Evenementen
 (2).jpg){kind=logo}
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen op deze website!
Laatste reacties
Pageviews
Kijk ook eens hier.
.jpg){kind=logo}
zoeken
Zoek hier op trefwoord in mijn archief.
Wat speelt er in Leiden
Info per E-Mail
Fotografie en film.
Nieuws
Statistieken
|
|
Lobbeslog, afscheid doet altijd pijn.
Hoi loggers,
Ik blaf vandaag toch nog maar even een verhaaltje, anders denken jullie waar blijft Lobbes nou.
Ik voel me niet zo lekker de laatste tijd en moet twee keer per week naar dat huis met die mensen in witte jassen.
Mijn poot doet ondanks de pilletjes pijn en eigenlijk heb ik ook geen trek in eten, zelfs mijn kauwstaven hoef ik niet.
Eigenlijk lig ik het liefste de hele dag maar een beetje op de bank of in mijn mand.
Vandaag moesten we weer naar zo'n witte jas, alleen was het wel veel verder rijden dan de andere keren.
Binnen 5 minuten stonden we alweer buiten, dat ze daar nou zo'n eind voor hebben gereden snap ik niets van hoor.
Volgens mij is er ergens in mensenland iets ergs gebeurd.
Glibber en het vrouwtje lopen allebei te huilen en dat belding waar ze tegen praten belt de hele tijd, wat een herrie allemaal.
Ook een vriend van een paar huizen verderop kwam langs, die huilde ook al, dus er zal best wel iets ergs aan de hand zijn in mensenland.
Gelukkig maar dat ik er ben, want ze hebben echt ergens troost voor nodig en dat geef ik ze dan natuurlijk, ook daar ben je hond voor he.
Oh, ik moet stoppen want we moeten alweer naar zo'n witte jas, gaat me nu wel een beetje vervelen hoor.
Ik zou eigenlijk het liefst lekker in mijn mand blijven liggen, maar ja het zal wel ergens goed voor zijn.
Liefs, tot blafs 
van Lobbes.
van Lobbes.Vanmiddag om kwart over drie hebben we Lobbes moeten laten inslapen en daarna naar het dierencrematorium gebracht.
De chirurg in Den Haag was heel snel en duidelijk in zijn conclusie.
Lobbes had een grote tumor in zijn rechterpoot, hierdoor werden ook meerdere spier- en peesfuncties aangetast.
Het enige wat hij kon doen, was zijn poot afzetten en daarna chemokuren geven.
Lopen zou hij dan niet meer kunnen en over enkele weken of maanden zouden wij hem dan alsnog moeten laten inslapen.
Hij zei er gelijk bij, dat hij deze optie beroepsmatig moest vertellen, maar dat het natuurlijk in feite geen optie was.
Hij raadde dan ook aan Lobbes te laten inslapen en dat we zelf het tijdspad moesten bepalen, maar wel om hem een verder lijden te besparen dit zo snel mogelijk te doen.
In de auto hebben we gelijk onze dierenkliniek gebeld en vanmiddag hebben we hem moeten laten inslapen.
We hebben vijf en half jaar veel plezier en liefde van Lobbes gehad.
Lobbes was niet zomaar een hond, hij was voor ons als een kind, maatje en huisgenoot.
Mensen die hem in het echt hebben meegemaakt weten precies wat we hiermee bedoelen.
Op dit moment beseffen we pas goed hoe blij we zijn dat de Lobbeslogs geschreven zijn de afgelopen anderhalf jaar.
Bedankt voor al jullie leuke reacties op zijn logs, hij is in logland een soort eigen leven gaan leiden.
Ik denk hierbij vooral aan de talloze fotobewerkingen die jullie van hem gemaakt hebben, de logs die een aantal van jullie over hem geschreven hebben, zoals bv de trouwerij met Suus, Carnaval, Rembrandt en noem maar op.
Maar helaas, dit was dan de laatste Lobbeslog, gelukkig heeft hij er zelf geen weet van.
Iedereen die nu al via de log, mail of telefonisch heeft gereageerd, hartstikke bedankt.
De komende dagen komen er wel logs, maar neem aan dat jullie begrijpen dat we even weinig tot niet reageren.
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl
Reacties
Natuurlijk is het logisch dat jullie niet reageren!
Wat zullen jullie hem missen.
Would it be the same if I saw you in heaven?
I must be strong and carry on,
Cause I know I don`t belong here in heaven.
Lieve Lobbes wij zullen je vreselijk missen, bedankt voor al je leuke logjes die je geblaft hebt. Je was een bijzondere hond die een plaatsje in mijn hart heeft ingenomen.
Rust zacht lieverd
Ik wens jullie heel veel sterkte met dit zware verlies!
Lobbes is een beroemde hond geworden!
Toch kunnen dieren 'spreken'....
Dat weet een ieder die wel eens
een dier heeft aangekeken!
Want in die ogen, elke kleur
daar staat zoveel te lezen:
Ze drukken vriendschap, liefde uit,
het kan ook droefheid wezen
omdat het dier heel goed beseft
wat mensen harten voelen....
Ze dragen ons verdriet dan mee!
Hun ogen zijn als poelen
van helder water rein en klaar,
ze kunnen smeken, vragen
en lachen ook, als wij hen soms
liefkozend, stoeiend plagen....
Een vriend die eerlijk is en trouw,
ons volgt op onze wegen....
Wie met zo'n vriend het leven deelde
heeft een groot GESCHENK gekregen!