de vijand naar huis geschoten is" of zoiets dergelijks.
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl