Donderdagavond zijn de Lakenfeesten weer begonnen met meteen al een van de hoogtepunten van de feesten, de Peurbakkentocht.
Al ruim voor zevenen lagen de deelnemende boten klaar bij de Beestenmarkt te wachten op hun glorietocht (zo mag je het gerust noemen) door Leiden.
Ook langs de kanten van de grachten stond het publiek al heel vroeg te wachten om vooral maar niets te missen.
Het is op zich altijd een beetje jammer dat bij veel grote feesten de bejaarden er weinig van meekrijgen.
In Leiden ligt dat net even anders.
Elk jaar zorgt de organisatie ervoor dat een grote groep bejaarden wordt opgehaald bij de bejaardencentra.
Zij krijgen een speciale plaats langs het water en worden verwend met hapjes en drankjes.
Het liep tegen zevenen en (mede) organisator Aad van der Luit bracht de stemming er vast in op het waterpodium bij Annies.
Ik dacht voor het eerste gedeelte een mooie plek gevonden te hebben om foto's te maken.
Er zijn altijd van die mensen die het leuk vinden om voor je camera te gaan staan, nou ben ik dat ondertussen wel gewend en weet ze meestal lachend weg te krijgen.
Maar hoe doe je dat met meeuwen???
Deze jongen vond het leuk om constant voor mijn camera te gaan staan.
Even na zeven uur kwamen de eerste boten langs en het begon gelijk al spectaculair.
Het is niet te doen alle boten op de log te zetten, vandaar een doorsnee van het geheel.
In het fotofilmpje onderaan deze log zijn nog veel meer foto's te vinden.
Dit jaar weer veel kleur en muziek, alle deelnemers hadden weer flink hun best gedaan.
Er deden 55 boten mee, meer kan echt niet anders ligt de hele stoet volkomen vast.
Eenvoud kan ook erg mooi zijn dat bewees Paul Bouter wel.
De Peurbakkentocht is een groot feest op het water, Paul doorbrak dit door aandacht te vragen voor de vluchtelingen.
Als reiziger in een stad van vluchtelingen ging hij door de Leidse grachten.
Erg indrukwekkend en terecht dat hij een eerste prijs kreeg in de catagorie particulieren.
De Roze Beurs bracht Christine Carrington met de Wizard of Oz.
We hebben geluk gehad met het weer, het was droog en niet koud.
Vandaar ook dit jaar weer ongeveer een 150.000 mensen langs de kanten.
Ik nam vriendelijk afscheid van mijn meeuwenvriendje die nog steeds vol belangstelling naast me stond en ging richting mijn vaste plek om de Peurbakkentocht te zien.
Ook op de Nieuwe Rijn stond het tjokvol en de meeuw vloog vriendelijk mee.
Op mijn vaste stekkie, de Oude Rijn was ik precies op tijd om het begin op te pakken.
Vanaf deze plek kon ik ook de dames iets duidelijker op de foto zetten.
Zoals ik eerder al schreef, erg veel muziek op de boten en in alle stijlen.
Van plat Leids, van musical tot rock en ga zo maar door.
Ik heb me rot gezocht, maar volgens mij hadden ze hem of haar thuisgelaten.
De skihut van café de Harmonie swingde ook de pan uit.
Toch heeft Tirol wel iets zo te zien.
En dat men lol heeft op de boten dat is wel duidelijk.
De meeste deelnemers zijn al weken bezig om hun boot te bouwen, en ja dan kan je weleens verkeerd gokken.
Maar toch een heel mooie boot geworden.
Ook dit jaar had musicalvereniging Otis weer een heel swingende boot.
Hier nog even Paul Bouter als de reiziger, terecht dat hij regelmatig applaus kreeg.
Het publiek om mij heen was het er over eens dat ze gewoon standaard elk jaar op de boot mee moet varen.
Ik zei al dat er weer veel kleur in de Peurbakkentocht zat, dat bewijst deze foto dan ook wel.
Alhoewel zwart toch ook heel indrukwekkend kan zijn.
Je kan lol hebben op het water, maar toch een beetje opletten natuurlijk.
Deze boot zoemde zich zelf in op mijn camera.
En ja dan moet je opeens ingrijpen als je niet goed oplet.
Er leek geen eind aan te komen, maar ja 55 boten is natuurlijk heel wat.
En ondanks dat het laat werd bleven deze twee meisjes toch keurig in hun rol.
Aan deze boot is ook wekenlang in het geheim gebouwd, maar het resultaat mag er dan ook wezen en logisch dat ook zij in de prijzen vielen.
Zes weekenden hebben ze aan deze boot gewerkt.
Tot na de laatste boot bleef het stampendvol op de Oude Rijn.
Daarna op weg naar het Stadhuisplein, terwijl er op het water nog rustig doorgefeest werd.
Op het stadhuisplein trad Garlic op, een geweldige coverband die niet voor niets in de top drie van Nederlandse coverbands staat.
Het was echt dringen op het Stadhuisplein, van voor tot achter stond het vol.
Het leuke aan Leiden is dat we van feesten houden en niet van rottigheid, bij grote Leidse feesten heeft de politie over het algemeen dan ook weinig te doen.
En om toch in beweging te blijven kan je dan beter maar een beetje meeswingen.
De zangeres van Garlic flikte me wel nog even een rot geintje, voor ik het wist sleepte ze me naar voren en vroeg of iedereen voor de foto even wilde zwaaien, en ze deden het nog ook.
Helaas kwam de toegift veel te snel, voor het publiek hadden ze nog tijden door mogen gaan.
Nog een keertje knallen met de blazerssectie.
Het plein kon er geen genoeg van krijgen, maar ja aan alles komt een eind zeggen ze altijd dus ook aan hun optreden.
En de politie, die stond nog steeds werkloos mee te genieten en zo hoort het ook.
Je hoort zo nu en dan negatieve geluiden over de politie, maar het valt mij al jaren op dat ze bij dit soort evenementen altijd vriendelijk en servicegericht aanwezig zijn.
En dat mag ook weleens gezegd worden.
Na één uur 's nachts keerde de rust terug in het centrum en bleef er genoeg werk over voor de mensen van de gemeentereiniging, die vannacht alles alweer schoon gemaakt hebben.
En wij gooien het dan vanavond weer vol, en zo houden we elkaar bezig dit weekend.
Morgen een verslag over de Diva Queen verkiezing 2008.
Hieronder een fotofilmpje met nog veel meer foto's van deelnemers, publiek en Garlic.
Reacties
Bravo voor Leiden en jouw mooie foto's.