We hebben eigenlijk vrijwel alles in Leiden.
Toch was er tot gisteren één ding wat we misten, een Leids gezicht.
We profileren ons op alle mogelijke manieren via de musea, de universiteit en de historische binnenstad, maar ondanks alle inzet mist het toch een beetje smoel.
Al tachtig jaar wordt er ambachtelijke Leidse kaas gemaakt.
Natuurlijk we duwden weleens een kilootje Leidse kaas in het tasje van Frau Antje, maar ook dat had geen smoel.
Sinds gisteravond heeft Leiden een gezicht.
Eline Rote, een diëtiste uit Benthuizen werd uitgeroepen tot het eerste Leidse Kaasmeisje.
En ik overdrijf niet als ik zeg, yesss Leiden heeft eindelijk smoel en wat voor smoel, pure klasse.
Als kaasliefhebber wilde Glibber natuurlijk niets missen en was er van begin af aan bij.
Er werd nog aan alle kanten opgebouwd toen ik aankwam.
Het werd ondertussen steeds drukker en steeds meer mogelijk aanstaande missen en publiek verzamelden zich bij het Theehuis de Leidse Hout.
Een andere mede-organisator Bernard Stöxe, eigenaar van het Theehuis had natuurlijk voor eten gezorgd.
Keuze uit kaasfondue van Leidse kaas of barbecue, kortom aan alles was gedacht.
En dat smaakte best.
En als je gegeten hebt en zit te wachten op je opkomst of fotoshoot dan moet je natuurlijk even twitteren of pingen hoe het gaat.
Er werd ondertussen nog steeds goed gebruik gemaakt van de kaasfondue.
Vanaf nu ook bij het Theehuis te bestellen als High Cheese.
Ik zag haar in het begin van de avond al staan en je kan er niet omheen ze viel wel op, maar dat zei verder uiteraard nog niets.
De jurybestaande uit, Bernard Stöxe, Hansje Görtz, Joris de Bruin en Monica van der Werf ging een zware avond tegemoet.
Het weer was de hele dag dreigend geweest, maar zo te zien wilde zelfs de zon niets van dit spektakel missen en kwam nog even langs.
De finalisten kwamen een voor een over de catwalk en moesten enkele vragen van de jury beantwoorden.
En die vragen gingen alle kanten uit zoals bijvoorbeeld, wat is de kleur van de korst van Leidse kaas, waarom zou jij het Leidse Kaasmeisje moeten worden, wat zou je bij je moeten hebben als jij kaasmeisje zou zijn.
De kleur van de korst had je niet kunnen missen, kaasboer Kwakernaat stond met een uitgebreide stand vol met kazen op het terrein.
Van alle deelneemsters werd voor of na hun optreden op de catwalk ook nog korte een fotoshoot gemaakt die meetelde bij de beoordeling.
Ondanks dat de spanning steeg werd het toch frisser en zeker in die overwegend korte en dunne jurkjes kon het knap fris worden.
Het viel mij op dat de finalisten erg verschilden zowel qua uiterlijk, interesses, hobby's als opleidingen.
Het werd er allemaal niet makkelijker op voor de jury.
Lachend en zelfverzekerd kwam de latere winnares Eline Rote de catwalk op.
Diëtiste van beroep, ja dan kan je natuurlijk wat pittige Leidse Kaasvragen verwachten.
Is Leidse kaas gezond, wat is gezond eten eigenlijk waren enkele van de vragen.
Ze sloeg zich er goed doorheen en vooral het antwoord op de vraag waarom zij het Leidse Kaasmeisje moest worden maakte indruk.
Ondanks dat Leidse kaas mager is heeft hij toch een volle smaak en is mooi rond.
Ik ben pittig en heb ook mooie vrouwelijke rondingen dus een perfecte combinatie lijkt mij, vertelde ze lachend.
Gelukkig werden enkele finalisten ook gesteund door de achterban.
De jongste deelneemster gaan we over een jaar of achttien zeker nog weleens terugzien.
Als ze dan nog zo vrij over de catwalk loopt als gisteravond heb je geen jury meer nodig.
Deze kandidaat was ook dol op kaas, maar ja een mannetje en er werd een kaasmeisje gezocht, zodoende verliet hij onverrichter zake de catwalk.
De jury werd wat vrijer en de vragen wat pittiger voor de kandidaten.
Weet je dat je ook een kaasmutsje op zou moeten zetten en zou je dat doen, oke laat maar eens zien dan.
Hoe presenteer je Leidse kaas.
Je komt uit Curacao hebben ze daar ook kaas en zou je kaas meenemen als je er op vakantie gaat.
Joris kreeg er helemaal lol in, zou je eventueel tussen de koeien of erop durven te poseren was zijn vraag.
Ehhh ja ik denk het wel.
Nou goed dan, daar staat een fotograaf en daar staat een koe laat maar eens zien.
Sportief en klasse hoe ze zich zonder probleem op de koe liet zetten om te poseren.
Alle finalisten waren op de catwalk geweest en de jury trok zich terug om te beslissen wie het Leids Kaasmeisje 2011 zou gaan worden.
Gelukkig zat ik niet in de jury, hun taak was echt zwaar de verschillen waren zo nu en dan miniem.
Als niet jurylid kan je tenminste naderhand ook instemmen of commentaar leveren, een heel veilige positie.
Tijdens het juryoverleg was er op het waterpodium nog een fotomoment met alle finalisten.
Enkelen waren helaas al naar huis omdat ze de volgende ochtend vroeg examens hadden.
Duidelijk te zien dat de spanning eraf was bij de meiden.
Behalve op het waterpodium waren er natuurlijk nog wel meer mooie plekjes om even te poseren.
Als je ze zo op een rijtje ziet staan dan kan je je de problemen van de jury een beetje indenken.
De jury was klaar en ik kon het met de uitslag helemaal eens zijn.
De nummer drie had tijdens de vragenronde gezegd, ik zal waarschijnlijk niet nummer één worden maar toch ook niet als laatste eindigen denk ik.
Ze kreeg behoorlijk gelijk met een welverdiende derde plaats.
Het lef om op de koe te gaan poseren was niet voor niets geweest, een mooie tweede plaats.
Mijn persoonlijk keuze werd gelukkig ook door de jury gedeeld, een dolgelukkige Eline Rote werd de uiteindelijke winnares.
In het fotoalbum staan alle foto's in klein formaat, originele formaten kunnen vanaf vanavond laat worden nabesteld via de bestelsite.
In de slideshow nog een aantal willekeurige foto's.
Reacties