DIT ZIJN WIJ
leidseglibber.punt.nl links
Evenementen
 (2).jpg){kind=logo}
Kijk ook eens hier.
.jpg){kind=logo}
zoeken
Zoek hier op trefwoord in mijn archief.
Wat speelt er in Leiden
Info per E-Mail
Fotografie en film.
Nieuws
UPDATE: Door een storing in een van mijn statistiekentellers heeft de site er vrijwel de hele vrijdagnacht en zaterdaochtend uitgelegen.
Vandaar dat ik deze log iets langer laat staan en de log van vandaag er een uurtje later op komt, dus rondom 23:00 uur.
Zaterdag is de jaarlijkse Gay Pride weer in Amsterdam.
De laatste jaren komen steeds meer mannen en vrouwen "uit de kast" en probeert iedereen zijn of haar steentje bij te dragen aan de acceptatie van homosexualiteit.
Zo varen dit jaar onder andere minister Ronald Plassterk, burgemeester Job Cohen, Artis en een politieboot mee.
Behalve individuele mannen en vrouwen, komen ook steeds beroeps groepen ervoor uit dat er homo's binnen hun gelederen zijn.
Bij de Peurbakkentocht in Leiden vorig jaar werd dat ook al duidelijk naar voren gebracht.
(foto Peurbakkentocht 2007)
En behalve bouwvakkers kunnen ook scheidsrechters het zijn.
Het is nu natuurlijk nog even wachten tot ook de voetballers iets van zich laten horen.
(foto Peurbakkentocht 2007)
Maar tijdens de verkiezing van de Diva Queen 2008, bleek dat ook bijna lopende kunstwerken "uit de kast komen".
Maar dat ook de dierenwereld nu "uit de kast komt" dat had ik nog niet eerder meegemaakt.
Op de Rijnsbugerweg in Leiden kwam ik deze koe tegen.
Duidelijker "uit de kast komen" dan zij deed kan bijna niet he.
Ik hoop dat iedereen zaterdag op en langs het water van de Amsterdamse grachten een geweldige middag heeft en 's avonds hele mooie feesten in de stad.
(foto Molblog.nl)
Ennuhhhhhhhhh natuurlijk overbodig om te zeggen, maar toch, tolerantie en acceptatie is iets meer dan alleen een middagje langs de gracht in Amsterdam he!
Eigenlijk viel mijn oog op een eend die rustig op een boomstronk een beetje over het water uitkeek.
Miniglibber vertelde dat hij laatst ongeveer op deze plek in de Zoeterwoudse Singel een keer een waterschildpad had gezien op een boomstronk.
Ik reageerde laconiek, ja hoor en sneeuwwitje stond hem zeker te voeren, een waterschildpad in de Leidse Singels kom nou.
Al snel moest ik mijn woorden terugnemen.
Niet te geloven, hij zat er weer of nog steeds.
Even in zijn achteruit om het beest van alle kanten te kunnen bekijken.
Ik ben op natuurgebied wat betreft flora en fauna een behoorlijke leek, maar volgens mij is het niet normaal dat dit soort schildpadden in de Leidse Singels leven.
Hij is echt mooi getekend, ik blijf schildpadden toch altijd iets pre-historisch vinden.
Ik neem aan dat hij door iemand gedumpt is omdat hij thuis niet meer in het aquarium past.
Hij zit in elk geval op een mooi plekje zo langs de Singel.
Ik hoop alleen dat hij de winter kan overleven en het niet te koud wordt voor hem.
Na dit gezien te hebben, ben ik benieuwd wanneer we de eerste gedumpte krokodil tegen gaan komen in de Singels.
Ja de kop van deze log klinkt misschien wat hard, maar toch begin ik wel het gevoel te krijgen dat ze bestaan.
Volgens mij is een extremist een persoon of groepering die te ver doorschiet in zijn of haar ideeën en doelstellingen.
Of dat nu op het gebied van het geloof, politieke overtuiging of de antirook club van Clean Air Nederland is.
Glibber maakt zich niet zo snel kwaad, maar vandaag even wel en om precies te zijn , heel kwaad.
Het is drie dagen mooi weer en iedereen zit lekker buiten, en waar komt Clean Air Nederland mee, een voorstel om het roken op terrassen te verbieden.
De niet rokers zouden er last van hebben dat er massaal gerookt wordt op de terrassen.
Wie stond er aan de wieg van het rookverbod en vond dat we maar buiten moesten gaan roken, inderdaad Clean Air Nederland.
En sorry, dat noem ik dus extremisme door nu ook de terrassen aan te willen pakken.
Zeg maar dag met je handje tegen alle terrasboten als die figuren hun zin zouden krijgen.
Het meest grappige is dat ondertussen veel NIET ROKERS steen en been klagen dat ze alleen aan de bar zitten en het binnen helemaal niet gezellig meer is.
Daarom gaan ze maar buiten zitten bij de rokers.
Er is natuurlijk helemaal niets grappigs aan, in Engeland zijn vorig jaar 4000 kleine kroegen gesloten door het rookverbod.
Ook in Nederland zullen veel kleine kroegen binnen niet al te lange tijd het loodje leggen.
Met het bewust laten verdwijnen van de kleine kroegen, geven we een stuk gezelligheid en sociale contacten op.
Ook de grotere kroegen zullen inkomstenverlies gaan zien, en daarmee creeëren we een nieuwe groep werklozen, maar daar hoor je de voorstanders van het rookverbod niet over.
Maar er is licht aan de horizon.
In Duitsland heeft de hoogste rechter geoordeeld dat er in de kleinere kroegen tot 75 vierkante meter weer gerookt mag worden.
Op dit moment geldt dit alleen nog in Berlijn en Karlsruhe, maar na zo'n uitspraak zal de rest van het land snel volgen.
Succes in strijd tegen rookverbod Duitsland
KARLSRUHE - Duitse horecaondernemers hebben van de hoogste rechters gelijk gekregen in een rechtszaak tegen het rookverbod. Het Federale Constitutionele Hof in Karlsruhe bepaalde dat in kleine cafés in Berlijn en Baden-Württemberg met slechts een ontvangstruimte mag worden gerookt.
Maar als het aan Clean Air Nederland ligt, worden de Nederlandse rokers verder betutteld.
Ja, waar moet je dan nog naartoe.
Misschien moeten we Nederland dan maar gaan volgooien met dit soort vlotten zoals op de Korte Mare in Leiden.
Hoe denk jij over het rookverbod, de poll in de rechterkolom kan nog steeds ingevuld worden.
He he ik mag ook weer eens een verhaaltje blaffen.
De laatste weken was het baasje Glibber constant de deur uit en als hij thuis was, zat hij achter het schermpje om weer op te schrijven waarom hij deur uit was.
Ik snap jullie mensen niet hoor.
Staat bijvoorbeeld met de Lakenfeesten bijna heel Leiden op straat, gaat die stomme baas van mij er nog eens plaatjes van maken en op het schermpje zetten.
Dat hoeft toch niemand meer te zien omdat ze er zelf bij waren.
Maar het baasje is toch helemaal gek.
Dat hij naar die drukte gaat, vooruit kan ik begrijpen.
Als er een hoop honden buiten spelen vind ik het ook leuk er tussendoor te lopen.
Maar ik ben nog nooit naar de werpdag geweest van een hond die al meer dan vierhonderd jaar dood is.
En die stomme Glibber staat gewoon midden in de nacht weer met zijn plaatjes toestel plaatjes te maken van een verjaardag van iemand die al meer dan vierhonderd jaar dood is.
Volgens mij gewoon een reden om wat extra drinken te krijgen.
Mijn hondenverstand was er van overtuigd dat die Glibber dus echt niet spoort om al die gekke dingen te doen.
Tijd voor mij om in te grijpen en hem maar eens mee te nemen naar de natuur.
Daarom heb ik zondag die mensenGlibbers maar eens uitgelaten in het Leidse Hout.
Het is natuurlijk erg opletten voor mij want die gekken lopen zo in zeven sloten tegelijk.
Glibber hoorde muziek en wilde gelijk alweer afslaan, maar nee lopen zal je Glibber.
Volg Chico maar, ik weet de weg.
Een paar heel voorzichtige spieroefeningen zijn ook wel goed voor die luilak, maar laat ik nou maar een klein bruggetje nemen anders redt hij het vast niet.
En dat tempo, doodziek word je er van, het loopt totaal niet door dus kan je elke keer weer terug om het boeltje bij elkaar te blaffen.
Denk ik op het veld zelf nog even wat te kunnen spelen, nee hoor geen hond te zien.
Oh jee, Glibber ziet weer een beetje water met wat spiegelingen.
Moet hij weer zo nodig een plaatje maken.
Nou ja, voor hem is het ook zondag, dus ik wacht wel weer even.
Eigenlijk is er geen klap aan om die Glibbers uit te laten, dat geslenter is niets voor mij.
Vandaar dat ik ze maar richting terras bracht, heb ik ook even rust.
Op het moment dat het terras in zicht kwam konden ze opeens wel doorlopen.
Mensen blijven rare beesten hoor.
Er stonden gelukkig hondenhokken genoeg op het terras en kon daarom lekker in de schaduw liggen.
Voordeel met deze hondenhokken is, dat ook de baasjes bij je in het hok passen, dan kan je een beetje op ze letten.
Het was zo druk dat er voor Rob Baars, die bijna elke week op een houtje speelt geen hondenhokje meer over was.
Hij had er denk ik geen last van, want hij bleef de hele middag op zijn houtje spelen.
Ik gaf de Glibbers wat te drinken dan zijn ze gelijk rustig en kon ik op mijn gemak wat rondkijken.
Opeens zag ik wat ik altijd al gemist heb, een hond op wieltjes achter twee grote wielen met een mens ernaast.
Ik vloog bij Glibber op schoot om hem het te laten zien.
Die wil ik ook, scheelt een hoop lopen.
Ik wil hem, ik wil hem, ik wil hem, blafte ik tegen Glibber, maar nee hoor zelfs slijmen hielp niet.
Ik moet gewoon blijven lopen.
Nou dan ga ik maar weer liggen en links en rechts wat mensenpoten bekijken.
Kleine tip voor al mijn medehonden.
Het Theehuis de Leidse Hout is 365 dagen per jaar open en zelfs eens in de vier jaar 366 dagen, dus je kan elke dag je baasje daar even stallen zodat je zelf ook wat rust hebt.
Ik zie jullie wel in het Leidse Hout, blaf ze en een 
van Chico.
van Chico.Omdat het waanzinnig mooi weer is geweest de laatste dagen, was Glibber natuurlijk veel op het water te vinden.
De zaterdag en de zondag zijn wat betreft boten enorm druk in de binnenstad dus gingen we maar even buitenom.
De Haarlemmertrekvaart is gewoon enorm mooi om doorheen te varen.
Over dit bruggetje op de grens van Leiden en Oegstgeest is momenteel een hoop te doen wel of niet opknappen en wat voor financiële afspraken zijn er nu precies gemaakt destijds tussen de twee gemeentes.
Wat mij betreft wordt het opknappen want het is zo'n leuk oud bruggetje.
Ga je via de Haarlemmertrekvaart richting het Joppe dan vaar je eigenlijk om Leiden heen.
Vandaar niet vreemd dat je onderweg regelmatig de Leidse vlag tegenkomt.
Het Ola ijsbootje deed goede zaken op het water met die hitte.
Als je dan met twee accountmanagers op de boot zit kom je al gauw tot de meest sublieme ideeën zoals bijvoorbeeld deze.
We hebben een boot, we hebben allebei een beertender.
Aggregaatje kopen en dan het water op en op de plas vers getapt bier verkopen.
En dan niet in plastic maar in speciale glazen.
De tekst op het glas had ik al gelijk verzonnen, "klasse bier van Leids Plasse bier.
Drie euro per fluitje en dan mag je het glas houden, mooi collectorsitem toch.
Na aftrek van kosten houd je ongeveer 40 euro per beertender vaatje over, is toch leuk verdiend.
Na alle wilde plannen bracht de rust van de molen ons ook weer tot bedaren.
We voeren via de Zijl weer richting het centrum van Leiden.
Bij de Utrechtse Veer sloegen we af richting de Singels.
Voor de toeristen blijft een stadsrondvaart natuurlijk altijd mooi en leerzaam.
We hebben meerdere rederijen dus altijd wel ergens snel plek te vinden.
Het kruithuisje aan de Jan van Houtkade blijft een mooi en monumentaal gebouwtje.
Wie er op dit moment gebruik van maakt heb ik eigenlijk geen idee van, maar ook van binnen is het heel apart.
Ongelooflijk hoe lekker rustig het deze zaterdagmiddag was als je niet de favoriete vaarplekken pakte, zoals hier in de omgeving van Groen Hazegracht.
Ook op het water van het Rapenburg was vrijwel geen boot te bekennen.
Als je zo om je heen kijkt is het eigenlijk niet verwonderlijk dat het Rapenburg regelmatig als de mooiste gracht van Nederland wordt bestempeld.
Miniglibber had duidelijk lol in de nieuwe motor en besloot ondanks dat het zaterdag was, toch een van de meest moeilijke doorgangen te nemen.
Volgens hem een kwestie van goed kijken en vooral goede beheersing van je boot.
Ik zeg het eerlijk, ik blijf het een rot doorgang vinden, ben altijd bang dat ik precies in de bocht aan het eind tegenliggers krijg.
Maar we kwamen er zonder problemen doorheen.
En konden weer verder varen.
Volgens mij zijn de puzzeltochten op het water behoorlijk in.
We kwamen in elk geval meerdere bootjes met puzzelaars tegen.
En dit bedoel ik, op de Nieuwe Rijn in het hartje van het centrum was het behoorlijk druk, terwijl het even daarbuiten zo heerlijk rustig is.
Een goede moment om de boot maar even neer te leggen en een lekker koud biertje te gaan pakken.
En dat die smaakte hoef ik natuurlijk niet uit te leggen.
Voor mij mag de zomer nog even blijven.
Voorlopig even genoeg water laten zien, ook in het Leidse Hout is het deze dagen (eigenlijk 365 dagen per jaar) heerlijk, dat laat ik van de week nog wel even zien.
Het is een beetje stil in de stad er gebeurt weinig.
De grote evenementen zijn voorlopig allemaal voorbij en veel Leidenaren zijn op vakantie.
En wat doen de thuisblijvers of degene die nog geen vakantie hebben.
Ach, ze gaan naar het strand of lopen wat door de stad en pakken een terrasje zoals hier bij het Praethuys.
Maar er zijn ook een hoop mensen op het water te vinden.
Veel Leidenaren hebben een boot of anders wel een kennis met een boot.
En heb je nou geen boot en zelfs geen kennis met een boot, dan kan je altijd nog lekker langs het water gaan zitten.
Vissen blijft natuurlijk altijd populair.
Sommige mensen moeten toch wat kracht uitoefenen om bij hun bootje te kunnen komen.
Met warm weer is zo'n trekpontje niet het leukste wat je kan overkomen.
Als je niet van water houdt, maar toch de verkoeling ervan wilt hebben, ga je gewoon met je rug er naar toe zitten.
Of je pakt een bankje langs de Zijl en gaat lekker genieten van elkaar of de boten die langs komen.
Het was echt warm zaterdag en die zon scheen ook al zo fel.
Het viel mij op dat het zaterdag grote mannen, kleine mannendag was.
En wat deden ze allemaal, inderdaad vissen.
Ach, het is natuurlijk heerlijk ontspannend om samen even in alle rust een hengeltje uit te gooien.
Zodra de hele familie er zit komt er geen hengel meer aan te pas, veel te druk voor de vissen.
Ook de Venus van het Kunst Uitschot Team keek vanuit het Plantsoen lekker uit over het water.
Lekker rustig lezen is natuurlijk ook een goed tijdverdrijf.
Leiden is een studentenstad, vandaar dat ik aanneem dat we hier het eerste jaarclubje of meidenstudentenhuis langs de kant zien liggen.
Poseren met je rug naar de fotograaf toe is natuurlijk niet handig.
Oh nee sorry, ze stonden voor een andere fotograaf te poseren.
Het viel mij wel op dat het behalve de fotograaf allemaal meiden waren.
Waarschijnlijk het tweede jaarclubje of meidenstudentenhuis.
Alleen is er wel als je goed naar de foto kijkt ooit een man binnen de groep geweest.
Als schipper van de Leidse Rederij heb je het toch wel zwaar hoor als je de boot nergens aan vast kan maken en je gasten toch even willen uitstappen.
Wat kunnen twee meiden toch verschillend zijn he.
Terwijl de ene wegduikt voor de foto gaat de ander er netjes voor zitten.
Ik was niet de enige met een fototoestel, hier liep een iets duurdere camera.
We gaan op vakantie en nemen mee, een halve stoeprand vol tassen.
We gaan op vakantie, en sparen een taxi uit om bij Schiphol te komen.
Leuke naam een boot die "het Haasje" heet.
Maar om hem nou net bij een bruidspaar in de Hortus neer te leggen is volgens mij een stille hint van zijn vrienden.
Ook het van der Werfpark in het hartje van de stad blijft een favoriete plek om even van de zon te genieten.
De mensen langs de kant kijken naar de bootjes, maar vanaf de bootjes mensen kijken blijft toch wel heel erg leuk hoor.
Vanwege het mooie weer komt er vast wel weer een vaarlogje van de week.
Afgelopen week dacht ik even beland te zijn in de film Birds van Hitchcock.
Ik hoor nu de ene helft van de lezers denken, ja dat was een spannende film, terwijl de andere helft denkt, wie was Hitchcock heeft die ooit de Tour de France gewonnen of zoiets.
Op het oude terrein van de NUON staat een zendmast en die zit vol met vogels.
Plotseling klonk er een schot, weer iemand die genoeg had van zijn schoonmoeder denk ik.
In elk geval schrokken de vogels behoorlijk en vlogen weg.
Binnen een seconde zag de lucht zwart van de vogels en het geluid wat ze maakte dat wil je niet weten, wat een herrie.
We lagen er met ons bootje precies onder.
Besef me nu eigenlijk wat een geluk we hebben gehad.
Als één meeuw overvliegt weet hij altijd precies mij te raken met een flinke klodder.
Nu vlogen er honderden vogels en het bleef helemaal droog.
Als je dat zo boven je ziet vliegen komen er toch beelden uit de film Birds in je gedachten bovendrijven.
Als een grote zwarte vlek vlogen ze een paar rondjes boven de Maresingel.
Ze vlogen nog een keer een ererondje boven ons hoofd.
En gingen daarna weer rustig op de mast zitten.
Ik heb ondertussen begrepen dat dit schouwspel elke avond te zien is op de Maresingel.
Ik heb het idee dat de reïncarnatie van Hitchcock, Leiden heeft uitgekozen om de remake van Birds te gaan opnemen.
U bent gewaarschuwd, ramen dicht.
Donderdagavond eindelijk weer eens lekker door Leiden kunnen varen.
En dat eindelijk kwam niet alleen door het slechte weer van de afgelopen tijd, maar ook omdat ze een paar weken geleden mijn motor gestolen hadden van mijn boot.
Dat zijn de nadelen van een boot hebben.
Vorig jaar al mijn tank en het originele dekzeil gestolen, schade bij elkaar 1000 euro en een paar weken geleden mijn motor, schade 1800 euro.
Gelukkig is de verzekering heel coulant en heb ik het grootste deel terug gekregen, maar hoelang doen ze dat nog, en heb er zelf toch nog een 500 euro op toe moeten leggen.
Het is zo lullig, je hebt gewoon een gemiddeld bootje die je door hard werken en een beetje sparen hebt kunnen kopen en dan jatten ze hem gewoon regelmatig helemaal kaal.
Maar goed, genoeg gezeurd helaas bestaan dit soort klojo's die 's nachts je boot strippen, zijn waarschijnlijk hetzelfde soort wat oude vrouwtjes etc.durft te overvallen.
Eigenlijk te min om je kwaad over te maken.
Maar donderdagavond dus gelukkig weer gevaren.
Op het moment dat je op het water zit en je nieuwe motor het lekker doet vergeet je alle ellende en geniet je alleen nog maar.
De terrassen langs de kant van het water zaten lekker vol met eters en mensen die even gewoon nog een terrasje pakten, zoals hier bij de Grote Beer.
Maar gewoon je eigen eten meenemen en op een plaid lekker genieten langs de singels is natuurlijk ook geweldig.
De spandoeken op de brug zorgden ervoor dat je niet kon vergeten dat het weer mosseltijd is.
Het zat dan ook vol bij Babbels met voornamelijk mosseleters.
Je komt natuurlijk alles tegen op het water, en denk nou niet het vaart maar kris kras door elkaar.
Nee, er zitten ook echte kapiteins bij hoor. (denk ik)
En als je nog geen kapitein bent, dan ga je gewoon oefenen in een roeibootje.
Het Utrechtse Jaagpad blijft altijd een mooi stukje Leiden.
Met mooi weer is bijna iedereen bezig met het water.
Je kunt gaan varen of een terrasje pakken of gewoon de rust zoeken van het vissen.
En wil je sportiever bezig zijn, dan ga je roeien op het Rijn en Schiekanaal.
Even een stukje chauvinisme.
Friesland is natuurlijk de waterprovincie van Nederland, maar de bekendste en mooiste (en ook een van de duurste helaas) sloeps worden in Leiden gebouwd.
Weer even een mooi stukje de Rijn en Schiekade.
Jonge mensen en mensen van buiten Leiden kunnen niet geloven dat de gemeente dit water destijds gedempt heeft en een aantal jaren later toch maar weer heeft opengegraven.
Als je in een woonboot woont aan het Galgenwater, dan moet je niet raar staan te kijken als je bezoek ook per boot komt.
Leiden is een fietsstad, maar vanavond was er voor de waterfiets schijnbaar weinig animo.
Ik weet eigenlijk niet of er iets mee gedaan wordt, heb hem met de Peurbakkentocht gezien dus misschien ligt hij hier gewoon nog.
Als je zo voor op de boot ligt, dan kan je alleen maar denken wat is het leven toch leuk, ik heb net besloten om minstens 110 te worden denkt Ferdy.
Het was donderdagavond echt druk op het water en bij elke brug was het voorrang krijgen of geven, maar gelukkig is vrijwel iedereen netjes en beleefd op het water dus geeft het bijna nooit problemen.
Het was sinds tijden weer een echt zomerse avond en daarom zaten overal de terrassen de hele avond lekker vol.
Ik dacht we varen via de singels verder, maar nee miniglibber voer de Herengracht op.
Waarom hij het deed werd snel duidelijk.
Hij zei, "voordeel van jou log is, dat je laatst schreef waar het laatste openbare toilet van Leiden staat, en laat ik daar nu net even gebruik van willen maken".
Heerlijk weer zo'n avondje varen.
Hoop dat jullie aan de hand van de foto's even meegevaren hebben.
Voordeel van meevaren via de log is, geen liggeld betalen en je motor kan niet gejat worden.
Eerdaags laat ik wel weer eens een ander stukje Leiden vanaf het water zien, want er is genoeg water in en om Leiden.
