DIT ZIJN WIJ
leidseglibber.punt.nl links
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen in deze categorie!
Evenementen
 (2).jpg){kind=logo}
Kijk ook eens hier.
.jpg){kind=logo}
zoeken
Zoek hier op trefwoord in mijn archief.
Wat speelt er in Leiden
Info per E-Mail
Fotografie en film.
Nieuws
Als je in Luxemburg bent en in de buurt van Grevenmacher dan moet je natuurlijk even de wijnkelders van Bernard Massard bekijken.
Natuurlijk het is zo toeristisch als ik weet niet wat, maar ja je moet het toch even doen.
We hadden geluk er ging net een bus met toeristen weg en de volgende rondleiding zou om kwart voor drie beginnen.
Om 16 minuten voor drie waren we nog steeds met zijn tweeën en ik dacht, leuk kan ik tenminste op mijn gemak kijken en vragen stellen.
Het bordje met kwart voor drie werd veranderd in 3 uur en ja hoor daar kwamen ze.
Een bus met een stuk of veertig Nederlandse 60 plussers in vakantiestemming ergens uit de achterhoek of zo, erger bestaat bijna niet.
(ik heb niets tegen achterhoekers hoor, zolang ze maar niet met een hele bus vol komen)
Nadat alle rollators waren uitgeladen kon de rondleiding beginnen.
De man die ons rondleidde zag eruit alsof hij zelf toch ook wel een hapje en een drankje kon waarderen.
Helaas werd er in deze gang met oude werktuigen geen uitleg gegeven, maar ja de bourgondiër had waarschijnlijk ook al door dat deze groep daar niet echt geschikt voor was.
Vroeger werd de wijn met de hand regelmatig gedraaid, daar had men dit soort rekken voor.
Tegenwoordig zit de wijn in dit soort kratten en worden machinaal gedraaid.
De eerste achterhoekers begonnen hun interesse al te verliezen en begonnen er tussendoor te kletsen, een lichte irritatie begint zich op zo'n moment van Glibber meester te maken.
Even waren de 60 plussers schijnbaar onder de indruk van de enorme oude opslagtanks, ze waren op dat moment tenminste even stil.
Op het moment dat de bourgondiër begint uit te leggen hoe het proces van vullen en sluiten vroeger in zijn werk ging, komen de eerste achterhoekse "grappen".
Goh meid wat een oude troep he, volgens mij zijn ze gewoon naar de rommelmarkt geweest.
Op dat moment wordt Glibber ietsje linker en voelt dat hij in gaat grijpen, maar ja ben geen ruziezoeker en doe dat dus op de Glibbermanier.
De overal doorheen lullende achterhoekster naast mij vraag ik heel vriendelijk, "weet u wat hij nu zei over dat vullen, mijn duits is namelijk niet zo best dus verstond het niet goed".
Sorry meneer ik verstond het ook niet.
Daarna heeft zij alvast nergens meer doorheen geluld zolang ik naast haar stond.
Tegenwoordig hebben wijnen een schroefdop of een kunststof kurk, wat mij eigenlijk nog niet opgevallen was is dat de Champagnes en de Crémant wel nog een echte kurk hebben.
Bernard Massard produceert voornamelijk Champagne, maar omdat alle wijnen die buiten de Champagnestreek worden geproduceerd niet de naam Champagne mogen voeren, heet het bij hun Crémant.
Dat wist ik natuurlijk wel had ik al bij mijn horecacursus destijds geleerd, dus liet de achterhoekers er maar even doorheen prietpraten.
Uiteraard eindigde de rondleiding met een stelling waar de voornaamste producten stonden tentoongesteld en een korte uitleg.
En ja hoor daar kwamen de achterhoekers weer met de flauwe opmerkingen, vragen en grappen.
"Wij drinken maar één glaasje met oud en nieuw kan ik die fles dan tot volgend jaar bewaren".
En de hele groep lag blauw van het lachen.
Stelletje domme lopende 60-plus poldermodellen, champagne moet je drinken en niet bewaren.
Dat het geen drinkers waren bleek wel na afloop.
In plaats dat ze een glaasje Crémant dronken namen de meesten appelsap.
Glibber uiteraard niet, en na het proeven belandde hij toch nog even in de winkel.
Het is duidelijk denk ik wat er nu bij hem thuis onder de grond ligt.
Maar het was toch een leerzame rondleiding.
Niet het verhaal over de wijn en de bereidingswijze die ken ik wel.
Nee, .....ik heb geleerd dat ik later nooit met een georganiseerde busreis mee zal gaan!!!!!!!
Off topic: er waren wat mensen die muziek misten bij de log van gisteren over de repetitie van het Koraal.
In de update is er nu een stukje muziek van het Koraal bijgezet, niet echt wat ik zou willen maar beter iets dan niets.
Tijdens onze vakantie in Luxemburg zijn we ook nog even in Grevenmacher geweest.
Deze plaats is vooral bekend door de wijnfabrikant Bernard Massard.
Behalve dat je de wijnkelders van Bernard Massard kan bezichtigen, heeft hij ook nog een mooie planten en vlindertuin.
Als echte toeristen, de bus en de hostess waren het enige wat ontbrak, hebben we natuurlijk ook de vlindertuin bezocht.
Het was een van de koudere dagen en dan is een uurtje rondlopen in tropische temperaturen nooit weg.
Behalve vlinders vlogen er ook vogeltjes rond.
Nou ja vlogen, .....zaten op een tak en sommige waren nog te lui om op een tak te gaan zitten en hielden het lekker laag bij de grond.
Maar het ging natuurlijk om de vlinders, en die vlinderden er lustig op los.
Moeilijk om ze op de foto te zetten, als ik ingesteld had vlogen ze weer weg.
Deze vond ik wel een heel erg apart uiterlijk hebben.
Eigenlijk was het beest net zo vaag als de foto.
Deze liet zich gelukkig een stuk makkelijker fotograferen, maar ja die zat net te eten en dan zou ik ook niet wegvliegen.
Wie in elk geval niet weg konden vliegen waren deze bijen.
Kunnen ze die beesten geen rugnummertjes geven, dan zie ik tenminste waar ze naartoe krioelen.
Gelukkig zat dit beest ook achter glas.
Hij is niet zo groot maar kom hem toch liever niet ergens in mijn kamer tegen.
Maar ik kwam natuurlijk voor de vlinders en er waren er gelukkig nog een paar die zich best wel even wilden laten fotograferen.
Deze vind ik ook wel mooi, maar ja heeft oranje he, en als chauvinistische Hollander heb je natuurlijk iets met dat kleurtje.
Voor mensen die van orchideën houden was er ook genoeg te zien.
Wat hebben die vlinders in verhouding eigenlijk grote achterpoten he.
Best wel leuk om even een uurtje rond te wandelen door de hal, vooral de temperatuur vond ik erg prettig.
Na een (klein) uurtje hadden we het wel gezien, dus toe aan een drankje.
Daarom gelijk maar door naar de wijnkelders van Bernard Massard, waarover eerdaags een log.
We waren tegelijk met een bus Hollandse toeristen, en geloof me, niks is erger dan dat.
Vandaag wat willekeurige foto's van onze vakantie in Beaufort en onderaan een felicitatie voor een paar heel bijzondere mensen die vandaag hun restaurant heropenen.
Luxemburg is gewoon een mooi land en zeker de streek Klein Zwitserland waar wij zaten.
Beaufort is natuurlijk vooral bekend door het kasteel Dillinger, wat voor een groot deel bewaard gebleven is.
Overal kom je trouwens kastelen en forten tegen zoals bijvoorbeeld ook in Esch sur Sure.
Daaronder heb je een geweldig terras waar we in het verleden ook al regelmatig hebben gezeten.
Dit jaar was ik zo moedig om eens naar boven te lopen om de ruïnes te bekijken, terwijl mevrouw Glibber lekker op het terras bleef zitten.
Vanaf het punt waar ik nu stond na een behoorlijke klim, zag ik dat ik met de auto op nog geen 50 meter afstand had kunnen komen.
De tweede tegenvaller was dat je niet bij allebei de torens kon komen.
Aangekomen en buiten adem en alle hoogtevrees overwonnen, bleek dat je voor torentje twee naar de ander kant van het dorp moest en dan echt alleen maar lopend naar boven kon.
Dat vond ik uiteraard niet zo een goed plan dus heb het maar even overgeslagen.
En dan op een heel smal paadje met je hoogtevrees even je lens verwisselen omdat je het riviertje net iets dichterbij op de foto wilt hebben.
Soms word ik gek van mezelf.
Van de rust kan je natuurlijk ook de drukte in zoals op de kermis in Luxemburg stad.
Even dingen doen die je niet leuk vindt, maar toch doet omdat je denk ik zeker wil weten dat je het niet leuk vindt.
En vervolgens stap je ook nog eens een reuzerad in omdat je dan zo leuke overzichtfoto's kan maken.
Eerlijk is eerlijk, het waren wel afgesloten cabines hoor, anders had ik het echt niet gedaan.
Maar het leverde inderdaad wel een paar leuke foto's van de omgeving op.
Hierna heb je echt wel even een biertje verdiend, al is het op een superdruk kruispunt in Luxemburg stad.
Dan is het toch lekkerder om onderweg nog even op een heel rustig terrasje wat te nemen.
Over rust gesproken, ook midden in de kleine stadjes heb je nog heel rustige pleintjes die mij toch een beetje zuid Europees aandoen.
Maar hoe dan ook het is gewoon een mooi land.
Nou ja land, ....landje kan je beter zeggen, binnen twee uur rijd je van noord naar zuid.
Maar dan heb je wel hele mooie dingen gezien.
Zoals ik bovenaan deze log al schreef wil ik nog een paar mensen feliciteren.
Roger & Linda heropenen vanavond (vrijdag) hun restaurant Chalet Beefort.
Bij toeval kwamen wij er na een paar dagen binnen en voelden gelijk dit is echt gezellig, het eten was betaalbaar en perfect.
De tweede dag kwamen we iets meer in gesprek met de eigenaar en werd de bewondering voor wat de familie daar klaar speelt nog groter.
Roger heeft 30 jaar bij gemeentewerken van Luxemburg stad gewerkt en had zijn leven lang al een droom om ooit een eigen restaurant te beginnen.
Hij kon er nu weg met een terugkeer garantie en nam zodoende twee maanden geleden op goed geluk Chalet Beefort over.
Zijn vrouw Linda werkt nog steeds 40 uur per week bij de afdeling groen van de gemeente Luxemburg, waar zij herintreders ( psychiatrische patiënten, drugsverslaafden etc etc) in de praktijk begeleidt naar een nieuwe baan.
Enkele avonden per week en alle weekenden helpt zij Roger in het restaurant.
Ook niet te vergeten is natuurlijk hun zoon Philippe, die naast zijn school ook in het restaurant werkt.
Philippe is een uitstekend gastheer en een echt horeca-mannetje, zou zonde zijn als hij iets anders gaat doen.
Hun dochter Caroline vermaakt zich oppperbest met de honden en de gasten.
Roger heeft echt lol in het koken en geniet er dan ook van als hij zijn gasten ziet genieten.
Op een avond kwam hij bij ons en zei, ik heb wat speciaals uitgeprobeerd wat niet op de kaart staat, uiteraard wilden wij het wel proberen.
Daarna hebben we geen avond de kaart meer gezien en de heerlijkste gerechten gekregen, elke dag verzon hij weer iets anders voor ons.
Vanavond (vrijdag) heropenen ze hun Chalet Beefort, ze vonden het erg jammer dat we er niet bij kunnen zijn.
Maar we denken wel aan ze, en vandaar vanaf hier alle gelukwensen met hun restaurant.
Mocht je oot in de buurt van Beaufort zijn, het is echt een aanrader.
Het restaurant ligt aan de doorgaande weg bij de ijsbaan naast de camping, dus altijd te vinden.
Zo we zijn zaterdagmiddag weer terug gekomen van onze vakantie.
Heerlijk even twee weken uitgerust en alleen maar gedaan waar we zin in hadden.
Het huisje lag op een soort park met een stuk of twintig huisjes, normaal hebben we altijd helemaal vrijstaand in verband met Chico, maar het bleek eigenlijk geen probleem te zijn.
Het huisje was kleiner dan we gewend zijn, maar ach alles went.
Wat ons direct al opviel was dat de eigenaren behoorlijke schriepen (krenterig) waren.
Normaal als je in een huisje komt staat er nog weleens iets wat de vorige bewoners hebben laten staan, b.v. een beetje suiker, zout, peper etc.
Nou hier dus niet de eigenaren verlieten het huisje met een rijk gevulde boodschappentas zag ik nog even snel.
Zelfs geen toiletpapier te vinden, sorry ik overdrijf er hing een rolletje met drie of vier velletjes.
Een tv waarvan de afstandsbediening kapot was en je dus moest joggen om een ander net op te zetten en een bank waar je je grootste vijand nog geen hernia op wilt bezorgen.
Wel waren ze zo vriendelijk ons te wijzen op een doos waar we de eventuele lege wijnflessen in mochten doen, dan gooiden zij het wel weg voor ons.
Ja Glibber is gek, die had in de winkel al lang begrepen dat er 22 cent statiegeld op wijnflessen zat, en met ons tempo kan dat aardig oplopen.
Chico moest natuurlijk eerst de tuin verkennen en die van de buren niet te vergeten natuurlijk.
Daarom willen we dus eigenlijk liever vrijstaand, dan ben je niemand tot last.
Maar hij had zoveel ruimte dat hij aan de tuin van de buren de rest van de vakantie niet meer toegekomen is.
Hij kon dan ook zat snuffelen en rennen.
Gelijk achter het huis lag een gigantisch bos (schrijft Chico zelfs eerdaags nog wel over) waar hij zich helemaal perfect kon uitleven.
En als hij moe was kon hij altijd nog op een houtje gaan bijten.
De komende tijd zullen er tussen de andere logs door verschillende logs over Beaufort komen, bijvoorbeeld over de omgeving.
De prachtige natuur niet te vergeten natuurlijk.
Het Straatfestival in Esch sur Alzette.
De vlindertuinen en wijnkelders van Bernard Massard.
Onze vrienden van restaurant Beefort natuurlijk.
Het is er zo mooi dat we besloten hebben er volgend jaar weer naartoe te gaan.
Voordeel is, als je er toch bent kan je gelijk even kijken of er mooiere huisjes zijn.
En ja hoor op nog geen 500 meter van ons favo-restaurant hebben we een groot, ruim en superlux huis gevonden voor vrijwel dezelfde prijs als het huis wat we nu hadden.
Maar over tot de orde van de dag.
Vanavond was ik bij de generale repetitie van de voorstelling Flat van het Slooptheater en heb alvast mooie foto's gemaakt.
Zondagavond is de voorstelling vanwege de sloop van de flats aan de Willem de Zwijgerlaan.
Maandagavond een verslag hierover.
Het is duidelijk, de logdraad wordt voorzichtig aan weer opgepakt.
Vandaag donderdag een beetje behoorlijk bewolkt, dus maar even een rustdag gemaakt.
Gisteravond blijven hangen in ons favo restaurant.
Hebben het ondertussen voor elkaar dat we niet meer van de kaart eten, maar er elke dag iets bijzonders voor ons wordt gemaakt.
De eigenaar is pas twee maanden geleden begonnen en vind het leuk allemaal gekke gerechten uit te proberen nu het rustig is.
En wij zijn gewillige slachtoffers, vanavond zou hij iets aparts met vis proberen te maken.
Ben benieuwd maar wordt zeker weten weer genieten.
*foto google*
Morgen alweer de laatste dag en schijnt weer zonnig te worden dus nog lekker naar buiten.
Na het weekend ga ik rustig mijn foto,s verwerken en bij iedereen bijlezen.
Voor dit moment groeten uit Beaufort.
*foto google*
Zo even snel vanuit een internetcafe in Luxemburg een korte update.
Zit nu in Esch sur Alzet waar zometeen het straatfestival begint, dacht om 12 uur maar blijkt om 2 uur te beginnen dus maar even een internetcafe opgezocht.
Ik weet niet hoe het bij jullie is, maar wij hebben elke dag nog in de zon gezeten, dus de eerste week hebben we alvast mazzel gehad.
Houden het heerlijk rustig, lekker uitslapen stukje rijden terrasje pakken en weer doorrijden.
Nadeel hier, je mag niet roken in de restaurants, maakt het echt gezellig hoor.
Gezellig natafelen is er dus niet bij, je ziet vrijwel iedereen na het hoofdgerecht gelijk vertrekken.
Maar verder genieten we volop.
Als het nu de komende week ook nog mooi blijft is het helemaal top.
Chico leeft zich hier helemaal uit, er ligt een bos achter het huis dus Glibber loopt twee keer per dag bijna een uur door het bos.
Nou dat was het weer even ik ga nu maar eens foto.s maken van het straatfestival.
Doei van de Glibbers en een een poot van Chico.
UPDATE 2 maandag 3 september.
Vandaag voor de eerste dag regen, met bakken kwam het uit de lucht.
Dus even in Echternach een internetcafe opgezocht, de wonderen zijn de wereld nog niet uit heb ik net ontdekt.
Zit hier te internetten in een een kulturhaus en wat denk je GRATIS ONBEPERKT internetten, alleen schijnt nu de zon weer dus ga zometeen mevr Glibber achter haar boek wegsleuren en maar even ergens buiten zitten.
@ Leo, zoals je ziet ook wij mazzel met het weer, en de kermis was leuk alleen 3 october is groter hahahahah.
@ Annemarie, dat worden dus bij terugkomst weer lange msn nachten om al je nieuws te horen.
@ Morgaine, Hanny, Ron etc etc etc ja dat niet roken is echt even wennen, maar heb wel ontdekt en gehoord dat het ze aan inkomsten scheelt, veel mensen nemen geen nagerecht of koffie meer. Op het terras even roken is een optie, maar nu wel erg koud , s avonds.
Komt nog wel een log over het roken tzt denk ik.
@Ben heb ook hier gezocht naar een DVD van Dalida maar niet te krijgen.
@ En verder iedereen gewoon de groetjes vanaf volgende week ga ik eerst eens bijlezen en dan weer logs plaatsen.
@Kleine tip voor Leidenaren zondagavond om half negen is er Slooptheater achter de flats op de Willem Zwijgerlaan om de definitieve sloop in te luiden.
Zo en nu snel de zon weer in.
Gelukkig het is zover, we gaan op vakantie.
Maar voor je op vakantie gaat moet je toch nog een aantal nadelen incasseren.
Waarom ben ik ooit op het onzalige idee gekomen om kennissen van buiten de stad uit te nodigen in ons huis te komen wonen als we weg zijn.
We zijn al de hele week aan het opruimen, want ja ze mogen niet denken dat het een zooitje is he.
Maar goed het huis is schoon en opgeruimd en zij mogen zich er een paar weken in komen uitleven.
Tweede nadeel je moet de koffers gaan pakken.
En ja waar staan die, op zolder natuurlijk.
En die krengen staan altijd helemaal achteraan, dus loop je je in allerlei bochten te wringen ze naar beneden te krijgen.
Dan krijg je het inpakken van de koffers, dat is bijna net zo'n ramp als het optuigen van de kerstboom.
Wil je een echtscheiding voorkomen, neem dan van mij aan, tuig nooit samen de kerstboom op en pak al helemaal niet samen de koffers in.
Elk jaar als ik klaar ben en de koffers dicht heb na herhaaldelijk vragen is er nu niets meer, komt mevrouw Glibber oh ja dit moet ook nog mee.
Dat zijn de momenten waarop ik mijn mijn werkgever dankbaar ben voor mijn salaris wat niet toereikend is meerdere malen per jaar op vakantie te gaan.
De enige die zich nergens iets van aantrekt en zijn spulletjes heel snel bij elkaar heeft is Chico.
Nou ja, aan alle voorbereidings ellende komt gelukkig een eind en de koffers staan klaar.
De komende tijd gaan we hier heerlijk uitrusten, en kan Chico ook lekker genieten.
Nou ja uitrusten, bezienswaardigheden en terrassen genoeg en heb al gezien dat er een enorm groot internationaal straattheaterfestival in de buurt is.
Met een biertje op het terras zal ik aan iedereen denken wiens vakantie alweer voorbij is.
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl