Persoonlijk kijk ik altijd meer uit naar de presentatie van het voorjaars en zomernummer want dan hebben we de zomer nog voor ons. Maar ja het is nu eenmaal zo, na de zomer komt de herfst. Vandaar dat dinsdag de presentatie van het herfstnummer van Leven Magazine plaats vond in de tuin van het prachtig verbouwde restaurant Allemansgeest.

Na de presentatie zag je de tafel met het nieuwe nummer snel leger worden.

Vorig jaar maakte Jochem Myjer een loflied op zijn stadjuhhh Leiden. Al bij de eerste try-out van het nummer tijdens de Leidse Olympus was iedereen het erover eens, dit nummer hoort thuis in het rijtje grote Leidse nummers zoals het "3 oktoberlied" van Rubberen Robbie en het Leidse volkslied "Leiden stad van mijn Hart" van Rens Heruer.  Tijdens de 3 oktoberfeesten vorig jaar moest Jochem overal waar hij kwam het nummer zingen zoals bijvoorbeeld na afloop van de Pleintaptoe. Leiden is van oudsher een echte draaiorgelstad, het is dan ook niet vreemd dat sinds vandaag het lied Lalala Leiden ook op draaiorgel te horen is.

Vol trots liet Hiddo van Os vanmorgen op de Haarlemmerstraat zijn draaiorgelversie van Lalala Leiden horen.

Op zich zijn dialecten leuk, alleen krijg je soms wel erg rare woorden. Ooit iemand van Schueberfouer gehoord. Zo ja, dan ben je vast op de jaarlijkse kermis in Luxemburg stad geweest. Nog drie weken en dan barst in Leiden het Feest der Feesten los met onder andere, de grootste tweedaagse kermis van Europa. Om alvast een beetje in de kermisstemming te komen ging ik in de vakantie naar de grootste kermis van Luxemburg dat ze daar het Schueberfouer noemen. Deze kermis dateert al uit 1340, toen nog als een soort jaarmarkt en feestplaats. Kermissen in de Benelux verschillen eigenlijk niet zoveel van elkaar, toch waren er enkele grote verschillen tussen de kermis in Leiden en het Schueberfouer in Luxemburg. Om te beginnen de prachtige toegangspoort die elk jaar speciaal ontworpen wordt, ook is er een prijsvraag om het Schueberfouer affiche te ontwerpen.

Waar vrijwel geen verschil in zit is de hoogte van  het reuzenrad. En al was hij bijvoorbeeld maar tien meter hoog, dan was dat voor mij met mijn hoogtevrees al negen meter te hoog geweest. Maar goed, hij was weer een heel stuk hoger en toch wilde ik er natuurlijk in. Alles voor de foto en film houd ik mij dan maar voor.

In Amsterdam struikel je zowat over de levende standbeelden, in de buurt van de Dam staan ze zowat om de paar meter. In Leiden staan ze eigenlijk vrijwel nooit, is eigenlijk best wel jammer. Tijdens de vakantie gingen we een ochtendje naar Trier. Voordeel met Trier vind ik dat je vrijwel naast de grote winkelstraat kan parkeren en daarom geschikt om even een stukje door de grote winkelstraat te lopen en een terrasje te pakken.

Midden in de straat kwamen we een levend standbeeld tegen, waar je toch even raar naar staat te kijken. Toevallig heb ik een paar maanden geleden de uitleg gezien van deze truc, maar het blijft geinig.

We zijn terug van vakantie en in de loop van de week zullen ook de blogs weer dagelijks erop komen. Nu eerst de foto's en filmpjes overzetten naar de pc en uitzoeken. Ook nog een hoop foto's doorsturen. Lijkt wel of iedereen gewacht had op mijn vakantie om een mailtje te sturen of ik even wat foto's door kon sturen. De komende week zal ik ook nog in vogelvlucht iets laten zien van Luxemburg want ik blijf het een mooi landje vinden. Stille dorpjes, veel bossen en mooi uitzicht op de met wijnranken begroeide heuvels langs de Moezel.

Ondanks dat ik niet van plan was deze eerste zondag thuis gelijk op pad te gaan voor foto's toch heel even de stad in geweest. De Junior Chamber Leiden bood in samenwerking met de Leidse Rederij de vrijwilligers van de Voedselbank een rondvaartje aan. Daar maakte ik graag een uitzondering voor.

