Vaste lezers zullen denken begin je daar nu weer over.
Inderdaad het doek lijkt een never ending story te gaan worden in Leiden.
Vorig jaar schreef ik al over het belachelijk dure doek van 180.000 die de fouten van de vorige wethouder ruimtelijke ordening moesten verhullen.
Achter het doek ligt namelijk al jarenlang een kale bouwput waar hij ruzie over had met een projectontwikkelaar.
De wethouder wilde ook nog wel trots poseren bij zijn laatste grote daad voor Leiden.
Het ophangen van het kapitale totaal overbodige doek ging redelijk snel.
Gekscherend werd er gezegd ach het staat voor het beleid van de wethouder.
Het lijkt allemaal mooi, maar als puntje bij paaltje komt zijn het allemaal gemeenschapsgeld verslindende projecten die niets waard blijken te zijn.
In november hadden we weer een beetje wind en kijk, dit was het resultaat.
En ja misschien wordt het saai, maar deze week heeft het alweer gewaaid.
Je raadt het al, ondanks dat deze wethouder weg is, maar wel vervangen door een partij genoot, kon het doek de wind weer niet aan.
Daarom is het van de week voor een gedeelte weer verwijderd om gerepareerd te worden.
Voordat ik tijdens de nieuwjaarsreceptie van de gemeente de halve PVDA over me heen krijg ( zou ik nog een flauwe grap over kunnen maken, maar doe ik niet) moet ik er eerlijkheidshalve bij vertellen dat de kosten van reparatie dit keer voor de leverancier zijn.
(foto Daaf Sloos)
Rare overeenkomst tussen het doek en de bouwplannen van deze wethouders zijn, het kost allemaal veel te veel geld, en hogere machten zijn ze toch de baas.
Bij het doek is dat de natuur en bij de bouwplannen de projectontwikkelaars.
Ik ben bang dat dit niet de laatste log over de Leidse Schaamlap en de bouwplannen zullen zijn.
Waar zijn de tijden dat er nog bestuurders waren met hart voor de stad in plaats voor pluche, roem en projectontwikkelaars.
Met weemoed denk ik terug aan de tijden met o.a. Dick Tesselaar, Marietje vd Molen., Jit Peters, Hans de Lamarre, Jan Laurier en meer van dat soort wethouders, die nog politici waren met idialen voor de stad en niet voor zichzelf.
Ook zij konden uiteraard niet altijd doen wat je wilde, maar hadden wel de moed om echt te overleggen met de bevolking en waar nodig hun plannen aan te passen.
Daar baalde men nog van als ze weg gingen, voor Dick kwam zelfs een speciale krant uit en kwam er een circus speciaal naar Leiden voor een grandioze afscheidsavond.
Helaas, dit soort eerbetoon is niet weggelegd voor het vorige en huidige college.
En terecht!!!
Reacties
Groetjes Sjoukje
Groetjes Sjoukje