Een lekker zonnetje, goede temperaturen en de Rijnsons zorgden ervoor dat het stampend vol was op en rond het terras van Theehuis het Leidse Hout. Alweer voor de derde keer organiseerde Bernard Stöxen de Pre Oktober Party. Ik schreef het van de week al, wij zijn redelijk snel in het verzinnen van tradities. Eerste keer kijken we de kat uit de boom, tweede keer is leuk en na de derde keer is het een traditie. Er zal hier dan volgend jaar wel iets staan in de trant van Traditionele Pre Oktober Party was een weer een succes. Daarnaast zijn we ook sterk in afkortingen. Daarom als iemand je volgend jaar vraagt ga jij nog naar het POP dan verwachten ze je de zondag voor 3 oktober in het Leidse Hout bij de Rijnsons.

Geluk dat ik rondloop om te fotograferen want er was geen lege stoel meer te vinden.

De seniorenvoorstelling op de zondag voor 3 oktober blijft een van de leuke onderdelen van het programma. Ook dit jaar hadden weer honderden vijfenvijftigplussers zich aangemeld voor een gratis toegangskaart voor een van de twee voorstellingen in de Stadsgehoorzaal. Het werd zoals vanouds weer een feestje waar iedereen het naar zijn zin had.

Als eerste traden dameskoor "Er welt een traan" en "Schola Nostalgia "op met oude meezingers.

Het jaarlijkse Haring en Corenwyngala van de 3 October Vereeniging kende vrijdagavond weer vele hoogtepunten. Naast de culinaire hoogstandjes was er een mooi programma met een modeshow van Mart Visser, en optredens van onder andere Carel Kraayenhof en Barbara Straathof . De mooi uitgelichte Pieterskerk was de place to be vrijdagavond.

Vanaf zeven uur stroomde de kerk vol met de honderden gasten die door de 3 October Vereeniging of de sponsors waren uitgenodigd.

Ik kreeg een mailtje van Radio West of ik op 3 oktober om 06:15 uur, ja 's morgens, beschikbaar ben voor een kort interview bij hun op de boot. Elke niet Leidenaar zal nu denken, nou ja wat een belachelijke tijd. Ik vind het niet zo belachelijk want een kwartiertje later heb ik het alweer behoorlijk druk met de aanloop naar de Reveilll-je. Het is ook inderdaad erg moeilijk aan niet Leidenaren uit te leggen dat we na een avond/nacht feesten 's morgens om zeven uur alweer klaar staan voor de Reveilll-je. Eerlijk gezegd al om half zeven want dan blaast een blaaskapel ons wakker onder de Koornbeursbrug. Nee ik ben niet dronken en ook niet overspannen, dit is een heel serieus verhaal. Elk jaar op 3 oktober komen enkele duizenden Leidenaren als Vrienden van de Reveilll-je om zeven uur bij elkaar om een aantal liederen te zingen en elkaar een goed ontzet te wensen. De Vrienden van de Reveilll-je wordt elk jaar op 3 oktober om zeven uur opgericht en om acht uur weer ontbonden.

Je moet er een keer bij geweest zijn om het te begrijpen en als je een keer bent geweest dan sla je het geen jaar meer over.

Je begint je af te vragen hoelang gaat het nog duren tot de Hooglandsekerk te klein is voor het oefenen van het koraal en een deel van het publiek buiten op grote schermen de repetitie moet volgen. Ruim duizend Leidenaren kwamen gisteravond naar de Hooglandsekerk om warm te lopen voor het feest der feesten. Op 3 oktotober staan acht uur 's morgens na de reveilll-je weer duizenden Leidenaren in het van der Werfpark het Koraal te zingen. Daar moeten we natuurlijk wel even voor oefenen.

Ruim voor de aanvangstijd stroomde de Hooglandsekerk al vol.

Veel bejaarden klagen dat ze vrijwel geen bezoek krijgen, uitzondering daarop is de Leidse Schouwburg waar gisteravond honderden mensen haar verjaardag vierden. Ondanks haar 308 jaren staat ze nog dagelijks in de belangstelling en ontvangt ze avond na avond honderden gasten. Een duidelijk en lichtend voorbeeld hoe mooi ouderdom kan zijn.

Niet omdat ik nu toevallig een chauvinistische Leidenaar ben, nee vrijwel elke artiest in Nederland vindt het een feest om in de oudste en mooiste schouwburg van Nederland op te treden.

Het leven is op dit moment een gekkenhuis, druk bezig met de voorbereiding van de verhuizing en daarnaast toch proberen de boel bij te houden. Op de een of andere manier ligt mij dat eerlijk gezegd ook wel een beetje. Ik functioneer het beste in stress situaties en op momenten dat een ander denkt dit gaat hem niet worden zet ik mijn verstand op nul en ram door. Terwijl ik dacht een beetje rust te houden met mijn blogs heb ik het probleem dat er teveel onderwerpen gaan komen de komende week en noodgedwongen blogs moet gaan combineren. Laten we het vandaag eens over kleuren hebben en beginnen bij de nieuwe verlichting op de Schipholweg en eindigen met mijn schitterende rood witte 3 oktoberkleding en banners. Sinds gisteravond zijn de bomen in de middenberm van de Schipholweg verlicht.

Het was niet moeilijk om de plek te vinden waar de verlichting ontstoken zou worden. Het was daar van te voren erg donker omdat ook de straatverlichting even uit was gezet.

Na een lange drukke en vaak heftige zomer begint de rust op het water terug te keren. Vaste lezers hebben via mijn site van alle ruzies, overtredingen, bedreigingen en noem maar op kunnen "genieten". We zijn toch als we eerlijk zijn allemaal diep in ons hart een beetje ramptoeristen he. Het vaarseizoen loopt ten einde en na alle verhuisdrukte hoop ik nog een keer te kunnen varen en dan mijn boot naar de stalling te brengen. Ook voor de Leidse Rederij loopt het zomerseizoen langzaamaan af. Afgelopen vrijdag was er een vaartje voor 500 gasten waarbij alle boten werden ingezet en rederij de Drie Geuzen bijsprong om iedereen te vervoeren. Met alle boten tegelijk op weg naar dezelfde klus is het wel een mooi moment natuurlijk om een groepsfoto te maken.

Eerst werden foto's gemaakt bij de Zijlpoort, daarna voeren de boten door richting Witte Singel om bij de Vlietbrug nog een mooie groepsfoto te maken. Ter hoogte van de Meelfabriek zag ik alle boten langsvaren. Voor een simpele Cocosmacroon als ik altijd leuk om even op de foto te zetten.

Dit weekend was het "Burendag" in veel wijken in Nederland werden speciale activiteiten georganiseerd. In de wijk Nieuw Leyden hadden ze behalve een gezellige buurtmarkt ook een basketbal clinic voor de jeugd door landskampioen ZZ Leiden.

Leuk om te zien hoe die kleintjes stap voor stap de eerste beginselen van het basketbal worden bijgebracht.

Ik kreeg een telefoontje, hoi met Arno heb je zin om vrijdagmiddag mosselen te komen eten. En is het nu mosselen of mossels de meningen lopen daarover nog al eens uiteen. Ik houd het nu even op mosselen. Nu gaat bij Arno alles in het groot, alleen als je mij vraagt om mosselen te komen eten dan moet je het echt groot aanpakken. Heb je extra ingekocht want ik lust er wel een paar. Ik heb de grootste mosselpan ter wereld staan Glibber, overtroefde Arno mij gelijk. Het was inderdaad geen klein pannetje. Voordat mensen denken nou Glibber dit is wel een behoorlijke reclame, inderdaad ik kan moeilijk om de naam van zijn "buurtwinkeltje" heen.

Aan de andere kant heeft Arno niet zoveel reclame nodig en zo ja dan verdient hij het ook wel. Arno is ook weer het type Leidse ondernemer die zegt we moeten de bal in de ploeg houden en elkaar ondersteunen. Regelmatig zie je de Sligro als sponsor of ondersteund Arno bepaalde activiteiten. Zo waren de hapjes in de bus toen we naar het wereldkampioenschap van K&G gingen door hem aangeboden en de pepernoten die de Marepieten bij hun optredens strooien komen ook van de Sligro. We blijven duidelijk geen stad, maar een groot dorp en dat is zo belangrijk voor de onderlinge verstandhoudingen. Maar we kwamen voor de mosselen natuurlijk.