Stilletjes aan zijn ze helemaal verdwenen, je komt vrijwel nergens meer rekken tegen met ansichtkaarten en daarvoor drommen twijfelende toeristen welke kaart naar tante Truus moet. We maken tegenwoordig een fotootje met ons mobieltje en niet alleen tante Truus, maar als je wilt weet gelijk de hele wereld waar we zitten en hoe leuk we het hebben. Van het geld wat je tegenwoordig aan ansichtkaarten en postzegels uitspaart hebben we allemaal laptops en tablet pc's gekocht en zijn we vierentwintig uur per dag verbonden met de wereld en tante Truus. Bloggers schrijven vanaf hun vakantieadres hun blogs en ik kon zelfs vanmorgen digitaal in het Leidsch Dagblad lezen dat ik het hier helemaal naar mijn zin heb. Het is duidelijk, de tijd van dit soort ansichtkaarten ligt ver achter ons.

Mensen die voor het eerst in Leiden komen zeggen naderhand vaak, raar dat we nooit eerder aan Leiden gedacht hebben en er nog nooit geweest zijn. Het is duidelijk we moeten Leiden in binnen en buitenland nog meer promoten. De Verplanckes namen het voortouw en ik doe er graag aan mee. Laat ook in het buitenland zien dat je uit Leiden komt.

Zelf ben ik er vanwege de vakantie niet maar voor de thuisblijvers is dit toch wel een heel leuke tip voor het weekend. Dit weekend is er weer een Verrassend Winkel Weekend met als thema Fashion en Dans. Ook dit weekend de tweede editie van Rrrrollend Leiden.

Er beloven weer veel mooie en vooral lekkere foodtrucks te komen naar het Leidse Pieterskerkplein.

Vorige week kreeg ik een uitnodiging om op Duinrell aanwezig te zijn bij de jaarlijkse barbecue die de graaf en de directie organiseren voor de cast van de zomershow en een aantal genodigden. Ik zet deze blog er nu pas op omdat ik er naartoe ging voor een artikel in het Leidsch Dagblad en dan is het niet leuk om alles al geschreven te hebben. Voorafgaand aan de barbecue bezocht ik eerst nog even het attractiepark en de zomershow. De laatste jaren is er behoorlijk wat veranderd in het park, de twee nieuwe achtbanen had ik nog niet gezien.

De Splash kende ik wel uiteraard en ondanks dat het al genoeg regende vond ik het toch weer even leuk om een foto achter het schot te maken.

Stom he, ga je lekker met vakantie en toch denk je, oh dan mis ik dit en mis ik dat. Net alsof hier nooit iets te doen is en je opeens alles mist. Belachelijk natuurlijk, maar ja dat is de aard van het beestje denk ik. Hopelijk is het wel mooi weer dit weekend, want er zijn  weer zoveel leuke dingen te beleven in en rond Leiden. Zo zijn er dit weekend de Leidse Hooidagen, waar van alles te doen en te zien is en diverse artiesten optreden. De Hooidagen worden vrijdagavond geopend met een gratis filmvoorstelling .

Zondagmiddag de derde en laatste cultuur picknick van deze zomer in het Van der Werfpark. Een nieuw initiatief wat wat mij betreft zeker volgend jaar herhaald mag worden.

Ben ik nu de enige die dat heeft of heeft iedereen het vraag ik mij wel eens af. De laatste dagen voor je vakantie groeit het lijstje met dingen die je nog moet of wilt doen, terwijl er steeds minder uit je handen komt. Auto wassen en eens van binnen opruimen, laatste dingetjes installeren en checken op de nieuwe laptop, boodschappen doen, koffers naar boven halen, wat nemen we mee aan kleren en ga zo maar door. Dan ook nog even een paar stukjes schrijven, je voelt je net in een soort roller coaster.

Die roller coaster stond ik gisteren naast, maar dat is een verhaal apart wat ik de komende dagen op mijn gemak ga schrijven en gewoon in mijn vakantie erop zet. Niet dat ik in mijn vakantie blogs ga maken, maar deze is zo kleurrijk dat ik hem er dinsdag of woensdag op zet.