De afgelopen twee dagen zat Glibber voor zijn werk in Groningen.
Nou heeft Groningen een paar handicaps, de eerste is de afstand.
Als er één saai stuk is om te rijden dan is het wel via de polder naar Groningen, ongeveer 215 km waarvan een dikke 160 km met alleen maar hetzelfde saaie uitzicht en kilometers vreten.
Tweede probleem was een hotel vinden, alle hotels zaten vol en waarom wisten ze zelf niet.
Nadat ik dinsdagmiddag en avond zo'n beetje alle hotels in en om Groningen gebeld had, schoot ik eindelijk raak.
En het mooiste nog midden in het centrum ook.
Ik moet eerlijk zijn, het zag er perfect uit en er was duidelijk rekening gehouden met mensen die de oplader van hun mobieltje vergeten waren.
Via de binnentuin van het hotel kwam Glibber bij zijn kamer.
Een geweldige binnentuin, alleen net op het moment dat Glibber aankomt in zijn hotel betrekt de lucht, wordt het koud en vallen de eerste regendruppels.
De hele dag was het schiterend weer geweest en redelijk warm en Glibber had zich verheugd om rond zessen eerst even een terrasje te pakken, hoeveel pech kan je hebben.
Even snel in bad gedoken om er bijna net zo glimmend als de kranen uit te komen.
Glibber is geen badmens.
Het lijkt mij altijd heerlijk, maar als ik er dan eindelijk in lig, denk ik wat lig ik hier stom te liggen in dat dwergenzwembadje, en ben er zodoende binnen een paar minuten weer uit.
Eigenlijk had ik geen zin om de stad in te gaan met dat saaie en koude weer, alleen een blik op een van de restaurants van het hotel (ze hadden er drie) maakte mij snel duidelijk dat mijn dinervergoeding het hier echt niet ging redden.
Met dit weer straalde de omgeving van de Martinitoren nu ook niet echt het toppunt van gezelligheid uit.
's Middags reed ik tussen twee klanten door langs café de Kachel, het eerste café in Nederland die door de rechter veroordeeld is wegens overtreding van het rookverbod.
Helaas gaat het café pas 's avonds open dus een biertje voor het eten sloeg ik maar over en liep wat rond te kijken op de markt.
De Drie Gezusters ken ik nog heel goed uit mijn jongere jaren, goh wat heb ik daar vroeger vaak gezeten.
Het viel mij op dat het nu pure studenten-tenten zijn, misschien was dat vroeger ook al hoor, alleen toen viel het me niet op.
Sinds het rookverbod en gebrek aan rookruimtes in veel restaurants is buiten de deur eten een stuk minder leuk geworden, en zeker als je in je eentje zit te eten.
Na een beetje rondkijken werd het een klein restaurantje naast de Drie Gezusters.
Het gele restaurant linksonder in de hoek op de foto.
Voor grote eters zeker een aanrader en niet duur.
Naast mij zat een stel wat voor de derde keer (onbeperkt spare ribs eten) een giga portie spare ribs kreeg.
Ik bestelde een satehspies van varkenshaas.
Ondanks dat er op de kaart haas stond, dus enkelvoud kreeg ik het idee dat ze een heel nest varkens hebben geslacht voor mijn satehspies.
Na het eten werd de drang naar even lekker zitten kletsen met een sigaret erbij toch wel aardig groot, vandaar dat ik doorliep naar café de Kachel die op een paar minuten van mijn hotel af lag.
Nou heeft Glibber nooit moeite om contact te leggen, maar een leuke binnenkomer was toch wel dat ik de eigenaar de groeten moest doen van Marina Bosman van Ons Cafeetje in Leiden.
Hij vond het leuk dat er iemand uit Leiden toch speciaal even zijn kroeg opzocht om eens te kijken en de groeten te doen.
Het was nog behoorlijk rustig, maar ik begreep dat zijn klanten een stuk later komen, onder andere de medewerkers van het casino komen na werktijd bij hem even afzakken.
Ook in dit café kan ik mij weer helemaal indenken dat het bedreigt wordt door het rookverbod, hier is echt geen meter beschikbaar voor een rookruimte.
Medelogster en goede vriendin Annespike uit Drachten gaf woensdagavond zwemles in Groningen en we hadden afgesproken even gezellig bij te kletsen.
Totdat ze kwam vermaakte Glibber zich met wat praten en voetbal kijken.
Ja inderdaad voetbal kijken, de Kachel is een fanatiekvoetbalcafé wat ook wel bleek uit alle FC Groningen shawls die er hangen.
Het was een gezellig avondje met gelukkig afleiding genoeg, beter dan een hele avond op je hotelkamer zitten.
Donderdag moest ik eerst nog even in Groningen stad zijn en daarna door naar Delfzijl.
Ik vroeg of de weg naar Delfzijl een beetje opschoot.
Volmondig zei men in koor, ja hoor je bent er zo, zolang er maar niets gebeurd, want dan kan je geen kant uit en kan het lang duren.
Ach, ik had het kunnen verwachten het duurde inderdaad erg lang.
Reacties
Tja, je had wel pech met dat ding voor je snufffert!
ot. Je kunt van het eiland afkomen, zal ik het volgende week verklappen. oma
Ik dacht natuurlijk aan jouw en jouw reportages.
Groeten uit een koeler Sydney.
Joop
Toch een hotelletje weten te scoren en een gezellige avond ondanks de rust door het rookverbod.