Het was me al een aantal keer opgevallen als ik Rotterdam in of uitreed.
Boven op het spoorviaduct staat een ooievaarsnest.
Omdat ik toch iets te eten en te drinken wilde halen bij het benzinestation, (ja ik eet gezond hoor onderweg) heb ik het nest maar eens van wat dichterbij bekeken.
Het is gewoon gebouwd op de dragers van de leidingen.
Pa of ma stond vol trots over de omgeving uit te kijken.
De jongen lieten zich niet zien.
Tot het moment dat pa of ma even weg was.
De jongen stonden stomverbaasd te kijken waar hun ouders gebleven waren.
Nergens een ouder te zien, niet links, niet rechts en zelfs beneden niet.
Gelukkig landde er al snel weer een ouder op het nest.
Nu zie pas duidelijk wat een enorme vleugels ze hebben.
Ik denk dat een van de ouders het babygrut even zat was en daarom een rustig plaatsje aan de overkant had gezocht.
Al met al hebben ze een mooi hoog plekje boven de weg en natuurlijk de hele dag door genoeg te zien.
Maar goed dat het een nest ooievaars is, een nestje koolmeesjes was me nooit opgevallen.
Ik vind het zo mooi klinken he, een sanitaire stop.
Kan natuurlijk ook zeggen ik moest zeiken als een beer en ben even gestopt op een stil plekje langs de weg.
Dat lucht wel op maar klinkt niet.
Zo'n sanitaire stop heeft zo zijn voor en nadelen, je merkt opeens dat je niet alleen op de wereld bent.
Je wilt niet omkijken naar de weg, een soort kop in het zand steken effect, vandaar dat je alles om je heen extra duidelijk ziet.
Is dat nou een bij of een wesp, nee dat is een wesp oppassen dus voor steken.
Wat een rare kop heeft die vlieg eigenlijk, en meer van dat soort dingen gaan door je heen.
Goh deze bloemen zijn wel in trek de halve insectenwereld heeft hier zijn picnickplaats gevonden.
Heb ik nu in mijn sanitaire-stop carriëre nooit goed opgelet of is dit inderdaad een beestje wat er nog niet zo lang is.
Ik kende die oranje fanaat in elk geval niet en zo te zien wil ik hem liever niet kennen ook.
En geloof me, we gaan dat oranje beest nog veel meer zien in de toekomst.
Ze waren ik elk geval hard bezig voor nageslacht te zorgen.
Het was een redelijke grote plas dus ik keek nog wat verder om me heen.
Oh lekker bramen.
Ik kreeg de neiging ze te plukken als toetje voor vanavond.
Opeens schoot mij te binnen nooit bramen te plukken die lager dan een meter boven de grond hangen.
Wij stonden een paar jaar geleden volkomen stil in de file, in de berm stonden bramenstruiken.
Op het moment dat ik tegen mevrouw Glibber zei, ik stap even uit en ga bramen plukken, stapte uit de auto voor ons een man die op zijn gemak even in de berm zijn sanitaire stop ging doen.
Met andere woorden hij zeek gewoon over de bramen die ik wilde gaan plukken.
We kwamen uiteraard zonder bramen thuis die avond.
Sindsdien heb ik me voorgenomen nooit bramen te plukken die lager dan een meter hangen.
Vandaag heb ik mijn mening bijgesteld, ik pluk nooit meer bramen.
Ik koop ze wel dan zie ik tenminste niet wat er gebeurd voor ik ze pluk.
Vliegen zijn vies, maar je hebt vieze vliegen, nog viezere vliegen en heel erg vieze vliegen.
En uitgerekend zat het laatste soort vies te doen op de bramen die ik had willen plukken.
Ik heb het duidelijk niet op al dat vliegend gedoe langs de weg en in de struiken.
Alhoewel er zijn uitzonderingen die ik wel mooi vind, en die was er gelukkig ook.
Ondanks deze log, veel plezier bij het bramenplukken, ik zal je in elk geval niet in de weg lopen.
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl