DIT ZIJN WIJ
leidseglibber.punt.nl links
Evenementen
 (2).jpg){kind=logo}
Kijk ook eens hier.
.jpg){kind=logo}
zoeken
Zoek hier op trefwoord in mijn archief.
Wat speelt er in Leiden
Info per E-Mail
Fotografie en film.
Nieuws
Eigenlijk had Glibber niet zoveel zin om een jaaroverzicht te maken, het was eigenlijk een vrij onoverzichtelijk jaar.
Wat valt er nou te melden, okee de Amerikaanse zeepbel klapte uit elkaar en nu zitten we met zijn allen in een crisis, maar ja dat het ging komen wisten we al jaren, was een kwestie van afwachten.
Daarnaast kunnen onze cabaretiers dat veel leuker vertellen dan Glibber, hebben we tenminste nog een beetje lol van de crisis.
Maar daarnaast blijven er toch voor iedereen hoogte- en dieptepunten in 2008.
Het klinkt raar (echt serieus), Glibber sluit zich (ongemerkt) rondom de kerstdagen altijd even een paar uurtjes van de buitenwereld af en overdenkt het jaar.
Hij laat dan even alles van dat jaar de revue passeren en gaat vervolgens er weer met frisse moed tegenaan.
En dat we frisse moed hebben voor 2009 blijkt denk ik ook wel uit onze kerstkaart.
Hoogte- en dieptepunten in 2008.
Met zevenmijlslaarzen stap ik toch maar even door het jaar heen.
Gelijk al begin januari schrok ik van het plotselinge overlijden van Lesly Krul.
Les was een van de meeste bekende Leidse orgeldraaiers, natuurlijk is het geen wereldnieuws, maar als je iemand persoonlijk gekend hebt en weet hoe gedreven hij was, tikt het toch wel aardig aan.
Gelukkig heeft zijn zoon het bedrijf voortgezet en houdt daarmee de nagedachtenis aan zijn vader in ere.
(foto Ron Stol)
Ja de wereld draait door, en daarom sta je twee weken later alweer te swingen bij de Leidse Jazzweek.
Sommige organisatoren hebben gewoon echt geluk, op het moment dat je een artiest contracteerd is hij nog vrijwel onbekend.
Op het moment van optreden staat hij volop in de belangstelling zoals bijvoorbeeld Jules Hamel.
Helaas in het voorjaar alweer een overlijdensbericht van een bekende Leidenaar.
Leidse Kees overleed plotseling en viel er een pijler onder de vertolkers en promoters van het levenslied weg.
Als we eerlijk moeten zijn, Kees had geen wereldstem, maar was een sociaal bewogen mens die zoveel mensen een mooie avond heeft gegeven, een begrip was met 2 & 3 oktober en daarnaast een van de beste promotors van het levenslied was.
(foto Hielco Kuipers )
Al vrij vroeg in het voorjaar kon Glibber erop uit met zijn sloep om te genieten van de Leidse grachten.
En heb je geen eigen boot dan kan je altijd nog een roeiboot huren, maar hoe dan ook varen door Leiden blijft mooi.
Glibber dacht ook nog een zeldzame schildpad te hebben ondekt in de Leidse singels.
Uit de reacties op zijn log daarover bleek dat ondertussen deze schildpad in veel steden voorkomt, veel particulieren dumpen hem omdat hij te groot wordt voor het thuis aquarium.
Gelukkig schijnt hij te kunnen overleven in buitenwateren, alleen of dat met deze vorst ook zo is, laten we het hopen.
We lopen even snel de evenementen door, uiteraard hadden we naast de Singelloop ook weer de Leiden Marathon.
Bij de Leiden Marathon geldt een belangrijke stelregel, elke deelnemer is winnaar.
Alleen ben je winnaar voor een dag, daarna kan je helaas ook snel verliezer worden.
Dat is hard genoeg de realiteit van het leven.
Goh zou ik bijna het voetbal vergeten.
Nederland begon zo mooi tijdens het EK voetbal, maar ook Turkije had een mooie start en dat werd ook in Leiden uitgebreid gevierd.
Op de Beestenmarkt ontstond een spontaan en gezellig feest na een overwinning in de voorrondes van Turkije.
Na alle voetbaltoestanden kregen we de Lakenfeesten, die uiteraard met de Peurbakkentocht begonnen.
We hadden dit jaar geluk met de Lakenfeesten, mooi, warm en droog weer.
Alhoewel,............. zondagavond tijdens de laatste uurtjes van Leiden Culinair kregen we even te maken met een wolkbreuk.
Maar de stemming bleef er in, en we aten rustig verder.
Een weer typisch Leids dieptepuntje was dat het Rembrandtfestival dit jaar door allerlei subsidieproblemen niet doorging.
Er was geen geld, toen was het er weer wel, maar te laat en bla bla bla bla oftewel geen Rembrandtfestival.
Gelukkig dat een aantal getrouwe Rembrandtaanhangers toch nog op zijn verjaardag een toast uitbrachten bij zijn borstbeeld.
Ook was ondertussen op 1 juli het rookverbod ingegaan.
Gelukkig was deze zomer redelijk van temperaturen en konden we de eerste tijd nog op het terras terecht.
Eind augustus gaat Glibber altijd op vakantie en na zijn vakantie is het nog maar een heel klein stapje naar het feest der feesten 3 October.
Maar wat moet je daar nu nog over vertellen, heb ik genoeg over geschreven, en wil je het nalezen kijk dan gewoon bij de rubriek Leidse Feesten.
In november werd mede door de kou duidelijk dat het rookverbod de horeca toch wel erg veel geld gaat kosten en dat de kleine horeca failliet gaat.
Onder andere door haar optreden bij Pauw & Witteman en bij de demonstratie op het Malieveld werd de Leidse horeca-onderneemster Marina Bosman opeens een landelijke bekendheid.
Haar kreet "Ik ben er klaar mee,...... Nee, Wij zijn er klaar mee" hoop ik het komende jaar nog vele keren te horen.
Het heeft jaren gekost om het UWV goed te laten functioneren.
Voordeel van het rookverbod is dat ze eerdaags minimaal 15.000 extra werkzoekenden kunnen inschrijven.
Wat was Glibber blij dat we pas een week later de eerste sneeuw van dit jaar kregen, want Glibber is wel een mooi weer demonstrant hoor.
Ik vergeet nooit dat ik ooit in jaren zeventig (met een helaas overleden vriendin) tijdens een heel koude demonstratie bij het arbeidsbureau afsprak, als ooit de revolutie komt dan zijn we erbij, maar dan wel met verwarmde barricades en broodjes kaas.
En zo mijmer je even in grote stappen het jaar door, sta je stil bij sommige gebeurtenissen en denkt, ach het was wel weer een kleurrijk jaar.
Ik hoop dat ik iedereen weer dagelijks een stukje leesplezier heb gegeven en dat jullie ook in 2009 weer mijn log weten te vinden.
Voorzichtig met vuurwerk, let op je handen en je ogen, want ik heb geen zin mijn logs volgend jaar in braille te moeten maken.
Zo nu en dan is een weblog niet alleen voor de gezelligheid, maar kan en moet hij ook gebruikt worden om mensen te steunen of te proberen zaken op te lossen.
Ik lees al een paar jaar de logs van de ex Leidse Josephine en schrok toen ik eerder deze week op haar log las dat haar zoon Pieter plotseling verdwenen was.
Op dit moment heeft Joos toestemming gegeven om een oproep op diverse internetsite's te doen, vandaar dat ik uiteraard op deze kleine manier probeer mee te helpen in de hoop snel duidelijkheid te krijgen over wat er met Pieter gebeurd kan zijn.
Sinds zondag 21 december wordt Pieter Bronsgeest uit Den Bosch vermist.
Ik weet niet of ik lezers in de omgeving van Den Bosch heb, maar zo ja lees deze log dan even heel goed.
Dit geldt uiteraard voor iedereen waar dan ook in Nederland, omdat nog niet duidelijk is wat er met Pieter gebeurd kan zijn.
Zaterdagavond 20 december is Pieter wezen stappen in Den Bosch, na tweeën zou hij naar huis gaan maar is er niets meer van hem vernomen.
Na die tijd is er ook niet meer gebeld met zijn mobieltje, vandaar dat een ongeluk of misdrijf wordt gevreesd.
Ondertussen zijn politie en brandweer onder andere bezig het riviertje de Dommel met sonarapparatuur en duikers te doorzoeken.
Berichten hierover en details over de verdwijning zijn te lezen op de site van omroep Brabant.
Dat de familie van Pieter heel angstige dagen doormaakt en zo snel mogelijk zekerheid wil hebben over zijn lot is duidelijk.
Het is bewonderenswaardig te zien hoe Josephine op haar site iedereen op de hoogte houdt van de verdwijning van Pieter.
Misschien zijn er mensen die Pieter na die tijd nog gezien hebben, maar vooral mensen die Pieter zaterdagnacht na tweeën nog in Den Bosch gezien hebben worden verzocht contact op te nemen met de politie 0900 - 8844.
Vanaf hier wensen wij Joos en haar familie sterkte in deze onzekere dagen.
De betutteling in Nederland gaat steeds verder, we hebben het rookverbod maar daar eindigt het niet bij.
Er gaan ondertussen al stemmen op om het vuurwerk te verbieden, natuurlijk hebben sommigen er wel eens last van, maar met verbieden haal je weer een stukje traditie weg.
Als dit doorgaat kan de volgende stap zijn dat mensen boven bijvoorbeeld de 100 kilo de patatzak niet meer in mogen ter bescherming van hun gewicht.
Van de week reed ik door Leiderdorp en zag het volgende verbod alweer aankomen.
Dit zal wel een experiment zijn, maar ik heb me rot lopen duwen om er voorbij te komen.
Hoop niet dat dit overgenomen wordt door meerdere steden want dan ben ik eerdaags fysiek niet meer in staat auto te rijden, ehhh bedoel duwen.
Ja sorry hoor, maar met deze regering ga je toch elk bord bijna serieus nemen.
Iedereen heeft jaarverslagen dus heb ik morgen ook maar een beperkt jaarverslag.
Of Glibber de eerste dagen na oud & nieuw wel kan loggen is een beetje onzeker.
In verschillende publicaties heb ik gelezen dat Glibber tijdens Oud & Nieuw in een veiligheidsrisicogebied woont waar een noodverordening van kracht is.
Burgemeester Lenferink heeft bepaald dat ook Glibber in zo'n veiligheidsrisicogebied woont.
Dit geeft de politie en overheid meerdere extra bevoegdheden, je kan op elk moment gefouilleerd worden, je mag geen gezichtsbedekkende kleding dragen (fijn met die vorst), open vuur is verboden (hoe steek ik mijn sigaret op) en ga zo maar door.
Op Sleutelstad stond van de week onderstaand bericht en Glibber schrok daar toch wel van, het wordt dus menens dit jaar.
Burgemeester neemt maatregelen voor rustige jaarwisseling
LEIDEN - 20 december 2008 - Over het algemeen is de jaarwisseling de afgelopen keren redelijk rustig verlopen, maar in een paar Leidse wijken vonden toch ernstige incidenten plaats. Daarom heeft burgemeester Lenferink een aantal maatregelen genomen om de politie meer armslag te geven en direct te kunnen optreden tegen onruststokers. Brandweer, politie en gemeente zullen nauw samenwerken om ervoor te zorgen dat de jaarwisseling een feestelijk karakter krijgt. Leiden Noord - de wijken Groenoord, Noorderkwartier en De Kooi- en Leiden West - de wijken Hoge en Lage Mors en Stevenshof- zijn aangewezen als tijdelijke veiligheidsrisicogebieden. In deze gebieden kan het openbaar Ministerie toestemming geven tot preventief fouilleren en het onderzoeken van meegebrachte goederen, zoals (vuur)wapens en zwaar, verboden vuurwerk. Van 30 december 12.00 uur tot 1 januari 09.00 uur, mag er geen gezichtbedekking worden gedragen, moet men zich direct kunnen legitimeren, mogen er geen stokken of knuppels worden vervoerd en moet men zich op de eerste aanwijzing van de politie verwijderen.
LEIDEN - 20 december 2008 - Over het algemeen is de jaarwisseling de afgelopen keren redelijk rustig verlopen, maar in een paar Leidse wijken vonden toch ernstige incidenten plaats. Daarom heeft burgemeester Lenferink een aantal maatregelen genomen om de politie meer armslag te geven en direct te kunnen optreden tegen onruststokers. Brandweer, politie en gemeente zullen nauw samenwerken om ervoor te zorgen dat de jaarwisseling een feestelijk karakter krijgt. Leiden Noord - de wijken Groenoord, Noorderkwartier en De Kooi- en Leiden West - de wijken Hoge en Lage Mors en Stevenshof- zijn aangewezen als tijdelijke veiligheidsrisicogebieden. In deze gebieden kan het openbaar Ministerie toestemming geven tot preventief fouilleren en het onderzoeken van meegebrachte goederen, zoals (vuur)wapens en zwaar, verboden vuurwerk. Van 30 december 12.00 uur tot 1 januari 09.00 uur, mag er geen gezichtbedekking worden gedragen, moet men zich direct kunnen legitimeren, mogen er geen stokken of knuppels worden vervoerd en moet men zich op de eerste aanwijzing van de politie verwijderen.
Ik heb eens door wat foto's van de afgelopen jaren gebladerd en begrijp wel dat onze wijk in het lijstje staat.
De foto's zijn niet van beste kwaliteit maar ja, in veiligheidsrisicogebieden krijg je niet de beste kwaliteit.
Al vroeg in de avond beginnen hier de meest verschrikkelijke vuren en de voorraad hout wat klaar ligt laat al zien dat het er later op de avond heftig aan toe zal gaan.
Even na twaalven komt iedereen naar buiten, sommige zelfs in gevechtstenue, zoals bijvoorbeeld de relschopper bij de deur.
Iedereen is overmand door drank en buiten zinnen en probeert het eventuele aanwezige gezag uit te dagen.
En lukt het niet met zijn tweeën, dan sluiten we de rijen en gaan er massaal tegenaan.
Kleine kinderen lopen met lawinepijlen rond.
In dit soort veiligheidsrisicogebieden kan natuurlijk de straatverlichting gesloopt worden, vandaar dat sommige bewoners zelf alvast noodverlichting hebben aangebracht op oudejaarsavond.
Er zijn bewoners die opgelucht adem halen dat ze nog net hun huis hebben kunnen verkopen, want een huis in een veiligheidsrisicogebied verkoop je niet zo snel meer.
Dit jaar mag er geen gezichtsbedekkende kleding worden gedragen.
Om niet gelijk al in de problemen te komen blijven de ogen zichtbaar, maar de rest plakken we af zodat we niet zo snel herkenbaar zijn.
Dat rellenschoppen in de genen zit blijkt wel uit het feit dat randgroeppeuters al gooi en smijtmaterialen uitdelen aan de volwassenen.
Het zal hier in de wijk vast wel weer een heftige jaarwisseling worden die als je bovenstaande foto's ziet zeker weten het landelijk journaal zullen halen.
Ik hou me hart alweer vast.
En waar gaat deze log nou eigenlijk om ???????????????
Glibber is een klein beetje beledigd dat zijn wijk wordt genoemd als veiligheidsrisicogebied.
Ik woon hier nu ruim 32 jaar en in al die jaren is er zowel in het zuidelijk als het noordelijk gedeelte van ons kleine wijkje nooit iets gebeurd.
In de wijken naast ons loopt het helaas wel zo nu en dan uit de hand en kan me indenken dat de burgemeester speciale maatregelen neemt om hulpverleners te beschermen en de orde te handhaven.
Dat je het gebied iets groter maakt om meer armslag te hebben begrijp ik ook nog.
Alleen ga dan niet alle wijken die in het gebied liggen met naam en toenaam noemen.
Dat geeft een heel verkeerd beeld van gebieden waar men er juist al jaren lang alles aan doet om de kinderen op te voeden met het gegeven dat Oud & Nieuw een feestje is.
Bij ons in de straat staat al jaren lang een vuurton en gaat om 00.00 uur de muziek aan en komen alle bewoners naar buiten om elkaar het beste voor het nieuwe jaar te wensen.
Om twee uur 's nachts is het stil en de volgende ochtend zijn alle vuurwerkresten opgeruimd door de bewoners.
Zo hoort een echte Oud & Nieuwviering te zijn, zelfs in een veiligheidsrisicogebied.
Ik denk niet dat burgemeester Henry Lenferink mijn log leest, maar weet wel dat een van de medewerkers van de afdeling voorlichting regelmatig meeleest.
Misschien een kleine tip om indien nodig (hoop het niet) volgend jaar bij het uitvaardigen van noodverboden geen wijken bij naam te noemen die geen enkele band hebben met de problemen.
Is wel zo leuk voor de bewoners van die wijken.
Glibber kan wel beloven dat hij ondanks de feestdagen er gewoon bijna elke dag toch een verhaal neerzet, nou dat doet hij mooi zelf niet.
Nee, dat laat hij mij onder andere doen en zegt dan "ja maar Spottie mensen vinden kleine poesjes leuk om te zien en te lezen wat ze doen".
Nou ja ik offer me wel op, ik ben tenslotte de kleinste in huis en moet me nog waar maken.
Ze geven hier wel allemaal mensengeld voor niets uit hoor.
Staat een of ander splinternieuw poezenmandje waar je nog voor je ellende niet in gaat liggen.
Behalve de mand van Chico zijn er nog veel leukere plekjes om lekker in te liggen.
Dit ligt toch heerlijk, heb je geen poezenmandje voor nodig hoor.
Daarom als je het aan mij vraagt mag het poezenmandje eruit en blijf ik wel hier liggen.
Maar ik heb nog een plekje ontdekt waar je heerlijk veilig ligt en uitzicht hebt over alles en iedereen wat langs komt.
Inderdaad op de rug van de Kerstman lig je helemaal geweldig.
Ik kan alles overzien, zie precies wat er beneden gebeurd en wie er van boven komt.
Om makkelijk vanaf mijn uitkijkpost te komen gebruik ik gewoon het been van de Kerstman, vindt hij niet erg, tenminste ik heb hem nog niet horen miauwen en ook niet blaffen zoals Chico.
Oh wacht, even netjes zitten voor de foto, dat schijnen ze hier leuk te vinden als je dat doet.
Ja genoeg foto's, uit de weg ik moet naar mijn eten toe, ook voor mij zijn het feestdagen en ik krijg honger.
Jullie begrijpen, voor mij mag die kerstman de rest van het jaar blijven hangen.
Een mooiere uitkijkpost heb ik nog niet gevonden hier in huis.
Nou ik ga eens kijken wat ik hier verder nog uit kan spoken, ze vinden nu toch nog alles prachtig.
Mjou en een krabbel van Spottie.
Als we het moeten geloven gaan we een iets langere vorstperiode tegemoet.
Iedereen begint gelijk over schaatsen, toertochten en zelfs de Elfstedentocht te praten.
Heel langzaam beginnen de eerste polderslootjes hier voorzichtig dicht te vriezen.
Weer eens een keer schaatsen door de polders zou natuurlijk wel leuk zijn.
Voorlopig zit het er nog even niet in, maar wie weet dat we na het weekend het ijs op kunnen, alhoewel dit soort slootjes ook niet echt prettig schaatsen zal zijn.
De ijsclub in Oegstgeest is er in elk geval klaar voor om eerdaags open te gaan.
Het water is wel al dichtgevroren, maar voorlopig ligt de ijsbaan er nog donker en verlaten bij.
Overdag ziet het er al een stuk beter uit, maar duidelijk dat het nog wel tot maandag of dinsdag gaat duren voor hij open gaat.
Het mooiste is natuurlijk als we weer eens kunnen schaatsen in het centrum van Leiden zoals hier vroeger op het Rapenburg.
Maar dat zal nog wel even duren en de Leidse Elfstegentocht is ook nog heel ver weg.
Maar waar vorst is, is hoop zeggen ze toch.
( foto Theo Ringers)
Voorlopig zullen we het nog even met dit soort kleine slootjes moeten doen.
Denk alleen niet dat je hier een Elfstedentocht overheen krijgt.
De Glibbers gaan al jaren tweede kerstdag uit eten, vandaar dat we van ons eigen kerstdiner wel iets lekkers maar niet teveel werk willen maken.
De komende dagen zijn veel mensen nog vrij en willen waarschijnlijk niet meer teveel koken, vandaar even twee tips om gezellig te eten zonder uren in de keuken te staan.
Voor kerstavond was dit alles wat ik nodig had.
Een meloentje, Italiaanse ham, gepofte aardappels en plakjes raclettekaas met pepertjes.
Voorgerechtje niet origineel maar wel lekker en binnen 5 minuten klaar.
De gepofte aardappels gaan ondertussen even een 10 minuten in de magnetron.
Leg de plakjes raclettekaas op een bord met de gepofte aardappel erbij als hij uit de magnetron komt.
Even 15 minuten in een voorverwarmde oven ongeveer 200 graden en klaar is je racletteschotel.
Een foto van het caramel-ijs uit een pakje heb ik maar niet genomen.
Oh ik vergeet bijna hetgene wat de maaltijd natuurlijk afmaakt.
Zo zie je, lekker makkelijk en snel klaar en toch gezellig zitten tafelen op kerstavond.
Terwijl bijna heel Nederland op eerste Kerstdag heel netjes, uitgebreid en chique zat te eten, deden de Glibbers het gewoon met hun handen.
Op het voorgerecht na (zelfde als gisteren) kwam er geen bestek aan te pas.
We aten pannenkoekjes met Pekingeend en dit heb je er voor nodig.
Chinese pannenkoekjes, Pekingeend, Hoisin saus, een komkommertje en een preitje.
De pannenkoekjes en de pekingeend zijn kant en klaar ingevroren te krijgen bij de Chinese winkeltjes.
Het meeste werk is het snijden van de komkommer en de prei, dit moet echt in heel dunne strookjes.
Als je klaar bent moet het er ongeveer zo uitzien.
De eend snij je in stukjes en gaat even in de grill, oven of magnetron maakt niet uit.
Ik gebruik altijd mijn snel-oventje en dan is het met 5 minuten klaar.
De pannekoekjes laat je gewoon ontdooien, hoef je niets mee te doen.
En hoe ga je dit nu eten, gewoon lekker met je handen.
Je legt een pannenkoekje op je bord, smeert er wat Hoisin saus op, daarna beetje komkommer, prei en pekingeend erop.
Daarna rol je hem op en smullen maar.
Het is best wel machtig eten daarom nemen wij er nooit iets bij, maar je kan er natuurlijk iets van bami, mihoen of rijst bijnemen.
Tweede Kerstdag laat Glibber zich verwennen met een diner waar ze veel langer en met veel meer mensen voor in de keuken hebben gestaan.
Wat ik precies ga nemen weet ik nog niet, maar keuze genoeg.
Klik maar op de foto en doe eens gok wat het geworden zal zijn.
Eens kijken of jullie ongeveer mijn smaak kennen.
Ik kom hier al jaren en is echt een aanrader.
Het filmpje geeft aan dat je ondanks Verboden Toegang op de deur gewoon naar binnen moet gaan.
Wij wensen iedereen prettige feestdagen.
Er blijven de komende dagen wel een aantal nieuwe logs komen, maar wel een beetje op verspreide tijden en met misschien wat meer huis, tuin en keukennieuws, en antwoorden zal misschien ook niet echt lukken.
Toen de kerstkaart ontworpen werd wisten we nog niet dat Spottie hier in huis zou komen wonen.
Sterker nog, ik denk dat ze nog maar net aan geboren was.
Vandaar hier even haar eigen kerstgroet.
Eet en drink niet teveel, maar ook niet te weinig en geniet van deze dagen.
En sta ook even stil bij iedereen die niet zoveel geluk als wij hebben en het met veel minder moeten doen of in oorlogsgebieden leven.
Onder de foto uiteraard een van de mooiste, zoniet beste kerstnummers ooit gemaakt.
( beelden in het filmpje kunnen schokkend zijn, maar helaas ook anno 2008 wel realiteit.)
Zo daar ben ik weer, ik hoorde dat iedereen benieuwd was of die gekke boom nog steeds in de kamer staat.
Ja hoor, ik heb er geen last van.
Ben nog steeds mijn nieuwe huis aan het verkennen, ik weet onder andere al waar de drank ligt.
En die boom waar iedereen zo bang voor is, die komt eerdaags pas aan de beurt om te verkennen.
Ik loop er alleen maar een beetje omheen en tussen die lapjes door te rennen.
Ik ben nog niet zo goed in het krabbelen van verhaaltjes en maak veel fouten, het is maar goed dat we mijn verhaaltjes met zijn drieen even nakijken.
Verder gaat allles hier best wel goed, ze hebben een mandje voor me gekocht.
Dom hoor, er staat hier al een mand en die ligt veel lekkerder.
Die grote rare kat waar ik het eerst over had blijkt een hond te wezen, vraag me niet wat dat is maar het is nou eenmaal zo.
We zijn wel vriendjes geworden ondertussen en hij heet Chico.
Maar wat kan zo'n rare kat, ehh sorry hond snurken zeg, daar kom ik bijna niet bij in slaap.
Achter een tas is het veel rustiger slapen, tassen snurken niet heb ik al door.
Ja, ik leer snel hoor.
Er ligt en hangt hier overal speelgoed, maar het leukste is natuurlijk bewegend speelgoed.
Laat die hond nou bewegend speelgoed altijd bij zich hebben.
We spelen dan leuk samen, hij beweegt het speelgoed en ik probeer het stil te laten liggen, leuk spelletje hoor.
Zo nu en dan moet ik al mijn poezenkracht gebruiken om hem stil te houden, maar het lukt me wel hoor.
Als het vrouwtje en dat hondenbeest Chico naar boven zijn, drink ik nog even gezellig wat met het baasje.
Ach ja, we zijn allebei nachtbrakers en lusten er allebei wel eentje.
En als ik dan echt moe ben, ga ik gewoon weer even lekker onder die rare boom in de kamer liggen slapen.
Jullie zien het, ik vermaak me best en ga er nu weer even vandoor.
Mjou en een krabbel van Spottie.
Door alle drukte was ik helemaal vergeten dat ik een paar weken geleden foto's heb gemaakt bij de opnames voor het programma Missie Max.
In dit programma krijgen familieleden van uitgezonden militairen de kans een persoonlijke groet te doen aan de uitgezonden militairen.
Afgelopen zaterdag werd het eerste deel uitgezonden door omroep Max (herhaling vrijdag 26 dec om 09:25 uur).
Komende zondag wordt het tweede deel uitgezonden.
Gelijk bij binnenkomst struikelde ik al bijna over de cameramensen.
Ze stonden net opnames te maken van voorzitter en presentator Jan Slagter in gesprek met een van de familieleden.
De Groenoordhal zat vol met familieleden van uitgezonden militairen.
Het was een gezellige familiedag met tussen de interviews door optredens van diverse artiesten.
Ook aan de kinderen was gedacht.
Voor de kinderen was een aparte plek met allerlei speeltoestellen en kleine kermisattracties.
Sorry maar ik moest wel even lachen, waarmee zijn de hekken opgevrolijkt.
Inderdaad, met camouflage-materiaal.
Een clown met ballonnen maakte hartjes, misschien om te onderstrepen dat we vooral op vredesmissies zijn.
Kinderen werden ook geschminkt, eigenlijk had ik even moeten wachten op het resultaat.
Op zich was het best een beetje onwerkelijke situatie voor Glibber.
De opnames waren op 22 november en Glibber had net 's morgens de intocht van Sinterklaas in Leiden gefotografeerd.
Dan is deze omgeving opeens wel een heel grote overgang.
Het was een en al Kerst in de Groenoordhallen, een warme en gezellige sfeer, terwijl ik nog bijna onderkoeld was van de kou op de boot bij Sinterklaas.
Er waren militairen in alle rangen en standen aanwezig in de Groenoordhallen.
Vraag mij niet wie en hoog of laag want Glibber heeft zelf nooit in dienst gezeten.
Destijds had Glibber het idee dat het leger niet de meest geschikste plek voor hem was, gelukkig was de andere partij het daar ook mee eens.
Regelmatig moest er natuurlijk even doorgenomen worden hoever het programma was en wat er nu weer kwam.
Natuurlijk komt Glibber weer in een spraakverwarring terecht.
Ik vroeg aan een van de militairen, wanneer dit uitgezonden zou worden, daarmee doelend op de tv uitzending.
Hij antwoorde, ze zijn al uitgezonden en deel gaat half december.
Ik probeerde nog, nee ik bedoel de uitzending.
Met een blik van, heb je weer zo'n domme burger, legde hij mij nogmaals vriendelijk uit dat alle militairen waar de uitzending omging al uitgezonden waren.
Dat is zo'n moment waarop ik denk, het is toch maar goed dat beide partijen destijds zo slim waren niet met elkaar in zee te gaan, anders had dat Glibber kennende, nog een hoop spraakverwarringen kunnen opleveren.
Maar of je nou voor of tegen uitzending van militairen bent naar oorlogsgebieden, dit is een mooi initiatief van omroep Max.
Zeker met deze dagen is het voor achterblijvende familieleden en vrienden toch altijd een moeilijke tijd.
Ik denk dat eigenlijk iedereen deze dagen tussen alle kerstnummers door ook het tijdloze nummer Imagine van John Lennon moet draaien en heel goed in zich op moet nemen.
Glibber doet dat in elk geval wel elk jaar.
Klik op de foto om een live versie van Imagine te horen en zien.
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl