DIT ZIJN WIJ
leidseglibber.punt.nl links
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen in deze categorie!
Evenementen
 (2).jpg){kind=logo}
Kijk ook eens hier.
.jpg){kind=logo}
zoeken
Zoek hier op trefwoord in mijn archief.
Wat speelt er in Leiden
Info per E-Mail
Fotografie en film.
Nieuws
Het viel me laatst weer op wat een verschil het bij ons aan de achterkant is tussen zomer en winter.
De hele winter, welke winter eigenlijk??
Nou ja laat ik zeggen van november tot februari ziet het er enorm kaal uit.
Tegen eind maart begint er bij de eerste zonnestralen weer wat leven aan de achterkant te komen.
Ook de poort is kaal, maar let even op de muur achterin.
Ik zag laatst opeens dat we een nieuwe bewoner in de poort hebben.
Er staat opeens een beeld, zeg maar een soort hangroep Boeddah.
Ik heb er even tegen geklopt en hij is helemaal massief.
Heb me laten vertellen dat ze met vier man bezig zijn geweest hem op zijn plaats te krijgen.
Ik vind hem wel erg mooi staan in de poort, goed idee geweest van degene die het bedacht heeft.
Maar de hele achterkant ziet er schitterend uit op het moment nu alles groen is en weer in bloei staat.
Als je dit zo ziet waan je je toch midden in de natuur in plaats van de stad.
Ook bij ons in de tuin wordt er keihard aan gewerkt om nieuw leven te creëren.
Nou kom op, laat die zomer nu maar snel komen en vooral blijven.
Ja hoor ze zijn er weer.
Mede door het mooie weer sneller dan verwacht.
Mooi groot en zien er echt klasse uit.
Nee, natuurlijk heb ik het niet over haring.
De nieuwe haring laat nog een paar weken op zich wachten.
Er zijn meer dingen waar mensen trots op zijn en ook bestempeld kan worden als Hollandse Nieuwe.
Inderdaad dit zijn ze, de eerste Hollandse zonnebloemen van dit jaar.
Mini Glibber kwam er vol trots mee thuis.
Van de week in de winkel nu al hier in huis.
De komende dagen schijnen de bloemen nog (in de vaas) te groeien en worden de knoppen nog veel groter.
Altijd fijn he familie in de bloemen.
Ach ja de slogan kennen we natuurlijk allemaal, "haal vaker een bloemetje, ehhh nee familie in huis".
En nu we het toch over bloemen hebben.
De schitterende roos die velen vrijdag van Ester gekregen hebben staat ook nog steeds erg mooi.
Ook zij zit in de bloemen, vandaar dat dit ook weer kwaliteit is.
Altijd fijn zoveel bekenden in de bloemen, maakt het een stuk fleuriger he.
Mijn tip is altijd, overal oren en ogen goed openhouden.
Hoe kom ik anders aan mijn logs.
Zaterdagmiddag reed ik over het Levendaal, niet echt een straat die uitnodigd voor een log zou je denken.
Nou ja een tijdje geleden had ik natuurlijk de log over het uitvaartcentrum wat daar ook zit, maar verder heb je er op een goede visboer en een mooie plantenzaak na weinig bijzonders.
Toen ik langs reed hoorde ik muziek, het was niet mijn autoradio, kwam niet uit een huis, nee vanaf de overkant.
Even stoppen en op onderzoek uit.
Zie je ik had gelijk, er was iets vreemds aan de hand.
Bij de bloemenzaak stonden twee mensen te spelen.
Ik wilde natuurlijk even weten hoe het in elkaar zat.
Het meisje wat buiten stond vertelde mij dat ze dit elk jaar de zaterdag voor moederdag doen.
Dit vind ik nou echt leuk en een stukje positief ondernemerschap.
Je zit vrijwel in je eentje buiten het (echte) centrum en organiseert dan toch elk jaar zoiets.
Ze vertelde verder, dat ze er normaal elk jaar een enorme bloemen en plantenboulevard van maken en echt vrijwel alles buiten staat.
Omdat er voor zaterdag storm, regen en onweer was voorspeld durfden ze het niet aan om alles buiten te zetten.
De muziek klonk gezellig, de planten en bloemen waren mooi, maar ondanks moederdag had ik even niets nodig.
Kon ze dus niet blij maken met wat extra verkoop, maar als tegemoetkoming dan maar een log over dit leuke initiatief.
Ik hoop dat volgend jaar de weersvoorspellingen goed zijn, dan kom ik zeker weten een paar foto's nemen van hun bloemen en plantenboulevard.
Ik was deze week voor een paar afspraken in Harderwijk.
Er zat tussen twee klanten wat tijd, dus goede reden om even ergens een broodje te kopen in het oude centrum.
Zoals altijd voor de zekerheid mijn camera bij me.
Ik liep door een winkelstraatje en zag vanuit mijn ooghoek in de zijstraat iets moois.
Mijn eerste gedachte was, Malle Pietje ( mensen die Swiebertje hebben gekend snappen me) bestaat nog.
Ben er naartoe gelopen en gevraagd of ik wat foto's mocht nemen, dat was geen probleem.
En zo raakten we aan de praat.
Het broodje heb ik overgeslagen want heb ongeveer 20 minuten staan praten, wat een geweldige prater, stadsgids en verhalenverteller was deze man.
Terwijl wij aan de praat waren, gaf hij aan een paar toeristen nog even de tip dat er op de kermis exquise oliebollen te koop waren.
Anderen wees hij op een geknotte kastanjeboom tegenover zijn huis en weer anderen wees hij even hoe ze bij het oude bakkertje konden komen.
Een paar flarden uit ons gesprek.
U heeft wel een apart huis.
Ja ook de tuin stond vol, maar de gemeente vond het nodig dat leeg te halen en u wilt niet weten wat een kosten dat geworden zijn.
Ik heb nu al voor 150.000 euro proceskosten, maar mijn claim is een veelvoud daarvan.
Ja maar of u dat wint is de vraag natuurlijk, gemeentes zijn sterk he.
Meneer, kent u Willem Oltmans die heeft jaren in de clinch gelegen met de Nederlandse staat.
Op het laatst kwijnde hij zowat weg op een zolderkamertje, terwijl hij toch met de grote der aarde gesproken heeft.
Maar hij heeft gewonnen en zijn schadevergoeding gekregen en dat ga ik ook krijgen.
Ja klopt, alleen heeft hij er niet lang van kunnen genieten.
Geloof me, mijn tijd van recht komt eerder meneer.
Vlak voor ik door wilde lopen vertelde hij nog dat de gemeente een boek uit heeft gegeven over markante Harderwijkers.
En ja inderdaad, hij staat er in beschreven.
Met de woorden, de gemeente eet van twee walletjes meneer beëindigde hij zijn verhaal.
Het kan aan mij liggen, maar dit soort mensen mag toch nooit verloren gaan.
De klap van de 219 miljoen euro boete die Heineken gekregen heeft of gaat krijgen wegens kartelvorming is toch wel hard aangekomen.
En er zitten waarschijnlijk nog een aantal andere claims aan te komen vanuit onder andere de horeca.
Maar ze dekken zich nu al in.
Ze hebben waarschijnlijk door dat ze vele claims gaan krijgen.
Ik ben ook al aan het uitrekenen wat ik nog terug moet gaan krijgen.
Het liefst uit te betalen in natura met feestdagen natuurlijk.
Maar Heineken zou Heineken niet zijn als ze niet direct een nevenactiviteit hadden verzonnen die toch nog een beetje in hun branche ligt.
De eerste reclame hing van de week al in Amsterdam.
Met deze nieuwe bedrijfstak kunnen ze denk ik mijn claim wel betalen eerdaags.
Shit,bedenk ik me nou opeens, ik drink helemaal geen Heineken.
(Van Tjan kreeg ik de tip hoe je je persoonlijk verlies kan berekenen via de Bierverliesmeter )
Nederland vierde zaterdag bevrijdingsdag.
In de ene stad was meer te doen dan in de andere.
Op wat braderieën na, is er in Leiden niet veel te doen op 5 mei.
Eigenlijk best wel jammer.
Er zijn natuurlijk ook weer de nodige documentaires en oorlogfilms op tv geweest.
Daarnaast worden er ook deze dagen weer veel verhalen opgehaald.
Het is natuurlijk alom bekend dat de Duitsers onze fietsen inpikten om in te zetten in de strijd.
En ook daar zijn natuurlijk talloze verhalen over.
Ik moet eerlijk bekennen dat ik ook altijd een beetje problemen met mevrouw Glibber heb als we in Duitsland zijn.
Ik kan het niet laten als ik op een terras zit en een oudere fiets langs zie komen, even te zeggen "van wie zouden ze die gejat hebben".
Mevrouw Glibber sist dan altijd even tussen de tanden door, nou hou je op hoor.
Ach laat me, het is mijn geintje en zal er ook altijd wel in blijven.
Maar er zijn ook mensen die nu na 67 jaar nog steeds alert blijven als de stranden weer volstromen met Duitsers.
En dat is natuurlijk een beetje te overdreven.
Je zal je afvragen wat hebben weilanden en The Duke nou met elkaar te maken.
Helemaal niets.
Ik was van plan een heel rustige log over wat koeien te maken, maar kreeg een nieuwtje door die ik er toch wel even bij wilde zetten.
Laat ik eens beginnen over de weilanden, op de een of andere manier heb ik daar gewoon geen geluk mee.
Laatst probeerde ik al eens een paar mooie foto's te maken van zwanen, ganzen en andere vleugelbeesten in het weiland.
Het lukte slecht want tegen dat ik met mijn camera kwam was het hele vleugelgebeuren verdwenen.
Vandaag zag ik een hoop koeien en dacht, zo die fotografeer ik even want die vliegen tenminste niet weg.
Heel geïnteresseerd kwamen ze dichterbij.
Totdat ze door hadden wie ik was.
Eentje wilde het toch even zeker weten, maar de rest hield het snel voor gezien.
Nadat ze overtuigd was dat ik het echt was ging ze er ook vandoor.
Terwijl ik weer instapte hoorde ik dat vleugelbeest nog net tegen haar zeggen.
Laat die Leidse Glibber lekker in de stad blijven fotograferen en ons met rust laten.
Goed nieuws voor Leidse en uiteraard ook veel niet Leidse muziekliefhebbers.
Kort na de geweldige Leiden Swingt week sloot Jazzcafé The Duke plotseling haar deuren en bleek de tent failliet.
Dat was echt een gemis voor zowel voor muzikanten als publiek.
Ze brachten elke avond livemuziek met de meest goede en soms onverwachte artiesten.
Vorige week werd bekend dat Ged Scott de eigenaar van de Engelse bar Kings op het Noordeinde The Duke had gekocht.
Alleen was nog niet bekend wanneer hij weer open zou gaan.
Op de site van The Duke staat ook alleen nog maar dat er een nieuwe eigenaar is en onbekend wanneer hij weer open gaat.
Vanavond werd ik gebeld, vrijdagavond gaat hij weer open.
Gelijk een goed openingsconcert met Mister Boogie Woogie.
En voor zondagavond staat Blood Sweat & Kiers op het programma.
Ik denk dat veel muziekliefhebbers blij zijn met deze heropening en weer elke avond livemuziek in Leiden.
Bij deze mijn felicitaties en veel succes voor de nieuwe eigenaar en het personeel.
Zoals ik vorige week al schreef en iedereen wel weet ligt Willem Holleeder in het ziekenhuis in Leiden.
Voor de bezoekers van het ziekenhuis is dat best een redelijk probleem.
Er is nog steeds volop bewaking en bezoekers worden streng gecontroleerd.
Maar ook voor het personeel en de patiënten beginnen er nu behoorlijke problemen te ontstaan.
En maak ik me toch wel zorgen over de veiligheid van de operaties.
Toch maar uitwijken naar een ander ziekenhuis als je geopereerd moet worden.
Hoe lang het geleden is zou ik niet meer weten, maar al sinds lange tijd lees ik de logs van itsonlyme.
Via via kwam ik er ooit terecht en was gelijk gegrepen door de achtergrond van de schrijfster van deze logs.
Liesbeth is een ex Rotterdamse junkie.
Na jarenlange strijd tegen de verslaving en een behoorlijke terugval is zij nu al jaren clean.
Zij gebruikt haar "negatieve" ervaringen nu op een positieve manier en werkt bij verschillende hulpverlenings instanties.
Momenteel doet zij onderzoek naar de opvang in verschillende steden.
Onlangs heeft zij een boek uitgebracht met haar eigen ervaringen uit haar junkietijd en de opvang of eigenlijk juist het gebrek aan goede opvang.
Het mooie van het boek is dat het geschreven is door een ervaringsdeskundige en heel makkelijk leesbaar blootlegt waar het allemaal aan schort in de hulpverlening.
In het verleden heb ik mede door mijn vrijwilligerswerk heel veel met de drugscene te maken gehad.
Mede daardoor was het boek heel herkenbaar en overduidelijk.
Dit boek zou eigenlijk iedereen moeten lezen, ik zal proberen uit te leggen waarom.
Hulpverleners, (de goede daargelaten) hebben meestal hun ervaring van de sociale academie en herkennen de bladzijden uit hun studieboeken als ze met cliënten praten.
In dit boek zien ze voor een gedeelte waar ze tekort schieten.
Familie en ouders van verslaafden, worden geconfronteerd met de verslaving van hun dierbaren en staan vaak machteloos door het niet snappen van het verslavingswereldje.
De maatschappij, ziet verslaafden vaak als uitschot van de maatschappij en denken regelmatig, ze doen het toch zelf de sukkels.
Ik ga hier niet helemaal uitleggen hoe een en ander in elkaar zit, dan zou ik ook een boek kunnen schrijven.
Maar er zit vaak veel meer achter het hoe en waarom mensen verslaafd zijn geraakt en blijven.
Liesbeth geeft daar naar mijn idee een heel duidelijk beeld van, opgebouwd door haar persoonlijke ervaring.
Daarom raad ik iedereen aan eens een kijkje op itsonlyme te nemen.
Je kan daar ook het boek bestellen.
Zoals ondertussen heel Nederland al uitgebreid op het nieuws heeft gezien is afgelopen maandag Willem Holleeder opgenomen in het LUMC in Leiden.
Laat ik als eerste stellen, dat iedereen recht heeft op zo snel en zo goed mogelijke behandeling bij ziekte.
Alleen vraag ik mij toch af, of er bij u en ik ook zo snel en uitgebreidt ingegrepen wordt.
Ik ken meerdere mensen die al maanden wachten op dotterbehandelingen etc.
Let wel ik ben geen arts en geef dus geen mening, maar mijn twijfels mag ik toch wel hebben denk ik.
En misschien is het ook wel echt heel ernstig hoor, ik hoorde al geruchten over vergiftiging etc.
Ondertussen is er een behoorlijke bewaking bij het LUMC.
Het plein voor de ingang is afgezet en her en der zie je cameraploegen in de weer om iets te melden, ook al is er niets te melden.
Het plein is afgezet en er staat een mobiele politiepost, zelfs zijn er persvakken ingericht voor de aanwezige pers.
Op het terrein staan ook diverse busjes van nieuwszenders om vooral boven op het nieuws te zitten, mocht er zich iets voorvallen.
Bij het wegrijden viel mij nog net een politieauto op die "achteloos"in de berm geparkeerd stond.
Wat ik mij afvraag, wie gaat al deze extra bewaking nu betalen.
Ik ben bang dat ik het antwoord al weet.
U en ik.
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl