DIT ZIJN WIJ
leidseglibber.punt.nl links
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen in deze categorie!
Evenementen
 (2).jpg){kind=logo}
Kijk ook eens hier.
.jpg){kind=logo}
zoeken
Zoek hier op trefwoord in mijn archief.
Wat speelt er in Leiden
Info per E-Mail
Fotografie en film.
Nieuws
Alles en iedereen is in de ban van het voetbal en dan heb ik de ondankbare taak weer eens een verhaaltje te mogen blaffen.
Die voorganger van me, inderdaad Lobbes, die draaide zijn poot er niet voor om en blafte bijna wekelijks wel een verhaaltje.
Ik hoef niet zo zeer een bekende loghond te zijn en houd me wat dat betreft een stuk rustiger.
Zolang ik maar uitgelaten wordt en ze een beetje met me spelen hier in huis vind ik het allemaal best.
Ook mijn uitlaten is nou niet echt een van de grootste sensaties ter wereld.
Ik doe gewoon eerst mijn plas omdat de planten toch ook vocht nodig hebben.
Op de hoek tegenover het landje ga ik volledig tegen mijn zin in maar even zitten omdat het baasje dat zo leuk vindt.
Maar eenmaal op het landje neem ik een spurt en verdwijn tussen alle hoge groeitoestanden.
Totdat het baasje een stok heeft gevonden.
Ze zeggen altijd dat wij honden stokken vinden, maar dat is niet zo.
Baasjes vinden ze eerst, dan zijn ze er op uit gekeken en gooien hem weg.
Omdat wij dat zonde vinden gaan wij die stokken dan weer halen.
Wat een actiefoto he voor een hondje van tien jaar.
Ach wat dat betreft lijk ik misschien wel op het baasje, we worden wel ouder maar doen net alsof het niet zo is.
Stok teruggebracht en dan is het afwachten, houdt hij hem of gooit hij hem weer weg.
Na een paar keer tevergeefs de stok weer teruggebracht te hebben ben ik het ook zat, hij blijft hem toch maar weggooien.
Ondankbaar mormel is het eigenlijk.
Ik zet mijn poot er maar op en ga eens proeven of die stok een beetje smaakt.
Hmmm echt smaken doet het ook niet, maar laat ik er in elk geval maar bij blijven staan dan weet het baasje waar hij ligt.
Denk nou niet dat ik alleen maar grote stokken wil, met heeeeeeeel kleine stokjes ben ik net zo tevreden hoor.
Ik blaf altijd maar zo, "wie een klein stokje niet eert, is een grote stok niet weert".
Maar zoals ik al blafte, ik ben niet zo'n feestbeest, vandaar dat ik na een kwartiertje het wel weer zat ben en maar zelf richting hek loop.
En als je maar door de spijlen strak vooruit blijft kijken komt het baasje er vanzelf achteraan.
Eindelijk thuis nog even met een simpele pootbeweging de voordeur openen, en dan kan ik gelukkig weer rustig gaan liggen.
Zoals ik al blafte, mijn leventje is niet zo sensationeel, maar ik had het natuurlijk slechter kunnen treffen.
Blaf en leef je uit, en een 
van Chico.
van Chico.
Nu weet ik het zeker, mijn baasje is echt gek.
Laat hij me uit gisteravond, zijn we nog maar net op de hoek van de straat keert hij om en loopt weer naar huis.
Snapte er helemaal niets van had nog geeneens mijn poot opgetild.
Pakt hij zijn plaatjesapparaat en we gaan weer opnieuw de deur uit.
En weet je waarom, om dit hoopje nephond.
Het is maar goed dat hij hem nog wat dichterbij bekeek die liliputterhond, een tekkel of een dwerg chiwawa is er een reus bij.
Ik heb er even aan gesnuffeld maar er zat geen lol in, het kwispelde of blafte niet en in spelen had die afgekeurde hond ook al geen zin.
Ik was er snel op uitgekeken, maar dat stomme baasje blijft er gewoon een tijdje bijstaan.
Maar ik sta wel te wachten of ik nu eens mijn poot kan optillen.
Ik keek die stomme Glibber maar eens aan met een blik van wat dacht je ervan, gaan we nog lopen of moet ik op plat op mijn buik om hier mijn poot tegen op te tillen.
Gelukkig liepen we door en kwam die afgekeurde hond ook weer in beweging en waggelde rustig weg, zodat we hem op de terugweg niet meer tegenkwamen.
Fijn hoor zo'n pad op je pad.
Voor mij hoeft die pad mijn pad niet meer te kruisen, een 
van Chico.
van Chico.Het is weer wat langer licht en daarom gaan de baasjes nog even met me naar het landje als ze uit werk komen.
Maar voor ik op het landje ben heb ik wel weer een hoop extra's moeten doen hoor.
Het begint al op de hoek van de straat, dan moet ik eerst gaan zitten.
Waanzin natuurlijk want ik wil alleen maar zo snel mogelijk naar het landje.
Tegen dat we bij het landje zijn staat de riem behoorlijk strak omdat het baasje niet zoveel haast heeft als ik, wat een treuzelaar zeg.
Vanaf het hek zie en ruik ik al dat er een hoop vriendjes en vriendinnetjes zijn.
Je zou denken, een spurt nemen en er op af.
Maar nee hoor, moet ik alweer gaan zitten.
Het baasje snapt er echt niets van, laat me gewoon een halve minuut zitten.
Kan ik alleen maar loeren naar iedereen op het landje.
En dan pas kan ik eindelijk naar mijn vriendjes en vriendinnetjes toe.
Ik moet natuurlijk even ruiken of iedereen nog hetzelfde als gisteren ruikt.
Als ik dat allemaal gedaan heb, vind ik het wel weer best en zoek een rustigere plek op.
Ondertussen heeft mijn overbuurvrouw Daisy het ook alweer opgegeven en gaat er rustig bij zitten.
Het rustige plekje wat ik gevonden heb wordt al gelijk weer ingenomen door de anderen.
Het stomste is, als we teruggaan krijg je weer al die ellende van dat zitten.
Zit ik hier een beetje stom op de stoep naar de auto's te kijken, raar spelletje hoor.
Jullie zien het al, dat uitgaan is nog een hele zit.
Blaf en zit ze, en een 
van Chico.
van Chico.Het komt vast omdat ik in de nieuwe kopfoto sta dat ik even een log mag blaffen vandaag.
En misschien omdat ik betrapt ben van de week toen ik even iets deed wat niet mag.
Wij honden mogen een hoop dingen niet, maar wat is er lekkerder dan het toch stiekem even te doen.
Het grootste deel van de nacht lig ik naast het bed van mijn baasje te slapen.
Pas als ik zeker weet dat ze echt helemaal slapen loop ik naar mijn eigen kamer en ga op mijn kussen liggen.
Maar de verleiding om ook eens op dat grote bed te liggen is toch wel groot hoor.
Zo nu en dan als het vrouwtje al slaapt en het baasje nog beneden is dan wil ik er nog wel eens stiekem opspringen.
Wat is dat lekker zeg zo'n grote mensenmand, zouden ze voor ons ook moeten maken.
Als ik het baasje naar boven hoor komen, moet ik er natuurlijk wel heel gauw af zodat hij niets door heeft.
Dan lig ik weer heel lief naast het bed te wachten alsof er niets gebeurd is.
Daarom was het zo jammer dat hij me van de week betrapte, ik sliep even te vast in die heerlijke grote mand.
En dan pakt hij ook nog gelijk dat plaatjeskastje om een plaatje als bewijs te maken.
Voorlopig zal ik dus maar weer naast het bed blijven liggen, anders zet hij me misschien wel de kamer uit.
Blaf en slaap ze, 
van Chico.
van Chico.Off topic:
Naar aanleiding van de log van gisteren, even wat duidelijkheid.
Ik begreep dat sommige mensen dachten dat ik een nieuwe site ging openen, maar dat is nu nog niet het geval, komt wel t.z.t.
Ik blijf gewoon voorlopig op Punt NL hoor, alleen is de domeinnaam makkelijker te onthouden voor de mensen.
OPEN BLAFSEL AAN DIE MEVROUW VAN DE DIEREN.
Beste mevrouw van de dieren,
Het is natuurlijk leuk van het baasje dat ik hier zo nu en dan een verhaaltje mag neerblaffen.
Ik ben alleen bang dat hij niet echt blij is met het verhaaltje van deze keer.
Het gaat over hondenprivacy en ik zal het baasje eens goed te kakken zetten.
Dat het baasje zo nu en dan zijn plaatjes maak kastje meeneemt als we gaan wandelen, vind ik best.
Daar zal je mij niet over horen blaffen.
Staat wel leuk ook bij mijn verhaaltjes als jullie mij eens sportief bezig zien bij mijn verhaaltjes.
En of het nu ballen of stokken zijn, ik hol overal achteraan dat vind het baasje leuk.
Het leukste vind ik altijd als hij op zijn knieen gaat zitten om een plaatje te maken, dan kom ik in een noodvaart aanhollen.
Lekker laten schrikken en dan vlak voor hem langs schieten.
En dan daarna zogenaamd als het liefste hondje van de wijk voor hem gaan zitten.
Maar van de week schrok ik toen ik eens door zijn plaatjes liep te snuffelen.
Hij maakt plaatjes waar ik het hond niet mee eens ben.
Dat hij plaatjes van mijn achterkant maakt als ik weg ren daar heb ik echt niet zo'n probleem mee hoor.
Maar ook hondjes moeten wel eens naar de wc.
Daar zoek ik altijd een rustig plekje voor uit in het hoge gras, waar niemand me kan zien en draai me dan nog keurig om ook.
Nu blijkt dat die vieze paparazzi daar gewoon plaatjes van staat te maken.
Wat hondenprivacy, ze maken gewoon plaatjes als je op de wc zit, dat zou toch verboden moeten worden.
Het is maar goed dat hij mij nog niet had toen ik pup was, dan hadden ze hem toch moeten oppakken voor puppenporno.
In jullie mensenland wordt tegenwoordig alles geregeld en verboden, maar hier hoor ik u met uw hele dierenpartij niet over.
Het wordt tijd dat u als mevrouw van de dieren hier eens kamervragen over gaat stellen.
Vriendelijke blaf en een van Chico.
van Chico.Niet dat ik iets nieuws te blaffen heb hoor, maar dacht laat gewoon even weten dat ik er nog ben.
Zoveel spannends maak ik als huis, tuin en vooral keukenhond niet mee.
Nee dan was het in de vakantie wel spannender, kon je nog eens met zijn drieën om dezelfde boom heen lopen.
Nou ja hier op het landje zijn natuurlijk ook wel andere honden om mee te spelen hoor.
Maar meestal ben ik alleen met het baasje en ben dus overgeleverd aan zijn grillen en grollen.
Daarom snuffel ik maar wat rond.
Sta je net lekker te snuffelen wordt je weer geroepen en denk je, nou dat wordt feest, dus hol je snel naar het baasje.
Wat nu komt daar moet je echt even stevig voor in je mand gaan liggen hoor, want anders rol je om van het lachen.
De sukkel gooit een stok weg, nee moet je kijken wat voor stok.
Je blaft je toch rot om zo'n oen.
Het is dat niemand mijn blafsels leest, maar je zou je toch rot schamen met zo'n baas.
Maar het kan nog erger, hij loopt naar het water en denkt dan dat ik er wel in wil.
No way natuurlijk, als je goed naar dat plaatje uit het zwarte kastje kijkt dan zie je dat er een boom in het water zit.
En een boom is voor die mislukte honden die miauw zeggen en altijd maar weghollen als ik eraan kom terwijl ik met ze wil spelen.
Om het voor het baasje allemaal wat makkelijker te maken wijs ik hem maar even een mensenmand.
Terwijl hij zit uit te rusten kan ik tenminste even rondsnuffelen of er nog echte stokken zijn.
En natuurlijk als je maar goed zoekt zijn er best wel grote stokken te vinden.
Kijk als die sukkel dat weggooit heb je tenminste iets om in je bek te pakken.
Daar kan je als beetje hond tenminste trots mee aankomen hollen.
Ik vond dat ik het baasje wel weer lang genoeg vermaakt had op het landje en ging bij het hek maar weer op hem staan wachten.
Zoek, snuffel en blaf ze, en een 
van Chico.
van Chico.Weken heeft het hier vol gestaan over dat stomme mensenfeest en niemand die even heeft gevraagd hoe ik het heb gevonden.
Nou dan blaf ik het zelf maar even.
Ik heb het niet op al die drukte van feesten, markten enzovoorts, als ik zin heb in een beestenbende dan maak ik die zelf wel.
Gelukkig nemen die Glibbers mij dan ook nooit mee naar dat soort ellende.
Vorig jaar probeerden ze nog wel mij er ook een beetje feestelijk uit te laten zien.
Op dat plaatje uit het zwarte kastje zie je wel hoe blij ik er mee was, ik zat erbij als een Chico met kiespijn.
Maar dit jaar heb ik toch wel leuke dagen gehad met die stomme mensenfeesten.
Annemarie was er een paar dagen, dat is er ook zo eentje die de hele dag met zo'n zwart plaatjeskastje om haar nek loopt.
Meestal als mensen er voor het eerst zijn vinden ze het leuk om met mij te spelen.
Ik deed daarom mijn best heel snel vriendjes te worden met haar en kwam gelijk met mijn bal aan.
Yesssssss, ehhh woefffffff bedoel ik, ze trapte erin en al gauw waren we aan het spelen.
En lekker stoeien om die bal te pakken.
Nee joh dit is geen hondenyoga, ik moest gewoon even raden waar de bal was.
Nou daar is geen bal aan, gewoon in de linker of rechter mensenpoot.
Had ze hem achter zich gelegd, dat is niet eerlijk het moet wel makkelijk blijven natuurlijk.
Ik heb ook niet meer dan een soort Gaus-cursusje.
Niet alle spelletjes lukten goed.
Ik ben dan wel groot, maar voor paardje rijden ben ik niet echt in het nest geworpen had ik al snel door.
Maar we hebben wel lekker gespeeld.
Ik hoorde dat ze misschien weer kwam als die man met die witte baard en die rode muts met de boot naar Leiden komt.
Maar dat duurt nog heel lang denk ik.
Wacht, soms is het weleens wit buiten als die man in het land is.
Misschien trapt ze hier wel in en staat ze morgen op de stoep.
Eigenlijk denk ik niet dat ze erin trapt.
Zit niks anders op dan maar lekker in mijn mand liggen wachten tot het zover is.
Wacht, blaf en kwispel ze, en een van Chico.
van Chico.Zo ik mag gelukkig ook weer eens een verhaaltje blaffen.
Zondag was het mooi weer en dacht het baasje laten we Chico weer eens een stukje laten snuffelen.
Het werd het Leidse Hout, lekker dichtbij voor het baasje en voor mij ruimte genoeg.
Wat een rare bladeren dacht ik nog.
Maar bhamm voor ik het wist lag die stomme baas van me weer plat.
Ik dacht nog oh jee die valt, maar nee hoor hij moest weer met dat zwarte kastje om zijn nek aan de gang.
Die gek kan het niet laten he, in de vakantie kon hij al niet van die stokken afblijven en nu weer niet.
Hij liep te gooien met elke stok die hij tegenkwam en ik maar opruimen, doodmoe wordt ik er van.
Gelukkig we kwamen bij de vijver en daar liggen geen stokken.
Wel aantrekkelijk natuurlijk dat water, maar ik hield me in.
Ik denk dat er toch minder Labrador in me zit dan ik zelf dacht, echt boeien doet dat water me niet.
Oh jee muziek dat wordt weer stilstaan.
Mijn baasjes staan altijd stil als er ergens muziek is, rare gewoonte hoor.
Ik dacht toch echt dat het muziek was, maar ze liepen zomaar door dit keer.
Al snel had ik door waarom, we gingen naar Bar Le Chien.
Nou ja zij noemen dat geloof ik Theehuis de Leidse Hout.
Ik ben nog niet zo'n domme hond hoor, liepen ze bij die eerste muziek door wat ik niet snapte.
Hier was dus ook muziek alleen nu van die vissenmeneer, ehhh oh ja Rob Baars en Chris Koene.
Ik vraag me trouwens af waarom ze het Theehuis noemen, heb mijn baasjes er nog nooit thee zien drinken.
Ik weet nooit hoe ik mij op een terras nou precies moet gedragen, moet ik achter iedereen aan gaan lopen, moet ik blaffen.
Ik weet het niet, het liefst zou ik gewoon op schoot kruipen.
Maar ja dat staat natuurlijk een beetje raar zo'n klein hondje op schoot.
Daarom ga ik altijd maar rustig onder de tafel zitten.
Heb ik een mooi uitzicht en kan niemand me lastig vallen.
Zo nu en dan kijkt het baasje met zijn zwarte kastje even of ik er nog zit, zeker te lui om zijn hoofd even onder tafel te steken.
Oh ik hoorde de muziek weer gaan spelen, dan zitten we hier voorlopig nog wel even.
Toch maar eens goed luisteren, waarom zij dat nou zo mooi vinden.
Nou geef mij maar een goede hondenfilm vind ik toch mooier geluid in zitten.
Maar goed de baasjes moeten ook wat hebben denk ik dan maar.
Na een uurtje of twee heb ik de baasjes maar weer terug naar die mand op wielen gebracht, want ik kreeg honger.
Maar heb toch even lekker met ze gespeeld en moest ook wel want moet het baasje alweer een nachtje missen deze week vanweg zijn werk.
Wandel, blaf en hotel ze, van Chico.
van Chico.Lig ik hier al drie dagen te wachten voordat ik mijn vakantieverhaal mag blaffen.
Moest er eerst weer een slooptheaterverhaal tussendoor, nou ja als ze er bos neerleggen vind ik het best, maar dat zal wel niet zullen wel weer mensenmanden worden neergezet.
Omdat ik vond dat mijn baasje ook eens in de natuur moest komen, heb ik in de vakantie een bos voor hem opgezocht.
Het baasje vond het zo leuk dat ik hem zonder problemen er twee keer per dag drie kwartier heb uitgelaten.
Kon hij lekker genieten van het zonnetje tussen de bomen door.
Was een leuk bos hoor met zelfs bruggetjes, zo nu en dan hoge bruggetjes.
Maar ook hele lage bruggetjes.
Over laag geblaft, baasje doet soms wel een beetje vreemd.
Dan krijgt hij het Annespike virus en gaat opeens met dat zwarte ding wat om zijn nek hangt op de grond liggen of heel diep bukken.
Ik sta er wat bij te snuffelen en denk nou ja, vreemd maar verder is hij wel aardig.
Hij zegt dan dat zijn macro-opnames.
Macro opnames???? Degenen die mijn baasje kennen weten dat je zowat een macro-lens nodig hebt om hem te zien, en dat gaat dan zelf macro opnamen proberen te maken.
Annemarie maakt die ook altijd zegt hij dan.
En daar gaat hij dus de fout in, want dat kan hij helemaal niet.
Maar hij denkt dat hij mooie plaatjes maakt dus ik laat hem maar, het is voor hem ook vakantie.
Maar hij zal het wel in zijn rug krijgen want hij loopt gelukkig al snel weer door.
En slordig dat hij is.
Pakt hij een stok, kijkt er even naar en gooit hem dan gewoon weg.
Dan ga ik die stok maar weer halen om netjes terug te leggen, zo'n bos moet toch netjes blijven he.
Omdat er deze zomer veel regen is gevallen zocht ik natuurlijk een bos uit waar je ook kon schuilen.
Gelukkig regende het niet en hoefden we niet te schuilen dus kon ik rustig doorlopen bij alle schuilplekken.
Nou ja doorlopen,.....moest natuurlijk elke keer wachten op het baasje.
Die liep er bij in een tempo alsof hij geen twee weken maar twee maanden vakantie had.
Het is natuurlijk bekend dat wij hondjes overal even een plas achterlaten om aan te geven dat we er geweest zijn.
Maar ik vroeg me af, of mijn plas wel sterk genoeg ruikt zodat ze over 100 jaar nog weten dat het mijn bos is.
Voor de zekerheid heb ik dus maar even een pootkrabbel achtergelaten, terwijl ik weer eens op het baasje wachtte.
Hij vond het zo mooi dat ik er maar even voor moest gaan liggen zodat hij er met zijn zwarte kastje een plaatje van kon maken.
Mocht je ooit door dit bos lopen, dan weet je in elk geval dat het mijn bos is en ik daar twee weken per jaar mijn baasje uitlaat.
Tot blafs en een wandel van Chico.
van Chico.Een jaar gaat eigenlijk best wel snel.
En een mensenjaar zijn zeven hondenjaren, dus eigenlijk moet de titel zijn wat gaan zeven jaren snel.
Vorig jaar omstreeks deze tijd zat ik nog in een asiel in Duitsland, een beetje lief te doen achter een hek, in de hoop dat iemand me lief zou vinden en me mee wilde nemen.
Gelukkig kwam het baasje langs en trapte erin.
Ik mocht het hok uit en even op de binnenplaats spelen met mijn nieuwe baasjes.
Ik dacht yess gelukt ik mag hier weg.
Maar nee hoor ze gingen weg en lieten mij achter, wat een rotnacht heb ik gehad want ze leken me wel aardig.
Maar gelukkig kwamen ze de volgende dag terug en gingen allemaal papiertjes tekenen en mocht ik met ze mee.
Ik keek mijn ogen uit toen ik bij het huis van de baasjes kwam.
Een echt toegangshek, chique hoor voor een gemiddelde Duitse asielhond.
En een tuin zo groot als een voetbalveld.
Daar kan je tenminste lekker in spelen en stiekem je terrein afbakenen.
Al gauw had ik natuurlijk een mooi plekkie gevonden waar ik zowel het huis als de hele tuin in de gaten kon houden.
En 's avonds lekker voor de openhaard liggen, wat een luxe leventje.
Ik hield ze natuurlijk wel dag en nacht in de gaten dat ze niet stiekem weg konden gaan.
In het begin lagen onze interesses nog wel een beetje uit elkaar, het vrouwtje keek bijvoorbeeld naar heel andere dingen als ik.
Dat gebeurde echt regelmatig, zoniet elke dag.
Nee, ik vond dat ik het best getroffen had met mijn nieuwe baasjes en mijn nieuwe huis.
Maar wat bleek het was een vakantiehuis.
Een vakantiehuis is een huis waar je graag in wilt wonen maar niet langer dan een week of twee, drie naartoe mag per jaar.
En omdat het leuk schijnt te zijn gaan de baasjes dan een heel eind rijden om er te komen, als jullie het snappen dan snap ik het ook.
Maar goed de rest van het jaar moet ik het hiermee doen en ach dat bevalt me best hoor.
Nou begreep ik dat ze eerdaags weer naar zo'n tijdelijk huis gaan, dat wordt weer slepen dus met alles.
Maar het ergste is, er komen zomaar andere mensen in mijn huis, dus moet ik voor de zekerheid mijn ballen en mijn botten verstoppen.
Je denkt toch niet dat ze met mijn ballen en botten mogen spelen he.
Gelukkig gaat mijn mand wel mee dus daar kunnen ze niet in gaan liggen.
Ik heb een plaatje gezien waar we naartoe gaan, nou het zal mij benieuwen waar we nu weer terecht gaan komen.
Soms ben ik weleens blij dat een mensenjaar zeven hondenjaren zijn, je zal maar elk jaar dat geduvel hebben.
Een en een blaf van Chico.
en een blaf van Chico.Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl