Kralingen 36 jaar geleden.
Soms kan je volledig onverwacht op een leuke manier opeens even stilstaan bij het verleden.
Afgelopen week moest ik voor mijn werk in Rotterdam zijn, daar ik tegenwoordig een heilloos vertrouwen heb in mijn Tom Tom let je totaal niet meer op waar je rijdt.
Maar er vallen je natuurlijk wel dingen op.
Zo stond ik opeens op een splitsing en zag voor mij een meer met het straatnaambord Kralingse Plaslaan.
Terwijl ik moest wachten om over te steken schoot er van alles door mij heen.
Kralingse Plaslaan, KRALINGEN !!!!
Ik realiseerde mij dat het 36 jaar geleden was ( ja, ik kan snel rekenen) dat ik hier voor het laatst geweest ben.
Inderdaad, ik was één van de 80.000 gelukkigen die het meest roemruchte driedaagse popfestival van Nederland heeft meegemaakt.
Gelukkig was er aan de overkant een parkeerplaats en kon ik even mijn auto kwijt en gelijk even een rookpauze inlassen.
Ik keek over het meer, en weet dat ik ergens in het meer nog gezwommen moet hebben destijds, maar kon mij totaal niet meer indenken waar.
Ik realiseerde mij hoe grappig het in het leven kan lopen.
Daar sta je dan anno 2006 in je krijtstreeppak bij de Kralingseplas en denkt even terug aan 36 jaar geleden toen je hier als jong hippie rondliep.
(Als ik destijds mensen in pakken zag kreeg ik enge kriebels, nu loop ik er al 30 jaar zelf regelmatig in.
Bij sommige gelegenheden of klanten is het nou eenmaal prettiger om in pak te komen en bij andere klanten weer beter in je spijkerbroek, terwijl je toch dezelfde Leidse Glibber blijft.)
Het is helaas niet goed te lezen op bovenstaande foto, maar de tekst komt op het volgende neer.
Er zaten drie dagen lang 80.000 hippies in erbarmelijke omstandigheden (we hebben noodweer gehad) bij elkaar. We waren doorweekt en uitgehongerd maar ondanks dat kwamen we nog massaal op maandagochtend tegen zonsopgang overeind om Pink Floyd nog om een toegift te vragen. Dit terwijl datzelfde weekend er in Assen enorme rellen waren bij de TT.
Verder staat in het artikel dat wij dat weekend alle psychologen ongelijk gaven door te bewijzen dat er wel degelijk zoveel mensen in slechte omstandigheden zonder problemen of agressie bij elkaar konden zijn.
Er waren dat weekend 80.000 bezoekers waarvan er maar 30.000 betaald hadden.
En voordat iedereen begint te gillen, Glibber was er natuurlijk weer gratis in gekomen.
Nee, Glibber had betaald dit keer.
Maar wel leuk je staat bij die plas en ziet opeens het hele festival weer voor je wat ergens daar aan de overkant moet hebben plaats gevonden.
Na Kralingen ben ik natuurlijk naar nog heel wat festivals geweest en ga nog steeds graag naar bepaalde festivals.
Maar ik denk (neem aan) dat een hoop bezoekers van Kralingen 1970 een bepaald iets hebben meegekregen wat ze nooit meer vergeten en ook een stukje vorming en levenshouding voor de rest van hun leven heeft gegeven.
Ik heb nog goed om me heen gekeken, maar kon die verrekte bushalte weer niet vinden.
Daar had ik dus 36 jaar geleden ook al moeite mee, een mens veranderd dus nooit.
Bijna een jaar geleden kwam Geertje er bij toeval achter dat ik het Kralingen fotoboek heb, en vroeg mij of ik het kon kopiëren.
Ik ben je niet vergeten en zal kijken/vragen of het eerdaags op werk nu echt eens voor je gescand kan worden.
Reacties
Leuke herinneringen komen altijd onverwachts!
Liefs, Annemarie
Gelukkig is die niet gestolen!